Fryderyk Chopin
ur. 22 lutego lub 1 marca 1810 w Żelazowej Woli, zm. 17 października 1849 w Paryżu polski kompozytor i pianista, jeden z najwybitniejszych kompozytorów romantycznych, jednen z najważniejszych polskich kompozytorów w historii, jednen z najsłynniejszych pianistów swoich czasów, nazywany poetą fortepianu.
ŻYCIORYS
Dzieciństwo
Fryderyk od zawsze miał styczność z muzyką. Jego matka grała na fortepianie i śpiewała, natomiast ojciec grał na flecie i skrzypcach, siostra, która nosiła imię Ludwika uczyła się gry na fortepianie. To właśnie dom Fryderyka zawsze był miejscem, które symbolizowało ciszę, bezpieczeństwa i miłości.
Pierwszy kontakt z fortepianem Chopin miał podczas wczesnym dzieciństwa, kiedy to słuchał gry swojej matki. Pierwsze samodzielne próby podejmował pod okiem Ludwiki. Gdy miał sześć lat rozpoczął regularną naukę gry u prywatnego nauczyciela muzyki, czeskiego imigranta Wojciecha Żywnego. Żywny szybko odkrył talent swojego ucznia. Nauczyciel wprowadzał go w świat wielkich mistrzów, takich jak: Bach i Mozart.
Niebawem pojawiły się pierwsze kompozycje dziecięce: polonezy, marsze i wariacje. Początkowo zapisywane z pomocą ojca, niemal błyskawicznie przyczyniły się do sławy autora okrzykniętego cudownym dzieckiem.
W roku 1818 w „Pamiętniku Warszawskim” napisano: „prawdziwy geniusz muzyczny: nie tylko bowiem z łatwością największą i smakiem nadzwyczajnym wygrywa sztuki najtrudniejsze na fortepianie, ale nadto jest już kompozytorem kilku tańców i wariacji, nad którymi znawcy muzyki dziwić się nie przestają”
W kolejnych latach gościł z niezliczonymi występami w salonach warszawskiej arystokracji, nie wyłączając domów Czartoryskich, Radziwiłłów, Zamoyskich czy otoczenia Księcia Konstantego. W 1822 roku Wojciech Żywny nie był w stanie już dalej nauczać Fryferyka. Chłopak uczęszczał na mniej regularne lekcje prywatne, jednak prowadzone przez najwybitniejszych mieszkających w Warszawie nauczycieli: kompozycji u Józefa Elsnera oraz prawdopodobnie gry na fortepianie oraz organach u wybitnego i wpływowego wirtuoza Wilhelma Wacława Würfla.
Lata płynęły, a młodzieniec nabywał coraz większy talent i sławę. Edukacja Chopina nie była związana tylko i wyłącznie z muzyką. W roku 1823 wstąpił do IV klasy Liceum Warszawskiego, w którym zdobył wszechstronne wykształcenie.
Wakacje regularnie spędzał w wiejskich majątkach przyjaciół, gdzie z checią uczył się ludowych tradycji, obrzędów, a zwłaszcza muzyki.
DZIĘKUJĘ ZA UWAGĘ
Bibliografia:
https://pl.wikipedia.org/wiki/Fryderyk_Chopin
http://fryderykchopin.weebly.com/
https://chopin.nifc.pl/pl/chopin/etap-zycia/1_fryderyk-franciszek-chopin
Natalia Bombała 1C
Fryderyk Chopin - dzieciństwo
nbombala8
Created on March 7, 2021
Start designing with a free template
Discover more than 1500 professional designs like these:
View
Advent Calendar
View
Tree of Wishes
View
Witchcraft vertical Infographic
View
Halloween Horizontal Infographic
View
Halloween Infographic
View
Halloween List 3D
View
Magic and Sorcery List
Explore all templates
Transcript
Fryderyk Chopin
ur. 22 lutego lub 1 marca 1810 w Żelazowej Woli, zm. 17 października 1849 w Paryżu polski kompozytor i pianista, jeden z najwybitniejszych kompozytorów romantycznych, jednen z najważniejszych polskich kompozytorów w historii, jednen z najsłynniejszych pianistów swoich czasów, nazywany poetą fortepianu.
ŻYCIORYS
Dzieciństwo
Fryderyk od zawsze miał styczność z muzyką. Jego matka grała na fortepianie i śpiewała, natomiast ojciec grał na flecie i skrzypcach, siostra, która nosiła imię Ludwika uczyła się gry na fortepianie. To właśnie dom Fryderyka zawsze był miejscem, które symbolizowało ciszę, bezpieczeństwa i miłości.
Pierwszy kontakt z fortepianem Chopin miał podczas wczesnym dzieciństwa, kiedy to słuchał gry swojej matki. Pierwsze samodzielne próby podejmował pod okiem Ludwiki. Gdy miał sześć lat rozpoczął regularną naukę gry u prywatnego nauczyciela muzyki, czeskiego imigranta Wojciecha Żywnego. Żywny szybko odkrył talent swojego ucznia. Nauczyciel wprowadzał go w świat wielkich mistrzów, takich jak: Bach i Mozart.
Niebawem pojawiły się pierwsze kompozycje dziecięce: polonezy, marsze i wariacje. Początkowo zapisywane z pomocą ojca, niemal błyskawicznie przyczyniły się do sławy autora okrzykniętego cudownym dzieckiem.
W roku 1818 w „Pamiętniku Warszawskim” napisano: „prawdziwy geniusz muzyczny: nie tylko bowiem z łatwością największą i smakiem nadzwyczajnym wygrywa sztuki najtrudniejsze na fortepianie, ale nadto jest już kompozytorem kilku tańców i wariacji, nad którymi znawcy muzyki dziwić się nie przestają”
W kolejnych latach gościł z niezliczonymi występami w salonach warszawskiej arystokracji, nie wyłączając domów Czartoryskich, Radziwiłłów, Zamoyskich czy otoczenia Księcia Konstantego. W 1822 roku Wojciech Żywny nie był w stanie już dalej nauczać Fryferyka. Chłopak uczęszczał na mniej regularne lekcje prywatne, jednak prowadzone przez najwybitniejszych mieszkających w Warszawie nauczycieli: kompozycji u Józefa Elsnera oraz prawdopodobnie gry na fortepianie oraz organach u wybitnego i wpływowego wirtuoza Wilhelma Wacława Würfla.
Lata płynęły, a młodzieniec nabywał coraz większy talent i sławę. Edukacja Chopina nie była związana tylko i wyłącznie z muzyką. W roku 1823 wstąpił do IV klasy Liceum Warszawskiego, w którym zdobył wszechstronne wykształcenie.
Wakacje regularnie spędzał w wiejskich majątkach przyjaciół, gdzie z checią uczył się ludowych tradycji, obrzędów, a zwłaszcza muzyki.
DZIĘKUJĘ ZA UWAGĘ
Bibliografia:
https://pl.wikipedia.org/wiki/Fryderyk_Chopin
http://fryderykchopin.weebly.com/
https://chopin.nifc.pl/pl/chopin/etap-zycia/1_fryderyk-franciszek-chopin
Natalia Bombała 1C