Dynamiczny rozwój chrześcijaństwa w średniowieczu

Dynamiczny rozwój kościoła w średniowieczu

Reforma Gregoriańska

zmiany przeprowadzone w Kościele w XI-XII w. Reforma wzięła nazwę od papieża Grzegorza VII (1073-1085), jednego z jej realizatorów.

Reforma miała na celu:

przywrócenie modelu społeczeństwa odpowiadającego Ewangelii

uwolnienie Kościoła spod władzy świeckiej i jego scentralizowanie wokół papieża (papocezaryzm)

podniesienie poziomu moralnego kleru i świeckich

Ważnymi zmianami reformy było:

ujednolicenie liturgii, upowszechnienie rytu rzymsko-łacińskiego

reforma zakonów, kontynuacja reformy clunyckiej

wzmocnienie praktyki celibatu duchownych.

Wkład kościoła w rozwój szkolnictwa

Kościół miał wielkie zasługi dla rozwoju szkolnictwa w średniowieczu. Papież nakazał biskupom, by w podległych sobie diecezjach organizowali w każdej parafii szkoły; obowiązek ten spoczął również na kapitułach, które organizowały szkoły katedralne. W szkołach parafialnych nauka koncentrowała się przede wszystkim na kształceniu umiejętności pisania i czytania pieśni religijnych i modlitw w języku łacińskim oraz posługiwania się kościelnym kalendarzem. Do tego ruchu przyłączyły się wkrótce zakony, które zakładały swe szkoły w miastach. Nauczanie, jakie prowadziły klasztory służyło głównie kontemplacji i modlitwie oraz miało pomóc rozumieć Biblię. Miało ono ogromny wkład w rozwój średniowiecznej filozofii. Wkrótce zaczęły powstawać świeckie szkoły zakładane przez rzemieślników i kupców, które miały uczyć rzeczy praktycznych i przygotowywać do zawodu. Do podstawowego programu nauczania dołączano tu naukę języków narodowych, pisanie listów, pewne elementy rachunkowości. Były to przede wszystkim szkoły kupieckie. Dzięki działalności tych szkół zmniejszał się poziom analfabetyzmu w społeczeństwie. W dużych miastach ze szkół katedralnych zaczęły powstawać uniwersytety .

Wielka schizma zachodnia

był to okres trwający od 1378 do 1417 roku, kiedy to brak zgody kardynałów, kierujących się głównie pobudkami politycznymi, powodował, że do tytułu głowy Kościoła katolickiego rościło sobie pretensje dwóch, a nawet trzech papieży jednocześnie.

Wielka schizma wshodnia

W V w. słabość cesarstwa zachodniorzymskiego sprawiała, że rosło znaczenie biskupa Rzymu, podczas gdy w cesarstwie wschodniorzymskim patriarcha popadał w coraz większą zależność od cesarza. Z prymatem Rzymu nie zgadzało się wielu biskupów Wschodu, a także cesarz wschodniorzymski, którzy na soborze trullańskim w 692 uznali papieża za przeklętego heretyka. Na tym tle zarysował się konflikt pomiędzy Kościołem wschodnim i zachodnim, który z biegiem czasu doprowadził do schizmy

Krucjaty

Krucjaty to wyprawy zbrojne, podejmowane w XI-XIV w. przez państwa i rycerstwo Europy. Wojny te były prowadzone przede wszystkim przeciw muzułmanom, ale także przeciw poganom, chrześcijańskim heretykom, a czasami nawet przeciw samym katolikom. Choć powody tych wojen były w dużym stopniu religijne, to mieszały się one również z czynnikami politycznymi i ekonomicznymi. Krucjaty ogłaszane były głównie przez papieży, jednak czasami również przez innych władców, wspieranych przez papiestwo. W wyniku wypraw krzyżowych powstały liczne zakony rycerskie, które miały potem silne wpływy w Europie

Dziękuję za uwagę

Wojciech T