Świadectwo wiary - prześladowanie pierwszych Chrześcijan.

Świadectwo wiary - prześladowanie pierwszych Chrześcijan.

Na początek pomódlmy się wspólnie

Wprowadzenie do katechezy.

W dniu Pięćdziesiątnicy uformowała się pierwsza wspólnota chrześcijańska w Jerozolimie, której życie było przepełnione miłością do Boga i bliźniego. Rozprzestrzenianie się chrześcijaństwa budziło wśród pogan szczególne zaniepokojenie, które doprowadziło do prześladowań wyznawców Pana Jezusa. Prześladowania początkowo miały charakter lokalny i były związane ze sporami chrześcijan z Żydami. Sytuacja zmieniła się, kiedy chrześcijaństwo rozpowszechniło się wśród pogan. Można wyróżnić dwa okresy prześladowania chrześcijan w pierwszych wiekach: czasy apostolskie i poapostolskie.

Okresy przesladowania chrześciajn

PRZEŚLADOWANIE PIERWSZYCH CHRZEŚCIJAN: – CZASY APOSTOLSKIE – CZASY POAPOSTOLSKIE

Zapoznaj się z tekstem

„Z tego samego powodu zmartwychwstania Chrystusa pierwsi chrześcijanie nie wahali się oddawać swego życia za wiarę. Sprzyjające ku temu warunki prześladowań w Cesarstwie Rzymskim, jakie panowały w trzech pierwszych wiekach, były okazją męczeństwa wielu chrześcijan. Męczenników tych oraz miejsca z nimi związane otaczano w pierwotnym chrześcijaństwie powszechnym kultem i szacunkiem, uważając zresztą męczeństwo za najlepszą formę świadectwa o Chrystusie zmartwychwstałym obecnym teraz w Jego Kościele. Nic dziwnego, że łacińskie słowo martyr (męczennik) oznaczało dokładnie świadka Chrystusa. Takimi świadkami byli umierający za Niego apostołowie; takimi świadkami byli męczennicy pierwotnego Kościoła; takimi świadkami od tamtej pory do dziś są wyznawcy Chrystusa umierający za swą wiarę na przestrzeni całej historii Kościoła. (…) To poświęcenie życia dla Jezusa w Jego Kościele jest dziś wiarygodnym sprawdzianem wiary w zmartwychwstanie Chrystusa każdego chrześcijanina, bez względu na to czy jest on męczennikiem fizycznym, czy duchowym” (ks. Ryszard Groń, Fakt, za który się umiera).

Zapoznaj się z tekstem i zasanów się czym jest męczeństwo i kim jest męczennik.

„Z tego samego powodu zmartwychwstania Chrystusa pierwsi chrześcijanie nie wahali się oddawać swego życia za wiarę. Sprzyjające ku temu warunki prześladowań w Cesarstwie Rzymskim, jakie panowały w trzech pierwszych wiekach, były okazją męczeństwa wielu chrześcijan. Męczenników tych oraz miejsca z nimi związane otaczano w pierwotnym chrześcijaństwie powszechnym kultem i szacunkiem, uważając zresztą męczeństwo za najlepszą formę świadectwa o Chrystusie zmartwychwstałym obecnym teraz w Jego Kościele. Nic dziwnego, że łacińskie słowo martyr (męczennik) oznaczało dokładnie świadka Chrystusa. Takimi świadkami byli umierający za Niego apostołowie; takimi świadkami byli męczennicy pierwotnego Kościoła; takimi świadkami od tamtej pory do dziś są wyznawcy Chrystusa umierający za swą wiarę na przestrzeni całej historii Kościoła. (…) To poświęcenie życia dla Jezusa w Jego Kościele jest dziś wiarygodnym sprawdzianem wiary w zmartwychwstanie Chrystusa każdego chrześcijanina, bez względu na to czy jest on męczennikiem fizycznym, czy duchowym” (ks. Ryszard Groń, Fakt, za który się umiera).

Męczeństwo – cierpienie lub oddanie życia w obronie przekonań, wiary. Męczennik – osoba, która poniosła śmierć w obronie wiary lub własnych przekonań.

Zapoznaj się z tekstami z Pisma ŚwiętegoTekst 1

„Wtedy wydadzą was na udrękę i będą was zabijać, będziecie w nienawiści u wszystkich narodów z powodu mego imienia” (Mt 24,9).

Zastanów się...

• Co zapowiadał Pan Jezus?
• W jaki sposób będą prześladowani wyznawcy Jezusa?

Tekst 2

„Gdy to usłyszeli, zawrzały gniewem ich serca i zgrzytali zębami a niego. A on, pełen Ducha Świętego, patrzył w niebo i ujrzał chwałę Bożą i Jezusa, stojącego po prawicy Boga. I rzekł: «Widzę niebo otwarte i Syna Człowieczego, stojącego po prawicy Boga». A oni podnieśli wielki krzyk, zatkali sobie uszy i rzucili się na niego wszyscy razem. Wyrzucili go poza miasto i kamienowali, a świadkowie złożyli swe szaty u stóp młodzieńca, zwanego Szawłem. Tak kamienowali Szczepana, który modlił się: «Panie Jezu, przyjmij ducha mego!». A gdy osunął się na kolana, zawołał głośno: «Panie, nie licz im tego grzechu!» Po tych słowach skonał. Szaweł zaś zgadzał się na zabicie go. Wybuchło wówczas wielkie prześladowanie w Kościele jerozolimskim. Wszyscy, z wyjątkiem Apostołów, rozproszyli się po okolicach Judei i Samarii. Szczepana zaś pochowali ludzie pobożni z wielkim żalem. A Szaweł niszczył Kościół, wchodząc do domów, porywał mężczyzn i kobiety i wtrącał do więzienia” (Dz 7,54-60.8,1-3).

