5 Jezus na pustyni

Jezus na pustyni

klasa 5

Każdego dnia stajemy między wyborem dobra i zła. Od grzechu pierwszych ludzi zło atakuje nasz świat i próbuje nami zawładnąć. Na dzisiejszej katechezie będziemy przygotowywać się do zwycięskiej walki ze złem.

Przykładem takiej walki jest dla nas Pan Jezsu.

„Pełen Ducha Świętego, powrócił Jezus znad Jordanu, a wiedziony był przez Ducha na pustyni czterdzieści dni, i był kuszony przez diabła. Nic przez owe dni nie jadł, a po ich upływie poczuł głód. Rzekł Mu wtedy diabeł: «Jeśli jesteś Synem Bożym, powiedz temu kamieniowi, żeby stał się chlebem». Odpowiedział mu Jezus: «Napisane jest: Nie samym chlebem żyje człowiek». Wówczas powiódł Go [diabeł] w górę, pokazał Mu w jednej chwili wszystkie królestwa świata i rzekł do Niego diabeł: «Tobie dam potęgę i wspaniałość tego wszystkiego, bo mnie są poddane i mogę je dać, komu zechcę. Jeśli więc upadniesz i oddasz mi pokłon, wszystko będzie Twoje». Lecz Jezus mu odrzekł: «Napisane jest: Panu, Bogu swemu, będziesz oddawał pokłon i Jemu samemu służyć będziesz». Zawiódł Go też do Jerozolimy, postawił na szczycie narożnika świątyni i rzekł do Niego: «Jeśli jesteś Synem Bożym, rzuć się stąd w dół. Jest bowiem napisane: Aniołom swoim da rozkaz co do ciebie, żeby cię strzegli, i na rękach nosić Cię będą, byś przypadkiem nie uraził swej nogi o kamień». Lecz Jezus mu odparł: «Powiedziano: Nie będziesz wystawiał na próbę Pana, Boga swego». Gdy diabeł dopełnił całego kuszenia, odstąpił od Niego do czasu”.

Jezus jako Syn Boży, spełniając pokusy szatana, nic by nie zyskał, a wręcz stracił. Okazałby, że On, Bóg, jest od szatana słabszy. Szatanowi wcale nie zależało, by Pan Jezus nakarmił się chlebem, był bogaty czy mógł bezpiecznie skakać z dużej wysokości. Miał zupełnie inne plany. Ukrył je w podchwytliwych propozycjach, które pokazują pragnienia wielu ludzi. Nie być głodnym, nie martwić się o pieniądze i dokonywać niezwykłych rzeczy. Jeżeli człowiek uważa, że te pragnienia musi spełnić za wszelką cenę, stają się one ważniejsze od Boga. Szatan tak samo kusi dzisiaj każdego z nas.

Szatanowi nie zależy, byśmy zawsze byli najedzeni, mieli uznanie kolegów, koleżanek czy żebyśmy mieli dobre oceny. On dąży do tego, byśmy mu się podporządkowali i spełniali to, co on chce. Podstępnie zło pokazuje jako dobro, a nawet dobro potrafi przedstawić jako zło. Potrzeba mądrości, aby to dostrzec.

Jezus po chrzcie w Jordanie poszedł na pustynię, by się modlić. Był napełniony Duchem Świętym, który dodawał mu sił podczas modlitwy i wspierał w walce z szatanem. Jezus odrzucił pokusy, co zapowiadało pokonanie szatana przez Jego śmierć na krzyżu i zmartwychwstanie. To było zadanie Mesjasza.

Duchowe pustynie są tam, gdzie ludzie zachowują się tak, jakby nie było Boga. Nie przestrzegają Jego przykazań. Tam, gdzie najważniejszym jest np. jedzenie tylko dla przyjemności, modne ubranie, drogie telefony komórkowe i niepotrzebne narażanie własnego życia. Duchowa pustynia to miejsca próby dla nas. Co wybierzemy?

Możemy dokonać wyboru: chipsy czy kanapka, pół kanapki dla mnie – pół dla kolegi. Droga krzyżowa w piątek czy gra na komputerze z kolegą. Proszę mamę o najnowszy telefon czy zdecyduje się na coś, co jest potrzebna dla całej rodziny.

Szatan nieustannie atakuje nas różnym pokusami. Jesteśmy „głodni” posiadania coraz droższych ubrań, sprzętu komputerowego, najnowszych telefonów komórkowych, jesteśmy „głodni” uznania: by nas chwalono, by mieć najlepsze oceny. Jesteśmy kuszeni, by mieć „władzę” w klasie, w domu, na podwórku. Za wszelką cenę chcemy, by nasze zdanie było najważniejsze. Często nie zauważamy, że krzywdzimy rodziców, rodzeństwo, kolegów i koleżanki. „Taka jest miara sukcesu” – podpowiada szatan. Musimy dokonywać mądrych wyborów.

Notatka Pustynia w Biblii oznacza miejsce próby ze względu na możliwość spotkania się z niebezpieczeństwem. Jednocześnie jest to miejsce spotkania z Bogiem.