Stefan Wyszyński

Stefan Wyszyński

wykonała: Wiktoria Trojnar VIIIb

"Z drobiazgów życiowych , wykonanych wielkim sercem powstaje wielkość człowieka"

-kard. Stefan Wyszyński

Dzieciństwo Stefana wyszyńskiego

Stefan Wyszyński urodził się 3 sierpnia 1901 r. w Zuzeli nad Bugiem. Polska rozdarta była wówczas między trzech zaborców. Zuzela pozostawała pod panowaniem rosyjskim. Stefan zatem od dziecka poznał smak niewoli i ukochał Polskę. Nad jego dzieciństwem zaciążyło dramatyczne wydarzenie śmierci matki. Umarła, kiedy miał zaledwie 9 lat. Przez całe życie tęsknił za nią. Ta tęsknota skierowała jego serce ku Matce Niebieskiej - ku tej, "która nie umiera", na Nią będzie też często wskazywał w swojej późniejszej pracy duszpasterskiej.

11 letni Stefan przed wyjazdem do gimnazjum

7 letni Stefan z ojcem Stanisławem

5-letni Stefan z matką Julianną

Kościół, w którym roku 1913 przyjął sakrament bierzmowania

Do szkoły podstawowej uczęszczał najpierw w Andrzejowie, a następnie do Prywatnej Siedmioklasowej Szkoły Handlowej w Łomży. Następnie uczył się w gimazjum w Warszawie. We Włocławku kończył liceum oraz seminarium duchowe.

Stefan Wyszyński jako neoprezbiter

Muzeum Lat Dziecięcych Stefana Wyszyńskiego znajdujące się w budynku starej szkoły podstawowej uczęszczanej przez przyszłego Kardynała.

Studia

• 3 sierpnia 1924 roku otrzymał święcenia kapłańskie z rąk biskupa Wojciecha Owczarka w kaplicy Matki Bożej w bazylice katedralnej Włocławskiej. Z powodu choroby święcony był sam, wkrótce po wyjściu ze szpitala. Z mszą świętą prymicyjną pojechał na Jasną Górę.

• 1925–1929 - był studentem Wydziału Prawa Kanonicznego oraz Wydziału Prawa i Nauk Ekonomiczno-Społecznych Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, który ukończył z doktoratem na temat Prawa rodziny, Kościoła i państwa do szkoły

A co po studiach?

W trakcie wojny

Podczas powstania warszawskiego był kapelanem Grupy AK Kampinos, działającej m.in. w Laskach, oraz szpitala powstańczego

Po wybuchu II wojny światowej ukrywał się we wsi Stanisławka

step 1

„Radwan III” – pseudonim Stefana Wyszyńskiego

Duis autem vel eum iriure dolor in hendrerit in

+info

Zdjęcie wykonane prawdopodobnie we wsi Stanisławka

Z płonącej Warszawy pewnego dnia wiatr przyniósł mu nadpaloną karteczkę ze słowami "Będziesz miłował". Zaraz po zakończeniu działań wojennych ks. Wyszyński wrócił do Włocławka i zaczął organizować Seminarium Duchowne zniszczone w czasie wojny. W 1945 r. został rektorem Seminarium. Podjął też obowiązki redaktora tygodnika diecezjalnego "Ląd Boży"; czynił starania o wznowienie czasopisma "Ateneum Kapłańskie".

12 stycznia 1953 roku ks. Wyszyński został Kardynałem, nie mógł jednak pojechać do Rzymu po kapelusz kardynalski, ponieważ nie otrzymał paszportu. Osiem miesięcy później (25 IX 1953) Stefan kardynał Wyszyński został aresztowany i wywieziony z Warszawy. Przebywał kolejno w Rywaldzie Królewskim koło Grudziądza, w Stoczku Warmińskim, w Prudniku koło Opola, w Komanczy w Bieszczadach. Dopiero w ostatnim miejscu internowania zostały złagodzone rygory.

W swoim liście duszpasterskim pisał wtedy: "Nie jestem ci ja ani politykiem, ani dyplomatą , nie jestem działaczem, ani reformatorem. Natomiast jestem ojcem waszym duchownym, pasterzem i biskupem dusz waszych, jestem apostołem Jezusa Chrystusa...".

Porozuminie z władzami komunistycznymi

Wyszyński a upadek komunizmu

"Tak często słyszymy zdanie: Piękną i zaszczytną rzeczą jest umrzeć za Ojczyznę. Jednakże trudniej jest niekiedy żyć dla Ojczyzny. Można w odruchu bohaterskim oddać swoje życie na polu walki, ale to trwa krótko. Większym niekiedy bohaterstwem jest żyć, trwać, wytrzymać całe lata" - mówił prymas w Warszawie 6 stycznia 1981 r.

Śmierć Wyszyńskiego

"Tu mówi Warszawa we wszystkich programach Polskiego Radia. Nadajemy komunikat specjalny: dziś o godzinie 4.40 rano w uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego w rezydencji Arcybiskupów Warszawskich zmarł Jego Eminencja kardynał Stefan Wyszyński, arcybiskup, metropolita gnieźnieński i warszawski, prymas Polski".

Po śmierci okrzyknięto go Prymasem Tysiąclecia. Powszechnie uznano, że dzięki jego nieugiętej i zdecydowanej postawie kościół polski przetrwał okres największych prześladowań w czasach stalinowskiego reżimu i zachował swoją niezależność wobec totalitarnych władz. 31 maja 1981 r. tysiące ludzi oddało hołd zmarłemu Prymasowi podczas uroczystości pogrzebowych. Został pochowany w Archikatedrze Św. Jana w Warszawie.

"Największą mądrością jest umieć jednoczyć, nie rozbijać."

''Naród bez dziejów, bez historii, bez przeszłości, staje się wkrótce narodem bez ziemi, narodem bezdomnym, bez przyszłości. Naród, który nie wierzy w wielkość, i nie chce ludzi wielkich, kończy się."

Stefan Kardynał Wyszyński to wielki Polak, wzór patriotyzmu, którego życie i działalność na trwałe wpisały się do historii naszej Ojczyzny. Przybliżając postać Prymasa Tysiąclecia, zwracamy uwagę na jego dzieło, na to, czego dokonał dla Kościoła polskiego inaszej Ojczyzny. Osoba księdza Prymasa jest obecnie symbolem umiłowania wolności, sprawiedliwości oraz czci dla człowieka.

Dziękuję za uwagę!