Zależności pokarmowe między organizmami
samożywne, czyli prowadzące procesy foto- lub chemosyntezy; są to wszystkie glony, większość roślin oraz niektóre bakterie i protisty; dla organizmów prowadzących fotosyntezę źródłem energii jest światło;
cudzożywne, czyli pobierające pokarm z otoczenia; należą do nich wszystkie zwierzęta i grzyby oraz większość bakterii, część protistów i nieliczne rośliny; źródłem energii dla organizmów cudzożywnych jest pożywienie zawierające związki organiczne (głównie cukry, białka i tłuszcze).
PRODUCENCI
Organizmy autotroficzne, które wytwarzają związki organiczne z prostych związków nieorganicznych, np. rośliny, glony, część protistów oraz bakterie fotosyntetyzujące i chemosyntetyzujące.
KONSUMENCI
Organizmy heterotroficzne, które korzystają z gotowych związków organicznych wytworzonych przez producentów, np. zwierzęta, grzyby, część bakterii oraz protistów.
A co z muchołówką?
DESTRUENCI
Grupa konsumentów odżywiających się szczątkami organizmów i ich wydalinami (detrytusem), rozkładająca materię organiczną do materii nieorganicznej, np. bakterie, grzyby, zwierzęta żyjące w glebie, ściółce lub na dnie zbiorników wodnych.
Łańcuch pokarmowy – inaczej łańcuch troficzny (od greckiego trophe - pożywienie). Łańcuch pokarmowy jest to szereg organizmów występujących w danej biocenozie, w którym każdy gatunek stanowi kolejne ogniwo. Kolejność ogniw powstaje na podstawie zależności pokarmowych pomiędzy danymi gatunkami – każde poprzednie ogniwo stanowi pożywienie kolejnego.
ŁAŃCUCH SPASANIA
Producenci -> konsumenci I rzędu (roślinożercy) -> konsumenci II rzędu (mięsożercy zjadający roślinożerców) -> konsumenci III rzędu (mięsożercy odżywiający się innymi mięsożercami)-> konsumenci IV rzędu...
ŁAŃCUCH DETRYTUSOWY
Detrytus -> destruenci -> konsumenci
Tak proste łańcuchy bardzo rzadko występują w środowisku naturalnym. Większość organizmów żywi się więcej niż jednym rodzajem pożywienia, a także stanowi pokarm różnych gatunków. W konsekwencji zależności pokarmowe tworzą strukturę przypominającą bardziej sieć pokarmową niż łańcuch.
Niektóre łańcuchy pokarmowe są bardzo krótkie, a inne długie. Przykładem bardzo krótkiego łańcucha pokarmowego jest ten, w którym uczestniczy słoń. Jest on konsumentem pierwszego i zarazem ostatniego rzędu. Przykłady wyjątkowo długich łańcuchów pokarmowych spotykane są w niektórych ekosystemach wodnych. Chłodne, dobrze natlenione wody wokół Antarktydy zamieszkuje bardzo wiele gatunków.
UTWÓRZ ŁAŃCUCH POKARMOWY
UTWÓRZ ŁAŃCUCH POKARMOWY
Z ROZSYPANKI UTWÓRZ SIEĆ TROFICZNĄ
ŚLIMAK
GĄSIENICA MOTYLA
LIS
WILK
MYSZOŁÓW
ŻABA
WĄŻ
GIL
MSZYCE
ROŚLINY UPRAWNE
BIEDRONKA
Doświadczenie 1
Porównanie tempa rozkładu szczątków organicznych w różnych rodzajach gleby. Co będzie potrzebne: 3 słoiki 3 próbki gleby o różnych właściwościach (np. gliniasta, piaszczysta, torfowa) 3 plasterki ugotowanej marchewki. Instrukcja: Wypełnij słoiki wilgotną glebą.
Do każdego z nich wsuń między glebę a ścianę słoika plasterek marchewki.
