Madam Curie
Amelia Kulawik kl.7
Maria Salomea Skłodowska-Curie herbu Dołęga to symbol emancypacji kobiet, wielka postać ostatniego stulecia, wybitna fizyczka i chemiczka, która dwukrotnie otrzymała nagrodę Nobla. Po raz pierwszy w 1903 – z fizyki, wraz z mężem Pierre’em Curie i z Henrim Becquerelem, za badania nad odkrytym przez Becquerela zjawiskiem promieniotwórczości. Po raz drugi została nagrodzona w 1911 – z chemii za odkrycie polonu i radu, wydzielenie czystego radu i badanie właściwości chemicznych pierwiastków promieniotwórczych. Była pierwszą kobietą, która otrzymała tę nagrodę i to podwójnie.
Urodziła się 7 listopada 1867 w kamienicy przy ulicy Freta 16 w Warszawie (dziś mieści się tutaj muzeum noblistki).Pochodziła z rodziny o szlacheckich korzeniach. Rodzice porzucili majątek ziemski i przeprowadzili się do Warszawy, gdzie oboje zajmowali się pracą pedagogiczną. Ojciec był nauczycielem matematyki, fizyki i chemii, matka dyrektorką najlepszej ówczesnej warszawskiej pensji dla dziewcząt u zbiegu ulic Królewskiej i Marszałkowskiej.
Wnętrze Muzem Marii Curie- Skłodowskiej w Warszawie
W 1878 roku umiera matka Marii na gruźlicę płuc. Od tego momentu dzieci wychowuje samotny ojciec. W roku 1877 Maniusia, tak nazywano ją w rodzinie, rozpoczyna naukę w prywatnej pensji Jadwigi Sikorskiej w Warszawie, 6 lat później otrzymuje złoty medal za naukę i kończy Rządowe Gimnazjum.
W roku 1884 Maria Skłodowska zapisuje się w Warszawie na kursy nielegalnej uczelni-Uniwersytetu Latającego. Maniusia jest już osobą wszechstronnie uzdolnioną; zna pięć języków, interesuje się socjologią, psychologią, naukami ścisłymi, dobrze rysuje. Wybiera jednak nauki ścisłe, marzy o studiach na paryskiej Sorbonie.
W listopadzie 1891 r. spełniają się jej marzenia. Wyjeżdża do Paryża i zapisuje się na wydział matematyczno -przyrodniczy Sorbony.W 1893 r. kończy studia, otrzymuje licencjat nauk fizycznych, a rok później również licencjat nauk matematycznych. W roku 1894 poznaje Piotra Curie, świetnie zapowiadającego się fizyka francuskiego, który po kilkumiesięcznej znajomości prosi Marię o rękę.
Prawie rok później, w lipcu 1895 r., pobrali się z Piotrem Curie, po czym obaj fizycy prawie nigdy nie opuszczali laboratorium. Łączyły ich dwa hobby, długie wycieczki rowerowe i podróże zagraniczne, które jeszcze bardziej ich zbliżyły. Maria znalazła nową miłość, partnera i współpracownika naukowego, na którym mogła polegać. W 1896 roku uzyskuje tytuł profesora oraz odkrywa nowy pierwiastek chemiczny polon. W roku 1897 kończy pracę nad własnościami magnetycznymi stali. Na świat przychodzi również pierwsza córka uczonych, Irena.
W 1898 odkrywa kolejny pierwiastek-rad . W 1903 roku uzyskuje dyplom i wraz z mężem oraz Henrim Becquerelem otrzymuje Nagrodę Nobla za odkrycie promieniotwórczości i pierwiastków promieniotwórczych. W 1904 roku rodzina powiększa się o drugą córkę-Ewę.
Praca doktorska Marii Skłodowskiej - Curie
W 1906 roku w wypadku ulicznym ginie jej mąż Piotr. Po chwilach załamania Maria staje na nogi, jest bardziej milcząca, zamyślona, trochę nieobecna, ale pracuje dalej w laboratorium, dba o dzieci. Przejmuje także katedrę po zmarłym mężu, stając się pierwszą kobietą wykładającą na Sorbonie, a po dwóch latach w roku 1908 zostanie pierwszą kobietą, profesorem tej szacownej uczelni. W 1910 roku udaje się Marii uzyskać metaliczny rad. W 1911 roku po raz drugi dostaje Nagrodę Nobla za otrzymanie radu w stanie czystym.
