Obszary chronione w Polsce
Formy Obszarów chronionych:
- parki narodowe - rezerwaty przyrody - parki krajobrazowe - obszary chronione krajobrazu - obszary Natura 2000 - pomniki przyrody - stanowiska dokumentacyjne - użytki ekologiczne - zespoły przyrodniczo-krajobrazowe - ochrona gatunkowa roślin, zwierząt i grzybów
parki narodowe
• Mają powierzchnię co najmniej 1000 hektarów. • Służą ochronie przyrody tego terenu oraz
charakterystycznych cech jego krajobrazu. W
Polsce istnieją obecnie 23 parki narodowe. Każdy
z nich ma swój symbol. Na przykład symbolem
Białowieskiego Parku Narodowego jest
żubr - zwierzę ocalone przed wyginięciem i
przywrócone Puszczy Białowieskiej.
Rezerwaty przyrody
Rezerwaty przyrody obejmują na ogół znacznie
mniejsze tereny niż parki narodowe.
Ochronie podlega w nich albo cała przyroda (np.
niezmieniony przez człowieka fragment lasu), albo
wyjątkowo cenne elementy
przyrody ożywionej (np. rzadkie gatunki roślin lub
zwierząt) bądź
nieożywionej (np. ciekawie ukształtowane grupy
skał).
parki krajobrazowe
Parki krajobrazowe to obszary chronione o znacznej
powierzchni.
Można w nich prowadzić działalność gospodarczą,
m.in. turystyczną, leśną i rolną, pod warunkiem, że
nie jest uciążliwa dla środowiska.
Tatrzański park narodowy
Tatrzański Park Narodowy utworzony został w 1955 roku na terenie województwa małopolskiego z siedzibą w Zakopanem. Powierzchnia parku zajmuje 211,64 km2, natomiast powierzchnia otuliny to 1,81 km2. Symbolem parku jest kozica tatrzańska. Park obejmuje swoim zasięgiem całe polskie Tatry, a także część Rowu Podtatrzańskiego oraz Pogórza Bukowińskiego. Tatry mają charakter wysokogórski, co spowodowane jest tym, że występuje tam piętrowość klimatu, duże różnice wzniesień, a także różnorodność flory i fauny. Tatry zalicza się do gór orogenezy alpejskiej, a ich podstawą są skały krystaliczne z granitem. Piętro regla dolnego porastają głównie lasy liściaste, regla górnego bory świerkowe, natomiast piętro hal porasta bogata roślinność alpejska. Wśród ssaków najbardziej charakterystyczne są kozica tatrzańska, świstak tatrzański, jeleń, sarna europejska, łasica pospolita, ryś i niedźwiedź brunatny. Wśród tatrzańskiej fauny i flory występuje wiele endemitów. Największymi atrakcjami jest tu Morskie Oko oraz Giewont.
ŚWIĘTOKRZYSKI PARK NARODOWY
Świętokrzyski Park Narodowy powstał w 1950 roku na terenie województwa świętokrzyskiego, a swoją siedzibę ma w Bodzentynie. Powierzchnia parku zajmuje 76,26 km2, a powierzchnia otuliny to 207,86 km2. Symbolem parku jest jeleń. Park leży w centralnej części Gór Świętokrzyskich. Obejmuje między innymi Pasmo Łysogór oraz część Pasma Klonowskiego. Lasy obejmują 95% powierzchni parku, najczęściej występują mieszane bory jodłowe. Występuje tu także wiele gatunków roślin naczyniowych, w tym wiele rzadkich gatunków.
Na terenie parku znajduje się jodła pospolita, licząca 270 lat i mierząca 51 metrów, która uważana jest za najwyższe drzewo w Polsce. Licznie występują tu ssaki, wśród których można wyróżnić głównie sarny, jelenie oraz dziki. Występują tu również liczne gatunki ptaków. Charakterystyczną cechą krajobrazu są gołoborza, czyli rumowiska skalne. Największą atrakcją jest kompleks zabudowań dawnego klasztoru Benedyktynów Świętokrzyskich na Świętym Krzyżu. Warto również zdobyć najwyższy szczyt Gór Świętokrzyskich, czyli Łysicę.
Kampinoski park narodowy
Kampinoski Park Narodowy powstał w 1959 roku w województwie warszawskim. Obecnie leży na terenie województwa mazowieckiego z siedzibą w Izabelinie. Jego powierzchnia wynosi 385,4433 km2, natomiast powierzchnia otuliny to 377,56 km2. Symbolem parku jest łoś. Znajduje się on na światowej liście rezerwatów biosfery UNESCO. Jego zasięg obejmuje tereny Puszczy Kampinoskiej.
