Coś ty Atenom... Norwid

Temat

Wielkie osobowości i historia- C.K.Norwid "Coś ty, Atenom zrobił, Sokratesie...

Wpisz temat do zeszytu

1. cyprian kamil norwid

- romantyk, - przedstawiciel drugiego pokolenia romantyków; - zdecydowanie młodszy odmickiewicza, słowackiego, krasińskiego; - szlacheckie pochodzenie; - uzdolniony plastycznie- nauka w szkole malarskiej; - utrzymywał kontakty z cyganerią artystyczną; - 1842- wyjeżdża z warszawy, wędruje po euro[pie- studia rzeźbiarstwa we florencji, nieszczęśliwa miłość w rzymie, berlin- więzienie, w którym zaczyna mieć kłopoty ze słuchem; - 1849-1851- paryż- rzeźbi, maluje, piesze - w nadziei na lepsze życie wyjeżdża do ameryki ( 1852-1854), niestety nie udaje mu się tam osiągnąć sukcesu, wiedzie biedne życie; - powraca do europy, osiadł w paryżu, gdzie obracał się w środowisku artystó- mickiewicza, słowackiego, chopina, krasińskiego- wiele wtedy pisze, niewiele publikuj; -ostatnie lata spędził w przytułku świętego Kazimierza w Ivry pod paryżem, zmarł w 1883 roku, pochpowano go w zbiorowej mogile na cmentarzu w montmorency

Odczytaj wiersz: Coś Ty atenom zrobił, spokratesie...- podręcznik s. 188 wiersz powstał w 1856 roku, wkrótce po śmierci mickiewicza i jego pogrzebie w paryżu;

zastanów się

1. jaki porządek kompozycyjny zastosował norwid?2. jakie osoby przywołane zostały w pierwszej cześci? Co je łączy? 3. w jaki sposób podkreślono to podobieństwo? 4. do kogo zwraca się osoba mówiąca wdrugiej cześci wiersza? Co próbuje uświadomić? 5. kto jest adresatem wypowiedzi lirycznej w 3 cześci? 6. jaką rolę pełnią wielokropki? 7. Jak można zinterpretować przemilczenia norwidowskie?

kompozycja

trójdzielna

03

02

01

refleksja

refleksja

anaforypytania retoryczne

uogólniająca refleksja skierowana najprawdopodobniej do Adama Mickiewicza

ukazująca jednak ponadczasowy problem braku zrozumienia jednostki wybitnej przez społeczeństwo

składa się z siedmiu strof mających formę pytań retorycznych

Poeta zachęca w wierszu do refleksji nad losami wybitnych jednostek. Sokrates, Dante Alighieri, Krzysztof Kolumb, Tadeusz Kościuszko, Napoleon Bonaparte to przykłądy geniuszy, którzy za życia zostali odrzuceni przez wspólczesnych. Po śmierci zaś nie zaznali spokoju, bo miasta i kraje, któe ich wcześniej prześlado\ały, rywalizowały o to, gdzie spoczną ich słąwne prochy. Urwana strofa kończąca pierwszą część sugeruje, że podobny los spotka Mickiewicza. Stwierdzenie, że czas otwarcia grobu i zrozumienia prawdziwych rozmiarów straty, jeszcze nie nadszedł, staje się punktem wyjścia do ogólnej refleksji w drugiej części utworu.

THANK YOU!