PIERWSZA
POMOC
PrzygotowałaEliza Kopaczewska ITE
Spis treści
CZĘŚĆ 1.
Czym jest pierwsza pomoc?
Dlaczego wykonujemy pierwszą pomoc?
Zasady zachowania bezpieczeństwa
Wezwanie pomocy
CZĘŚĆ 2.
Utrata przytomności
Sytuacja zadławienia
Część 1.
Czym jest pierwsza pomoc?
Pierwsza pomoc - są to podstawowe czynności ratujące życie. Obejmuje proste działania, które należy wykonać na miejscu zdarzenia zamin przyjadą słóżby ratownicze.
~lub inaczej~
Pierwsza pomoc oznacza natychmiastową opiekę nad poszkodowanym lub osobą, która nagle zachorowała. Stosuje się ją możliwie jak najszybciej po wypadku lub wystąpieniu nagłej choroby. Pomoc udzielona jeszcze przed przyjazdem karetki może uratować życie albo pomóc w dojściu do zdrowia.
źródła: -podręcznik -www.upacjenta.pl
Dlaczego wykonujemy pierwszą pomoc?
Pierwsza pomoc nie tylko wpływa na szybszy powrót do zdrowia, ale przede wszystkim pomaga ratować życie.Wiedza zdobyta podczas szkolenia umożliwia ratowanie życia, pomaganie rannym lub chorym podczas różnych sytuacji nagłych. Możemy się znaleźć w sytuacji, że ktoś spożyje szkodliwą substancję, będzie miał zawał serca, udar mózgu, atak padaczki lub jest ofiarą wypadku komunikacyjnego. Osoba posiadająca wiedzę, nawet w zakresie podstaw pierwszej pomocy, będzie bardzo ważnym ogniwem w tzw. łańcuchu przeżycia. Do czasu przybycia profesjonalnych służb ratowniczych, będzie wiedziała jak pomóc poszkodowanym. Im więcej osób przeszkolonych, tym więcej korzyści czerpie nasze społeczeństwo w zakresie bezpieczeństwa.-Piotr Bartnicki, ratownik medyczny
Źródła: -www.eskumed.pl -podręcznik
A co z organizacjami?
Europejska Rada Resuscytacji (ERC) to organizacja zajmująca sie opracowywaniem zasad udzielania pierwszej pomocy oraz prowadzenia resuscytacji krążeniowo-oddechowej (RKO). Jej polskim przedstawicielem jest Polska Rada Resuscytacji.
Ratownik udzielanie pierwszej pomocy powinien rozpocząć od ogarnięcia wzrokiem miejsca zdarzenia i sprawdzenia, co się stało, ze szczególnym uwzględnieniem zagrożeń, jakie mogą go tam spotkać. Zagrożenia te możemy podzielić na dwie grupy. Pierwsza grupa to zagrożenia, które widać, słychać i czuć. Są to zagrożenia dość łatwo rozpoznawalne, możemy tu wymienić np. ulatniający się gaz z kuchenki, ruch uliczny, pożar, pies broniący swojego właściciela, czy zerwana linia energetyczna. Druga grupa zagrożeń to takie, których nie widać, nie słychać i nie czuć. Należy tu wymienić np. prąd elektryczny, tlenek węgla (czad, potocznie zwany też cichym zabójcą), drobnoustroje przenoszone przez krew poszkodowanego (WZW typu B, HIV) czy prątki gruźlicy przenoszone drogą kropelkową. Ratownik powinien zwrócić szczególną uwagę na tę grupę zagrożeń, gdyż są one częstą przyczyną wypadków wśród ratowników.Zagrożenia występujące podczas udzielania pierwszej pomocy możemy również podzielić na zagrożenia wynikające z czynników zewnętrznych oraz ze strony poszkodowanego. Czynniki zewnętrzne to wszystko, co otacza miejsce wypadku. Może to być związane z przyczyną jakiegoś zdarzenia (np. czad ulatniający się z piecyka gazowego), ale również coś niemającego nic wspólnego z wypadkiem, np. agresywny pies poszkodowanego. Przykłady zagrożeń prezentuje poniższa galeria.
