O trudnych relacjach. Lekcja empatii - Oskar i pani Róża

LEKCJAEMPATII

Niektóre aktywności zostały zaczerpnięte z bloga ,,Motyle w dzienniku".

Eric Emmanuel Schmitt o książce...

(s. 9)

JakĄ OKŁADKĘ KSIĄŻKIWYBRAŁBYŚ?

OSKAR U PSYCHOLOGA

Z notatek psychologa

Jak jest? Jak być powinno? Dlaczego nie jest tak, jak powinno? Diagnoza? Rozwiązanie problemu?

Białe kłamstwo (s. 5)

ZA PRZECIW

(motylewdzienniku)

Mama Oskara, 30 lat Jesteś mamą dziesięcioletniego chłopca – Oskara. Kiedy zdiagnozowano u niego białaczkę, nie mogłaś uwierzyć w to, co spotkało Twoje jedyne dziecko. Miałaś pretensje do losu, do świata… Ale natychmiast przystąpiłaś do działania. Najpierw chemioterapia. Po kilku miesiącach okazało się, że nie przyniosła oczekiwanego efektu. Kolejna nadzieja – przeszczep. Po kilku tygodniach w dalszym ciągu stan zdrowia synka nie poprawił się. Było coraz gorzej. Ostatnia rozmowa z lekarzem uświadomiła Ci, że Oskarowi zostało najwyżej kilkanaście dni życia… Nie wiedziałaś, jak zareagować i tego dnia nie poszłaś do syna. Na drugi dzień po rozmowie z lekarzem przyjeżdżasz do szpitala. Wchodzisz do pokoju Oskara… Rozmowa jest nieunikniona… *Prawdopodobnie karty przygotowane przez koleżankę - polonistkę M. Komosę

Oskar, 10 lat Jesteś w szpitalu. Chorujesz na białaczkę. Miałeś już przeszczep i chemioterapię, ale Twój stan zdrowia nie poprawia się. Podejrzewasz, że jest bardzo źle, ale nikt z Tobą nie porozmawia na ten temat. Pewnego dnia kolega mówi Ci, że do szpitala przyjechali Twoi rodzice. Nie wierzysz mu, ponieważ zwykle przyjeżdżają w niedziele, a jest sobota. Okazuje się, że ich samochód stoi na parkingu. Czekasz na nich, ale nie przychodzą. Podejrzewając, że rozmawiają z lekarzem, zakradasz się pod drzwi gabinetu. Słyszysz rozmowę. Lekarz informuje Twoich rodziców, że zostało Ci najwyżej kilkanaście dni życia. Rodzice jednak nie przychodzą do Ciebie tego dnia. Kiedy widzisz ich w drzwiach następnego dnia rano, postanawiasz zainicjować rozmowę…

ŚMIERĆ - cierpienie?

Temat: Jak przeżyć życie w 12 dni? Podsumowanie lektury.

(s. 19)

Najważniejsze wydarzenia od 27-30 grudnia.

Etapy życia Oskara dzień pierwszy 10–20 lat – pierwsza miłość; – przegrane starcie z Pop Cornem o względy Peggy Blue; – niechciany, pierwszy w życiu pocałunek z Chinką, by udowodnić kolegom, że jest się mężczyzną; – zdobycie względów Peggy Blue, rozpoczęcie tworzenia związku; dzień drugi 20–30 lat – małżeństwo z Peggy Blue; – Dużo spaliśmy, dużo marzyliśmy, leżeliśmy blisko siebie, przytuleni, opowiedzieliśmy sobie swoje życie.; – To normalne, między dwudziestym a dwudziestym piątym rokiem życia często wychodzi się po nocach, baluje, prowadzi hulaszcze życie.; dzień trzeci 30–40 lat – operacja żony (Peggy); – rozmowy o chorobie i śmierci; dzień czwarty 40–50 lat – kryzys w małżeństwie po dowiedzeniu się przez Peggy o pocałunku z Chinką; dzień piąty 50–60 lat – Fajne jest życie we dwoje. Szczególnie po pięćdziesiątce, kiedy ma się za sobą różne przejścia.

dzień szósty (60–70 lat) Peggy Blue czuje się lepiej. Przyjechała mnie odwiedzić na wózku. (…) spędziliśmy razem miłe chwile. Słuchaliśmy Dziadka do orzechów, trzymając się za ręce i przypomniały nam się dawne czasy.; dzień siódmy (70-80 lat) Oskar zastanawia się nad słowami: życie, śmierć, wiara, Bóg; – Chcę powiedzieć, że dla „Życia” jest kilka rozwiązań, a więc nie ma żadnego. – A ja myślę, ciociu, że dla życia nie ma innego rozwiązania niż żyć.; dzień ósmy (80-90 lat) (…) a teraz zostałem sam i leżę w łóżku łysy, stary i zmęczony. Ohydnie jest się starzeć.; dzień dziewiąty dzień dziewiąty (90–100 lat ) – Oskar zrozumiał, że Bóg chce mu powiedzieć, aby codziennie patrzył na świat, jakby oglądał go po raz pierwszy; – Dziękuję ci, Panie Boże (…) Miałem wrażenie, że bierzesz mnie za rękę i wprowadzasz w sam środek tajemnicy, by zgłębiać tajemnicę. Dziękuję.; dzień dziesiąty (100-110 lat) - Byle kretyn może cieszyć się życiem w wieku dziesięciu, dwudziestu lat, ale kiedy człowiek ma sto lat, kiedy już nie może się ruszać, musi uruchomić swoją inteligencję.; dzień jedenasty (110–120 lat) – Sto dziesięć lat. To dużo. Chyba zaczynam umierać.

Co można powiedzieć o języku Oskara?

1. Spacerowaliśmy po szpitalnym parku i nagle wdepnęła w kupę. - Cholera! – Ciociu, brzydko się wyrażasz! – Odczep się, szczeniaku, mówię, jak mi się podoba. – Och, ciociu Różo. – I rusz tyłek. To jest, kurde, spacer, a nie wyścigi ślimaków. 2. (…)że może to on, doktor Dusseldorf, ze swoimi czarnymi brwiami, po prostu schrzanił operację. 3. – Ile masz lat, ciociu Różo?” – Potrafisz zapamiętać trzynastocyfrową liczbę Oskarku? […] – Jesteś przeterminowana? – Tak. – Jak jogurt? – Ćśś!

Którą postacią z ,,Oskar i pani Róża" byłbyś, gdyby uwzględnić podejście do miłości, cierpienia i śmierci?

Wybierz jedno zdjęcie, które zilustrujesz cytatem z utworu.

Stwórz mapę myśli przedstawiającą główne problemy w utworze. Skorzystaj z ikonek. Pracę stwórz w Paintcie lub w innym programie graficznym.

CZAS NA QUIZ