ZNANE I NIEZNANE- NIEZWYKŁE KOBIETY W HISTORII
AUTOR: KAROLINA KOS KLASA 3F
JADWIGA ANDEGAWEŃSKA
EPOKA: ŚREDNIOWIECZE
01
JAK WYGLĄDAŁO ŻYCIE LUDZI
W ŚREDNIOWIECZU?
ROLA KOBIETY
W ŚREDNIOWIECZU
Kobiety to istoty z natury przewrotne, lubują się w sprowadzaniu mężczyzn na złą drogę(...) są niczym powiew wiatru, są w ciągłym ruchu, zupełnie jak powietrze(...)kobietom z natury brakuje zdrowego rozsądku i tym samym ich wrodzona przewrotność jest niepohamowana(...) Mędrcy twierdzili, że kobiety są- również z natury- oziębłe i gnuśne, a jak wiadomo, zimne przedmioty, gdy już się zajmą, płoną gwałtownie.
Ildefonso Falcones, Katedra w Barcelonie
Kobiety w średniowieczu pełniły wiele różnych ról społecznych. Wśród pozycji społecznych, które zajmowały, były role: żon, wdów, matek, chłopek, rzemieślniczek, zakonnic, a także role przywódcze: opatek i królowych.
Kobieta prawie zawsze była przez całe życie podporządkowana mężczyźnie, najpierw ojcu, a później mężowi.Żona była winna mężowi posłuszeństwo. Dozwolone były kary fizyczne, co tłumaczyło obojętność społeczeństwa tego okresu na przemoc domową. Mąż mógł nawet zabić żonę za cudzołóstwo.Po ślubie kobieta była przyjmowana do rodziny męża.Kobieta powinna okazywać teściom taki sam szacunek jak swoim rodzicom.Obowiązkiem żony była miłość do męża.Dobrze usytuowane kobiety nie musiały osobiście wykonywać ciężkich prac domowych, ale tylko nimi kierowały.Oprócz pochodzenia sytuacja kobiety zależała również od posagu, jaki wnosiła do małżeństwa. Stanowił on dla niej gwarancję niezależności. Dużo zależało też od osobistych relacji między małżonkami i płodności żony.Matki pochodzące z klas wyższych nie były zmuszone do ciągłej opieki nad dziećmi. Kąpaniem, przewijaniem i karmieniem niemowląt oraz sprzątaniem po nich często zajmowały się mamki i służące.Bezpłodne kobiety były więc czasem porzucane, jeżeli małżonkowie przez wiele lat nie mogli mieć dzieci.Instytucja małżeństwa miała charakter wyraźnie gospodarczy, traktowano je jako interes. Rodzina bowiem oprócz wspólnego pokrewieństwa i miejsca zamieszkania prowadziła razem gospodarstwo rolne na wsi, w mieście zaś stanowiła naturalną podstawę funkcjonowania warsztatu rzemieślniczego.
Chłosta kobiety
Młode dziewczęta, których przeznaczeniem było wyjście za mąż, uczyły się wykonywania prac w gospodarstwie domowym. Często były oddawane na służbę do obcych rodzin, gdzie wykonywały prace gospodarskie, aby uzbierać na posag. Gdy dorosły, były oddawane do terminu u mistrza (mistrzyni) w „wybranej” specjalności. Przędzenie było jednym z tradycyjnych kobiecych rzemiosł
W ramach rodziny pełniono różne funkcje na zasadzie niezbędnego podziału pracy. Na wsi kobiety musiały wykonywać prace związane z gospodarstwem wiejskim. W mieście, obok mniej uciążliwego prowadzenia gospodarstwa domowego, kobiety mogły, a niekiedy musiały, pomagać przy pracy zawodowej męża
I tak do chłopek należało między innymi: przynoszenie wody, przygotowywanie mąki i kaszy na ciężkich żarnach (młyny pojawiły się dopiero w XII-XIII wieku), gotowanie posiłków, przędzenie, tkanie płótna i sukna, a potem szycie z nich odzieży dla członków rodziny. Ponadto kobieta na wsi uprawiała przydomowy ogródek.