Zasady zachowania bezpieczeństwa
Ratownik udzielanie pierwszej pomocy powinien rozpocząć od ogarnięcia wzrokiem miejsca zdarzenia i sprawdzenia, co się stało, ze szczególnym uwzględnieniem zagrożeń, jakie mogą go tam spotkać. Zagrożenia te możemy podzielić na dwie grupy. Pierwsza grupa to zagrożenia, które widać, słychać i czuć. Są to zagrożenia dość łatwo rozpoznawalne, możemy tu wymienić np. ulatniający się gaz z kuchenki, ruch uliczny, pożar, pies broniący swojego właściciela, czy zerwana linia energetyczna albo pojazdy w ruchu, środki żrące, agresywne osoby. Druga grupa zagrożeń to takie, których nie widać, nie słychać i nie czuć. Należy tu wymienić np. prąd elektryczny, tlenek węgla (czad, potocznie zwany też cichym zabójcą), drobnoustroje przenoszone przez krew poszkodowanego (WZW typu B, HIV) czy prątki gruźlicy przenoszone drogą kropelkową. Ratownik powinien zwrócić szczególną uwagę na tę grupę zagrożeń, gdyż są one częstą przyczyną wypadków wśród ratowników.
Zagrożenia występujące podczas udzielania pierwszej pomocy możemy również podzielić na zagrożenia wynikające z czynników zewnętrznych oraz ze strony poszkodowanego. Czynniki zewnętrzne to wszystko, co otacza miejsce wypadku. Może to być związane z przyczyną jakiegoś zdarzenia (np. czad ulatniający się z piecyka gazowego), ale również coś niemającego nic wspólnego z wypadkiem, np. agresywny pies poszkodowanego. Przykłady zagrożeń prezentuje poniższa galeria.
wszystkie środki, które podniosą bezpieczeństwo całego miejsca zdarzenia – a więc zarówno poszkodowanego, świadków zdarzenia, ratowników oraz innych osób, np. nadjeżdżających do miejsca wypadku. Wśród nich wymienić można:-trójkąt ostrzegawczy,-kamizelkę odblaskową,-latarkę, światło telefonu komórkowego,-elementy odblaskowe ubrania,-światła awaryjne samochodu,-osobę informującą o zdarzeniu.
Źródła: - e-podreczniki.pl europ-assistance.pl
Wezwanie pomocy
schemat wezwania pomocy:
1. Imię i nazwisko - to zwiększy wiarygodność i zapewni mżliwość ewentualnego kontaktu dyspozytora lub słóżb ratowniczych. 2.Lokalizacja zdarzenia - to dokładny ardes, miejscowość lub charakterustyczne miejsce lub numery na słupkach prowadzących (podaj cyfry, które się tam znajdują). Możesz też wyznaczyć miejsce, gdzie wyznaczona osoba będzie czekała na służby. 3. Stan poszkodowanych oraz ich przybliżony wiek - opisz ich stan oraz liczbę poszkodowanych, a także ich przybliżony wiek (NIE WIĘCEJ NIŻ RÓŻNICA 5. LAT!!! Przykład: mężczyzna, wiek 30-35 lat lub kobieta, wiek 47-52 lata) 4. Nie rozłączaj się do czasu kiedy, nie usłyszysz informacji, że zgłoszenie zostało przyjęte lub została wysłana karetka. DYSPOZYTOR ROZŁĄCZA SIE PIERWSZY. Telefon nie może być używany w trakcie oczekiwania na słóżby ratownicze. Dyspozytor może sie z Tobą skontaktować w celu uzyskania dodatkowych informacji.
Name and surname
Źródło: -podręcznik
Poniższy link przedstawia proces pierwszej pomocy, wykonywanej przez specjalistów: https://youtu.be/nU4v18R_yd0
Część 2.
