Portret

Portret 7

Portret jest podobizną (wizerunkiem) jednej lub więcej osób. Portretem może być ogromna rzeźba, ale też zdjęcie w legitymacji.Do czasu wynalezienia fotografii (1839 r.), artyści wykuwali wizerunki ważnych osób w kamieniu lub malowali je na desce lub płótnie. Praca nad dziełem trwała miesiącami, a nawet latami i wymagała od modela wielogodzinnego, często nużącego pozowania. Dlatego tylko bogaci władcy mogli sobie pozwolić na zamówienie portretu i opłacenie artysty.

Przez pierwsze pół wieku od upowszechnienia się fotografii, jej głównym zadaniem było utrwalanie wizerunku ludzi. Do dziś jest to najszybszy sposób na wykonanie portretu. Wydaje się, że najłatwiejszy, zwłaszcza, że nie trzeba do tego profesjonalnego sprzętu fotograficznego, a wystarczy telefon komórkowy. Warto jednak wiedzieć, że mistrzowski portret nie tylko odzwierciedla zewnętrzne podobieństwo, ale również wydobywa cechy charakteru portretowanej osoby.

Podziały portretów mogą zależeć od: liczby przedstawionych na nim osób – portret indywidualny (pojedynczy) przedstawia jedną osobę, natomiast zbiorowy – więcej ludzi, strony twarzy, której wykonano ujęcie: en face (czytaj ąfas) - z przodu

profil - z boku

półprofil – twarz częściowo z boku

Na terenie dawnej Rzeczypospolitej, od końca XVI do końca XVIII wieku, popularne były portrety trumienne. Są to obrazy malowane na blasze i posiadały kształt dopasowany do wieka trumny. Często zawierały rodowe herby.

Ciekawą odmianą są portrety miniaturowe, które za czasów króla Stanisława Augusta Poniatowskiego (XVIII wiek) były bardzo modną biżuterią. Noszono je w postaci medalionu jako naszyjnik.

Techniki portretowania Rysunek, malowidło - wykonane ręcznie ołówkiem, farbami. Grafika, fotografia – umożliwiają wykonanie odbitek (niekiedy tylko jednej, inne - dowolnej ilości (grafika komputerowa, fotografia).Rzeźba – w odróżnieniu od poprzednich technik, wyróżnia się formą przestrzenną .

Jak samodzielnie narysować portret? Każdego człowieka wyróżniamy dzięki temu, że jego twarz nieco różni się od innych, ma rysy charakterystyczne tylko dla niego. Jednak pewne proporcje szerokości do wysokości oraz położenia oczu, nosa i ust, są podobne.

Oto kilka wskazówek, które pomogą ci wstąpić na szlak portrecisty: postaraj się używać tylko ołówka i gumki; linijka nie będzie potrzebna, korzystaj z własnych obserwacji; możesz poprosić kogoś, aby ci pozował, kieruj się zasadą „od ogółu do szczegółu”, najpierw naszkicuj kształt twarzy, a następnie zwróć uwagę na położenie oczu, nosa, ust.

Etapy rysowania twarzy - Narysuj koło o szerokości twarzy. - Wyznacz jego środek, rysując linie z góry na dół i od lewej do prawej. Kreska w połowie koła wyznacza linię brwi. - Dodając od dołu połowę wysokości koła (możesz odmierzyć ołówkiem), otrzymasz linię brody. - Połącz górny brzeg koła z linią brody. Podziel tę odległość na dwie równe części. W połowie wysokości twarzy znajdują się oczy. - Koniec nosa znajduje się w połowie dolnej części twarzy. - W połowie odległości od końca nosa do linii brody, umiejscowione są usta. - W połowie górnej połowy twarzy jest linia włosów.