Powołanie człowieka do współdziałania z Bogiem w świecie.

Powołanie człowieka do współdziałania z Bogiem w świecie.

POWOŁANIE

Z greckiego:EKLEGOMAI

Z greckiego: KELEO

Z hebrajskiego:QARA

WOŁAMZAPRASZAMNAZYWAM

WYBIERAM

WOŁAĆ

Podstawowym powołaniem człowieka jest jego stworzenie przez Boga, który «to, co istnieje, powołuje do istnienia» (Rz 4,17). W języku codziennym utrwaliło się pozareligijne rozumienie powołania jako zawodu, zwłaszcza niektórych zawodów, związanych ze służbą człowiekowi, wymagających całkowitego oddania się, poświęcenia się bez reszty bliźnim, jak np. zawód lekarza, nauczyciela czy księdza. Również wybór małżeństwa, lub tzw. świeckiego zawodu, jest związany z wezwaniem Boga.

PISMO ŚWIĘTE I NAUCZANIE KOŚCIOŁA O POWOŁANIU CZŁOWIEKA

Powołanie do istnienia i czynienia ziemi poddaną.

Powołanie do bycia dziećmi Bożymi.

Powołanie do stawania się doskonałym.

„Wszystkim tym jednak, którzy Je przyjęli, dało moc, aby się stali dziećmi Bożymi, tym, którzy wierzą w imię Jego – którzy ani z krwi, ani z żądzy ciała, ani z woli męża, ale z Boga się narodzili. A Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas. I oglądaliśmy Jego chwałę, chwałę, jaką Jednorodzony otrzymuje od Ojca, pełen łaski i prawdy” (J 1,12-14).

„Stworzył więc Bóg człowieka na swój obraz, na obraz Boży go stworzył: stworzył mężczyznę i niewiastę. Po czym Bóg im błogosławił, mówiąc do nich: «Bądźcie płodni i rozmnażajcie się, abyście zaludnili ziemię i uczynili ją sobie poddaną (…)”(Rdz 1,27-31).

„Powołaniem ludzkości jest ukazywanie obrazu Boga i przekształcanie się na obraz Jedynego Syna Ojca. Powołanie to przyjmuje formę osobistą, ponieważ każdy jest wezwany do Boskiego szczęścia; dotyczy ono także całej wspólnoty ludzkiej” (KKK 1877).

Bóg wezwał człowieka do czynienia ziemi sobie poddaną. Przyjmując i żyjąc słowem Bożym, naśladując Chrystusa, człowiek dąży do doskonałości, wprowadzając miłość w codzienność. Otrzymał różne dary do ubogacania wspólnoty, w której żyje. Powołanie do życia wypełnia przez miłość, pokój, budowanie jedności, zaś drogowskazem w rozpoznawaniu jest modlitwa, życie sakramentalne, lektura Pisma Świętego. Współdziałanie z Bogiem w świecie to nieustanna praca człowieka nad sobą, nad swoim charakterem. Trzeba wypracować dobre cechy charakteru w oparciu o naukę Jezusa i rozwijać w sobie talenty, jakimi wyposażył Bóg każdego z nas, byśmy wytrwale i z poświęceniem budowali Jego Królestwo na ziemi.