Sakrament pokuty i pojednania klasa 7

Sakrament Pokuty

Zagubiona owca

• Przypowieść o zagubionej owcy (Łk 15, 1-7) Zbliżali się do Niego wszyscy celnicy i grzesznicy, aby Go słuchać. Na to szemrali faryzeusze i uczeni w Piśmie: "Ten przyjmuje grzeszników i jada z nimi". Opowiedział im wtedy następującą przypowieść: "Któż z was, gdy ma sto owiec, a zgubi jedną z nich, nie zostawia dziewięćdziesięciu dziewięciu na pustyni i nie idzie za zgubioną, aż ją znajdzie? A gdy ją znajdzie, bierze z radością na ramiona i wraca do domu; sprasza przyjaciół i sąsiadów i mówi im: "Cieszcie się ze mną, bo znalazłem owcę, która mi zginęła". Powiadam wam: Tak samo w niebie większa będzieradość z jednego grzesznika, który się nawraca, niż z dziewięćdziesięci dziewięciu sprawiedliwych, którzy nie potrzebują nawrócenia.

Warunki dobrej spowiedzi Aby spowiedź została dobrze przeżyta, należy spełnić następujące warunki: ➢ rachunek sumienia, czyli przyznanie się przed Bogiem i samym sobą do winy, a następnie przypomnienie sobie grzechów; ➢ żal za grzechy, czyli odczuwany ból z powodu grzechu, znienawidzenie i odrzucenie go. Żal doskonały wypływa z miłości do Boga, którego obraziliśmy, a który tak bardzo nas kocha. Żal niedoskonały, wystarczający jednak do ważności spowiedzi, wypływa ze strachu przed karą Bożą. ➢ mocne postanowienie poprawy, czyli podjęcie decyzji o unikaniu grzechu i okazji do niego. Musi to być realny program zmiany życia, konkretny i uwzględniający sytuację danego człowieka. ➢ szczera spowiedź, czyli szczere wyznanie kapłanowi, a przez niego samemu Bogu, wszystkich grzechów, przynajmniej śmiertelnych (także ich ilości). ➢ zadośćuczynienie, czyli odpowiedź człowieka na dar przebaczenia. Dokonuje się ono przez pokutę zadaną przez spowiednika, czyli jest to naprawienie wyrządzonej szkody, dokonywane przez modlitwę, post i pomoc ubogim. Chodzi tu o odnowienie relacji z Bogiem i ludźmi.

Skutki sakramentu pokuty i pojednania Dobrze przeżyta spowiedź prowadzi do: ➢ pojednania z Kościołem (ludźmi); ➢ darowania kary wiecznej spowodowanej przez grzechy śmiertelne; ➢ darowania, przynajmniej częściowego, kar doczesnych, będących skutkiem grzechu; ➢ spokoju sumienia i wewnętrznej radości; ➢ wzrostu sił duchowych do walki z pokusami

„Jeśli mówimy, że nie mamy grzechu, to samych siebie oszukujemy i nie ma w nas prawdy. Jeżeli wyznajemy nasze grzechy, Bóg jako wierny i sprawiedliwy odpuści ja nam i oczyści nas z wszelkiej nieprawości. Jeśli mówimy, że nie zgrzeszyliśmy, czynimy go kłamcą i nie ma w nas Jego nauki” (1 J 1,8-10).

Popełniając grzech ciężki, człowiek pozbawia się komunii z Bogiem i wyklucza się z życia wiecznego. Podczas spowiedzi grzechy zostają odpuszczone i darowana zostaje grzesznikowi kara wieczna. Ale każdy grzech, także lekki, powoduje zaciągnięcie kary doczesnej, a więc takiej, którą trzeba odpokutować. W praktyce oznacza to, że człowiek który zgrzeszył i później wyspowiadał się nie będzie potępiony, ale musi jeszcze odpokutować swoje grzechy w czyśćcu, żeby wejść do nieba. Natomiast gdy człowiek uzyska odpust zupełny nie musi już odpokutowywać kary w czyśćcu i bezpośrednio zostaje przyjęty do nieba.

Utrwalenie

Notatka

Katecheza Temat: Sakrament pokuty i pojednania. Jedynie Bóg może przebaczać grzechy. Jezus Chrystus, Syn Boży upoważnił do tego kapłanów, którzy w Jego imieniu mogą odpuszczać grzechy. Dla Pana Jezusa odpuszczanie grzechów było ważniejsze niż czynienie cudów. To zapowiedź przyjścia królestwa Bożego, w którym nie będzie cierpienia i smutku. W sakramencie pokuty otwieramy się także na łaskę jedności z Bogiem i Kościołem. Jest pięć warunków dobrej spowiedzi: 1. Rachunek sumienia. 2. Żal za grzechy. 3. Mocne postanowienie poprawy. 4. Szczera spowiedź. 5. Zadośćuczynienie Bogu i bliźniemu.

¡thanks!