Trudziła się przy hodowli krów i drobiu, prała, sporządzała zapasy na zimę (konserwowanie żywności, solenie, wędzenie mięsa), wyrabiała sery i masło. Zbierała w lesie grzyby, jagody i chrust. Jej praca nie kończyła się w domu i obejściu, wychodziła także na pole, gdzie pomagała mężowi przy pługu6. Oczywiście lżejszą egzystencję pędziła arystokratka, która miała służbę do najcięższych prac fizycznych, sama tylko zarządzała domem (gdy mąż wyjeżdżał na wyprawę wojenną) i całym majątkiem. Ale i ona wykonywała wiele prac osobiście: przędła, tkała, szyła, haftowała, przyrządzała potrawy w kuchni lub nadzorowała ich przygotowywanie. Zajmowała się też wychowywaniem dzieci i pielęgnacją chorych (sporządzanie wywarów, maści z ziół). Brała także udział w życiu towarzyskim i religijnym cechów.
W średniowieczu klasztor stanowił dla kobiet alternatywę dla zamążpójścia
Mam też wyjątki kobiet, które odegrały istotną rolę w nauce, medycynie czy w roli władcy
Lorem ipsum dolor sit amet
Lorem ipsum dolor sit amet
Kobieta-medyk opiekująca się pacjentem. Jest ubrana zgodnie z ówczesną modą
Reasumując, trzeba stwierdzić, że sytuacja kobiety w średniowieczu, mimo dość szerokiego wachlarza zawodów im dostępnych, była znacznie gorsza niż mężczyzny. Postrzegano ją jako słabszą fizycznie i przede wszystkim moralnie, obarczając odpowiedzialnością za grzech Ewy. Jednocześnie uważano, że jest istotą niesamodzielną, potrzebująca stałej opieki.
Watch
JAK MIESZKANO I UBIERANO SIĘ
W ŚREDNIOWIECZU
Watch
Społeczności żyjące tak blisko zamieszkałych przez liczne zwierzęta, a nielicznych ludzi lasów, puszcz, pustkowi, były skazane na przebywanie razem ze zwierzętami, na współżycie i współpracę z nimi
Vito Fumagalli, Świt średniowiecza
Przeciętna chłopska rodzina zamieszkiwała najczęściej wspartą na dwóch lub trzech przęsłach jednoizbową chatę, będącą jednocześnie pokojem dziennym, bawialnią, kuchnią, jadalnią i sypialnią, oświetlaną przez niewielkie otwory okienne bez szyb, ale zamykane na okiennice. Podłogę stanowiło gliniaste klepisko, wysypane sitowiem, a część zwierząt żyło pod wspólnym dachem wraz z ludźmi.
Ówczesne zwyczajne wiejskie gospodarstwo składało się z budynku mieszkalnego z mniejszymi przybudówkami, stodołą i szopą. Studnia była wspólna dla całej wsi.
Watch
Ze względów praktycznych, oraz żeby zaoszczędzić sobie pracy z podgrzewaniem i przenoszeniem wody, średniowieczni chłopi kąpali się wówczas „kolejno”, jeden po drugim. Jak nie trudno sobie wyobrazić, najgorzej miał ten, który mył się na końcu.Pod ścianami mieściły się też skrzynie z wełnianą lub lnianą odzieżą, a także obrusy i pościel. Pani domu Z popiołu i wody wyrabiała ług, by po zanurzeniu w nim brudów, bić pranie kijem, szorować, a następnie wieszać do wyschnięcia. Co nie zawsze kończyło się efektem śnieżnej bieli.
W miastach mieszkano w wąskich, piętrowych domach, drewnianych lub murowanych. Na parterze zazwyczaj mieścił się warsztat rzemieślniczy, a na podwórzu hodowano często świnie bądź kury.
Watch
Bycie młynarzem w średniowiecznej angielskiej wsi oznaczało bycie członkiem elity.
Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit, sed diam nonummy nibh euismod tincidunt ut laoreet dolore magna aliquam erat volutpat.
Watch
Życie na średniowiecznym zamku odbiegało od miejskich i wiejskich realiów. Było pełne przepychu, egzotyki de facto co władca sobie zarzyczył miał na swoim dworze. Nie brakawało w tamtych czasach luksusowego menu, bierzącej wody, zaad higieny osobistej czy edukacji.
