SOCCER PRESENTATION

hokej

prezentacja

Paweł jaszczak vic

spis treści

historia

nhl

lodowisko

polscy zawodnicy

sprzęt

ciekawostki

zasady gry

historia hokeja

Początki hokeja sięgają końca XV wieku. Dyscyplina została prawdopodobnie zapoczątkowana w Anglii lub Francji. W kulturze po raz pierwszy hokej można zaobserwować w malarstwie niderlandzkim – np. na obrazie Pietera Bruegla Myśliwi na śniegu z 1565. Na jego dalszym planie widać ludzi korzystających z zakrzywionych kijów. Użycie słowa hokej w odniesieniu do gier rozgrywanych na lodzie datuje się dopiero na 1785 rok, mimo to pochodzenie tego słowa nie jest pewne. Możliwe, że pochodzi od francuskiego słowa hoquet, co znaczy pasterski kij lub zgięty kij. Udokumentowane początki nowoczesnej gry miały miejsce w Ameryce Północnej. Za kolebkę hokeja jest uznawana Kanada. Gra została wymyślona w 1855 roku w Ontario przez stacjonujących tam angielskich żołnierzy, którzy nudzili się podczas długich zim uniemożliwiających uprawianie innych sportów zespołowych. 3 marca 1875 roku w kanadyjskim Montrealu odbył się pierwszy mecz hokeja na lodzie w hali Victoria Skating Rink. Spotkanie rozegrano pomiędzy dwiema drużynami składającymi się z dziewięciu zawodników. Kapitanem jednej z drużyn był James Creighton – organizator meczu. Zawodnicy grali drewnianym krążkiem, używając przy tym łyżew i kijów. Mecz trwał 60 minut.

lodowisko

Standardowe boisko do hokeja powinno mieć 61 metrów długości. Warto także wspomnieć o szerokości. W tym aspekcie lodowisko powinno mieć dokładnie 30 metrów. Zdarzają się jednak boiska mniejsze. Minimalne lodowisko ma wymiary 56×26 metrów. Co ciekawe w NHL, czyli najlepszej lidze hokeja na lodzie na całym świecie, lodowisko ma właśnie 26 metrów szerokości. Rzecz jasna sprzyja to większej ilości kolizji zawodników, co przekłada się na bójki. To z kolei bardzo podoba się kibicom, którzy czasami przychodzą, aby zobaczyć na tafli właśnie pojedynki na pięści danych zawodników. Jeśli jednak wydaje się Wam, że na tym koniec, to jesteście w sporym błędzie. Boisko do hokeja powinno spełniać bowiem jeszcze wiele innych kryteriów. Kluczowa jest choćby odległość od linii za bramką w stosunku do band, które są umieszczone wokół całego lodowiska (one powinny mieć 1,20 metra wysokości). W tym przypadku powinna ona wynosić 4 metry. A sama bramka? Ten element powinien mieć 183 cm szerokości i 122 cm wysokości. Tylko wtedy taka bramka zostanie dopuszczona do rozgrywek. Warto dodać, że bramki powinny łatwo się przesuwać w trosce o zdrowie zawodników, którzy czasami wpadają na nie ze sporym impetem.

Sprzęt do gry

kij hokejowy i krążek

kask i ochraniacze

Łyżwy hokejowe

Łyżwy

Łyżwy hokejowe – popularnie nazywane hokejówkami.Są to łyżwy, które umożliwiają wykonywanie szybkich skrętów i mają zapewnić jak największą stabilność. Płozy są stosunkowo wąskie i krótkie, natomiast cholewka dość szeroka. Hokejówki to dobry wybór dla początkujących.