Utrata przytomności
Utrata przytomności to nagły brak całkowitej świadomości. Osoba nieprzytomna nie reaguje na żadne bodźce, wydawane polecenia, dotyk lub bodźce bólowe, jak kłucie, zimno czy ciepło. Utrata przytomności może być krótkotrwała (chwilowa utrata przytomności) ‒ wtedy jest to omdlenie. Utrata przytomności jest bezpośrednim zagrożeniem życia!!! Osoba nieprzytomna leżąca na wznak może udusić się własnym językiem!!!
Utrata przytomności może być poprzedzona:
bladą skórą,
uczuciem osłabienia,
nagłymi dusznościami,
przyspieszoną pracą serca.
Najczęstrze przyczyny utraty przytomności: zatrucie alkoholowe,
udar,
przemijający atak niedokrwienny (TIA),
arytmia (zaburzenia rytmu serca),
hipoglikemia, cukrzyca, udar mózgu, urazy, ból, gorączka, epilepsja (padaczka) oraz porażenie prądem elektrycznym.
Źródło: -medicover.pl
Postępowanie:
1.Pamiętaj o własnym bezpieczeństwie- nałóż jednorazowe rękawiczki, pozwoli to na uniknięcie bezpośredniego kontaktu ze śliną, krwią oraz innymi wydzielinami osoby poszkodowanej- oceń zagrożenia wynikające z zaistniałego zagrożenia,- jeżeli ma miejsce wypadek komunikacyjny włącz światła awaryjne, ustaw trójkąt ostrzegawczy,- oceń czy jest potrzeba uzyskania dodatkowej pomocy w postaci specjalistycznego sprzętu bądź innych służb ratunkowych.
Pozycja bezpieczna:
2. Oceń stan świadomości:
- podejdź do poszkodowanego , - głośno spytaj "co się stało"
- chwyć za ramiona i potrząśnij poszkodowanym
3. Jeśli nie reaguje - wołaj o pomoc:
- zawołaj do pomocy osoby z otoczenia, świadków zdarzenia - pamiętaj aby zwrócić się bezpośrednio do osoby
4. Udrożnij drogi oddechowe:
- rozchyl usta i usuń widoczne gołym okiem ciała obce
- umieść jedną rękę na czole - dwa palce drugiej ręki umieść na podbródku
- udrożnij drogi oddechowe przez odchylenie głowy
5. Sprawdź oddech:- nachyl się nad poszkodowanym- słuchaj i staraj się wyczuć ruch wydychanego powietrza- patrz czy unosi się klatka piersiowa- sprawdzaj oddech 5 - 10 sekund
Pamiętaj: jeżeli nie posiadasz maseczki zabezpieczającej, wolno Ci zrezygnować z wykonywania wdmuchnięć powietrza.
Uciskaj wtedy bez przerwy klatkę piersiow
6. Nie oddycha: zadzwoń 999, 112.
- jeżeli brak oddechu zadzwoń po pogotowie
- możesz również zlecić zadzwonienie osobie, która Ci pomaga
Prowadź resuscytację do czasu:
- przyjazdu pogotowia ratunkowego i przejęcia masażu przez zespół
- zauważysz u poszkodowanego oznaki krążenia i oddychania
- opadniesz z sił
- zrobi się niebezpiecznie
7. Wykonaj 30 uciśnięć klatki piersiowej:
- ułóż ręce na środku klatki piersiowej
- wykonaj 30 uciśnięć
- uciskaj szybko z częstością 100/min
- uciskaj mocno na głębokość 5 cm
8. Wykonaj 2 wdechy:
- udrożnij drogi oddechowe poszkodowanego - zatkaj nos
- przyłóż szczelnie usta wokół ust poszkodowanego
- wdmuchuj powietrze jednostajnie aż klatka piersiowa się uniesie
- wykonaj następny wdech gdy klatka piersiowa opadnie
- po wdmuchnięciach kontynuuj 30:2
źródło: - bhp-center.com.pl
Sytuacja zadławienia
1. Usuwanie ciała obcego u dorosłych / to osoby od okresu pokwitania tj. 13- 14 lat do końca życia jeżeli chodzi o czynności ratunkowe/ należy w pierwszej kolejności: -Stanąć za osobą z tyłu-Pochylić ją do przodu tak aby głowa poszkodowanego była niżej niż tułów – jednocześnie przytrzymujemy poszkodowanego swoją wolną ręką w pasie-Drugą ręką 5 razy uderzamy otwartą dłonią między łopatkami kierując uderzenie ku górze