Wybuch I wojny swiatowej (1914 rok) zastał Marię w Paryżu. Zajęcia odwołano. Studentów i większość wykładowców wcielono do armii. Maria nie chciała pozostać bezużyteczna. Dowiedziawszy się, że w szpitalach polowych nie ma aparatów rentgena, postanowiła zorganizować służbę rentgenowską. W ten sposób udało jej się urządzić 20 wozów służby radiologicznej zwanych Les petites Curie. Dzięki jej pracy i talentom organizacyjnym na terenie Francji powstało około 200 stacji rentgenowskich, w których tylko w latach 1917-1918 wykonano milion sto tysięcy zdjęć rentgenowskich. Dzięki jej pracy tysiące żołnierzy przechodzi operacje wyciągnięcia odłamków, nie tracą rąk ani nóg. Praca ta jednak pozostawi w jej organizmie zmiany chorobowe nie do usunięcia.
Po wojnie wraca do Paryża, Instytut Radowy zaczyna działać normalnie, do laboratorium Marii przyjeżdżają stypendyści z całego świata, ona sama dba o to, by było wśród nich jak najwięcej Polaków, wspiera w ten sposób naukę polską dźwigającą się po odzyskaniu niepodległości. Reprezentuje sprawę polską w Lidze Narodów, gdzie od 1922 roku zasiada jako przewodnicząca Komisji Współpracy Międzynarodowej.Odbywa liczne podróże zagraniczne, wśród nich dwie bardzo znaczące do Stanów Zjednoczonych w roku 1921, kiedy to przywozi pieniądze na wyposażenie w rad i sprzęt laboratoryjny dla Instytutu Radowego w Paryżu.
Z prezydentem USA
W roku 1929 zbiera fundusze na wybudowanie i wyposażenie bliźniaczej placówki w Warszawie. Marzy, aby Polacy mieli tak nowoczesne laboratorium i szpital, w jakim ona pracuje w Paryżu.Już w 1925 roku marzenie uczonej spełnia się, w czerwcu przyjeżdża do Warszawy i kładzie jedną z pierwszych cegieł pod budowę Instytutu Radowego przy ul. Wawelskiej w Warszawie. Za siedem lat przyjedzie tu znowu, tym razem na uroczyste otwarcie Instytutu. Niestety, będzie to jej ostatni pobyt w ojczyźnie.
Z prezydentem Mościckim na otwarciu Instytutu Radowego w Warszawie
W roku 1934 Maria Sklodowska-Curie ma 67 lat, jest schorowana, zmęczona, ale nadal aktywna, pisze kolejną książkę, pracuje w Instytucie Radowym, planuje. Jednak choroba, która w niej tkwi, postępuje nieubłaganie. W czerwcu z podejrzeniem choroby płuc jedzie wraz z Ewą do alpejskiego sanatorium w Sancellemoz, tam 4 lipca 1934 roku umiera na białaczkę.
Zostaje pochowana w Sceaux pod Paryżem, we wspólnym grobie z mężem. W niezwykle skromnej ceremonii uczestniczy tylko najbliższa rodzina. Uczeni spoczywają tam do kwietnia 1995 roku, wtedy ich prochy przeniesiono do paryskiego Panteonu. Maria Sklodowska-Curie jest pierwszą i jedyną kobietą uhonorowaną w ten sposób za własne zasługi naukowe i jedyną osobą nie będącą z pochodzenia Francuzką, która spoczywa w Panteonie.
Grób Marii Skłodowskiej - Curie
Maria Skłodowska-Curie była kilkukrotnie upamiętniana na monetach i banknotach – sześciokrotnie w Polsce, dwa razy we Francji oraz raz w Hiszpanii. Jest osobą powszechnie znaną na świecie. W wielu krajach (np. w Japonii i Korei Południowej) uczą się o niej dzieci w szkołach, jako o wielkiej kobiecie będącej przykładem i wzorem, która zapisała się w sposób szczególny nie tylko w historii nauki, ale i dla upodmiotowienia i emancypacji kobiet na całym świecie.
