Wychowanie dzieci

Wychowanie dzieci

klasa 4 ponadgimnazjalna

Zupełnie naturalnym zadaniem dla rodziców jest wychowanie swoich dzieci. Zazwyczaj ma ono jakiś cel. Wychowuje się dziecko „ku czemuś”, czyli aby nabrało pewnych cech i właściwości niezbędnych w życiu codziennym w rodzinie i społeczeństwie.

Zanim się ożeniłem, miałem co najmniej sześć metod wychowania dzieci. Dzisiaj mam sześcioro dzieci i żadnej metody.

John Wilmont ,cyt.za:P.Pellegrino, Sztuka wychowania,2013

Co Biblia mówi o wychowaniu?

Wdrażaj syna w prawidła jego drogi, a nie zejdzie z niej i w starości. (Prz 22, 6)Dzieci, bądźcie posłuszne w Panu waszym rodzicom, bo to jest sprawiedliwe. Czcij ojca twego i matkę – jest to pierwsze przykazanie z obietnicą – aby ci było dobrze i abyś długo żył na ziemi. A [wy], ojcowie, nie pobudzajcie do gniewu waszych dzieci, lecz wychowujcie je w karności, napominając, jak [chce] Pan. (Ef 6, 1-4)

Jan Paweł II, List do rodzin Gratissimam sane

Na czym polega wychowanie? Wydaje się, że aby trafnie na to pytanie odpowiedzieć, nie można pominąć dwóch fundamentalnych prawd: po pierwsze, że człowiek jest powołany do życia w prawdzie i miłości; po drugie, że każdy urzeczywistnia siebie przez bezinteresowny dar z siebie samego. Odnosi się to zarówno do tych, którzy wychowują, jak i do tych, którzy są wychowywani. Również i wychowanie jest procesem, w którym wzajemna komunia osób dochodzi do głosu w sposób szczególny. Wychowawca jest osobą, która „rodzi” w znaczeniu duchowym. (…) Wychowanie jest więc przede wszystkim obdarzaniem człowieczeństwem (…).Bezpośrednimi wychowawcami w stosunku do swoich dzieci pozostają zawsze na pierwszym miejscu rodzice. Rodzice mają też w tej dziedzinie pierwsze i podstawowe uprawnienia. Są wychowawcami, ponieważ są rodzicami. Jeśli zadanie to rodzice z kolei dzielą z innymi ludźmi, a także z instytucjami, na przykład z Kościołem i państwem, to zawiera się w tym prawidłowe odzwierciedlenie zasady pomocniczości. Rodzice nie są w stanie zaspokoić wszystkich zapotrzebowań całościowego procesu wychowawczego, zwłaszcza gdy chodzi o wykształcenie, ale również gdy chodzi o całą szeroką dziedzinę uspołecznienia. W tych dziedzinach, gdzie rodzina nie może skutecznie działać sama, zasada pomocniczości wspiera miłość rodzicielską, odpowiada dobru rodziny. Pomocniczość dopełnia w ten sposób miłość rodzicielską, a równocześnie potwierdza jej fundamentalny charakter. Wszyscy inni uczestnicy procesu wychowawczego działają poniekąd w imieniu rodziców, w oparciu o ich zgodę, a w pewnej mierze nawet ich zlecenie. (LdR 16)

Wychowanie dziecka

Jak ważne jest wychowanie dziecka, to od nas rodzicó zależy czy wychowamy Nielota czy Orła.

Sobór Watykański II o wychowaniu w Deklaracji o wychowaniu chrześcijańskiem

Deklaracja o wychowaniu chrześcijańskim 1 SWII mówi: Prawdziwe wychowanie dąży do kształtowania osoby ludzkiej, mając na uwadze jej cel ostateczny i jednocześnie dobro społeczeństwa, których członkiem jest człowiek i w których obowiązkach będzie uczestniczył, gdy dorośnie.

DWCH 3 : Ponieważ rodzice dali życie dzieciom, w najwyższym stopniu zobowiązani są do wychowywania potomstwa i dlatego należy ich uważać za pierwszych i najlepszych wychowawców.

KKK o wychowaniu

KKK 2223 – Rodzice są pierwsi odpowiedzialni za wychowanie swoich dzieci. Wypełniają tę odpowiedzialność najpierw przez założenie rodziny, w której panuje czułość, przebaczenie, szacunek, wierność i bezinteresowna służba. Dom rodzinny jest właściwym miejscem kształtowania cnót. Wychowanie to wymaga nauczenia się wyrzeczenia, zdrowego osądu, panowania nad sobą, które są warunkiem wszelkiej prawdziwej wolności. Rodzice powinni uczyć dzieci podporządkowywać „wymiary materialne i instynktowne… wymiarom wewnętrznym i duchowym”. Na rodzicach spoczywa poważna odpowiedzialność za dawanie dobrego przykładu swoim dzieciom.

Jan Paweł II streścił to nauczanie, wskazując, że istnieją trzy cechy charakteryzujące prawo-obowiązek wychowawczy rodziców

Jezus Chrystus, który słowem i czynem „objawia w pełni człowieka samemu człowiekowi i okazuje mu najwyższe jego powołanie”[6], zapragnął wcielić się i być wychowywanym w rodzinie. Ponadto Zapragnął też podnieść małżeństwo do rangi sakramentu, doprowadzając je do pełni w zbawczym planie Bożej Opatrzności.Na wzór Świętej Rodziny rodzice są współpracownikami kochającej opatrzności Bożej w kierowaniu ku dojrzałości osoby, która została im powierzona, poprzez towarzyszenie jej i wspieranie, od dzieciństwa aż do dorosłości, jej wzrostu w mądrości, latach i łasce u Boga i u ludzi[7].

„Nie oczekuj, że twoje dziecko będzie takim, jakim ty chcesz żeby było. Pomóż mu stać się sobą, a nie tobą".

Janusz Korczak

Przekaz wiary dzieciom

Przez łaskę sakramentu małżeństwa rodzice otrzymali zadanie i przywilej ewangelizowania swoich dzieci. Możliwie jak najwcześniej powinni wprowadzać swoje dzieci w tajemnice wiary, której są dla nich „pierwszymi zwiastunami”. Od wczesnego dzieciństwa powinni włączać je w życie Kościoła. Rodzinny styl życia może rozwijać zdolność do miłości, która na całe życie pozostanie autentycznym początkiem i podporą żywej wiary.Rodzice powinni rozpocząć wychowanie do wiary od wczesnego dzieciństwa. Zaczyna się ono już wtedy, gdy członkowie rodziny pomagają sobie wzrastać w wierze przez świadectwo życia chrześcijańskiego zgodnego z Ewangelią. Katecheza rodzinna poprzedza i ubogaca pozostałe formy nauczania wiary i towarzyszy im. Zadaniem rodziców jest nauczyć swoje dzieci modlitwy oraz pomóc im odkryć swe powołanie jako dzieci Bożych. (KKK 2225-2226)

Dziękuję!