Watch
Moda
w średniowieczu
Tak jak w innych miejscach Europy, w Polsce również kobiety nosiły suknie składające się z dwóch warstw – spodniej i wierzchniej, przy czym szerokość rękawów była oznaką pozycji społecznej kobiety. Rękawy w sukniach dworskich były wydłużone na wzór XII wiecznej mody francuskiej – nawiązywało do niej również pionowe pofałdowanie tkanin. Krój i sposób noszenia ubrań miał podkreślać wysunięty brzuch i lekko przegięty do przodu kręgosłup - suknie przepasywano wysoko pod biustem aby poniżej pasa tworzyły efekt brzuszka.
Lorem ipsum dolor sit amet
Nakryciem głowy były lekkie chusty delikatnie upięte na głowie lub zaprasowane w drobne fałdy, które w XV w. przybrały formę modnych czepców w dużych rozmiarach
formy spędzania wolnego czasu
w średniowieczu
Wolny czas spędzano nie tylko w sypialniach ale i karczmach, gdzie grywano w przeróżne gry. Jedną z najpopularniejszych rozrywek była gra w kości, szachy, warcaby oraz karty. Była to typowa posiadówka, trwająca wiele godzin i w takiej formie przetrwała do dnia dzisiejszego.Wolny czas bardzo chętnie spędzano również na świeżym powietrzu. Wówczas to w pełni oddawano się grze w soule. Była to gra znana w dwóch wariantach. Polegała na popychaniu piłeczki nogą lub zakrzywionym na końcu kijem. W tego typu grę grywali zazwyczaj chłopi. Najczęściej grano o kufel piwa, jabłecznik bądź wino. Najbardziej brutalną formą średniowiecznych rozrywek były turnieje rycerskie. Na czym one polegały? Zasady były banalnie proste. Dwoje rycerzy walczy ze sobą wręcz lub na koniach do czasu gdy jeden zostanie pokonany lub będzie niezdatny do walki. Stawka rozgrywki była naprawdę wysoka - na dworach królewskich w średniowieczu liczył się honor rycerza. Często walczono o przychylność królów i ich córek.
MUZYKA W ŚREDNIOWIECZU
W Polsce dominowała muzyka religijna w języku łacińskim. Śpiew chorałowy pojawił się wraz z przyjęciem chrześcijaństwa. Pielęgnowano go w zakonach i klasztorach. Hymny i sekwencje opiewały kult rodzimych i przybranych patronów. Do najstarszych i najcenniejszych zabytków polskiej muzyki należy Bogurodzica - jednogłosowa, ametryczna (śpiewana poza taktem), melizmatyczna pieśń religijna z XIII wieku. Między XIV i XV wiekiem powstało kilkadziesiąt jednogłosowych pieśni religijnych z polskimi tekstami, związanych z różnymi świętami. Wincenty z Kielczy (ur. ok. 1200 roku), ksiądz i zakonnik, był pierwszym znanym z imienia kompozytorem polskim. Jego pieśń Gaude Mater Polonia (Raduj się, Matko Polsko) za czasów Władysława Łokietka była hymnem królewskim. Za czasów Jagiełły powstała pierwsza kapela dworska. Na Uniwersytecie Jagiellońskim wykładano muzykę.
02
O LUDZIACH
„Póki ja żyję, póty wielkiej wojny Królestwa Polskiego z państwem zakonnym nie będzie. Ale potem wszystko jest możliwe…”
JADWIGA ANDEGAWEŃSKA
Title 1
Jadwiga Andegaweńska przyszła na świat w Budzie, między 3 października 1373 roku a 18 lutym 1374 roku. Jako córka Ludwika Andegaweńskiego i Elżbiety Bośniaczki urodziła się na Węgrzech. Królewski dwór wyposażył ją w zdolności intelektualne oraz kompetencje bycia monarchą, doceniała także wartość sztuki i nauki. W roku 1384 Jadwiga przybyła do Polski i została koronowana na króla Polski.
