Adam Mickiewicz
Dziady III
O autorze i jego dziele
Adam Mickiewicz napisał "Dziady część III" wiosną 1832 r. podczas pobytu w Drzeźnie, stąd druga nazwa utworu "Dziady dreźnieńskie. Zadedykował go przyjaciołom nazywanym przez autora "narodowej sprawy męczennikami": Janowi Sobolewskiemu, Cyprianowi Daszkiewiczowi i Feliksowi Kułakowskiemu. Ten utwór to dramat romantyczny. Występują w nim typowe dla tego gatunku literackiego elementy takie jak: dailogi, monologi, podzaił na akty sceny, didaskalia. Od zwykłego dramatu różni się: brakiem jedności czasu, miejsca i akcjji, licznie występującymi zjawiskami fantastycznymi oraz brakiem zasady Decorum czyli ciągu przyczynowo skutkowego. Ponadto w "Dziadach dreźnieńskich" są elementy charakterystycze dla epiki i liryki takie jak: pieśni, improwizacje, wiersz "Do przyjaciół Moskali", bajka "O diable i zbożu". Nazywa się to synkretyzm rodzajowy.
Podziała społeczeństwa
W "Dziadach części III społeczeństwo polskie jest podzielone na dwie grupy. Pierwsza grupa to patrioci zatroskai o losy narodu, czynnie walczący z rusfikacją, mimo licznych represji ze strony cara. Zaś druga grupa to ludzie, którym nie zależy na losach ojczyzny i rodaków, pozostają bieni wobec działań rosyjkich wymierzonym przeciwko Polakom, zajmujący się błachostkami życia codziennago. Wyraźnie widać polaryzację społeczeństwa polskiego na balu u Senatora i w salonie warszawskim. Po prawej stronie stoją młodzi patrioci którzy krytukują popleczników Nowosilcowa, głównego rusyfikatora na terenach dawnej Rzeczpospolitej oraz spiskują przeciwko carowi. Po lewej stronie znajdują się polscy arystokraci, którzy rozmawiają o balach urządzanych przez Nowosilcowa. Cenią francuską literaturę, zaś polską literaturą gardzą i uważają za zacofaną oraz nudną. Niektórzy z towarzystwa po lewej stronie jawnie zdradzili ojczyznę w celu przypodobania się Nowosilcowi.
Miłość do ojczyzny i walka o wolność
W "Dziadach części III" autor często porusza wątek walki o wolność i za ojczyznę. Polskich patriotów dotykają liczne represje na przykład zsyłki na Sybir czy więzienie. Mimo to Polacy nadal buntują się przeciwko władzy carskiej i zachowują swoją tożsamość. Mickiewicz przedstawia swoją koncepcję walki o wolność opartej na mesjaniźmie na przykładzie Konrada. Bohater chce zbawić swoich rodaków, a nawet całą ludzkość. Nazywa siebie Milijonem, bo kocha i cierpi za miliony.Jako bohater romantyczny kieruje się sercem a nie rozumem i daje unieść się emocjom. Ogłaszam się mianem i najlepszego poety dziejów i wywyższa się nad wszystkich ludzi a nawet nad Boga. Chce mieć rząd dusz, czyli chce władać ludzkimi umysłami.Siebie uważa za istotę doskonałą zaś do stwórcy mówi, że jest tylko mądrością. Walka dobrych i złych duchów o duszę Konrada trwa. Ostatecznie dobre duchy zwyciężają. Konrad pokornieje i staje się wiernym sługą bożym
Mesjanizm narodowy- idea głosząca że dany naród zbawi ludzckość
Prometeizm- bunt przeciw Bogu na rzecz dobra ludzi
Dziady III gazetka
Mateusz Harok
Created on March 4, 2021
Start designing with a free template
Discover more than 1500 professional designs like these:
View
Akihabara Connectors Infographic
View
Essential Infographic
View
Practical Infographic
View
Akihabara Infographic
View
The Power of Roadmap
View
Artificial Intelligence in Corporate Environments
View
Interactive QR Code Generator
Explore all templates
Transcript
Adam Mickiewicz
Dziady III
O autorze i jego dziele
Adam Mickiewicz napisał "Dziady część III" wiosną 1832 r. podczas pobytu w Drzeźnie, stąd druga nazwa utworu "Dziady dreźnieńskie. Zadedykował go przyjaciołom nazywanym przez autora "narodowej sprawy męczennikami": Janowi Sobolewskiemu, Cyprianowi Daszkiewiczowi i Feliksowi Kułakowskiemu. Ten utwór to dramat romantyczny. Występują w nim typowe dla tego gatunku literackiego elementy takie jak: dailogi, monologi, podzaił na akty sceny, didaskalia. Od zwykłego dramatu różni się: brakiem jedności czasu, miejsca i akcjji, licznie występującymi zjawiskami fantastycznymi oraz brakiem zasady Decorum czyli ciągu przyczynowo skutkowego. Ponadto w "Dziadach dreźnieńskich" są elementy charakterystycze dla epiki i liryki takie jak: pieśni, improwizacje, wiersz "Do przyjaciół Moskali", bajka "O diable i zbożu". Nazywa się to synkretyzm rodzajowy.
Podziała społeczeństwa
W "Dziadach części III społeczeństwo polskie jest podzielone na dwie grupy. Pierwsza grupa to patrioci zatroskai o losy narodu, czynnie walczący z rusfikacją, mimo licznych represji ze strony cara. Zaś druga grupa to ludzie, którym nie zależy na losach ojczyzny i rodaków, pozostają bieni wobec działań rosyjkich wymierzonym przeciwko Polakom, zajmujący się błachostkami życia codziennago. Wyraźnie widać polaryzację społeczeństwa polskiego na balu u Senatora i w salonie warszawskim. Po prawej stronie stoją młodzi patrioci którzy krytukują popleczników Nowosilcowa, głównego rusyfikatora na terenach dawnej Rzeczpospolitej oraz spiskują przeciwko carowi. Po lewej stronie znajdują się polscy arystokraci, którzy rozmawiają o balach urządzanych przez Nowosilcowa. Cenią francuską literaturę, zaś polską literaturą gardzą i uważają za zacofaną oraz nudną. Niektórzy z towarzystwa po lewej stronie jawnie zdradzili ojczyznę w celu przypodobania się Nowosilcowi.
Miłość do ojczyzny i walka o wolność
W "Dziadach części III" autor często porusza wątek walki o wolność i za ojczyznę. Polskich patriotów dotykają liczne represje na przykład zsyłki na Sybir czy więzienie. Mimo to Polacy nadal buntują się przeciwko władzy carskiej i zachowują swoją tożsamość. Mickiewicz przedstawia swoją koncepcję walki o wolność opartej na mesjaniźmie na przykładzie Konrada. Bohater chce zbawić swoich rodaków, a nawet całą ludzkość. Nazywa siebie Milijonem, bo kocha i cierpi za miliony.Jako bohater romantyczny kieruje się sercem a nie rozumem i daje unieść się emocjom. Ogłaszam się mianem i najlepszego poety dziejów i wywyższa się nad wszystkich ludzi a nawet nad Boga. Chce mieć rząd dusz, czyli chce władać ludzkimi umysłami.Siebie uważa za istotę doskonałą zaś do stwórcy mówi, że jest tylko mądrością. Walka dobrych i złych duchów o duszę Konrada trwa. Ostatecznie dobre duchy zwyciężają. Konrad pokornieje i staje się wiernym sługą bożym
Mesjanizm narodowy- idea głosząca że dany naród zbawi ludzckość
Prometeizm- bunt przeciw Bogu na rzecz dobra ludzi