kij i krążek hokejowy

Wyróżnia się dwa podstawowe rodzaje kijów: drewniane i kompozytowe. Te pierwsze są cięższe i pozwalają lepiej „czuć” krążek. Nie manewruje się jednak nimi tak wygodnie jak kompozytowymi. Nazwa „kompozytowe” oznacza, że mogą być wykonane (najczęściej) z włókien węglowych lub kevlaru. Są one lżejsze i elastyczniejsze od tradycyjnych drewnianych, dlatego szczególnie polecane początkującym. Przy wyborze kija należy również uwzględnić długość i twardość kija oraz to, czy kij powinien być jednoczęściowy czy dwuczęściowy oraz prawy czy lewy. Krążek hokejowy wykonany jest z czarnej, wulkanizowanej gumy. Krążek może mieć nadruki z logo zespołu lub imprezy, na której jest używany. Standardowy krążek powinien mieć średnicę nie większą niż 7,62 cm, grubość nie większą niż 2,54 cm a jego waga waha się pomiędzy 156 a 170 gramów.

Kask i strój

Kask jest kolejnym bardzo ważnym elementem na wyposażeniu hokeisty. Najważniejsze jest, aby dobrze wybrać rozmiar. Najlepszy nawet kask nie będzie dobrze chronił głowy jeśli będzie za duży lub zbyt mały. Następnie bardzo ważne jest aby posiadał jeden z następujących certyfikatów: HECC – certyfikat amerykańskiej organizacji testującej sprzęt ochronny. Jeśli dany sprzęt posiada jej akredytację, można mieć pewność, że zapewnia odpowiednią ochronę i bezpieczeństwo. CE – certyfikat europejski. Producent oznaczając producent tym znakiem deklaruje, że dany produkt spełnia swoją funkcję oraz że nie stanowi zagrożenia dla zdrowia i środowiska naturalnego. CSA – oznacza, że dany produkt jest zgodny z normami danego kraju (np. USA, Kanada). Jest to odpowiednik znaku CE.

Strój do hokeja

Poza najważniejszymi, wcześniej wspomnianymi elementami wyposażenia hokeisty istnieje szeroka grupa innych, również istotnych rzeczy:- ochraniacz szczęki, - ochraniacz tułowia, ramion i łokci, - rękawice, - ochraniacze piszczeli/goleni, - ochraniacz krocza. Hokej na lodzie jest od początku istnienia sportem kontaktowym, w którym ataki ciałem są dozwolone, skutkiem czego powszechne są kontuzje. Specjalne wyposażenie ochronne jest wysoce zalecane. Bramkarze są chronieni lepiej, bo nie muszą tak często zmieniać położenia, a zarazem są bardziej narażeni na atak. Mają specjalne maski oraz ochraniacze na nogi. Co ciekawe, zawodnicy, którzy nie przekroczyli wieku 18 lat, muszą mieć dodatkowo specjalną ochronę na twarzy w formie kratownicy, nawet gdy nie są bramkarzami.

Zasady gry

W skład każdego zespołu na lodzie wchodzi bramkarz i pięciu graczy w polu: dwóch obrońców i trzech napastników: lewoskrzydłowy, środkowy i prawoskrzydłowy. Kadra meczowa drużyny hokejowej jest liczniejsza, składa się z 22 zawodników – 20 zawodników przewidzianych do gry w polu oraz dwóch bramkarzy. Dzięki temu zespoły w trakcie gry swobodnie dokonują regularnych zmian tzw. „piątek”. Każdy z zawodników wyposażony jest w kij, łyżwy oraz odpowiednie ochraniacze zapobiegające kontuzjom. Do gry służy krążek wykonany z twardego kauczuku, który zawodnicy trącając kijami starają się wbić do bramki przeciwnika. Jest to sport o szybkim tempie gry z użyciem gry fizycznej (ciałem). Czas meczu hokejowego trwa 60 minut (czas podzielony jest na trzy części, tzw. tercje po 20 minut.) Czas liczony jest według tzw. czystej gry, tzn. jest zatrzymywany, gdy wystąpi przerwa w grze zarządzona przez sędziego.

zasady gry c.d.