Najbardziej charakterystycznymi elementami tutejszego krajobrazu są wydmy w pradolinie Wisły i obszary bagienne. Jego zróżnicowanie wpływa na różnorodność flory i fauny. Występuje tu roślinność łąkowa, turzyce i lasy bagienne. Najczęściej spotykanym zespołem leśnym jest kontynentalny bór sosnowy. Obszar ten sprzyja również występowaniu wielu gatunków zwierząt, wśród których najczęstszymi jest łoś, bóbr i ryś. W parku tym turyści mogą odwiedzić powstańcze mogiły, czy też zabytkową Sochaczewską Kolej Muzealną.
rezerwaty biosfery
Rezerwaty biosfery to tereny o wysokich walorach przyrodniczych, wyznaczone w celu wdrażania i propagowania zasad zrównoważonego rozwoju. Przez rozwój zrównoważony rozumieć należy taką formę rozwoju społeczno-gospodarczego,która godzi zaspakajanie potrzeb społeczeństw z ochroną ekosystemów i procesów przyrodniczych dla obecnych i przyszłych pokoleń. Rezerwaty biosfery ustanawiane są przez UNESCO na wniosek państw będących członkami tej organizacji.
+ info
gatunki chronione w polsce
Ochronie gatunkowej w Polsce podlegają nie tylko przedstawiciele gatunków zagrożonych wyginięciem, lecz także ich siedliska. Obecnie obejmuje ona ponad 350 gatunków zwierząt i ok. 500 gatunków roślin . Limba rośnie w Tatrach na wysokościach od ok. 1000 do 2000 m n.p.m. Gatunek ten w przeszłości był nadmiernie wycinany. Obecnie, dzięki prawnej ochronie gatunkowej, nie jest zagrożony wyginięciem. Jednym gatunkiem żółwia żyjącym w Polsce w środowisku naturalnym jest żółw błotny, który zamieszkuje niewielkie zbiorniki wodne. Ochrona tego bardzo rzadkiego gatunku obejmuje m.in. przenoszenie osobników na czas rozrodu do zamkniętych hodowli. Ryś zamieszkuje zarówno lasy w górach, jak i na nizinach. Jest zagrożony wyginięciem ze względu na kłusownictwo oraz fragmentację siedlisk. Ochrona tych zwierząt obejmuje m.in hodowlę restytucyjną i tworzenie korytarzy ekologicznych.
Formy ochrony indywidualnej
Do form ochrony indywidualnej zalicza się w Polsce: - pomniki przyrody - stanowiska dokumentacyjne - użytki ekologiczne - zespoły przyrodniczo-krajobrazowe
+ info
Pomniki przyrody
Najliczniejszymi w Polsce i powszechnie znanymi obiektami indywidualnej ochrony są pomniki przyrody(ok. 31 tys. obiektów). Tą formą ochrony obejmuje się pojedyncze twory przyrody żywej i nieożywionej (lub ich skupiska) o szczególnej wartości przyrodniczej, naukowej, kulturowej, historycznej bądź krajobrazowej. Przeważnie są to stare drzewa okazałych rozmiarów, ale również ich skupiska (np. aleje czy parki), stanowiska rzadkich gatunków roślin, źródła, wodospady, skałki, jary, głazy narzutowe oraz jaskinie
+ info
Stanowiska dokumentacyjne
Jeszcze innymi formami ochrony indywidualnej są stanowiska dokumentacyjne. Tą formą chroni się przede wszystkim miejsca występowania ciekawych formacji geologicznych, nagromadzeń skamieniałości lub tworów mineralnych, ważnych pod względem naukowym i dydaktycznym. Mogą to być jaskinie, fragmenty eksploatowanych lub nieczynnych wyrobisk powierzchniowych i podziemnych, a także miejsca występowania kopalnych szczątków roślin lub zwierząt. Tą formą ochrony objętych jest ok. 200 obiektów, w tym np. podziemne korytarze i jaskinie z ciekawymi złożami soli kamiennej w Kopalni Soli w Bochni i Wieliczce. Innym ciekawym obiektem w ten sposób chronionym jest stanowisko dokumentacyjne „Trias” w Krasiejowie, gdzie można obejrzeć skamieniałości szczątków zwierząt (gadów, płazów i mezozoicznych kręgowców) pochodzące sprzed 225 mln lat. Jest to pierwsze tego typu odkrycie w Polce, a w całej Europie zaledwie kilka stanowisk można porównać z krasiejowskim pod względem nagromadzenia tak dobrze zachowanych skamieniałości.