Brała czynny udział we władzy również po ślubie z Jagiełłą. Przełomowy był rok 1385 – czas unii w Krewie, pomiędzy Polską a Litwą. W ślad za tym doszło do ślubu Jadwigi z Jagiełłą. Była wybitna i dowiodła tego uświetniając Akademię Krakowską. Była przy tym bardzo pobożna, na przykład skrupulatnie przestrzegała postów. Zachowała władzę i wpływ na małżonka, inspirując chociażby wyprawę na Ruś Czerwoną. Ponadto brała udział w rozmowach z papiestwem i Krzyżakami. Z wiekiem jednak poddała się bardziej działalności charytatywnej oraz swej pobożności. Źródła podkreślają, że była zdolna do poświęceń – nie tak bowiem widziała w młodości swą przyszłość. Marzyła o księciu z bajki o intelekcie zdolnym do długich dyskusji na tematy sztuki i nauki, podczas gdy trafił jej się Jagiełło, człowiek bystry, lecz w całej swej krasie mało zachodnioeuropejski. Zmarła w 1399 roku, nie doczekawszy historycznego zwycięstwa Jagiełły nad Krzyżakami. Oboje mieli jedną córkę, która jednak przedwcześnie zmarła. Dziś wspominamy Jadwigę jako opiekuna uniwersytetu, który wydał wiele wspaniałych osobistości świata kultury, nauki i sztuki
DLACZEGO ONA?
Wybrałam Jadwigę Andegaweńską jako kobietę, której poświęciłam swoją prezenrację ze względu na "ubustwo bogactwa". Była jedyną kobietą w historii monarchy w Polsce, która piastowała fukcję króla. Mimo to kierowała się w swoim życiu intelektem, dobrem ludu i sercem. Potrafiła przeciwstawić się mężczyźni co było na ówczesne czasy ryzykownym posunięciem. Nie bała się wyrażać swojego zdania przeciwko rozlewowi krwi czy bezsensownej wojnie. Na pierwszym miejscu stawiała dobro swoich poddanych. Doskonale łącząc przy tych działaniach modlitwe. Była osobą nieustępliwą o silnym charakterze. Dadam jeszcze, że jest moją patronką, to właśnie jej imię obrałam na bierzmowaniu. Co jeszcze bardziej podkreśla sens wyboru tej a nie innej kobiety.
Watch
DZIĘKUJĘ
ZA UWAGĘ
ŹRÓDŁAWIKIPEDIA YOUTUBE FOKUS.PL KONFLIKTY.PL ZYCIORYS.INFO CIEKAWIHISTORII CYTATY
ZNANE I NIEZNANE KOBIETY
Karolina Kos
Created on February 28, 2021
Start designing with a free template
Discover more than 1500 professional designs like these:
View
Happy Holidays Video
View
Elves Christmas video
View
HALLOWEEN VIDEO MOBILE
View
Halloween Illustrated Video
View
Halloween video
View
Birthday Party Invitation
View
Video Tutorial Mobile
Explore all templates
Transcript
ZNANE I NIEZNANE- NIEZWYKŁE KOBIETY W HISTORII
AUTOR: KAROLINA KOS KLASA 3F
JADWIGA ANDEGAWEŃSKA
EPOKA: ŚREDNIOWIECZE
01
JAK WYGLĄDAŁO ŻYCIE LUDZI
W ŚREDNIOWIECZU?
ROLA KOBIETY
W ŚREDNIOWIECZU
Kobiety to istoty z natury przewrotne, lubują się w sprowadzaniu mężczyzn na złą drogę(...) są niczym powiew wiatru, są w ciągłym ruchu, zupełnie jak powietrze(...)kobietom z natury brakuje zdrowego rozsądku i tym samym ich wrodzona przewrotność jest niepohamowana(...) Mędrcy twierdzili, że kobiety są- również z natury- oziębłe i gnuśne, a jak wiadomo, zimne przedmioty, gdy już się zajmą, płoną gwałtownie.
Ildefonso Falcones, Katedra w Barcelonie
Kobiety w średniowieczu pełniły wiele różnych ról społecznych. Wśród pozycji społecznych, które zajmowały, były role: żon, wdów, matek, chłopek, rzemieślniczek, zakonnic, a także role przywódcze: opatek i królowych.