Jeżeli to postępowanie nie spowodowało usunięcia ciała obcego należy w drugiej kolejności: -Stanąć za z poszkodowanym -Wyznaczyć połowę odległości między mostkiem a pępkiem u poszkodowanego -Ułożyć swoje dłonie tak aby kciuk jednej dłoni był w niej schowany a drugą ręką podtrzymać tą zwiniętą w pięść dłoń -W znalezionym miejscu położyć dłonie i wykonać 5 szybkich ucisków ku górze
Usuwanie ciała obcego u niemowlaka
Usuwanie ciała obcego u niemowlaka Jeżeli widzimy w jamie ustnej ciało obce należy go usunąć , jeżeli jest ono niewidoczne wówczas należy:-Ułożyć dziecko twarzą i głową w dół-Usiąść na krześle i położyć dziecko na swoim kolanie-Przytrzymać głowę niemowlęcia kładąc palce pod brodę i na czoło-Wykonać 5 mocnych uderzeń w plecy nasadą jednej dłoni-Odwrócić niemowlaka twarzą do góry, obejmij jego potylicę dłonią-Położyć niemowlaka na swoim kolanie-Wykonać 5 uciśnięć klatki piersiowej w dolnej połowie mostka na szerokość jednego palca powyżej wyrostka mieczykowategoW sytuacji gdy niemowlak traci przytomność postępuj jak w zatrzymaniu krążenia po 30 uciśnięciach klatki piersiowej kontroluj jamę ustną.Kontynuuj czynności do przyjazdu Zespołu Ratownictwa Medycznego.
Źródło: kpr.med.pl
Koniec
Pierwsza pomoc - prezentacja
eliza.kop05
Created on March 18, 2021
Start designing with a free template
Discover more than 1500 professional designs like these:
View
Visual Presentation
View
Vintage Photo Album
View
Animated Chalkboard Presentation
View
Genial Storytale Presentation
View
Higher Education Presentation
View
Blackboard Presentation
View
Psychedelic Presentation
Explore all templates
Transcript
PIERWSZA
POMOC
PrzygotowałaEliza Kopaczewska ITE
Spis treści
CZĘŚĆ 1.
Czym jest pierwsza pomoc?
Dlaczego wykonujemy pierwszą pomoc?
Zasady zachowania bezpieczeństwa
Wezwanie pomocy
CZĘŚĆ 2.
Utrata przytomności
Sytuacja zadławienia
Część 1.
Czym jest pierwsza pomoc?
Pierwsza pomoc - są to podstawowe czynności ratujące życie. Obejmuje proste działania, które należy wykonać na miejscu zdarzenia zamin przyjadą słóżby ratownicze.
~lub inaczej~
Pierwsza pomoc oznacza natychmiastową opiekę nad poszkodowanym lub osobą, która nagle zachorowała. Stosuje się ją możliwie jak najszybciej po wypadku lub wystąpieniu nagłej choroby. Pomoc udzielona jeszcze przed przyjazdem karetki może uratować życie albo pomóc w dojściu do zdrowia.
źródła: -podręcznik -www.upacjenta.pl
Dlaczego wykonujemy pierwszą pomoc?
Pierwsza pomoc nie tylko wpływa na szybszy powrót do zdrowia, ale przede wszystkim pomaga ratować życie.Wiedza zdobyta podczas szkolenia umożliwia ratowanie życia, pomaganie rannym lub chorym podczas różnych sytuacji nagłych. Możemy się znaleźć w sytuacji, że ktoś spożyje szkodliwą substancję, będzie miał zawał serca, udar mózgu, atak padaczki lub jest ofiarą wypadku komunikacyjnego. Osoba posiadająca wiedzę, nawet w zakresie podstaw pierwszej pomocy, będzie bardzo ważnym ogniwem w tzw. łańcuchu przeżycia. Do czasu przybycia profesjonalnych służb ratowniczych, będzie wiedziała jak pomóc poszkodowanym. Im więcej osób przeszkolonych, tym więcej korzyści czerpie nasze społeczeństwo w zakresie bezpieczeństwa.-Piotr Bartnicki, ratownik medyczny
Źródła: -www.eskumed.pl -podręcznik
A co z organizacjami?
