Temat: Pisownia partykuły "nie" z różnymi częściami mowy.
Cele lekcji: - poznasz zasady pisowni dotyczące partykuły "nie" - wykonasz ćwiczenia utrwalające zapis "nie" z różnymi częściami mowy
Dziś oswoimy się z partykułą “nie”, która bywa dla niektórych kłopotliwa. Mimo że zasad mamy wiele, wystarczy zapamiętać kilka naprawdę podstawowych reguł i dużo czytać (książek!), by utrwalić sobie pisownię nieoczywistych wyrazów. A jeśli nie czytać, to przynajmniej zaglądać do Słownika Języka Polskiego w razie wątpliwości. Pisownia “nie” razem i oddzielnie nie musi być i nie jest trudna. Zaraz się o tym przekonasz.
“Nie” jest partykułą, a więc nieodmienną częścią mowy. Używamy jej w celu zaprzeczenia. Z pewnymi częściami mowy piszemy ją łącznie/razem, a z innymi osobno/oddzielnie.
Partykułę “nie” piszemy łącznie z takimi częściami mowy jak: 1. Rzeczownik – np. niepogoda, niecierpliwość, niesportowiec, niepodejmowanie. 2. Przymiotnik w stopniu równym – np. niedobry, nieludzki, nieczynny, niepolski. WAŻNE: Z nazwami własnymi “nie” zapisujemy z łącznikiem (analogicznie do rzeczowników), np. nie-Mickiewiczowski, nie-Ezopowy, natomiast w przeciwstawieniach “nie” zapisujemy osobno, np. nie dobry, ale zły człowiek. 3. Przysłówek w stopniu równym – np. niejasno, niezależnie, niezdecydowanie.
Partykułę “nie” piszemy oddzielnie z takimi częściami mowy, jak: 1. Czasownik w bezokoliczniku, osobowej formie, nieosobowej formie a także w postaci imiesłowu przysłówkowego: współczesnego (-ąc), uprzedniego (-łszy, – wszy) i biernego (-no, -to) – np. nie zjadł, nie zrobilibyśmy, nie zrobiono, nie poszedłszy, nie oddawszy, nie czyniąc, nie umyto. 2. Liczebnik – np. nie jeden, nie drugi, nie ośmioro, nie podwójny.
WYJĄTKI: niejeden (czyli wielu np. wrogów; niejeden wróg); niewielu, niewiele. 3. Zaimek – np. nie ty, nie mój, nie wszyscy, nie każdy, nie tyle. 4. Przymiotnik oraz przysłówek w stopniu wyższym i najwyższym – np. nie lepszy, nie najlepiej, nie najostrzejszy, nie najwyższy.
Praktyka czyni mistrza, zatem przystąp do dzieła i poćwicz.
I jeszcze raz! :)
A teraz zanotuj po co najmniej dwie zasady ( łącznej i oddzielnej) pisowni partykuły "nie" w swoim zeszycie. Pod zapisanymi regułami przepisz dyktando, znajdziesz je klikając na czerwoną kropkę.
Pisownia nie z różnymi częściami mowy
anetasw
Created on March 14, 2021
Start designing with a free template
Discover more than 1500 professional designs like these:
View
Smart Presentation
View
Practical Presentation
View
Essential Presentation
View
Akihabara Presentation
View
Pastel Color Presentation
View
Visual Presentation
View
Relaxing Presentation
Explore all templates
Transcript
Temat: Pisownia partykuły "nie" z różnymi częściami mowy.
Cele lekcji: - poznasz zasady pisowni dotyczące partykuły "nie" - wykonasz ćwiczenia utrwalające zapis "nie" z różnymi częściami mowy
Dziś oswoimy się z partykułą “nie”, która bywa dla niektórych kłopotliwa. Mimo że zasad mamy wiele, wystarczy zapamiętać kilka naprawdę podstawowych reguł i dużo czytać (książek!), by utrwalić sobie pisownię nieoczywistych wyrazów. A jeśli nie czytać, to przynajmniej zaglądać do Słownika Języka Polskiego w razie wątpliwości. Pisownia “nie” razem i oddzielnie nie musi być i nie jest trudna. Zaraz się o tym przekonasz. “Nie” jest partykułą, a więc nieodmienną częścią mowy. Używamy jej w celu zaprzeczenia. Z pewnymi częściami mowy piszemy ją łącznie/razem, a z innymi osobno/oddzielnie.
Partykułę “nie” piszemy łącznie z takimi częściami mowy jak: 1. Rzeczownik – np. niepogoda, niecierpliwość, niesportowiec, niepodejmowanie. 2. Przymiotnik w stopniu równym – np. niedobry, nieludzki, nieczynny, niepolski. WAŻNE: Z nazwami własnymi “nie” zapisujemy z łącznikiem (analogicznie do rzeczowników), np. nie-Mickiewiczowski, nie-Ezopowy, natomiast w przeciwstawieniach “nie” zapisujemy osobno, np. nie dobry, ale zły człowiek. 3. Przysłówek w stopniu równym – np. niejasno, niezależnie, niezdecydowanie.
Partykułę “nie” piszemy oddzielnie z takimi częściami mowy, jak: 1. Czasownik w bezokoliczniku, osobowej formie, nieosobowej formie a także w postaci imiesłowu przysłówkowego: współczesnego (-ąc), uprzedniego (-łszy, – wszy) i biernego (-no, -to) – np. nie zjadł, nie zrobilibyśmy, nie zrobiono, nie poszedłszy, nie oddawszy, nie czyniąc, nie umyto. 2. Liczebnik – np. nie jeden, nie drugi, nie ośmioro, nie podwójny. WYJĄTKI: niejeden (czyli wielu np. wrogów; niejeden wróg); niewielu, niewiele. 3. Zaimek – np. nie ty, nie mój, nie wszyscy, nie każdy, nie tyle. 4. Przymiotnik oraz przysłówek w stopniu wyższym i najwyższym – np. nie lepszy, nie najlepiej, nie najostrzejszy, nie najwyższy.
Praktyka czyni mistrza, zatem przystąp do dzieła i poćwicz.
I jeszcze raz! :)
A teraz zanotuj po co najmniej dwie zasady ( łącznej i oddzielnej) pisowni partykuły "nie" w swoim zeszycie. Pod zapisanymi regułami przepisz dyktando, znajdziesz je klikając na czerwoną kropkę.