Kobieta prawie zawsze była przez całe życie podporządkowana mężczyźnie, najpierw ojcu, a później mężowi.Żona była winna mężowi posłuszeństwo. Dozwolone były kary fizyczne, co tłumaczyło obojętność społeczeństwa tego okresu na przemoc domową. Mąż mógł nawet zabić żonę za cudzołóstwo.Po ślubie kobieta była przyjmowana do rodziny męża.Kobieta powinna okazywać teściom taki sam szacunek jak swoim rodzicom.Obowiązkiem żony była miłość do męża.Dobrze usytuowane kobiety nie musiały osobiście wykonywać ciężkich prac domowych, ale tylko nimi kierowały.Oprócz pochodzenia sytuacja kobiety zależała również od posagu, jaki wnosiła do małżeństwa. Stanowił on dla niej gwarancję niezależności. Dużo zależało też od osobistych relacji między małżonkami i płodności żony.Matki pochodzące z klas wyższych nie były zmuszone do ciągłej opieki nad dziećmi. Kąpaniem, przewijaniem i karmieniem niemowląt oraz sprzątaniem po nich często zajmowały się mamki i służące.Bezpłodne kobiety były więc czasem porzucane, jeżeli małżonkowie przez wiele lat nie mogli mieć dzieci.Instytucja małżeństwa miała charakter wyraźnie gospodarczy, traktowano je jako interes. Rodzina bowiem oprócz wspólnego pokrewieństwa i miejsca zamieszkania prowadziła razem gospodarstwo rolne na wsi, w mieście zaś stanowiła naturalną podstawę funkcjonowania warsztatu rzemieślniczego.
Chłosta kobiety
Młode dziewczęta, których przeznaczeniem było wyjście za mąż, uczyły się wykonywania prac w gospodarstwie domowym. Często były oddawane na służbę do obcych rodzin, gdzie wykonywały prace gospodarskie, aby uzbierać na posag. Gdy dorosły, były oddawane do terminu u mistrza (mistrzyni) w „wybranej” specjalności. Przędzenie było jednym z tradycyjnych kobiecych rzemiosł
W ramach rodziny pełniono różne funkcje na zasadzie niezbędnego podziału pracy. Na wsi kobiety musiały wykonywać prace związane z gospodarstwem wiejskim. W mieście, obok mniej uciążliwego prowadzenia gospodarstwa domowego, kobiety mogły, a niekiedy musiały, pomagać przy pracy zawodowej męża
I tak do chłopek należało między innymi: przynoszenie wody, przygotowywanie mąki i kaszy na ciężkich żarnach (młyny pojawiły się dopiero w XII-XIII wieku), gotowanie posiłków, przędzenie, tkanie płótna i sukna, a potem szycie z nich odzieży dla członków rodziny. Ponadto kobieta na wsi uprawiała przydomowy ogródek.
Trudziła się przy hodowli krów i drobiu, prała, sporządzała zapasy na zimę (konserwowanie żywności, solenie, wędzenie mięsa), wyrabiała sery i masło. Zbierała w lesie grzyby, jagody i chrust. Jej praca nie kończyła się w domu i obejściu, wychodziła także na pole, gdzie pomagała mężowi przy pługu6. Oczywiście lżejszą egzystencję pędziła arystokratka, która miała służbę do najcięższych prac fizycznych, sama tylko zarządzała domem (gdy mąż wyjeżdżał na wyprawę wojenną) i całym majątkiem. Ale i ona wykonywała wiele prac osobiście: przędła, tkała, szyła, haftowała, przyrządzała potrawy w kuchni lub nadzorowała ich przygotowywanie. Zajmowała się też wychowywaniem dzieci i pielęgnacją chorych (sporządzanie wywarów, maści z ziół). Brała także udział w życiu towarzyskim i religijnym cechów.
W średniowieczu klasztor stanowił dla kobiet alternatywę dla zamążpójścia
Mam też wyjątki kobiet, które odegrały istotną rolę w nauce, medycynie czy w roli władcy
Lorem ipsum dolor sit amet
Lorem ipsum dolor sit amet
Kobieta-medyk opiekująca się pacjentem. Jest ubrana zgodnie z ówczesną modą
Reasumując, trzeba stwierdzić, że sytuacja kobiety w średniowieczu, mimo dość szerokiego wachlarza zawodów im dostępnych, była znacznie gorsza niż mężczyzny. Postrzegano ją jako słabszą fizycznie i przede wszystkim moralnie, obarczając odpowiedzialnością za grzech Ewy. Jednocześnie uważano, że jest istotą niesamodzielną, potrzebująca stałej opieki.
