W pamiętniku Zofii Bobrówny

Juliusz Słowacki W pamiętniku Zofii Bobrówny

Anita Bugaj

Autor

Juliusz Słowacki (1809-1849)

Jeden z najwybitniejszych polskich poetów. Urodził się w Krzemieńcu - dzisiaj to miasto leży na terenie Ukrainy. Bardzo wiele podróżował i przebywał poza granicami naszego kraju (np. we Francji) - na emigracji. W swoich utworach poruszał sprawy patriotyzmu, ojczyzny i walki o niepodległość. W Krzemieńcu znajduje się muzeum poety. Zmarł na gruźlicę. Został pochowany na paryskim cmentarzu, a w 1927 r. szczątki przewieziono do krypty na Wawelu.

krótki filmik z muzeum poety w Krzemieńcu

Co z tym pamiętnikiem?

Pamiętnik można rozumieć na dwa różne sposoby. Po pierwsze, mogą być to nasze prywatne zapiski, wspomnienia, notatki, prowadzone w bardziej lub mniej usystematyzowany sposób. Z drugiej strony, może być to forma zbioru pamiątkowych wpisów od ważnych dla nas osób (np. rodziny). Dawniej nazywano taki pamiętnik SZTAMBUCHEM.

Ciekawostka

W XIX wieku panowała moda na gromadzenie wpisów do pamiętników zwanych sztambuchami. Były to wówczas niewielkie albumiki oprawione w aksamit i zamykane na kluczyk.

Wpis w sztambuchu

Zwykle wpis zajmował jedną stronę pamiętnika. Poza okolicznościowym wierszykiem często znajdował się tam jakiś rysunek. Niekiedy tekst wpisu otoczony był wianuszkiem kwiatków, a sam wpis starano się wykonać ozdobnym pismem. Poza wpisem i rysunkiem z reguły podawano datę i miejsce wpisu, a niekiedy zaginano róg strony, pisząc tam napis „sekret”. W tym miejscu zamieszczano na przykład wyznanie miłosne lub rysunek serca.

Zasady poprawnego wpisu pamiętnikowego są niemal takie same jak w przypadku dedykacji. O dedykacji mówiliśmy jakiś czas temu...

KLIK

Zofia Bobrówna

Córka Joanny Bobrowej, znajomej poety. Zosia z mamą i siostrą mieszkały w Paryżu, często spotykały się z Juliuszem Słowackim. Zosia - tak jak wielu z Was - bardzo lubiła cukierki, dlatego poeta nazywał ją cukrzaną Zosią :) Gdy dziewczynki z mamą miały wyjechać do Polski, poeta wpisał im się do pamiętników. Po przyjeździe do Polski Zosia wysłała Juliuszowi Słowackiemu gałązkę wrzosu.

Analiza utworu - strofa 1.

Niechaj mnie Zośka o wiersze nie prosi, Bo kiedy Zośka do ojczyzny wróci, To każdy kwiatek powie wiersze Zosi, Każda jej gwiazdka piosenkę zanuci. Nim kwiat przekwitnie, nim gwiazdeczka zleci, Słuchaj — bo to są najlepsi poeci.

Analiza utworu - strofa 2.

Gwiazdy błękitne, kwiateczki czerwone Będą ci całe poemata składać. Jabym to samo powiedział, co one, Bo ja się od nich nauczyłem gadać; Bo tam, gdzie Ikwy srebrne fale płyną, Byłem ja niegdyś, jak Zośka, dzieciną.

Analiza utworu - strofa 3.

Dzisiaj daleko pojechałem w gości I dalej mię los nieszczęśliwy goni. Przywieź mi, Zośko, od tych gwiazd światłości, Przywieź mi, Zośko, z tamtych kwiatów woni, Bo mi zaprawdę odmłodnieć potrzeba. Wróć mi więc z kraju taką — jakby z nieba. 13 marca 1844, Paryż

Najważniejsze elementy tekstu

01

03

02

Tematyka utworu

Podmiot liryczny

Budowa utworu

1. W jakiej formie tekst został napisany? 2. Na co zwraca uwagę podmiot liryczny? 3. Co wyraża i o co prosi podmiot liryczny?

1. Kim jest? 2. Za czym tęskni? 3. Czy można utożsamić z poetą? Jeśli tak, dlaczego?

1. Z ilu strof się składa? 2. Ile wersów liczą strofy? 3. Jakie rymy występują?

Zadania

3. Wpis w pamiętniku

1. Środki poetyckie

2. Krzyżówka

4. Obraz

Ułóż wpis dla wylosowanej osoby z klasy.

Poszukaj w sieci obrazu, który pasuje do tekstu Słowackiego, oddaje jego nastrój i tęsknotę.

Kliknij w stalówkę i poćwicz w sieci!

Kliknij w puzzle i poćwicz w sieci!

Dziękuję!