Anaruk chłopiec z Grenlandii kl. III

Witam Was

Temat: Życie Eskimosów dawniej i dziś(zapisz w zeszycie)

1. Czas i miejsce akcji Akcja opowiadania dzieje się na Grenlandii, w jednej z wiosek Eskimosów. Wydarzenia rozgrywają się prawdopodobnie w pierwszej połowie XX wieku, w czasach, gdy narrator(można go utożsamiać z autorem) podróżował po krajach polarnych.

Charakterystyka bohaterów Polarnik - jest narratorem opowiadania, podróżnikiem, można wywnioskować, że był w wielu miejscach. Jest ciekaw świata, interesuje go, jak żyją inne narody. Zaprzyjaźnia się z rodziną Anaruka. Anaruk - dwunastoletni eskimoski chłopiec, mieszka z rodziną na Grenlandii. Pomaga ojcu polować, ucząc się jednocześnie wszystkiego, co będzie mu potrzebne w dorosłym życiu. Jest jeszcze momentami lekkomyślny, na przykład podczas polowania na fokę razem z przyjacielem. Nie brak mu jednak odwagi - ratuje życie ojcu, kiedy zaatakował go wielki niedźwiedź polarny, i nie boi się niebezpiecznego zwierzęcia. Jest także odpowiedzialny - potrafi zatroszczyć się o ojca, który zostaje ranny w tej walce, i zawieźć go z powrotem do wioski. Ojciec jest z niego bardzo dumny. Tugto - ojciec Anaruka, uczy chłopca wszystkiego, co będzie musiał umieć jako dorosły mężczyzna. Bardzo kocha syna i jest z niego dumny. W dzieciństwie marzył o tym, aby kupić sobie strzelbę, ale gdy uzbierał na nią pieniądze ze sprzedaży skór lisów, okazało się, że został oszukany i kupcy sprzedali mu strzelbę starą i bezwartościową, do której nie można było już nawet kupić amunicji, gdyż nie była produkowana.

2. Problematyka utworu Ma niezwykłe walory poznawcze - narrator w sposób dokładny i wnikliwy przedstawia czytelnikom życie w trudnych warunkach, jakie panują na Grenlandii. Dowiadujemy się, czym zajmują się Eskimosi - jakie są zajęcia dzieci, a jakie dorosłych, czym zajmują się mężczyźni, a czym kobiety. Obserwujemy, jak mały Anaruk uczy się polować - od tej umiejętności będzie zależało jego życie, gdy dorośnie, a także życie rodziny, którą kiedyś założy. Jednak oprócz pracy Eskimosi potrafią także się bawić - urządzają zabawy, opowiadają sobie wesołe lub smutne historie. Takie wspólnie spędzone chwile bardzo ich ze sobą jednoczą.