Europejska Rada Resuscytacji (ERC) to organizacja zajmująca sie opracowywaniem zasad udzielania pierwszej pomocy oraz prowadzenia resuscytacji krążeniowo-oddechowej (RKO). Jej polskim przedstawicielem jest Polska Rada Resuscytacji.
Ratownik udzielanie pierwszej pomocy powinien rozpocząć od ogarnięcia wzrokiem miejsca zdarzenia i sprawdzenia, co się stało, ze szczególnym uwzględnieniem zagrożeń, jakie mogą go tam spotkać. Zagrożenia te możemy podzielić na dwie grupy. Pierwsza grupa to zagrożenia, które widać, słychać i czuć. Są to zagrożenia dość łatwo rozpoznawalne, możemy tu wymienić np. ulatniający się gaz z kuchenki, ruch uliczny, pożar, pies broniący swojego właściciela, czy zerwana linia energetyczna. Druga grupa zagrożeń to takie, których nie widać, nie słychać i nie czuć. Należy tu wymienić np. prąd elektryczny, tlenek węgla (czad, potocznie zwany też cichym zabójcą), drobnoustroje przenoszone przez krew poszkodowanego (WZW typu B, HIV) czy prątki gruźlicy przenoszone drogą kropelkową. Ratownik powinien zwrócić szczególną uwagę na tę grupę zagrożeń, gdyż są one częstą przyczyną wypadków wśród ratowników.Zagrożenia występujące podczas udzielania pierwszej pomocy możemy również podzielić na zagrożenia wynikające z czynników zewnętrznych oraz ze strony poszkodowanego. Czynniki zewnętrzne to wszystko, co otacza miejsce wypadku. Może to być związane z przyczyną jakiegoś zdarzenia (np. czad ulatniający się z piecyka gazowego), ale również coś niemającego nic wspólnego z wypadkiem, np. agresywny pies poszkodowanego. Przykłady zagrożeń prezentuje poniższa galeria.
Zasady zachowania bezpieczeństwa
Ratownik udzielanie pierwszej pomocy powinien rozpocząć od ogarnięcia wzrokiem miejsca zdarzenia i sprawdzenia, co się stało, ze szczególnym uwzględnieniem zagrożeń, jakie mogą go tam spotkać. Zagrożenia te możemy podzielić na dwie grupy. Pierwsza grupa to zagrożenia, które widać, słychać i czuć. Są to zagrożenia dość łatwo rozpoznawalne, możemy tu wymienić np. ulatniający się gaz z kuchenki, ruch uliczny, pożar, pies broniący swojego właściciela, czy zerwana linia energetyczna albo pojazdy w ruchu, środki żrące, agresywne osoby. Druga grupa zagrożeń to takie, których nie widać, nie słychać i nie czuć. Należy tu wymienić np. prąd elektryczny, tlenek węgla (czad, potocznie zwany też cichym zabójcą), drobnoustroje przenoszone przez krew poszkodowanego (WZW typu B, HIV) czy prątki gruźlicy przenoszone drogą kropelkową. Ratownik powinien zwrócić szczególną uwagę na tę grupę zagrożeń, gdyż są one częstą przyczyną wypadków wśród ratowników.