Watch
JAK MIESZKANO I UBIERANO SIĘ
W ŚREDNIOWIECZU
Watch
Społeczności żyjące tak blisko zamieszkałych przez liczne zwierzęta, a nielicznych ludzi lasów, puszcz, pustkowi, były skazane na przebywanie razem ze zwierzętami, na współżycie i współpracę z nimi
Vito Fumagalli, Świt średniowiecza
Przeciętna chłopska rodzina zamieszkiwała najczęściej wspartą na dwóch lub trzech przęsłach jednoizbową chatę, będącą jednocześnie pokojem dziennym, bawialnią, kuchnią, jadalnią i sypialnią, oświetlaną przez niewielkie otwory okienne bez szyb, ale zamykane na okiennice. Podłogę stanowiło gliniaste klepisko, wysypane sitowiem, a część zwierząt żyło pod wspólnym dachem wraz z ludźmi.
Ówczesne zwyczajne wiejskie gospodarstwo składało się z budynku mieszkalnego z mniejszymi przybudówkami, stodołą i szopą. Studnia była wspólna dla całej wsi.
Watch
Ze względów praktycznych, oraz żeby zaoszczędzić sobie pracy z podgrzewaniem i przenoszeniem wody, średniowieczni chłopi kąpali się wówczas „kolejno”, jeden po drugim. Jak nie trudno sobie wyobrazić, najgorzej miał ten, który mył się na końcu.Pod ścianami mieściły się też skrzynie z wełnianą lub lnianą odzieżą, a także obrusy i pościel. Pani domu Z popiołu i wody wyrabiała ług, by po zanurzeniu w nim brudów, bić pranie kijem, szorować, a następnie wieszać do wyschnięcia. Co nie zawsze kończyło się efektem śnieżnej bieli.
W miastach mieszkano w wąskich, piętrowych domach, drewnianych lub murowanych. Na parterze zazwyczaj mieścił się warsztat rzemieślniczy, a na podwórzu hodowano często świnie bądź kury.
Watch
Bycie młynarzem w średniowiecznej angielskiej wsi oznaczało bycie członkiem elity.
Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit, sed diam nonummy nibh euismod tincidunt ut laoreet dolore magna aliquam erat volutpat.
Watch
Życie na średniowiecznym zamku odbiegało od miejskich i wiejskich realiów. Było pełne przepychu, egzotyki de facto co władca sobie zarzyczył miał na swoim dworze. Nie brakawało w tamtych czasach luksusowego menu, bierzącej wody, zaad higieny osobistej czy edukacji.
Watch
Moda
w średniowieczu
Tak jak w innych miejscach Europy, w Polsce również kobiety nosiły suknie składające się z dwóch warstw – spodniej i wierzchniej, przy czym szerokość rękawów była oznaką pozycji społecznej kobiety. Rękawy w sukniach dworskich były wydłużone na wzór XII wiecznej mody francuskiej – nawiązywało do niej również pionowe pofałdowanie tkanin. Krój i sposób noszenia ubrań miał podkreślać wysunięty brzuch i lekko przegięty do przodu kręgosłup - suknie przepasywano wysoko pod biustem aby poniżej pasa tworzyły efekt brzuszka.
Lorem ipsum dolor sit amet
Nakryciem głowy były lekkie chusty delikatnie upięte na głowie lub zaprasowane w drobne fałdy, które w XV w. przybrały formę modnych czepców w dużych rozmiarach
formy spędzania wolnego czasu
w średniowieczu
Wolny czas spędzano nie tylko w sypialniach ale i karczmach, gdzie grywano w przeróżne gry. Jedną z najpopularniejszych rozrywek była gra w kości, szachy, warcaby oraz karty. Była to typowa posiadówka, trwająca wiele godzin i w takiej formie przetrwała do dnia dzisiejszego.Wolny czas bardzo chętnie spędzano również na świeżym powietrzu. Wówczas to w pełni oddawano się grze w soule. Była to gra znana w dwóch wariantach. Polegała na popychaniu piłeczki nogą lub zakrzywionym na końcu kijem. W tego typu grę grywali zazwyczaj chłopi. Najczęściej grano o kufel piwa, jabłecznik bądź wino. Najbardziej brutalną formą średniowiecznych rozrywek były turnieje rycerskie. Na czym one polegały? Zasady były banalnie proste. Dwoje rycerzy walczy ze sobą wręcz lub na koniach do czasu gdy jeden zostanie pokonany lub będzie niezdatny do walki. Stawka rozgrywki była naprawdę wysoka - na dworach królewskich w średniowieczu liczył się honor rycerza. Często walczono o przychylność królów i ich córek.
