Ewa Gieniusz
DRAPIEŻNICTWO
Filmiki edukacyjne
Co to drapieżnictwo?
Drapieżnictwo jest to sposób odżywiania się organizmów, polegający na wykorzystaniu jako pokarm ciała innego zwierzęcia prowadzący do śmierci ofiary. Drapieżcy stanowią ważne ogniwo łańcucha pokarmowego w ekosystemie, warunkujące sprawny obieg materii.
Strategie drapieżnictwa
Istnieją różne sposoby polowania, stadne i w pojedynkę. Niektóre drapieżniki łapią ofiarę po pościgu. Pościg może być szybki i krótkotrwały – jeśli ofiary nie uda się doścignąć, drapieżnik z niej rezygnuje (gepard) – lub dłuższy, dążący do zmęczenia ofiary (wilk). Zwierzęta polujące stadnie mogą stosować podział ról. Niektóre drapieżniki budują różnego rodzaju pułapki – sieci. Drapieżca obezwładnia ofiarę siłą, gryząc ją (powodując wykrwawienie) lub dusząc, albo przy użyciu jadu.
Obrona ofiar
Ofiary potrafią bronić się przed atakiem drapieżników m.in. ucieczką (mysz, zając, antylopa) w momencie ataku lub unikaniem miejsca i czasu, w których drapieżniki są najbardziej aktywne. Inne stają się niedostępne dla drapieżnika, wytwarzając różnego rodzaju pancerze (małże, skorupiaki, ślimaki) lub chowając się w kryjówki. Ukrywanie się jest ułatwiane przez różne strategie kamuflażu.
Wybranie ofiary
Drapieżcy mogą polować na różne ofiary (polifagia) lub tylko na jeden ich gatunek (monofagia). Polifagi często polują na ten gatunek potencjalnych ofiar, który jest w danym momencie najłatwiejszy do zdobycia (najpospolitszy i najsłabszy). U typowych drapieżników, takich jak np. lew, udane jest tylko jedno na 5-10 polowań.
Przykłady drapieżnictwa
Stado wilków (wataha) i jeleń – wilki tworzą stada z wyznaczoną hierarchią wewnętrzną, w których każdy członek ma wyznaczone zadanie. W wypadku, gdy jeleń ucieka, wilki ścigają go aż do zmęczenia ofiary. W skrajnych wypadkach pościg może trwać wiele godzin, a nawet kilka dni
Przykłady drapieżnictwa
Jastrząb wędrowny i gołąb (gdy lecący gołąb zostanie zaatakowany przez jastrzębia zaatakowany ptak wyrzuca chmarę piór. Jeżeli sokół za pierwszym razem nie przytrzymał swej ofiary, unoszące się w powietrzu pióra zwykle wystarczają na to, by ochronić gołębia przed ponownym ciosem);
Przykłady drapieżnictwa
Pająki wyspecjalizowały się w porażaniu ofiary jadem, do schwytania ofiary używają misternie tkanej sieci, posiadają wyspecjalizowane narządy zmysłów.
Dziękuję! Koniec
Drapieżnictwo
Ewa Gieniusz
Created on March 8, 2021
Start designing with a free template
Discover more than 1500 professional designs like these:
View
Vaporwave presentation
View
Animated Sketch Presentation
View
Memories Presentation
View
Pechakucha Presentation
View
Decades Presentation
View
Color and Shapes Presentation
View
Historical Presentation
Explore all templates
Transcript
Ewa Gieniusz
DRAPIEŻNICTWO
Filmiki edukacyjne
Co to drapieżnictwo?
Drapieżnictwo jest to sposób odżywiania się organizmów, polegający na wykorzystaniu jako pokarm ciała innego zwierzęcia prowadzący do śmierci ofiary. Drapieżcy stanowią ważne ogniwo łańcucha pokarmowego w ekosystemie, warunkujące sprawny obieg materii.
Strategie drapieżnictwa
Istnieją różne sposoby polowania, stadne i w pojedynkę. Niektóre drapieżniki łapią ofiarę po pościgu. Pościg może być szybki i krótkotrwały – jeśli ofiary nie uda się doścignąć, drapieżnik z niej rezygnuje (gepard) – lub dłuższy, dążący do zmęczenia ofiary (wilk). Zwierzęta polujące stadnie mogą stosować podział ról. Niektóre drapieżniki budują różnego rodzaju pułapki – sieci. Drapieżca obezwładnia ofiarę siłą, gryząc ją (powodując wykrwawienie) lub dusząc, albo przy użyciu jadu.
Obrona ofiar
Ofiary potrafią bronić się przed atakiem drapieżników m.in. ucieczką (mysz, zając, antylopa) w momencie ataku lub unikaniem miejsca i czasu, w których drapieżniki są najbardziej aktywne. Inne stają się niedostępne dla drapieżnika, wytwarzając różnego rodzaju pancerze (małże, skorupiaki, ślimaki) lub chowając się w kryjówki. Ukrywanie się jest ułatwiane przez różne strategie kamuflażu.
Wybranie ofiary
Drapieżcy mogą polować na różne ofiary (polifagia) lub tylko na jeden ich gatunek (monofagia). Polifagi często polują na ten gatunek potencjalnych ofiar, który jest w danym momencie najłatwiejszy do zdobycia (najpospolitszy i najsłabszy). U typowych drapieżników, takich jak np. lew, udane jest tylko jedno na 5-10 polowań.
Przykłady drapieżnictwa
Stado wilków (wataha) i jeleń – wilki tworzą stada z wyznaczoną hierarchią wewnętrzną, w których każdy członek ma wyznaczone zadanie. W wypadku, gdy jeleń ucieka, wilki ścigają go aż do zmęczenia ofiary. W skrajnych wypadkach pościg może trwać wiele godzin, a nawet kilka dni
Przykłady drapieżnictwa
Jastrząb wędrowny i gołąb (gdy lecący gołąb zostanie zaatakowany przez jastrzębia zaatakowany ptak wyrzuca chmarę piór. Jeżeli sokół za pierwszym razem nie przytrzymał swej ofiary, unoszące się w powietrzu pióra zwykle wystarczają na to, by ochronić gołębia przed ponownym ciosem);
Przykłady drapieżnictwa
Pająki wyspecjalizowały się w porażaniu ofiary jadem, do schwytania ofiary używają misternie tkanej sieci, posiadają wyspecjalizowane narządy zmysłów.
Dziękuję! Koniec