Hokej jest grą, w której wiele zagrań jest dozwolonych. Generalnie zawodnicy zagrywają krążek kijem, lecz nie jest to jedyny dopuszczalny sposób. Ponadto mogą to uczynić łyżwą, ręką itd. Ograniczenia obowiązują przy zagraniu krążka przy pomocy ręki do partnera z drużyny oraz przy zagraniu krążka kijem podniesionym powyżej ramion (w tych przypadkach gra jest przerwana). Bramkę można zdobyć tylko kijem (w wyjątkowych przypadkach uznaje się gole zdobyte gdy krążek odbija się od łyżwy, gdy sędzia nie stwierdza zamiaru zawodnika). Zmiany zawodników („piątek”) dokonywane są w trakcie gry oraz w czasie przerw w grze. Istotne jest przy tym, aby na lodowisku niezmiennie przebywało nie więcej niż sześciu graczy jednej drużyny. Przekroczenie tego przepisu skutkuje nałożeniem kary na drużynę naruszającą tę zasadę. W przypadku, gdy krążek zniknie z pola widzenia sędziego (np. wypadnie na trybuny), jeden z zawodników zasłoni go na dłużej niż trzy sekundy, bramkarz przykryje ciałem itp.) gra jest przerywana i następuje wznowienie. Wówczas dwóch graczy z przeciwnych drużyn staje naprzeciw siebie, zaś stojący obok nich sędzia rzuca na lód między nich krążek, który oni próbują wywalczyć. Początek każdej tercji oraz dalsza gra po zdobyciu gola rozpoczyna się od wznowienia na środku tafli (w odróżnieniu od innych gier zespołowych drużyna tracąca bramkę nie zyskuje automatycznie przywileju posiadania krążka po utracie gola).

zasady gry c.d.

Mecz prowadzony jest przez sędziów. Tradycyjnie arbitrami spotkania są: jeden sędzia główny oraz dwóch sędziów liniowych. Sędzia główny podejmuje kluczowe decyzje w trakcie meczu (rozpoczęcie meczu, uznawanie goli, nakładanie kar itp.). Funkcją sędziów liniowych jest przede wszystkim sygnalizowanie pozycji spalonej, rozpoczynanie wznowień. Wszyscy sędziowie w rozgrywkach hokejowych są ubrani w sposób ujednolicony – posiadają czarne spodnie i kaski oraz bluzy w biało-czarne pionowe pasy. Dla wyróżnienia sędziowie główni oznaczeni są pomarańczowymi opaskami na rękach powyżej łokci.

rzuty karne

Rzut karny (shootout) jest podyktowany za faul na zawodniku, przed którym w momencie ataku znajduje się już tylko bramkarz przeciwnika. Wówczas pozostali gracze zjeżdżają z lodowiska, pozostaje tylko bramkarz strony faulującej, zawodnik poszkodowany i krążek, umieszczony na środku lodowiska. Zawodnik może w dowolny sposób przejąć krążek (nie może się cofnąć z krążkiem, ani go zgubić), najechać na bramkę i oddać strzał w celu zdobycia gola.

najlepsze rzuty karne

NHL

national hockey league

Zawodowa organizacja zrzeszająca 31 drużyn hokejowych z Ameryki Północnej. Drużyny należące do NHL każdego sezonu walczą o Puchar Stanleya. Cechuje ją wysoki poziom gry oraz wysokie zarobki graczy (średnia pensja w sezonie 2018/2019 wyniosła 2 780 000 $). Liga ta została założona w 1917 roku w Montrealu w Kanadzie. Obecnie w NHL większość stanowią zespoły ze Stanów Zjednoczonych, a ponad połowa graczy pochodzi z Kanady. Składa się z dwóch konferencji oraz czterech dywizji.

