Choroby psychiczne

Poznajemy prawdę o chorobach psychicznych​

Projekt Samorządu Uczniowskiego​ Prezentacje wykonała Magdalena Targas​

Po prezentacji będziesz wiedział:

Czym są choroby psychiczne?​ Gdzie szukać pomocy?​ Dleczego choroby psychiczne są tematem tabu?​ Przedstawienie kilku chorób psychicznych, które napotykają młodzież​ Co powoduję to że młodzi ludzie są aż tak podatni na nałogi?​

Proszę o uwagę i zapamiętanie treści prezentacji :)​

Uwaga, prezentacja jest dosyć drastyczna, lecz mówi o problemach nastolatków XXI w.​

Czym są choroby psychiczne?

• Eksperci biją na alarm, że liczba zaburzeń psychicznych u młodzieży się zwiększa. Jeden na pięciu nastolatków ma problemy psychiczne lub behawioralne. Statystyki policyjne pokazują, że przybywa prób samobójczych w tej grupie wiekowej w Polsce. Więc dlatego warto o nich mówić.​

• Choroby psychiczne to zespoły zachowań, sposobów myślenia, czucia, postrzegania oraz innych czynności umysłowych i relacji z innymi ludźmi, będące źródłem cierpienia lub utrudnień w indywidualnym funkcjonowaniu dotkniętej nimi osoby.​

Dlaczego choroby psychiczne są tematem tabu?

1. Jedna czwarta społeczeństwa cierpi na różnego rodzaju zaburzenia psychiczne. Mimo to choroby psychiczne wciąż są w Polsce tematem tabu, pomijanym w dyskusji o służbie zdrowia. Większość Polaków unika wizyty w gabinecie psychiatry. Zadajmy sobie pytanie: DLACZEGO?​

Osoby chore które zdają sobie z tego sprawe unikają rozmów o swoim zdrowiu. Zamykają się w sobie. Boją się że zamiast zrozumienia będą oceniane przez bliskich lub zostaną zignorowane. ​

Ciąg dalszy...

1. Jeśli boli cię głowa, ząb, jesteś przeziębiony lub złamałeś nogę, to raczej nikt nie odważy się pomyśleć lub powiedzieć głośno, że przesadzasz. Nikt też nie oczekuje od Ciebie zignorowania objawów i aktywnego uczestnictwa w życiu i pracy.​

Ale jeśli ktoś źle się czuje „na duszy”: znajduje się w czarnej otchłani, przechodzi załamanie nerwowe, lęki w jego głowie rosną do niewyobrażalnych rozmiarów, ma nawet myśli samobójcze, wtedy prawie nikt nie traktuje poważnie takich dolegliwości. Dlaczego? Dlatego, że nie są to schorzenia fizyczne. Słyszymy wtedy od innych w ramach „dobrej” rady, że powinniśmy wziąć się w garść, przestać się martwić i cieszyć się życiem. Gdy dowiadujemy się o czyjejś chorobie fizycznej to najczęściej automatycznie uruchamia nam się empatia i zrozumienie wobec osoby poszkodowanej. To dlaczego nie reagujemy na takiej samej zasadzie na cierpienia psychiczne?​ ​

Ciąg dalszy...

1. W poprzenim slajdzie dałam przykład dlaczego osoby chore boją się mówić o swoich problemach. Uwieżcie mi że nie wolno bagatelizować innych. Zawsze warto ich wysłuchać. Dacie im powód do tego że mają na kogo liczyć. Tym badziej teraz, w okresie pandemii, gdy wszyscy siedzimy w domu a nasze życie staje się monotonną rutyną. Nastały strasznie trudne czasy I tylko od was zależy jak się bedziesz czuł. Nie warto wstydzić się swoich dołków emocjonalnych, oraz trzeba pomagać. Nie próbujmy oceniać ludzi, gdy nie wiemy co się stało I nie ignorujmy sygnałów naszych bliskich, które wołają o pomoc. ​

Dlaczego młodzi ludzie są aż tak podatni na nałogi?​

1. Dużo osób zadaje sobie na to pytanie. Dlatego spróbuje na to odpowiedzieć. Jednak na wstępnie chcę zaznaczyć, że nie można wykorzystywać swoich problemów. Np. Ja mam depresje I dlatego moge palić. Nie, to nie tak działa. Młodzi ludzie poprzez nałogi szukają pomocy. Po przez próbowanie nowych rzeczy, szukają zaklejenie swojej pustki. Chcą na chwilę oddciąć się od rzeczywistości, zrelaksować się I poczuć ulgę. Teraz dużo osób powie: ,,przecież warto wyjść na dwór ze znajomymi I mu przejdzie" lub ,, niech wypłni swoją pustkę muzyką ". Kiedyś im to pomagało, lecz po pogorszeniu ich sytuacji w życiu woleli szukać innych rozwiązań. Niestety używki pomagają tylko na chwilę. Na dłuższą mete to nie działa I dużo osób o tym nie wie. Jednak nadal w to brnie, aż dojdzie do uzależnienia.​

Przedstawienie niektórych chorób psychicznych...