Maria Skłodowska-Curie była kilkukrotnie upamiętniana na monetach i banknotach – sześciokrotnie w Polsce, dwa razy we Francji oraz raz w Hiszpanii. Jest osobą powszechnie znaną na świecie. W wielu krajach (np. w Japonii i Korei Południowej) uczą się o niej dzieci w szkołach, jako o wielkiej kobiecie będącej przykładem i wzorem, która zapisała się w sposób szczególny nie tylko w historii nauki, ale i dla upodmiotowienia i emancypacji kobiet na całym świecie. Pozostawiła cenny testament:
"...Rozwijać pracownie naukowe, które Pasteur nazwał "świętymi przybytkami ludzkości" - ułatwiać zadanie tym co pracują dla nauki - otaczać opieką młodzież pragnącą wiedzy, aby pozyskać pracowników przyszłości - stwarzać warunki, w którychby wrodzone a cenne zdolności mogły się uświadamiać i poświęcać służbie ideału - i nadto prowadzić społeczeństwo drogą rozwoju potęgi, tak duchowej jak materyalnej..." - naukowy testament Skłodowskiej
Jeden z murali w Oświęcimiu - przesłanie Marii Skłodowskiej - Curie (odwzorowanie własnego autorstwa).
Warto obejrzeć:
Źródła: http://www.mmsc.waw.pl/biografia-marii-sk%C5%82odowskiej-curie http://www.bg.agh.edu.pl/MSC/msc.php?page=07Bir_warszawa https://www.uni.lodz.pl/aktualnosc/szczegoly/bohaterowie-stulecia-maria-sklodowska-curie http://www.lo.internetdsl.pl/dokumenty/msc2.pdf https://pl.wikipedia.org/wiki/Emancypacja_kobiet
Maria Curie - Skłodowska
amelia kulawik
Created on March 21, 2021
Start designing with a free template
Discover more than 1500 professional designs like these:
View
Fill in Blanks
View
Countdown
View
Stopwatch
View
Unpixelator
View
Break the Piñata
View
Bingo
View
Create a Secret Code
Explore all templates
Transcript
Madam Curie
Amelia Kulawik kl.7
Maria Salomea Skłodowska-Curie herbu Dołęga to symbol emancypacji kobiet, wielka postać ostatniego stulecia, wybitna fizyczka i chemiczka, która dwukrotnie otrzymała nagrodę Nobla. Po raz pierwszy w 1903 – z fizyki, wraz z mężem Pierre’em Curie i z Henrim Becquerelem, za badania nad odkrytym przez Becquerela zjawiskiem promieniotwórczości. Po raz drugi została nagrodzona w 1911 – z chemii za odkrycie polonu i radu, wydzielenie czystego radu i badanie właściwości chemicznych pierwiastków promieniotwórczych. Była pierwszą kobietą, która otrzymała tę nagrodę i to podwójnie.
Urodziła się 7 listopada 1867 w kamienicy przy ulicy Freta 16 w Warszawie (dziś mieści się tutaj muzeum noblistki).Pochodziła z rodziny o szlacheckich korzeniach. Rodzice porzucili majątek ziemski i przeprowadzili się do Warszawy, gdzie oboje zajmowali się pracą pedagogiczną. Ojciec był nauczycielem matematyki, fizyki i chemii, matka dyrektorką najlepszej ówczesnej warszawskiej pensji dla dziewcząt u zbiegu ulic Królewskiej i Marszałkowskiej.
Wnętrze Muzem Marii Curie- Skłodowskiej w Warszawie
W 1878 roku umiera matka Marii na gruźlicę płuc. Od tego momentu dzieci wychowuje samotny ojciec. W roku 1877 Maniusia, tak nazywano ją w rodzinie, rozpoczyna naukę w prywatnej pensji Jadwigi Sikorskiej w Warszawie, 6 lat później otrzymuje złoty medal za naukę i kończy Rządowe Gimnazjum.
