Kl. 8 katecheza 44

Rozpocząć od nowa

Przypominajka:

Osoby, które dzisiaj podziwiamy jako święte, podobnie jak my popełniały błędy, grzeszyły, miały trudności w podążaniu za Jezusem. Jednocześnie wsłuchiwały się w wezwanie Boga do nawrócenia i uwierzyły w Boże miłosierdzie. Miały one odwagę pójść do Jezusa ze swoją grzesznością, ze swoim grzechem i prosić o przebaczenie. Potrafiły "popatrzeć na siebie jak na kamień do obróbki, który Bóg wziął w ręce i łamie go, szlifuje, choć nieraz wyślizguje się z Bożych dłoni, toczy się ulicą, rynsztokiem, wpada w błoto, ale Bóg znów bierze go w swoje ręce, znów łamie i dalej szlifuje". Dlatego właśnie ich nawrócenie było trwale i doprowadziło do świętości.

Pewien kolekcjoner posiadał znaczną kolekcję znaczków. Był bardzo dumny ze swoich zbiorów. Każdy znaczek miał swoje miejsce w klaserze. Pewnego dnia, gdy człowiek ten sięgał z górnej półki klaser z najcenniejszymi okazami, zachwiał się i wszystkie znaczki wypadły na podłogę. Był załamany. Musiał na nowo ułożyć całą kolekcję. Na początku był zniechęcony i nie wierzył, że uda mu się ją właściwie odtworzyć. Jednak powoli, cierpliwie zaczął układać od nowa swoje zbiory. Efekt jego pracy był zaskakujący. Zobaczył swoją kolekcję w innym świetle.

Również w naszym życiu czasami tak się dzieje. Są sytuacje, wydarzenia, które sprawiają, że musimy zaczynać wszystko od nowa. To, co po ludzku jest niepojęte, niezrozumiałe, układa za nas na nowo Bóg. Pomocą w odkrywaniu woli Bożej na nowo są rekolekcje.

Nasze życie możemy czasami porównać do rozsypanej kolekcji znaczków. Bywa ono nieuporządkowane, nie tworzy pięknej całości. Chcieliśmy coś w nim zmienić, ale tłumaczymy się brakiem czasu i rozlicznymi zajęciami. Czasami nawet zaczynamy układanie od nowa, porządkujemy swoej wnętrze, ale nie kończymy, przekonując samych siebie, ze widocznie taki jest nasz styl życia. Pragniemy być lepsi, wierni temu, co już tyle razy postanowiliśmy, lecz zawsze znajdzie się jakieś "ale" i nic się nie zmienia. W okresie Wielkiego Postu przeżywamy wydarzenie, które pozwala nam zatrzymać się na chwilę, aby spojrzeć na rozsypane elementy naszej codzienności. Rekolekcje to właśnie czas układania ich na nowo; to spojrzenie od nowa w głąb serca człowieka. Odnajdowania tego, co cenne i piękne.

Rekolekcje są dla mnie jak...

Rekolekcje to czas układania życia od nowa. Podobnie jak nastąpiło to w życiu człowieka uzdrowionego przez Chrystusa przy sadzawce Betesda.

"W Jerozolimie zaś znajduje się sadzawka Owcza, nazwana po hebrajsku Betesda, zaopatrzona w pięć krużganków. Wśród nich leżało mnóstwo chorych: niewidomych, chromych, sparaliżowanych, którzy czekali na poruszenie się wody. Anioł bowiem zstępował w stosownym czasie i poruszał wodę. A kto pierwszy wchodził po poruszeniu się wody, doznawał uzdrowienia niezależnie od tego, na jaką cierpiał chorobę>. Znajdował się tam pewien człowiek, który już od lat trzydziestu ośmiu cierpiał na swoją chorobę. Gdy Jezus ujrzał go leżącego i poznał, że czeka już długi czas, rzekł do niego: «Czy chcesz stać się zdrowym?». Odpowiedział Mu chory: «Panie, nie mam człowieka, aby mnie wprowadził do sadzawki, gdy nastąpi poruszenie wody. Gdy ja sam już dochodzę, inny wchodzi przede mną». Rzekł do niego Jezus: «Wstań, weź swoje łoże i chodź!». Natychmiast wyzdrowiał ów człowiek, wziął swoje łoże i chodził." (J 5, 1-16)

Ciężko chory, samotny człowiek bardzo pragnął rozpoczął nowe życie, życie w zdrowiu. Przez 38 lat czekał na cud uzdrowienia. Aby to się dokonało, potrzebował pomocy, bo o własnych siłach nie był w stanie dotrzeć do sadzawki w odpowiednim momencie. Jego trud, wytrwałość i cierpliwość zostały nagrodzone. Jezus uzdrowił go, odmienił jego los. Człowiek ów rozpoczął nowe życie, bo wierzył, że jest to możliwe, ufał Bogu.

Nie jest łatwo rozpocząć wszystko od nowa. Cud zmiany życia także od nas wymaga wytrwałości i cierpliwości. Wymaga trudu walki z naszymi grzechami i słabościami. Wymaga wysiłku podnoszenia się z kolejnych upadków. Jest mozolną wędrówką do wyznaczonego celu. Jezus dostrzega nasze starania i wytrwałość i przychodzi nam z pomocą. On pomaga nam wstać, gdy upadamy. On obdarowuje swoją mocą. On "przywraca do życia to, co przedtem było umarłe, a wady przemienia w cnoty".

Dobrze przeżyte rekolekcje mają prowadzić do otwarcia serca na działanie Boga w życiu człowieka.

rekolekcje idealne

Pomocą w rozpoczęciu wszystkiego od nowa, w podjęciu pracy nad sobą, są rekolekcje. Nauki rekolekcyjne ukazują nam, jak powinno wyglądać chrześcijańskie życie i jak zaprosić Boga do swojej codzienności. To podczas ich trwania można podjąć ważne decyzje dotyczące przyszłości, ustalić konkretne postanowienia, które będziemy konsekwentnie, cierpliwie realizować. By dobrze przeżyć rekolekcje, należy prawdziwie otworzyć swoje serce na działanie Boga. W skupieniu i wyciszeniu wsłuchać się w Jego słowo i przyjąć je z pokorą. Zapewne Boże słowa obudzą w nas pokłady szczerego żalu za tak liczne niewierności i potrzebę przystąpienia do sakramentu pojednania i pokuty.

Po dobrze przeżytych rekolekcjach jesteśmy gotowi do tego, by z rozsądkiem i prawdziwą radością iść przez życie. Nie zawsze będzie nam łatwo dawać świadectwo o naszej przynależności do grona uczniów Jezusa, ale na pewno będziemy silniejsi i bogatsi o nadzieję. Sam Bóg podtrzymuje naszą wierność i jest wyrozumiały wobec ludzkich słabości, wad i pomyłek. Bogu podoba się bardziej ciągły wysiłek aniżeli chwilowy sukces.

Układajmy nasze życie tak, aby tworzyło piękną i wartościową "kolekcję człowieczeństwa".