Zagrożenia występujące podczas udzielania pierwszej pomocy możemy również podzielić na zagrożenia wynikające z czynników zewnętrznych oraz ze strony poszkodowanego. Czynniki zewnętrzne to wszystko, co otacza miejsce wypadku. Może to być związane z przyczyną jakiegoś zdarzenia (np. czad ulatniający się z piecyka gazowego), ale również coś niemającego nic wspólnego z wypadkiem, np. agresywny pies poszkodowanego. Przykłady zagrożeń prezentuje poniższa galeria.
wszystkie środki, które podniosą bezpieczeństwo całego miejsca zdarzenia – a więc zarówno poszkodowanego, świadków zdarzenia, ratowników oraz innych osób, np. nadjeżdżających do miejsca wypadku. Wśród nich wymienić można:-trójkąt ostrzegawczy,-kamizelkę odblaskową,-latarkę, światło telefonu komórkowego,-elementy odblaskowe ubrania,-światła awaryjne samochodu,-osobę informującą o zdarzeniu.
Źródła: - e-podreczniki.pl europ-assistance.pl
Wezwanie pomocy
schemat wezwania pomocy:
1. Imię i nazwisko - to zwiększy wiarygodność i zapewni mżliwość ewentualnego kontaktu dyspozytora lub słóżb ratowniczych. 2.Lokalizacja zdarzenia - to dokładny ardes, miejscowość lub charakterustyczne miejsce lub numery na słupkach prowadzących (podaj cyfry, które się tam znajdują). Możesz też wyznaczyć miejsce, gdzie wyznaczona osoba będzie czekała na służby. 3. Stan poszkodowanych oraz ich przybliżony wiek - opisz ich stan oraz liczbę poszkodowanych, a także ich przybliżony wiek (NIE WIĘCEJ NIŻ RÓŻNICA 5. LAT!!! Przykład: mężczyzna, wiek 30-35 lat lub kobieta, wiek 47-52 lata) 4. Nie rozłączaj się do czasu kiedy, nie usłyszysz informacji, że zgłoszenie zostało przyjęte lub została wysłana karetka. DYSPOZYTOR ROZŁĄCZA SIE PIERWSZY. Telefon nie może być używany w trakcie oczekiwania na słóżby ratownicze. Dyspozytor może sie z Tobą skontaktować w celu uzyskania dodatkowych informacji.
Name and surname
Źródło: -podręcznik
Poniższy link przedstawia proces pierwszej pomocy, wykonywanej przez specjalistów: https://youtu.be/nU4v18R_yd0
Część 2.
Utrata przytomności
Utrata przytomności to nagły brak całkowitej świadomości. Osoba nieprzytomna nie reaguje na żadne bodźce, wydawane polecenia, dotyk lub bodźce bólowe, jak kłucie, zimno czy ciepło. Utrata przytomności może być krótkotrwała (chwilowa utrata przytomności) ‒ wtedy jest to omdlenie. Utrata przytomności jest bezpośrednim zagrożeniem życia!!! Osoba nieprzytomna leżąca na wznak może udusić się własnym językiem!!!
Utrata przytomności może być poprzedzona: bladą skórą, uczuciem osłabienia, nagłymi dusznościami, przyspieszoną pracą serca.
Najczęstrze przyczyny utraty przytomności: zatrucie alkoholowe, udar, przemijający atak niedokrwienny (TIA), arytmia (zaburzenia rytmu serca), hipoglikemia, cukrzyca, udar mózgu, urazy, ból, gorączka, epilepsja (padaczka) oraz porażenie prądem elektrycznym.
Źródło: -medicover.pl
Postępowanie:
1.Pamiętaj o własnym bezpieczeństwie- nałóż jednorazowe rękawiczki, pozwoli to na uniknięcie bezpośredniego kontaktu ze śliną, krwią oraz innymi wydzielinami osoby poszkodowanej- oceń zagrożenia wynikające z zaistniałego zagrożenia,- jeżeli ma miejsce wypadek komunikacyjny włącz światła awaryjne, ustaw trójkąt ostrzegawczy,- oceń czy jest potrzeba uzyskania dodatkowej pomocy w postaci specjalistycznego sprzętu bądź innych służb ratunkowych.