W roku 1884 Maria Skłodowska zapisuje się w Warszawie na kursy nielegalnej uczelni-Uniwersytetu Latającego. Maniusia jest już osobą wszechstronnie uzdolnioną; zna pięć języków, interesuje się socjologią, psychologią, naukami ścisłymi, dobrze rysuje. Wybiera jednak nauki ścisłe, marzy o studiach na paryskiej Sorbonie.
W listopadzie 1891 r. spełniają się jej marzenia. Wyjeżdża do Paryża i zapisuje się na wydział matematyczno -przyrodniczy Sorbony.W 1893 r. kończy studia, otrzymuje licencjat nauk fizycznych, a rok później również licencjat nauk matematycznych. W roku 1894 poznaje Piotra Curie, świetnie zapowiadającego się fizyka francuskiego, który po kilkumiesięcznej znajomości prosi Marię o rękę.
Prawie rok później, w lipcu 1895 r., pobrali się z Piotrem Curie, po czym obaj fizycy prawie nigdy nie opuszczali laboratorium. Łączyły ich dwa hobby, długie wycieczki rowerowe i podróże zagraniczne, które jeszcze bardziej ich zbliżyły. Maria znalazła nową miłość, partnera i współpracownika naukowego, na którym mogła polegać. W 1896 roku uzyskuje tytuł profesora oraz odkrywa nowy pierwiastek chemiczny polon. W roku 1897 kończy pracę nad własnościami magnetycznymi stali. Na świat przychodzi również pierwsza córka uczonych, Irena.
W 1898 odkrywa kolejny pierwiastek-rad . W 1903 roku uzyskuje dyplom i wraz z mężem oraz Henrim Becquerelem otrzymuje Nagrodę Nobla za odkrycie promieniotwórczości i pierwiastków promieniotwórczych. W 1904 roku rodzina powiększa się o drugą córkę-Ewę.
Praca doktorska Marii Skłodowskiej - Curie
W 1906 roku w wypadku ulicznym ginie jej mąż Piotr. Po chwilach załamania Maria staje na nogi, jest bardziej milcząca, zamyślona, trochę nieobecna, ale pracuje dalej w laboratorium, dba o dzieci. Przejmuje także katedrę po zmarłym mężu, stając się pierwszą kobietą wykładającą na Sorbonie, a po dwóch latach w roku 1908 zostanie pierwszą kobietą, profesorem tej szacownej uczelni. W 1910 roku udaje się Marii uzyskać metaliczny rad. W 1911 roku po raz drugi dostaje Nagrodę Nobla za otrzymanie radu w stanie czystym.
Wybuch I wojny swiatowej (1914 rok) zastał Marię w Paryżu. Zajęcia odwołano. Studentów i większość wykładowców wcielono do armii. Maria nie chciała pozostać bezużyteczna. Dowiedziawszy się, że w szpitalach polowych nie ma aparatów rentgena, postanowiła zorganizować służbę rentgenowską. W ten sposób udało jej się urządzić 20 wozów służby radiologicznej zwanych Les petites Curie. Dzięki jej pracy i talentom organizacyjnym na terenie Francji powstało około 200 stacji rentgenowskich, w których tylko w latach 1917-1918 wykonano milion sto tysięcy zdjęć rentgenowskich. Dzięki jej pracy tysiące żołnierzy przechodzi operacje wyciągnięcia odłamków, nie tracą rąk ani nóg. Praca ta jednak pozostawi w jej organizmie zmiany chorobowe nie do usunięcia.
Po wojnie wraca do Paryża, Instytut Radowy zaczyna działać normalnie, do laboratorium Marii przyjeżdżają stypendyści z całego świata, ona sama dba o to, by było wśród nich jak najwięcej Polaków, wspiera w ten sposób naukę polską dźwigającą się po odzyskaniu niepodległości. Reprezentuje sprawę polską w Lidze Narodów, gdzie od 1922 roku zasiada jako przewodnicząca Komisji Współpracy Międzynarodowej.Odbywa liczne podróże zagraniczne, wśród nich dwie bardzo znaczące do Stanów Zjednoczonych w roku 1921, kiedy to przywozi pieniądze na wyposażenie w rad i sprzęt laboratoryjny dla Instytutu Radowego w Paryżu.
