Przebaczenie

Przebaczenie

Panie, ile razy mam przebaczyć, jeśli mój brat zawini względem mnie? Czy aż siedem razy?Jezus mu odrzekł: Nie mówię ci, że aż siedem razy, lecz aż siedemdziesiąt siedem razy. Mt 18,21n

1. Konieczność przebaczenia

Lecz jeśli nie przebaczycie ludziom, Ojciec wasz mie przebaczy wam także waszych przewinień.Mt 6,15

Przebaczenie znajduje się w centrum Ewangelii: „Miłujcie waszych nieprzyjaciół i módlcie się za tych, którzy was prześladują”. (Mt 5,44)

Przebaczenie dotyczy tego, co Bóg czyni dla nas, grzeszników, w Chrystusie. Przebaczenie otrzymane od Boga musi być rozciągnięte na innych. Boże przebaczenie jest wcześniejsze od naszego nawrócenia.

"Największą przeszkodą na drodze do Boga jest niemożność przebaczenia. Nasze zranienia nie mogą być uleczone, jeżeli nie zostaną przyjęte z miłością. Kto nie jest gotowy do przebaczenia, a przynajmniej nie ma takiej intencji, temu niewiele pomoże chodzenie do kościoła, odprawianie modlitw, czytanie pobożnych książek, dawanie ubogim wielkiej jałmużny, odbywanie dni skupienia czy rekolekcji. Całe życie zostaje zatamowane jak woda przez zaporę, która wznosi się milionami ton betonu przeciwko naturalnemu przepływowi miłości. Nie jest możliwe przejście przez to życie, nie cierpiąc przy tym zranień albo nie doznając niesprawiedliwości. Musimy nauczyć się z tym żyć bez przerywania przeplywu miłości".

o. Franz Jalics SJ

2. Czym nie jest przebaczenie?

I jeśliby siedem razy na dzień zawinił przeciw tobie i siedem razy zwrócił się do ciebie, mówiąc: "Żałuję tego", przebacz mu. Łk 17,4

Przebaczenie nie jest:

• udawaniem przed sobą, że nic złego się nie stało: prawdziwe przebaczenie nazywa zło po imieniu
• usprawiedliwianiem, czynieniem wymówek,
• tolerowaniem zła: „Zraniłeś mnie i ja tego nie akceptuje. Odmawiam jednak bycia twoją ofiarą”,
• zapomnieniem: pamiętamy wyrządzona nam krzywdę ale przebaczenie uzdalnia nas do pamiętania bez żalu i goryczy, do pamiętania z umiejętnością uczenia się,
• pojednaniem: ono dokonuje się pomiędzy dwoma osobami. Przebaczenie dokonuje się we wnętrzu człowieka.
• prawnym darowaniem winy: masz prawo do domagania się wyrównania szkód od osoby, która cię zraniła,
• słabością: jest mocą Chrystusa przebaczającego z krzyża swoim wrogom.

Przebaczenie nigdy nie jest czymś prostym. Zakłada ono zawsze wolę stanięcia twarzą w twarz ze zranieniem i jego konsekwencjami. Nie bawi się ono w zaprzeczanie, usprawiedliwianie, szukanie wymówek

3. Czym jest przebaczenie?

Bądźcie dla siebie nawzajem dobrzy i miłosierni. Przebaczajcie sobie, tak jak i Bóg wam przebaczył w Chrystusie. Ef 4,32

Chrześcijańskie przebaczenie jest wyrazem wzorowania się na Krzyżu Jezusa, z którego popłynęło bezwarunkowe przebaczenie: „Ojcze przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią”.

Przebaczenie a pojednanie

Przebaczenie to nasz wewnętrzny akt, do którego nie potrzebujemy drugiej strony. Po prostu decydujemy się na odpuszczenie naszemu winowajcy wszystkich jego przewinień wobec nas. Co on z tym zrobi - jego sprawa. To już nie zależy od nas. My przebaczamy. Dlatego twierdzenie, że przebaczenie ma sens tylko wtedy, gdy druga strona uzna swoją odpowiedzialność za popełnione zło, jest niesłuszne. Przebaczenie zawsze ma sens, niezależnie od postawy drugiej strony. Natomiast żeby doszło do pojednania, potrzebne jest także zaangażowanie drugiej strony. Bez tego trudno mówić o pojednaniu.

Przebaczenie jest ludzkim procesem i dlatego wymaga czasu.

Przebaczenie to:

• wola porzucenia prawa do żalu, negatywnego osądu i chłodnego zachowania
• wola odsunięcia bolesnej przeszłości,
• decyzja, że nie będziemy dalej cierpieć,
• wybór nieprzywiązywania dłużej wartości do nienawiści i gniewu,
• wola odsunięcia chęci ranienia innych,
• wola otwarcia naszych oczu na światło w innych ludziach,
• wola rozwijania miłości do tego, kto nas zranił.

Przebaczanie uwalnia umysł i serce od nienawiści, gniewu, goryczy i przynosi upragniony spokój ducha. Jest zrzuceniem z siebie przytłaczającego ciężaru przykrych uczuć i myśli.

Skoro zostałem zraniony to mogę być tylko uzdrowiony przez przebaczenie.

4. Jak przebaczyć?

A kiedy stajecie do modlitwy, przebaczcie, jeśli macie coś przeciw komuś...Mk 11,25

"Największym bólem nie jest samo zranienie, które zostało w nas wyryte. Najbardziej gorzki ból to niemożność kochania tych, którzy nam wyrządzili cierpienie".

o. Franz Jalics SJ

Zasadniczym krokiem na drodze do przebaczenia jest decyzja przebaczenia. Osoba zraniona może dojść do tej decyzji tylko po walce stoczonej przez jakiś czas z bólem zranienia.

Etapy przebaczenia:

1. Przeżycie raz jeszcze zadanego nam bólu 2. Zdrowy dystans, czas 3. Obiektywna ocena co nas zraniło: słowo, gest, wydarzenie 4. Wyzwolenie się spod władzy tego, kto nas zranił

Dziękuję za uwagę:)