+ info
użytki ekologiczne
Użytki ekologiczne to również bardzo często tworzone formy ochrony indywidualnej(ponad 7600 obiektów w Polsce). Tą formą ochrony obejmuje się obszary mające duże znaczenie dla funkcjonowania i zachowania różnorodności biologicznej. Nie muszą byćto obszary bardzo cenne z przyrodniczego punktu widzenia, ale muszą być ważne i wyjątkowe w skali lokalnej, np. jedyne obszary torfowiskowe na terenie gminy czy powiatu. Są to obiekty o stosunkowo niewielkiej powierzchni obejmujące najczęściej naturalne zbiorniki wodne, śródpolne i śródleśne oczka wodne, kępy drzew i krzewów, bagna, torfowiska, wydmy, płaty nieużytkowanej roślinności, starorzecza, wychodnie skalne, skarpy, kamieńce, siedliska przyrodnicze oraz stanowiska rzadkich lub chronionych gatunków zwierząt, roślin i grzybów oraz ich miejsca rozmnażania lub miejsca sezonowego przebywania.
zespoły przyrodniczo-krajobrazowe
Jako zespoły przyrodniczo-krajobrazowechroni się atrakcyjne fragmenty krajobrazu naturalnego i kulturowego, ważne ze względu na ich walory widokowe lub estetyczne. Tą formą ochrony obejmowane są wartościowe i harmonijne fragmenty krajobrazu a także obiekty przyrodniczo-kulturowe wraz z ich najbliższym otoczeniem: parki, zespoły dworsko-parkowe i pałacowe, stawy, jeziora, a także kompleksy leśne lub ich fragmenty. Na przykład zespołem przyrodniczo krajobrazowym może być zabytkowy ogród dendrologiczny wraz ze stawami będącymi miejscami bytowania ptactwa wodnego, czy też powstałe w wyniku eksploatacji górniczej stawy i zapadliska otoczone atrakcyjną wizualnie roślinnością i będące miejscem życia różnych gatunków zwierząt.
dziękuję za uwagę
wykonała: Agnieszka Pawlak
prezentacja obszary chronione w polsce
apawlak249
Created on March 21, 2021
Start designing with a free template
Discover more than 1500 professional designs like these:
View
Corporate Christmas Presentation
View
Snow Presentation
View
Winter Presentation
View
Hanukkah Presentation
View
Vintage Photo Album
View
Nature Presentation
View
Halloween Presentation
Explore all templates
Transcript
Obszary chronione w Polsce
Formy Obszarów chronionych:
- parki narodowe - rezerwaty przyrody - parki krajobrazowe - obszary chronione krajobrazu - obszary Natura 2000 - pomniki przyrody - stanowiska dokumentacyjne - użytki ekologiczne - zespoły przyrodniczo-krajobrazowe - ochrona gatunkowa roślin, zwierząt i grzybów
parki narodowe
• Mają powierzchnię co najmniej 1000 hektarów. • Służą ochronie przyrody tego terenu oraz charakterystycznych cech jego krajobrazu. W Polsce istnieją obecnie 23 parki narodowe. Każdy z nich ma swój symbol. Na przykład symbolem Białowieskiego Parku Narodowego jest żubr - zwierzę ocalone przed wyginięciem i przywrócone Puszczy Białowieskiej.
Rezerwaty przyrody
Rezerwaty przyrody obejmują na ogół znacznie mniejsze tereny niż parki narodowe. Ochronie podlega w nich albo cała przyroda (np. niezmieniony przez człowieka fragment lasu), albo wyjątkowo cenne elementy przyrody ożywionej (np. rzadkie gatunki roślin lub zwierząt) bądź nieożywionej (np. ciekawie ukształtowane grupy skał).
parki krajobrazowe
Parki krajobrazowe to obszary chronione o znacznej powierzchni. Można w nich prowadzić działalność gospodarczą, m.in. turystyczną, leśną i rolną, pod warunkiem, że nie jest uciążliwa dla środowiska.