Depresja

1. Depresja to poważna choroba, której nie wolno lekceważyć. Może dotknąć każdego. Objawy depresji to nie tylko obniżony nastrój czy niska samoocena ​

Depresja zaczyna się bardzo niewinnie, jednak później choroba zaczyna się rozwijać. Nie masz siły na nic. Każdy dzień to rutyna. Czas leci szybko a ty stoisz w miejscu. Zaczynasz się oddcinać od przyjaciół I od bliskich. Cały dzień leżysz w łóżku, nie dbając o siebie. Czujesz pustkę. Czasem próbujesz się samookaleczać, myśląc że to ci pomoże. Jednak mylisz się a to cie sprwadza na dno. ​ To jest prawda o depresji.​

Zaburzenia odżywiania

1. Zarówno środowisko, jak i osobowość mogą zwiększyć ryzyko wystąpienia zaburzeń odżywiania. Osoby cierpiące na zaburzenia odżywiania (ED - eating disorder) charakteryzują się niską samooceną, poczuciem bezradności i lękiem przed przyrostem masy ciała. Zaburzenia odżywiania są jednostkami chorobowymi charakteryzującymi się zaburzeniem łaknienia na podłożu psychicznym, jak również rozwijającymi się pod wpływem stresu - są one sposobem radzenia sobie z nim. Otoczenie może wpływać na postawę osoby chorej poprzez wywieranie presji.​

Anoreksja

1. Jadłowstręt psychiczny, czyli anoreksja jest zaburzeniem odżywiania charakteryzującym się nienormalnie niską masą ciała, intensywnym lękiem przed przybraniem na wadze i zaburzonym postrzeganiem wagi. Ogólnie, anoreksja polega na tym, że osoba chora odczuwa silny lęk przed przytyciem i konsekwentnie zmierza do osiągnięcia jak najmniejszej masy ciała. Dość często błędnie uważa się, że anoreksja łączy się z brakiem apetytu, prawda jest jednak taka jest jednak, że osoba chora odczuwa głód, ale odmawia jedzenia z obawy przed zwiększeniem wagi. Osoba chorująca na anoreksje ma zaburzone wyobrażenie własnego ciała. Ciągle żyje w przekonaniu, że ma nadwagę bądź jest otyła.​

​

Zaburznia lękowe

W skrócie to zaburzenia związane z nieprawidłowym funkcjonowaniem układu nerwowego. Mogą objawiać się fobiami, lękiem społecznym czy nawet chorobą natręctw.​ Stan lękowy znacznie pogarsza jakość życia. Może dotyczyć on lęku uogólnionego, czyli takiego, który obejmuje ciągłe zamartwianie się, widzenie przyszłości w ciemnych barwach. Osoba, której stany lękowe mają charakter uogólniony ma bardzo pesymistyczne spojrzenie na życie, nie widzi dobrego wyjścia z żadnej sytuacji.​

Należy pamiętać, że nie można samemu diagnozować chorób psychicznych, oraz nie można o nich mówić gdy się ich nie ma, ponieważ istenie ryzyko że urazisz osobę chorą

Gdzie szukać pomocy?

Telefony wsparcia-​ 116 111- Telefon zaufania dla dzieci i młodzieży​ 800 12 00 02- ​ Ogólnopolski telefon dla ofiar przemocy w rodzinie „Niebieska Linia”​ 800 70 2222- Centrum Wsparcia dla osób w stanie kryzysu psychicznego ​ 116 123 -Kryzysowy Telefon Zaufania​

Gdzie szukać pomocy?

Możesz skorzystać z pedagoga/ psychologa szkolnego.​ Pomogą ci nauczyciele.​ Pomogą ci znajomi I rodzice.​ WARTO SZUKAĆ POMOCY, NIE ZALEŻNIE OD SYTUACJI, KAŻDY MA PRAWO DO DRUGIEJ SZANSY. NA NASZEJ DRODZE ZYCIOWEJ JEST STARSZNIE DUŻO UPATKÓW. LECZ TRZEBA PAMIETAĆ, BY ZAWSZE WSTAĆ I IŚĆ DALEJ, NIE COFAĆ SIĘ, GDY JUŻ JESTEŚCIE DALEKO.​

Choroby psychiczne to nie powód do głupich żartów I do wyśmiewania się z osoby chorej. Mam nadzieje, że po tej prezentacji zrozumiecie powagę sytuacji jaka nas otacza. Warto o tym rozmawiać. Tymbardziej w XXI w. gdy ludzie tego praktycznie nie robią.​

Dziękuje za uwagę!