Ojcowie reformacji kl.8 T.26

Podręcznik T.26

Nasze dzisiejsze spotkanie będzie dotyczyło tematu reformacji

Ojcowie reformacji

Rola Lutra, Kalwina i króla Henryka VIII w powstaniu wyznań protestanckich

Celem jest wprowadzenie zagadnień historycznych: wiek XVI–XVII – reformacja.

Reformacja w Polsce

Notatka do zeszytu

Reformacja

Główne nurty reformacji

Protestanci

Obejrzyj film

Ku jedności chrześcijan

Protestantyzm Katolicyzm

Reformacja to ruch religijno-społeczny w chrześcijaństwie w XVI w., który doprowadził do rozłamu w Kościele zachodnim i powstania protestantyzmu. Reformacja została zapoczątkowana wystąpieniem Marcin Lutra, niemieckiego katolickiego zakonnika. W 1517 roku ogłosił on w Wittenberdze 95 tez, krytykujących m.in. sprzedawanie odpustów, których dochód miał być przeznaczony na budowę bazyliki św. Piotra w Rzymie.

Stolica apostolska po szczegółowym rozpatrzeniu jego tez, zażądała odwołania części, które zawierały błędne nauczanie. Luter nie tylko tego nie uczynił, ale widząc swoja wzrastająca popularność w Niemczech, a zwłaszcza poparcie niektórych książąt niemieckich, wymówił posłuszeństwo papieżowi i zaczął wprowadzać zmiany w prawdach wiary i w liturgii. Z tego powodu Stolica Apostolska zmuszona była potępić jego działalność i wyłączyć go z Kościoła (ekskomunikować).

Celem reformacji miała być moralna i teologiczna odnowa Kościoła przez powrót do Biblii i nauk głoszonych przez pierwotny Kościół. Marcin Luter podkreślał rolę Pisma Świętego w życiu duchowym, ale odrzucał jednocześnie Tradycję, która pozwala właściwie zrozumieć sens słów zawartych w Biblii. Występował przeciw celibatowi i życiu zakonnemu (choć sam był zakonnikiem). Uznawał tylko dwa sakramenty (chrzest i Eucharystię, choć nie w rozumieniu katolickim).

Za przykładem Lutra poszło także wielu innych reformatorów (Kalwin, Henryk VIII), którzy tworzyli własne wspólnoty wyznaniowe. Doszło do rozłamu w Kościele: obok Kościoła katolickiego powstało wiele Kościołów protestanckich. Reformacja objęła swoim zasięgiem Niemcy, Anglię, Szkocję, Szwajcarię, Niderlandy, kraje skandynawskie i bałtyckie, oraz częściowo Czechy, Francję, Polskę i Węgry.

obejrzyj film

Główne nurty reformacji

KALWINIZM

ANGLIKANIZM

LUTERANIZM

KALWIZNIZM

Jan Kalwin

Marcin Luter

Henryk VIII

Protestanci

Członkowie wszystkich Kościołów i wspólnot religijnych powstałych w wyniku reformacji; nazwa pochodzi od protestu zwolenników luteranizmu, którzy na sejmie w Spirze (1529 r.) sprzeciwili się uchwale zabraniającej szerzenia nauk Lutra;

luteranie

ewangelicy

KALWIZNIZM

kalwini

– protestanci należący do Kościoła EwangelickoAugsburskiego; nazwa Kościoła nawiązuje do miasta Augsburga, gdzie w 1530 roku zostały przedstawione podstawy doktrynalne reformacji zapoczątkowanej przez Lutra;

protestanci z najstarszych Kościołów reformacji (luteranie, kalwini, a także metodyści); nazwa podkreśla związek ich wiary z Biblią, szczególnie z Ewangelią;

protestanci należący do Kościoła EwangelickoReformowanego; nazwa Kościoła nawiązuje do tego, że idee reformacji miały znaleźć w nim pełniejszy wyraz niż w luteranizmie.

Protestantyzm

Katolicyzm

KALWIZNIZM

Tylko Pismo Święte stanowi podstawę wiary i moralności Tylko Chrystus (odrzucenie kultu Matki Bożej i świętych) Tylko łaska zbawia człowieka, a nie uczynki Tylko wiara - zbawienie staje się udziałem człowieka tylko przez wiarę, a nie uczynki

Słowo Boże zawarte jest w Piśmie Świętym i Tradycji Chrystus jest pośrednikiem zbawienia, ale Maryja oraz święci orędują za nami i są wzorami do naśladowania. Zbawienie jest łaską, ale człowiek, aby je osiągnąć powinien żyć według przykazań i błogosławieństw Człowiek otrzymuje zbawienie przez wiarę, ale bez uczynków jest ona martwa

Reformacja w Polsce

KALWIZNIZM

Ku jedności chrześcijan

Współcześnie chrześcijanie różnych wyznań dążą do jedności i podkreślają, że łączy ich wiara w Trójcę Świętą.

KALWIZNIZM

Notatka do zeszytu

Katecheza Ojcowie reformacji

Od wystąpienia Marcina Lutra w 1517 roku rozpoczęła się reformacja, która doprowadziła do powstania wspólnot protestanckich. Odrzucają one zwierzchnictwo papieża i w inny sposób rozumieją wiele prawd wiary.