Tatrzański park narodowy
Tatrzański Park Narodowy utworzony został w 1955 roku na terenie województwa małopolskiego z siedzibą w Zakopanem. Powierzchnia parku zajmuje 211,64 km2, natomiast powierzchnia otuliny to 1,81 km2. Symbolem parku jest kozica tatrzańska. Park obejmuje swoim zasięgiem całe polskie Tatry, a także część Rowu Podtatrzańskiego oraz Pogórza Bukowińskiego. Tatry mają charakter wysokogórski, co spowodowane jest tym, że występuje tam piętrowość klimatu, duże różnice wzniesień, a także różnorodność flory i fauny. Tatry zalicza się do gór orogenezy alpejskiej, a ich podstawą są skały krystaliczne z granitem. Piętro regla dolnego porastają głównie lasy liściaste, regla górnego bory świerkowe, natomiast piętro hal porasta bogata roślinność alpejska. Wśród ssaków najbardziej charakterystyczne są kozica tatrzańska, świstak tatrzański, jeleń, sarna europejska, łasica pospolita, ryś i niedźwiedź brunatny. Wśród tatrzańskiej fauny i flory występuje wiele endemitów. Największymi atrakcjami jest tu Morskie Oko oraz Giewont.
ŚWIĘTOKRZYSKI PARK NARODOWY
Świętokrzyski Park Narodowy powstał w 1950 roku na terenie województwa świętokrzyskiego, a swoją siedzibę ma w Bodzentynie. Powierzchnia parku zajmuje 76,26 km2, a powierzchnia otuliny to 207,86 km2. Symbolem parku jest jeleń. Park leży w centralnej części Gór Świętokrzyskich. Obejmuje między innymi Pasmo Łysogór oraz część Pasma Klonowskiego. Lasy obejmują 95% powierzchni parku, najczęściej występują mieszane bory jodłowe. Występuje tu także wiele gatunków roślin naczyniowych, w tym wiele rzadkich gatunków. Na terenie parku znajduje się jodła pospolita, licząca 270 lat i mierząca 51 metrów, która uważana jest za najwyższe drzewo w Polsce. Licznie występują tu ssaki, wśród których można wyróżnić głównie sarny, jelenie oraz dziki. Występują tu również liczne gatunki ptaków. Charakterystyczną cechą krajobrazu są gołoborza, czyli rumowiska skalne. Największą atrakcją jest kompleks zabudowań dawnego klasztoru Benedyktynów Świętokrzyskich na Świętym Krzyżu. Warto również zdobyć najwyższy szczyt Gór Świętokrzyskich, czyli Łysicę.
Kampinoski park narodowy
Kampinoski Park Narodowy powstał w 1959 roku w województwie warszawskim. Obecnie leży na terenie województwa mazowieckiego z siedzibą w Izabelinie. Jego powierzchnia wynosi 385,4433 km2, natomiast powierzchnia otuliny to 377,56 km2. Symbolem parku jest łoś. Znajduje się on na światowej liście rezerwatów biosfery UNESCO. Jego zasięg obejmuje tereny Puszczy Kampinoskiej. Najbardziej charakterystycznymi elementami tutejszego krajobrazu są wydmy w pradolinie Wisły i obszary bagienne. Jego zróżnicowanie wpływa na różnorodność flory i fauny. Występuje tu roślinność łąkowa, turzyce i lasy bagienne. Najczęściej spotykanym zespołem leśnym jest kontynentalny bór sosnowy. Obszar ten sprzyja również występowaniu wielu gatunków zwierząt, wśród których najczęstszymi jest łoś, bóbr i ryś. W parku tym turyści mogą odwiedzić powstańcze mogiły, czy też zabytkową Sochaczewską Kolej Muzealną.
rezerwaty biosfery
Rezerwaty biosfery to tereny o wysokich walorach przyrodniczych, wyznaczone w celu wdrażania i propagowania zasad zrównoważonego rozwoju. Przez rozwój zrównoważony rozumieć należy taką formę rozwoju społeczno-gospodarczego,która godzi zaspakajanie potrzeb społeczeństw z ochroną ekosystemów i procesów przyrodniczych dla obecnych i przyszłych pokoleń. Rezerwaty biosfery ustanawiane są przez UNESCO na wniosek państw będących członkami tej organizacji.
+ info
gatunki chronione w polsce
Ochronie gatunkowej w Polsce podlegają nie tylko przedstawiciele gatunków zagrożonych wyginięciem, lecz także ich siedliska. Obecnie obejmuje ona ponad 350 gatunków zwierząt i ok. 500 gatunków roślin . Limba rośnie w Tatrach na wysokościach od ok. 1000 do 2000 m n.p.m. Gatunek ten w przeszłości był nadmiernie wycinany. Obecnie, dzięki prawnej ochronie gatunkowej, nie jest zagrożony wyginięciem. Jednym gatunkiem żółwia żyjącym w Polsce w środowisku naturalnym jest żółw błotny, który zamieszkuje niewielkie zbiorniki wodne. Ochrona tego bardzo rzadkiego gatunku obejmuje m.in. przenoszenie osobników na czas rozrodu do zamkniętych hodowli. Ryś zamieszkuje zarówno lasy w górach, jak i na nizinach. Jest zagrożony wyginięciem ze względu na kłusownictwo oraz fragmentację siedlisk. Ochrona tych zwierząt obejmuje m.in hodowlę restytucyjną i tworzenie korytarzy ekologicznych.
