Triduum Paschalne kl 6 Najważniejsze wydarzenia

najważniejsze Wydarzenia

Temat 33

„Nie ma Go tu, bo zmartwychwstał, jak powiedział.”

GENEALOGIA

Starożytny Izrael pod panowaniem Rzymu przebywał w okresie od 63 p.n.e. do 395 n.e.

Jerozolima ok. 33 r. po Chr.

Wszystko co musisz wiedzieć

Triduum Paschalne

Postaci biblijne

nº

Ofiarowanie Izaaka, 1602 r., Caravaggio

wydanie

Uroczysty wjazd Jezusa do Jerozolimy, o którym opowiadają Ewangeliści, był objawieniem ludzkości wypełnienia obietnic zbawienia. Ewangeliści szczegółowo piszą też o tym, co czynił Jezus w Jerozolimie przed skazaniem Go na śmierć krzyżową. Swoje opowiadanie rozpoczynają od wydarzeń poprzedzających żydowskie obchody święta Paschy. Przed tym świętem, w Wielki Czwartek, Jezus zasiadł ze swoimi uczniami do uroczystej wieczerzy – kolacji = Ostatnia Wieczerza

Podczas jej trwania najpierw umył uczniom nogi i powiedział: Jeżeli więc Ja, Pan i Nauczyciel, umyłem wam nogi, to i wyście powinni sobie nawzajem umywać nogi. Dałem wam bowiem przykład, abyście i wy tak czynili, jak Ja wam uczyniłem (J 14, 14-15). W ten sposób pokazał im, że powinni żyć w postawie miłości i służby.

Następnie uczniowie spożywali z Jezusem wieczerzę. A gdy jedli, wziął [Jezus] chleb, odmówił błogosławieństwo, połamał i dał im mówiąc: „Bierzcie, to jest Ciało moje”. Potem wziął kielich i odmówiwszy dziękczynienie dał im, i pili z niego wszyscy. I rzekł do nich: „To jest moja Krew Przymierza, która za wielu będzie wylana” (Mk 14, 22-24).

Kiedy Jezus wypowiadał te słowa, uczniowie zapewne nie wiedzieli jeszcze, jak to wszystko rozumieć. Dopiero po Zmartwychwstaniu i Z esłaniu Ducha Świętego zaczęli sobie uświadamiać, że Jezus ustanawiał tymi słowami coś bardzo ważnego. Była to możliwość czerpania z Jego zwycięstwa życia wiecznego, dzięki spożywaniu Jego Ciała i Krwi. Jezus ustanowił wówczas sakrament Eucharystii

Miejsce, w którym Jezus wraz ze swymi uczniami spożył tę wieczerzę, nazywamy Wieczernikiem. Wieczerzę tę chrześcijanie nazywają Ostatnią Wieczerzą.

Ostatnia Wieczerza

Grób Króla Dawiada

Sala na górze

Góra Syjon

Wieczernik i Bazylika Zaśnięcia NMP

Zaśnięcie NMP

Księga Ksiąg - Ostatnia wieczerza

Pojmanie, skazanie i ukrzyżowanie

Po spożyciu Ostatniej Wieczerzy uczniowie poszli z Jezusem do ogrodu Getsemani w pobliżu Góry Oliwnej. Tu podczas modlitwy został pojmany przez swoich wrogów, których przyprowadził Judasz, jeden z dwunastu Jego uczniów. Pojmanego Jezusa Żydzi zaprowadzili najpierw przed sąd sprawowany przez własnych przywódców narodowych, którzy wydali na Niego wyrok śmierci. Ponieważ sami nie mogli oficjalnie takiego wyroku wykonać – naród żydowski był wówczas w niewoli rzymskiej – zwrócili się o jego zatwierdzenie do rzymskiego namiestnika Piłata.

Ten, choć z oporami, a nawet próbując uwolnić Jezusa, pod naciskami podburzonego tłumu kazał Go ubiczować i wydał wyrok skazujący Go na ukrzyżowanie. Następnie dźwigającego krzyż Jezusa poprowadzono na Golgotę, gdzie przybito Go do krzyża i gdzie oddał ducha. Po śmierci złożono Jego ciało w grobie. Było to w Wielki Piątek.

Bazylika Ecce Homo

Łuk Ecce Homo

TRIDUUM PASCHALNE

1. WIELKI CZWARTEK: Ostatnia Wieczerza - Ustanowienie sakramentu Eucharystii i kapłaństwa

Zmartwychwstanie

Jak się jednak okazało, śmierć Jezusa tylko na chwilę uspokoiła i uciszyła Jego wrogów. Pomimo bowiem straży czuwającej przy grobie w poranek wielkanocny grób, do którego złożono ciało Jezusa, był pusty. Tak opowiada o tym wydarzeniu Ewangelista:

Po upływie szabatu, o świcie pierwszego dnia tygodnia przyszła Maria Magdalena i druga Maria obejrzeć grób. A oto powstało wielkie trzęsienie ziemi. Albowiem anioł Pański zstąpił z nieba, podszedł, odsunął kamień i usiadł na nim. (…) przemówił do niewiast: „Wy się nie bójcie! Gdyż wiem, że szukacie Jezusa Ukrzyżowanego. Nie ma Go tu, bo zmartwychwstał, jak powiedział. Chodźcie, zobaczcie miejsce, gdzie leżał”. (…) Pospiesznie więc oddaliły się od grobu, z bojaźnią i wielką radością, i biegły oznajmić to Jego uczniom. A oto Jezus stanął przed nimi i rzekł: „Witajcie!”. One podeszły do Niego, objęły Go za nogi i oddały Mu pokłon. A Jezus rzekł do nich: „Nie bójcie się! Idźcie i oznajmijcie moim braciom: niech idą do Galilei, tam Mnie zobaczą”. Gdy one były w drodze, niektórzy ze straży przyszli do miasta i powiadomili arcykapłanów o wszystkim, co zaszło. Ci zebrali się ze starszymi, a po naradzie dali żołnierzom sporo pieniędzy i rzekli: „Rozpowiadajcie tak: Jego uczniowie przyszli w nocy i wykradli Go, gdyśmy spali. A gdyby to doszło do uszu namiestnika, my z nim pomówimy i wybawimy was z kłopotu”. Ci więc wzięli pieniądze i uczynili, jak ich pouczono. I tak rozniosła się ta pogłoska między Żydami i trwa aż do dnia dzisiejszego (Mt 28, 1-15).

Wydarzenia Wielkiego Czwartku, Piątku, Soboty i Wielkiej Niedzieli stanowią dla chrześcijan jedną całość: w te dni przeżywają największe tajemnice wiary. Radują się, że dla nich, z miłości, Jezus zwyciężył Szatana, śmierć i grzech i przyniósł im zbawienie. Że mają szansę na niekończące się życie w Bożym królestwie. Ufają, że Jezus, który po spełnieniu swego posłannictwa wrócił do domu Ojca, wstąpił do nieba, czeka teraz na tych, którzy byli Mu wierni.

SAMODZIELNIE:

ZADANIA W ZESZCIE ĆWICZEŃ str. 82 i 83

słowo lekcji: ZMARTWYCHWSTANIE