Pozycja bezpieczna:
2. Oceń stan świadomości: - podejdź do poszkodowanego , - głośno spytaj "co się stało" - chwyć za ramiona i potrząśnij poszkodowanym
3. Jeśli nie reaguje - wołaj o pomoc: - zawołaj do pomocy osoby z otoczenia, świadków zdarzenia - pamiętaj aby zwrócić się bezpośrednio do osoby
4. Udrożnij drogi oddechowe: - rozchyl usta i usuń widoczne gołym okiem ciała obce - umieść jedną rękę na czole - dwa palce drugiej ręki umieść na podbródku - udrożnij drogi oddechowe przez odchylenie głowy
5. Sprawdź oddech:- nachyl się nad poszkodowanym- słuchaj i staraj się wyczuć ruch wydychanego powietrza- patrz czy unosi się klatka piersiowa- sprawdzaj oddech 5 - 10 sekund
Pamiętaj: jeżeli nie posiadasz maseczki zabezpieczającej, wolno Ci zrezygnować z wykonywania wdmuchnięć powietrza. Uciskaj wtedy bez przerwy klatkę piersiow
6. Nie oddycha: zadzwoń 999, 112. - jeżeli brak oddechu zadzwoń po pogotowie - możesz również zlecić zadzwonienie osobie, która Ci pomaga
Prowadź resuscytację do czasu: - przyjazdu pogotowia ratunkowego i przejęcia masażu przez zespół - zauważysz u poszkodowanego oznaki krążenia i oddychania - opadniesz z sił - zrobi się niebezpiecznie
7. Wykonaj 30 uciśnięć klatki piersiowej: - ułóż ręce na środku klatki piersiowej - wykonaj 30 uciśnięć - uciskaj szybko z częstością 100/min - uciskaj mocno na głębokość 5 cm
8. Wykonaj 2 wdechy: - udrożnij drogi oddechowe poszkodowanego - zatkaj nos - przyłóż szczelnie usta wokół ust poszkodowanego - wdmuchuj powietrze jednostajnie aż klatka piersiowa się uniesie - wykonaj następny wdech gdy klatka piersiowa opadnie - po wdmuchnięciach kontynuuj 30:2
źródło: - bhp-center.com.pl
Sytuacja zadławienia
1. Usuwanie ciała obcego u dorosłych / to osoby od okresu pokwitania tj. 13- 14 lat do końca życia jeżeli chodzi o czynności ratunkowe/ należy w pierwszej kolejności: -Stanąć za osobą z tyłu-Pochylić ją do przodu tak aby głowa poszkodowanego była niżej niż tułów – jednocześnie przytrzymujemy poszkodowanego swoją wolną ręką w pasie-Drugą ręką 5 razy uderzamy otwartą dłonią między łopatkami kierując uderzenie ku górze
Jeżeli to postępowanie nie spowodowało usunięcia ciała obcego należy w drugiej kolejności: -Stanąć za z poszkodowanym -Wyznaczyć połowę odległości między mostkiem a pępkiem u poszkodowanego -Ułożyć swoje dłonie tak aby kciuk jednej dłoni był w niej schowany a drugą ręką podtrzymać tą zwiniętą w pięść dłoń -W znalezionym miejscu położyć dłonie i wykonać 5 szybkich ucisków ku górze
Usuwanie ciała obcego u niemowlaka
Usuwanie ciała obcego u niemowlaka Jeżeli widzimy w jamie ustnej ciało obce należy go usunąć , jeżeli jest ono niewidoczne wówczas należy:-Ułożyć dziecko twarzą i głową w dół-Usiąść na krześle i położyć dziecko na swoim kolanie-Przytrzymać głowę niemowlęcia kładąc palce pod brodę i na czoło-Wykonać 5 mocnych uderzeń w plecy nasadą jednej dłoni-Odwrócić niemowlaka twarzą do góry, obejmij jego potylicę dłonią-Położyć niemowlaka na swoim kolanie-Wykonać 5 uciśnięć klatki piersiowej w dolnej połowie mostka na szerokość jednego palca powyżej wyrostka mieczykowategoW sytuacji gdy niemowlak traci przytomność postępuj jak w zatrzymaniu krążenia po 30 uciśnięciach klatki piersiowej kontroluj jamę ustną.Kontynuuj czynności do przyjazdu Zespołu Ratownictwa Medycznego.
Źródło: kpr.med.pl
Koniec