Nie wierzę w nicSUH

Melancholia, zniechęcenie, poczucie niemocy - Kazimierz Przerwa-Tetmajer, "Nie wierzę w nic..."

1. Artysta i ból istnienia.

Schyłek XIX w. oraz zmiany zachodzące we wszystkich dziedzinach życia wywołały u ludzi poczucie zagrożenia oraz niepewności. Artyści w swoich utworach pisali o niemocy i braku planów na przyszłość.

Wysłuchajcie wiersza

Kazimierz Przerwa‑Tetmajer Nie wierzę w nicNie wierzę w nic, nie pragnę niczego na świecie,wstręt mam do wszystkich czynów, drwię z wszelkich zapałów:posągi moich marzeń strącam z piedestałówi zdruzgotane rzucam w niepamięci śmiecie...A wprzód je depcę z żalu tak dzikim szaleństwem,jak rzeźbiarz, co chciał zakląć w marmur Afrodytę,widząc trud swój daremnym, marmury rozbitedepce, plącząc krzyk bólu z śmiechem i przekleństwem.I jedna mi już tylko wiara pozostała:że konieczność jest wszystkim, wola ludzka niczym –i jedno mi już tylko zostało pragnienieNirwany, w której istność pogrąża się caław bezwładności, w omdleniu sennym, tajemniczym,i nie czując przechodzi z wolna w nieistnienie.

Wojciech Weiss, Melancholia

Wysłuchajcie analizy i interpretacji wiersza

2. Interpretacja wiersza

Sonet Kazimierza-Przerwy Tetmajera "Nie wierzę w nic..." jest wyrazem młodopolskiej dekadenckiej postawy, świadectwem bólu istnienia i poczucia bezsensu wszelkich podejmowanych działań. Poeta nawiązuje w swoim utworze do pesymistycznej filozofii Artura Schopenhauera.

2. Sonet

Utwór poetycki o charakterystycznej budowie, dwie pierwsze, czterowersowe zwrotki mają charakter opisowy, dwie kolejne, trzywersowe - refleksyjny. Tematem sonetu młodopolskiego mogło się stać właściwie wszystko, na przykład Tatry, miłość, śmierć, a także życie wiejskiej biedoty.

Dla równowagi na koniec zajęć zapraszam Was do wysłuchania piosenki zespołu Raz, dwa, trzy... pt. "Trudno nie wierzyć w nic", bo życie jest piękne:)

Do zobaczenia za tydzień