Formy ochrony indywidualnej
Do form ochrony indywidualnej zalicza się w Polsce: - pomniki przyrody - stanowiska dokumentacyjne - użytki ekologiczne - zespoły przyrodniczo-krajobrazowe
+ info
Pomniki przyrody
Najliczniejszymi w Polsce i powszechnie znanymi obiektami indywidualnej ochrony są pomniki przyrody(ok. 31 tys. obiektów). Tą formą ochrony obejmuje się pojedyncze twory przyrody żywej i nieożywionej (lub ich skupiska) o szczególnej wartości przyrodniczej, naukowej, kulturowej, historycznej bądź krajobrazowej. Przeważnie są to stare drzewa okazałych rozmiarów, ale również ich skupiska (np. aleje czy parki), stanowiska rzadkich gatunków roślin, źródła, wodospady, skałki, jary, głazy narzutowe oraz jaskinie
+ info
Stanowiska dokumentacyjne
Jeszcze innymi formami ochrony indywidualnej są stanowiska dokumentacyjne. Tą formą chroni się przede wszystkim miejsca występowania ciekawych formacji geologicznych, nagromadzeń skamieniałości lub tworów mineralnych, ważnych pod względem naukowym i dydaktycznym. Mogą to być jaskinie, fragmenty eksploatowanych lub nieczynnych wyrobisk powierzchniowych i podziemnych, a także miejsca występowania kopalnych szczątków roślin lub zwierząt. Tą formą ochrony objętych jest ok. 200 obiektów, w tym np. podziemne korytarze i jaskinie z ciekawymi złożami soli kamiennej w Kopalni Soli w Bochni i Wieliczce. Innym ciekawym obiektem w ten sposób chronionym jest stanowisko dokumentacyjne „Trias” w Krasiejowie, gdzie można obejrzeć skamieniałości szczątków zwierząt (gadów, płazów i mezozoicznych kręgowców) pochodzące sprzed 225 mln lat. Jest to pierwsze tego typu odkrycie w Polce, a w całej Europie zaledwie kilka stanowisk można porównać z krasiejowskim pod względem nagromadzenia tak dobrze zachowanych skamieniałości.
+ info
użytki ekologiczne
Użytki ekologiczne to również bardzo często tworzone formy ochrony indywidualnej(ponad 7600 obiektów w Polsce). Tą formą ochrony obejmuje się obszary mające duże znaczenie dla funkcjonowania i zachowania różnorodności biologicznej. Nie muszą byćto obszary bardzo cenne z przyrodniczego punktu widzenia, ale muszą być ważne i wyjątkowe w skali lokalnej, np. jedyne obszary torfowiskowe na terenie gminy czy powiatu. Są to obiekty o stosunkowo niewielkiej powierzchni obejmujące najczęściej naturalne zbiorniki wodne, śródpolne i śródleśne oczka wodne, kępy drzew i krzewów, bagna, torfowiska, wydmy, płaty nieużytkowanej roślinności, starorzecza, wychodnie skalne, skarpy, kamieńce, siedliska przyrodnicze oraz stanowiska rzadkich lub chronionych gatunków zwierząt, roślin i grzybów oraz ich miejsca rozmnażania lub miejsca sezonowego przebywania.
zespoły przyrodniczo-krajobrazowe
Jako zespoły przyrodniczo-krajobrazowechroni się atrakcyjne fragmenty krajobrazu naturalnego i kulturowego, ważne ze względu na ich walory widokowe lub estetyczne. Tą formą ochrony obejmowane są wartościowe i harmonijne fragmenty krajobrazu a także obiekty przyrodniczo-kulturowe wraz z ich najbliższym otoczeniem: parki, zespoły dworsko-parkowe i pałacowe, stawy, jeziora, a także kompleksy leśne lub ich fragmenty. Na przykład zespołem przyrodniczo krajobrazowym może być zabytkowy ogród dendrologiczny wraz ze stawami będącymi miejscami bytowania ptactwa wodnego, czy też powstałe w wyniku eksploatacji górniczej stawy i zapadliska otoczone atrakcyjną wizualnie roślinnością i będące miejscem życia różnych gatunków zwierząt.
dziękuję za uwagę
wykonała: Agnieszka Pawlak