Dlaczgo warto być uczciwym?

Dlaczego uczciwość się opłaca?

Klasa 7

Klasa 7

Odpowiedzcie na pytanie:

Co to jest uczciwość?

W jakich sytuacjach życiowych spotykamy się z uczciwością lub nieuczciwością?

Odpowiedzcie na pytania:

• Czy Waszym zdaniem dziś na świecie więcej jest uczciwych czy nieuczciwych osób?
• Jaka grupa wiekowa jest bardziej nieuczciwa?
• Uczciwość jest zaletą czy wadą? Dlaczego?

• Eksperyment bostoński: Portfel przed hotelem.
• Eksperyment brytyjski: wypadające funty z bankomatu.
• Eksperyment warszawski: znalezione 100 zł.

W określeniu „uczciwość” zawiera się szczerość, prawdomówność, dotrzymywanie słowa, sprawiedliwość, rzetelność, trzymanie się zasad. Człowiek uczciwy gromadzi w sercu jak w skarbonce cenny kapitał, którym dzieli się z innymi. Uczciwość buduje dobre relacje z ludźmi. Osobę uczciwą cenimy i obdarzamy zaufaniem, ponieważ możemy na niej polegać. Jeśli obieca nam zrobienie czegoś, mamy pewność, że to zrobi, dotrzyma obietnicy. Jeśli natomiast uzna, że nasza prośba jest sprzeczna z jej sumieniem, nie podejmie się jej wykonania. Osoba uczciwa nie ma względu na osoby, ale na prawdę. Dzięki temu każdy może jej zaufać, o ile nie chce jej wikłać w fałsz.

Pismo Święte przypomina nam, że Bogu miły jest człowiek, który postępuje uczciwie. Bóg błogosławi i troszczy się o niego. Chętnie wysłuchuje jego modlitw, gdyż szuka on dobra innych ludzi. Ten, kto jest uczciwy, rozumie ludzi ubogich, przez co chętnie im pomaga, jest życzliwy.

Jak okazać uczciwość w codziennym życiu?Czy Ty jesteś osobą uczciwą?

Udawanie kogoś innego niż się jest w rzeczywistości, maskowanie prawdziwych uczuć, myśli, opinii jest wyrządzaniem krzywdy nie tylko innym (okłamujemy ich), ale i samym sobie. Bywa, że inni nic sobie z tego nie robią, że ich okłamujemy. Ale szkoda w nas zostaje. Czasami pod pozorami uśmiechu, zadowolenia, kryjemy nasz smutek, niechęć, poczucie bezsensu. W ten sposób zamykamy się na pomoc. A dlaczego tak robimy? Dlaczego boimy się poprosić o pomoc, przyznać do naszej słabości? Dlaczego nie chcemy prosić o pomoc? Czy nie skazujemy wtedy siebie na wieczne nieszczęście?