Nakryj słoiki wieczkami, ale ich nie zakręcaj. W ten sposób ograniczysz parowanie i zapewnisz dostęp powietrza. Podsumowanie: Jeśli plasterki marchewki w jednym ze słojów szybciej uległy rozkładowi, świadczy to o tym, że w glebie znajdowało się więcej destruentów.
zależności pokarmowe
basiapierog
Created on March 16, 2021
Start designing with a free template
Discover more than 1500 professional designs like these:
View
Smart Presentation
View
Practical Presentation
View
Essential Presentation
View
Akihabara Presentation
View
Pastel Color Presentation
View
Visual Presentation
View
Relaxing Presentation
Explore all templates
Transcript
Zależności pokarmowe między organizmami
samożywne, czyli prowadzące procesy foto- lub chemosyntezy; są to wszystkie glony, większość roślin oraz niektóre bakterie i protisty; dla organizmów prowadzących fotosyntezę źródłem energii jest światło;
cudzożywne, czyli pobierające pokarm z otoczenia; należą do nich wszystkie zwierzęta i grzyby oraz większość bakterii, część protistów i nieliczne rośliny; źródłem energii dla organizmów cudzożywnych jest pożywienie zawierające związki organiczne (głównie cukry, białka i tłuszcze).
PRODUCENCI
Organizmy autotroficzne, które wytwarzają związki organiczne z prostych związków nieorganicznych, np. rośliny, glony, część protistów oraz bakterie fotosyntetyzujące i chemosyntetyzujące.
KONSUMENCI
Organizmy heterotroficzne, które korzystają z gotowych związków organicznych wytworzonych przez producentów, np. zwierzęta, grzyby, część bakterii oraz protistów.
A co z muchołówką?
DESTRUENCI
Grupa konsumentów odżywiających się szczątkami organizmów i ich wydalinami (detrytusem), rozkładająca materię organiczną do materii nieorganicznej, np. bakterie, grzyby, zwierzęta żyjące w glebie, ściółce lub na dnie zbiorników wodnych.
Łańcuch pokarmowy – inaczej łańcuch troficzny (od greckiego trophe - pożywienie). Łańcuch pokarmowy jest to szereg organizmów występujących w danej biocenozie, w którym każdy gatunek stanowi kolejne ogniwo. Kolejność ogniw powstaje na podstawie zależności pokarmowych pomiędzy danymi gatunkami – każde poprzednie ogniwo stanowi pożywienie kolejnego.
ŁAŃCUCH SPASANIA
Producenci -> konsumenci I rzędu (roślinożercy) -> konsumenci II rzędu (mięsożercy zjadający roślinożerców) -> konsumenci III rzędu (mięsożercy odżywiający się innymi mięsożercami)-> konsumenci IV rzędu...
ŁAŃCUCH DETRYTUSOWY
Detrytus -> destruenci -> konsumenci
Tak proste łańcuchy bardzo rzadko występują w środowisku naturalnym. Większość organizmów żywi się więcej niż jednym rodzajem pożywienia, a także stanowi pokarm różnych gatunków. W konsekwencji zależności pokarmowe tworzą strukturę przypominającą bardziej sieć pokarmową niż łańcuch.
Niektóre łańcuchy pokarmowe są bardzo krótkie, a inne długie. Przykładem bardzo krótkiego łańcucha pokarmowego jest ten, w którym uczestniczy słoń. Jest on konsumentem pierwszego i zarazem ostatniego rzędu. Przykłady wyjątkowo długich łańcuchów pokarmowych spotykane są w niektórych ekosystemach wodnych. Chłodne, dobrze natlenione wody wokół Antarktydy zamieszkuje bardzo wiele gatunków.
UTWÓRZ ŁAŃCUCH POKARMOWY
UTWÓRZ ŁAŃCUCH POKARMOWY
Z ROZSYPANKI UTWÓRZ SIEĆ TROFICZNĄ
ŚLIMAK
GĄSIENICA MOTYLA
LIS
WILK
MYSZOŁÓW
ŻABA
WĄŻ
GIL
MSZYCE
ROŚLINY UPRAWNE
BIEDRONKA
Doświadczenie 1 Porównanie tempa rozkładu szczątków organicznych w różnych rodzajach gleby. Co będzie potrzebne: 3 słoiki 3 próbki gleby o różnych właściwościach (np. gliniasta, piaszczysta, torfowa) 3 plasterki ugotowanej marchewki. Instrukcja: Wypełnij słoiki wilgotną glebą. Do każdego z nich wsuń między glebę a ścianę słoika plasterek marchewki. Nakryj słoiki wieczkami, ale ich nie zakręcaj. W ten sposób ograniczysz parowanie i zapewnisz dostęp powietrza. Podsumowanie: Jeśli plasterki marchewki w jednym ze słojów szybciej uległy rozkładowi, świadczy to o tym, że w glebie znajdowało się więcej destruentów.