MUZYKA W ŚREDNIOWIECZU
W Polsce dominowała muzyka religijna w języku łacińskim. Śpiew chorałowy pojawił się wraz z przyjęciem chrześcijaństwa. Pielęgnowano go w zakonach i klasztorach. Hymny i sekwencje opiewały kult rodzimych i przybranych patronów. Do najstarszych i najcenniejszych zabytków polskiej muzyki należy Bogurodzica - jednogłosowa, ametryczna (śpiewana poza taktem), melizmatyczna pieśń religijna z XIII wieku. Między XIV i XV wiekiem powstało kilkadziesiąt jednogłosowych pieśni religijnych z polskimi tekstami, związanych z różnymi świętami. Wincenty z Kielczy (ur. ok. 1200 roku), ksiądz i zakonnik, był pierwszym znanym z imienia kompozytorem polskim. Jego pieśń Gaude Mater Polonia (Raduj się, Matko Polsko) za czasów Władysława Łokietka była hymnem królewskim. Za czasów Jagiełły powstała pierwsza kapela dworska. Na Uniwersytecie Jagiellońskim wykładano muzykę.
02
O LUDZIACH
„Póki ja żyję, póty wielkiej wojny Królestwa Polskiego z państwem zakonnym nie będzie. Ale potem wszystko jest możliwe…”
JADWIGA ANDEGAWEŃSKA
Title 1
Jadwiga Andegaweńska przyszła na świat w Budzie, między 3 października 1373 roku a 18 lutym 1374 roku. Jako córka Ludwika Andegaweńskiego i Elżbiety Bośniaczki urodziła się na Węgrzech. Królewski dwór wyposażył ją w zdolności intelektualne oraz kompetencje bycia monarchą, doceniała także wartość sztuki i nauki. W roku 1384 Jadwiga przybyła do Polski i została koronowana na króla Polski.
Brała czynny udział we władzy również po ślubie z Jagiełłą. Przełomowy był rok 1385 – czas unii w Krewie, pomiędzy Polską a Litwą. W ślad za tym doszło do ślubu Jadwigi z Jagiełłą. Była wybitna i dowiodła tego uświetniając Akademię Krakowską. Była przy tym bardzo pobożna, na przykład skrupulatnie przestrzegała postów. Zachowała władzę i wpływ na małżonka, inspirując chociażby wyprawę na Ruś Czerwoną. Ponadto brała udział w rozmowach z papiestwem i Krzyżakami. Z wiekiem jednak poddała się bardziej działalności charytatywnej oraz swej pobożności. Źródła podkreślają, że była zdolna do poświęceń – nie tak bowiem widziała w młodości swą przyszłość. Marzyła o księciu z bajki o intelekcie zdolnym do długich dyskusji na tematy sztuki i nauki, podczas gdy trafił jej się Jagiełło, człowiek bystry, lecz w całej swej krasie mało zachodnioeuropejski. Zmarła w 1399 roku, nie doczekawszy historycznego zwycięstwa Jagiełły nad Krzyżakami. Oboje mieli jedną córkę, która jednak przedwcześnie zmarła. Dziś wspominamy Jadwigę jako opiekuna uniwersytetu, który wydał wiele wspaniałych osobistości świata kultury, nauki i sztuki
DLACZEGO ONA?
Wybrałam Jadwigę Andegaweńską jako kobietę, której poświęciłam swoją prezenrację ze względu na "ubustwo bogactwa". Była jedyną kobietą w historii monarchy w Polsce, która piastowała fukcję króla. Mimo to kierowała się w swoim życiu intelektem, dobrem ludu i sercem. Potrafiła przeciwstawić się mężczyźni co było na ówczesne czasy ryzykownym posunięciem. Nie bała się wyrażać swojego zdania przeciwko rozlewowi krwi czy bezsensownej wojnie. Na pierwszym miejscu stawiała dobro swoich poddanych. Doskonale łącząc przy tych działaniach modlitwe. Była osobą nieustępliwą o silnym charakterze. Dadam jeszcze, że jest moją patronką, to właśnie jej imię obrałam na bierzmowaniu. Co jeszcze bardziej podkreśla sens wyboru tej a nie innej kobiety.
Watch
DZIĘKUJĘ
ZA UWAGĘ
ŹRÓDŁAWIKIPEDIA YOUTUBE FOKUS.PL KONFLIKTY.PL ZYCIORYS.INFO CIEKAWIHISTORII CYTATY