Zastanów się...

• Kogo ukamienowali Żydzi?
• Jakie słowa wypowiedział Szczepan w czasie kamienowania?
• Kogo przypomina postawa Szczepana?
• Gdzie doszło do prześladowania chrześcijan po śmierci Szczepana?

Tekst 3

„W tym także czasie Herod zaczął prześladować niektórych członków Kościoła. Ściął mieczem Jakuba, brata Jana, a gdy spostrzegł, że to spodobało się Żydom, uwięził nadto Piotra. A były to dni Przaśników. Kiedy go pojmał, osadził w więzieniu i oddał pod straż czterech oddziałów, po czterech żołnierzy każdy, zamierzając po Święcie Paschy wydać go ludowi” (Dz 12,1-4).

Zastanów się...

• Kto oprócz Szawła prześladował wyznawców Jezusa?
• Kogo Herod polecił ściąć mieczem?
• W jakim celu uwięziono Piotra?

Tekst 4

„Słowo Pańskie rozszerzało się po całym kraju. Ale Żydzi podburzyli pobożne a wpływowe niewiasty i znaczniejszych obywateli, wzniecili prześladowanie Pawła i Barnaby i wyrzucili ich ze swoich granic. A oni, (…) przyszli do Ikonium, a uczniów napełniało wesele i Duch Święty. Gdy jednak dowiedzieli się, że poganie i Żydzi wraz ze swymi władzami zamierzają ich znieważyć i ukamienować, uciekli do miast Likaonii” (Dz 13,49-52; 14,5-6).

Zastanów się...

• Kogo podburzyli Żydzi niechętni chrześcijanom?
• Co uczynili Żydzi wobec Pawła i Barnaby?

Przeczytaj....

Prześladowania chrześcijan nasiliły się za panowania cesarza Nerona w 64 roku. Fałszywym oskarżeniem chrześcijan o pożar Rzymu rozpoczęło się ich masowe prześladowanie. Chrześcijanie byli więzieni i w wymyślny sposób mordowani na arenach amfiteatrów. Ginęli rozszarpywani przez zwierzęta, krzyżowani lub paleni jako żywe pochodnie. Kolejne prześladowania miały miejsce za panowania cesarza Domicjana (81-96 rok). Chrześcijanie byli wówczas skazywani za nieskładnie ofiar bóstwom. Kres prześladowań nastąpił dopiero w 313 r., kiedy cesarz Konstantyn Wielki ogłosił edykt mediolański, uznający chrześcijaństwo za religię państwową.

Oglądnij framgment filmu "Quo vadis"

„Całe życie Chrystusa będzie przebiegało pod znakiem prześladowania” (KKK 530).

Ku refleksji...

„Uczeń Chrystusa powinien nie tylko zachowywać wiarę i żyć nią, ale także wyznawać ją, odważnie świadczyć o niej i szerzyć ją: «Wszyscy… winni być gotowi wyznawać Chrystusa wobec ludzi i iść za Nim drogą krzyża wśród prześladowań, których Kościołowi nigdy nie brakuje». Służba i świadectwo wiary są nieodzowne do zbawienia” (KKK 1816).

Papież Benedykt XVI poucza:

„Duch Święty odnowił wewnętrznie apostołów, udzielając im mocy, która sprawiła, że odważnie głosili, że «Chrystus umarł i zmartwychwstał». Wolni od wszelkiej bojaźni, zaczęli mówić otwarcie (por. Dz 2,29; 4,13; 4,29.31). Z zastraszonych rybaków stali się śmiałymi zwiastunami Ewangelii. Nawet ich nieprzyjaciele nie mogli pojąć, jak «ludzie nieuczeni i prości» (por. Dz 4,13) potrafią zdobyć się na taką odwagę, z radością znosić przeciwności, cierpienia i prześladowania. Nic nie było w stanie ich powstrzymać. Tym, którzy próbowali zmusić ich do milczenia, odpowiadali: «Nie możemy nie mówić tego, cośmy widzieli i słyszeli» (Dz 4,20)” (Benedykt XVI, Orędzie na XXIII Światowy Dzień Młodzieży, Lorenzago, 20 lipca 2007 r.).

Zastanów się...

• Kto udzielił Apostołom mocy do odważnego głoszenia Ewangelii?
• Jak Apostołowie znosili prześladowania?

Papież Jan Paweł II poucza:

„Bądźcie wiernymi świadkami Chrystusa zmartwychwstałego, nie cofajcie się nigdy przed przeszkodami, które piętrzą się na ścieżkach waszego życia. Liczę na was. Liczę na wasz młodzieńczy zapał i oddanie Chrystusowi. Znałem młodzież polską i nie zawiodłem się na niej. Świat was potrzebuje. Potrzebuje was Kościół. Przyszłość Polski od was zależy” (Poznań, 3 czerwca 1997 r.). „Bracia i Siostry, w naszych czasach, gdy nie potrzeba już świadectwa krwi, tym bardziej czytelne musi być świadectwo codziennego życia” (Gorzów Wielkopolski, 2 czerwca 1997 r.).

Zastanów się...

• Do czego zachęcał Jan Paweł II?

Jako podsumowanie katechezy rozwiąż quiz, wpisz swoje imię i pierwszą literę nazwiska.

Na koniec pomudlmy się słowami piosenki :)