Z prezydentem USA
W roku 1929 zbiera fundusze na wybudowanie i wyposażenie bliźniaczej placówki w Warszawie. Marzy, aby Polacy mieli tak nowoczesne laboratorium i szpital, w jakim ona pracuje w Paryżu.Już w 1925 roku marzenie uczonej spełnia się, w czerwcu przyjeżdża do Warszawy i kładzie jedną z pierwszych cegieł pod budowę Instytutu Radowego przy ul. Wawelskiej w Warszawie. Za siedem lat przyjedzie tu znowu, tym razem na uroczyste otwarcie Instytutu. Niestety, będzie to jej ostatni pobyt w ojczyźnie.
Z prezydentem Mościckim na otwarciu Instytutu Radowego w Warszawie
W roku 1934 Maria Sklodowska-Curie ma 67 lat, jest schorowana, zmęczona, ale nadal aktywna, pisze kolejną książkę, pracuje w Instytucie Radowym, planuje. Jednak choroba, która w niej tkwi, postępuje nieubłaganie. W czerwcu z podejrzeniem choroby płuc jedzie wraz z Ewą do alpejskiego sanatorium w Sancellemoz, tam 4 lipca 1934 roku umiera na białaczkę.
Zostaje pochowana w Sceaux pod Paryżem, we wspólnym grobie z mężem. W niezwykle skromnej ceremonii uczestniczy tylko najbliższa rodzina. Uczeni spoczywają tam do kwietnia 1995 roku, wtedy ich prochy przeniesiono do paryskiego Panteonu. Maria Sklodowska-Curie jest pierwszą i jedyną kobietą uhonorowaną w ten sposób za własne zasługi naukowe i jedyną osobą nie będącą z pochodzenia Francuzką, która spoczywa w Panteonie.
Grób Marii Skłodowskiej - Curie
Maria Skłodowska-Curie była kilkukrotnie upamiętniana na monetach i banknotach – sześciokrotnie w Polsce, dwa razy we Francji oraz raz w Hiszpanii. Jest osobą powszechnie znaną na świecie. W wielu krajach (np. w Japonii i Korei Południowej) uczą się o niej dzieci w szkołach, jako o wielkiej kobiecie będącej przykładem i wzorem, która zapisała się w sposób szczególny nie tylko w historii nauki, ale i dla upodmiotowienia i emancypacji kobiet na całym świecie.
Maria Skłodowska-Curie była kilkukrotnie upamiętniana na monetach i banknotach – sześciokrotnie w Polsce, dwa razy we Francji oraz raz w Hiszpanii. Jest osobą powszechnie znaną na świecie. W wielu krajach (np. w Japonii i Korei Południowej) uczą się o niej dzieci w szkołach, jako o wielkiej kobiecie będącej przykładem i wzorem, która zapisała się w sposób szczególny nie tylko w historii nauki, ale i dla upodmiotowienia i emancypacji kobiet na całym świecie. Pozostawiła cenny testament:
"...Rozwijać pracownie naukowe, które Pasteur nazwał "świętymi przybytkami ludzkości" - ułatwiać zadanie tym co pracują dla nauki - otaczać opieką młodzież pragnącą wiedzy, aby pozyskać pracowników przyszłości - stwarzać warunki, w którychby wrodzone a cenne zdolności mogły się uświadamiać i poświęcać służbie ideału - i nadto prowadzić społeczeństwo drogą rozwoju potęgi, tak duchowej jak materyalnej..." - naukowy testament Skłodowskiej
Jeden z murali w Oświęcimiu - przesłanie Marii Skłodowskiej - Curie (odwzorowanie własnego autorstwa).
Warto obejrzeć:
Źródła: http://www.mmsc.waw.pl/biografia-marii-sk%C5%82odowskiej-curie http://www.bg.agh.edu.pl/MSC/msc.php?page=07Bir_warszawa https://www.uni.lodz.pl/aktualnosc/szczegoly/bohaterowie-stulecia-maria-sklodowska-curie http://www.lo.internetdsl.pl/dokumenty/msc2.pdf https://pl.wikipedia.org/wiki/Emancypacja_kobiet