przekazywanie życia kl. 7 chłopcy

Przekazywanie życia

Wychowanie do życia w rodzinie kl.7 . Zajęcia dla chłopców

Cele lekcji

Potrafie wybrać te wartości, które uważam za ważne.

Rozumiem, że życie ludzkiejest wartością.

Wiem, jakie są funkcje wspólzycia seksulanego.

Uświadomiam sobie odpowiedzialność za sferę seksulaną

Wartości to sprawdzone normy i reguły postępowania, które umożliwiają wygranie życia.

wartości

Wartości podlegają hierarchizacji, czyli możemy ustalić ich kolejność od najważniejszych do najmniej ważnych. Świadomość własnych wartości jest ważna w życiu. Ułatwia podejmowanie decyzji i dokonywanie wyborów. Pozwala też rozsądniej planować swój czas i realizować własne cele.

Z listy wyżej podanych wartości wybierz 5 tych, które są dla Ciebie najważniejsze.

Wygoda Szczerość Przyjaźń Uczciwość Lojalność Wdzięczność Satysfakcja Spokój Wsparcie Radość Pewność Wrażliwość Szczęście Sprawiedliwość Lojalność Bogactwo Duma

Wolność Prawda Tolerancja Czyste sumienie Szacunek Szczerość Przekazywanie życia Harmonia Dostatek Intuicja Sukces Przygoda Dobra zabawa Humor Bezpieczeństwo Spokój Energia Komfort

Miłość Niezależność Rozwój osobisty Akceptacja Wykształcenie Zaufanie Wolność Wiara Mądrość Kreatywność Zdrowie Sprawność fizyczna Wyobraźnia Energia do życia Piękno Marzenia Intymność

Motywacja Perfekcjonizm Ryzyko Pasja Niezależność finansowa Wyzwania Aktywność Kariera Pracowitość Zaangażowanie Sława Wiedza Nauka Spuścizna po sobie Intelekt Czas dla siebie Patriotyzm

Czy w Twoim rankingu znalazło się przekazywanie życia? Warto zwrócić uwagę na to, że przekazywanie życia to jedna z najważniejszych właściwości organizmów żywych. Bez niej, nie byłoby możliwe kontynuowanie życia roślin, zwierząt i ludzi. Doskonale wiecie, że przekazywanie życia człowiekowi polega na przygotowaniu przez organizmy rodzicielskie dwóch rodzajów komórek rozrodczych (plemników i komórek jajowych). Dojrzewanie tych komórek i pobudzenie do działania męskich i żeńskich hormonów płciowych dokonuje się poprzez działanie hormonów przysadki mózgowej.

Narodziny dziecka ogromnie wzbogacają i cementują rodzinę. To niezwykle ważna chwila. Proces przekazywania życia, mimo iż wyjaśniony od strony biologicznej, wciąż wzbudza podziw i zdumienie – jakże cudowne jest to, że z jednej maleńkiej, niewidocznej dla oka komórki, powstałej z połączenia plemnika i jajeczka, rozwija się nowy człowiek; podobny do rodziców, a przecież zupełnie inny, niepowtarzalny. Powołanie do życia nowej istoty ludzkiej to doniosła sprawa – dobrze byłoby, aby była to świadoma decyzja obojga małżonków. Czasem pojawienie się dziecka zaskakuje młodych rodziców: nie czują się do tej roli przygotowani, mają inne plany życiowe. Zdarza się też, że dziecko pojawia się w związku pozamałżeńskim, matką zostaje młodziutka dziewczyna czy samotna, porzucona kobieta.

Marta urodziła Jasia pod koniec pierwszej klasy liceum. ‒ Zdarzyło się ‒ przyznaje. Zakochała się w Pawle, do tego z wzajemnością. Wtedy wydawało jej się czymś naturalnym, że bycie ze sobą to także bliskość fizyczna. Tym bardziej że tak bardzo zależało na niej dwa lata od niej starszym Pawle. Kiedy dowiedziała się o dziecku, była już na początku piątego miesiąca ciąży. Rodzice, gdy im to oznajmiła, byli w szoku. Dobrze sytuowani, realizujący się zawodowo, mieli sprecyzowane plany co do jej osoby. „Co będzie ze szkołą? Jak zdasz maturę?”‒ to były ich pierwsze pytania. Kryzys trwał kilka dni, ale ciąża była już tak zaawansowana, że nie było czasu na biadolenie, tylko trzeba było sobie z tą sytuacją poradzić. Szczególnie wspierała Martę mama, która została też opiekunem prawnym Jasia (osoby niepełnoletnie nie mają władzy rodzicielskiej). Dziewczyna w ciąży zaczęła coraz gorzej się czuć, przeszła na indywidualny tok nauczania. Kilka miesięcy po porodzie wróciła do szkoły, a synka posłała do żłobka. Starała się dogadywać z rodzicami, ale ich wizje przyszłości zaczęły się rozmijać. Paweł często ich odwiedzał, ale to jej przestało wystarczać. Chciała z nim zamieszkać. Tym bardziej że jego rodzice tak ją lubią, a do tego uwielbiają Jasia. Tylko jak powiedzieć o tym swoim rodzicom? Na to już nie znajdowała sposobu. Szukając go, trafiła w internecie na Fundację Javani. Zadzwoniła, chętnie przyjęła zaproszenie na spotkanie w kawiarni. ‒ Poczułam, że w końcu mam się komu wygadać i to komuś, kto pomoże znaleźć mądre odpowiedzi na tyle moich pytań ‒ wspomina. Po tej rozmowie sama doszła do wniosku, że jednak lepiej będzie, jeśli na razie zostanie w swoim rodzinnym domu. I to nie tylko dlatego, że ma z niego dużo bliżej do szkoły. Bardzo kocha Jasia, choć przyznaje, że codzienność bywa trudna. Teraz jednak wie na pewno, że musi zadbać o swoje wykształcenie. I to nie tylko myśląc o synku i przyszłości z Pawłem, ale jeszcze bardziej myśląc o sobie.

Prokreacja nie jest jedynym celem współżycia małżeńskiego. Drugim, niezwykle istotnym, jest wzajemne wyrażanie miłości, oddania, budowanie i wzbogacanie intymnej więzi między małżonkami. Kochającym się ludziom każdy akt seksualny daje radość, szczęście, umacnia ich wzajemną miłość; niektóre z tych aktów dają życie dziecku. Jak więc w świetle tego wygląda sprawa lekkomyślnie podejmowanych przypadkowych kontaktów seksualnych? Czy można ryzykować, że przypadkowy człowiek stanie się ojcem czy matką mojego dziecka?

Od momentu, gdy Twój organizm podejmie funkcje rozrodcze, stajesz się odpowiedzialny za potencjalny dar życia.

dziękuję! Miłego dnia!