Puchar Stanley'a

Puchar będący przechodnim trofeum w National Hockey League, amerykańsko-kanadyjskiej lidze hokejowej. Ufundowany w 1892 przez lorda Stanleya i przyznany po raz pierwszy w 1893.Zdobywca pucharu nie otrzymuje go na stałe. Oryginał jest przechowywany w Sali Sławy Hokeja w Toronto. Nazwa zwycięskiego klubu i nazwiska zawodników są wygrawerowane na duplikacie, który również znajduje się w Sali Sławy, ale jest z niej usuwany podczas finałowych rozgrywek Pucharu. Puchar waży 14,5 kg i ma 89,5 cm wysokości.

polscy zawodnicy w nhl

Mateusz CzerkawskiJeden z najwybitniejszych polskich hokeistów w historii. W NHL spędził 12 sezonów oraz reprezentował w niej barwy pięciu klubów. Został także pierwszym Polakiem w tej lidze, który wystąpił w Meczu Gwiazd NHL.

Polscy zawodnicy w NHL

zobacz

Krzysztof OliwaDrugi Polak w lidze NHL, w której w ciągu dziewięciu sezonów reprezentował barwy sześciu klubów, oraz pierwszy Polak, który zdobył Puchar Stanleya (w sezonie 1999/2000 w barwach New Jersey Devils). Grając w NHL pełnił rolę tzw. "enforcera", zawodnika wszczynającego bójki w czasie meczów z graczami drużyn przeciwnych, pełniącego rolę pseudo ochroniarza dla partnerów z drużyny. Po zakończeniu kariery zawodniczej przyznał, że w ciągu 15 lat gry stoczył ponad 400 bójek. W trakcie kariery określany pseudonimami The Polish Hammer (Polski Młot), Dentysta.

Bójki w Hokeju

W pierwszych latach funkcjonowania hokeja w ostatnich dekadach XIX wieku w hokeju nie istniały formalne zasady rywalizacji. To powodowało wiele niebezpiecznych konfliktów, w których udział brali zawodnicy obu drużyn, a które częściej były rozwiązywane przy pomocy kijów niż pięści. To niejednokrotnie prowadziło do ciężkich okaleczeń zawodników, a nawet śmierci. Hokejowe władze uznały, że środkiem rozwiązywania konfliktów będą bójki. - Pozwólcie im się lać na pięści, a nie będzie groźnych uderzeń kijem - mawiał Gordie Howe, legenda tafli, jeden z najlepszych graczy w historii hokeja, który ma na koncie 1071 goli i aż 2419 minut kar w karierze. Bijatyki stały się więc zaworem bezpieczeństwa. Ale są też elementem taktyki. Do 1915 roku bójki nie były karane. Dopiero w 1922 władze NHL wprowadziły przepis, który za udział w bójce groził pięciominutową karą. Kiedy w latach 80. pojawił się Wayne Gretzky, zadymiarze mieli dbać, by gwieździe nic się nie stało. I tak ochroniarze zaczęli pojawiać się w klubie wraz z gwiazdą. Speców od bijatyk wręcz zwie się "enforcer" (ang. ochroniarz, goryl).

Bójki w hokeju

ciekawostki

na temat hokeja

Bobby Hull to najmocniej uderzający zawodnik w historii. Krążek po jego uderzeniu osiągał prędkość ponad 190 km/h. Potrafił również niezwykle szybko jeździć na łyżwach rozpędzając się do ponad 45 km/h.

W hokeju w każdym meczu musi zostać wyłoniony zwycięzca. Czasem do tego potrzebna jest dogrywka i karne (po 3 serie). W przypadku remisu odbywa się dogrywa na zasadach “złotej bramki”. Dodatkowo zmniejszona jest ilość zawodników na lodzie (po 1 mniej).

Tafla lodu ma grubość od 3 do 3,5 cm. Utrzymywana jest w stałej temperaturze -9 stopni Celsjusza.

Aby krążek nie podskakiwał podczas gry, przed meczem jest zamrażany.

KONIEC