Moja rodzina T.33 kl.1

Moja rodzina

prezentacja opracowana na podstawie materiałów wydawnictwa Jedność

oraz ekatecheta.blogspot.com

Pan Bóg stworzył świat i podarował go ludziom. Dał nam wiele wspaniałych darów, a jednym z nich jest rodzina. Pan Bóg nie chciał, abyśmy byli sami, dlatego sprawił, że mamy rodzinę.

– Kto należy do waszej rodziny? – W jakim wieku jest wasze rodzeństwo? – Jak mają na imię wasi dziadkowie? – Kto piecze najlepszą szarlotkę? – Z kim chodzicie na spacery? – Kto opowiada wam najciekawsze historie?

Do najbliższej rodziny należymy my, nasi rodzice i dziadkowie. Do rodziny dalszej należą bracia i siostry naszych mam i ojców, czyli nasze ciocie i wujkowie, a ich dzieci to nasi kuzyni i kuzynki.

Posłuchajmy fragmentu Pisma Świętego z Ewangelii według świętego Mateusza.

Jezus powiedział: „Stwórca od początku stworzył ludzi jako mężczyznę i kobietę”. I rzekł: „Dlatego opuści człowiek ojca i matkę i złączy się ze swoją żoną”. (Mt 19,4-5)

ja

rodzeństwo

rodzeństwo

Każdy człowiek ma (lub miał) mamę i tatę. Oni także mają (lub mieli) rodziców, którzy są naszymi dziadkami. Rodzice dziadków to pradziadkowie. Jeśli nasi rodzice mają braci i siostry, to są to nasze ciocie i nasi wujkowie, a ich dzieci są dla nas braćmi lub siostrami ciotecznymi albo kuzynami i kuzynkami.

mama

tata

dziadek

babcia

dziadek

babcia

przodkowie

przodkowie

przodkowie

Swoje drzewo genealogiczne możecie uzupełnianić w podręczniku na str. 68.

przodkowie

przodkowie

przodkowie

posłuchajmy

Posłuchajmy opowiadania

Basia po powrocie ze szkoły zobaczyła w przedpokoju dużą rozpakowaną paczkę. – Co to takiego? – zapytała mamę. – To przesyłka od mojej siostry, czyli twojej cioci – odpowiedziała mama. – Mogę zobaczyć, co jest w środku – niecierpliwiła się Basia. – Przeczytaj najpierw, dla kogo jest ta paczka – z uśmiechem powiedziała mama. Basia dokładnie obejrzała paczkę i ze zdumieniem czytała kolejne litery: – Dla Joanny, Łukasza, Barbary i Tomasza. To dla was, dla mnie i dla Tomka? – zdziwiła się. – Co tam jest w środku? – dopytywała. – To pamiątki po twoich pradziadkach – powiedziała mama. – Obejrzymy wszystko, jak wrócą do domu tata i Tomek. Basia wiele razy podchodziła do paczki, próbując zajrzeć do środka, ale zobaczyła tylko mniejsze dokładnie zapakowane paczuszki.

Po południu, gdy tata i brat wrócili do domu, mama poprosiła ich, by wnieśli paczkę do salonu. Usiadła obok i zaczęła wyjmować z niej różne przedmioty, delikatnie je rozpakowując.– Ciocia Ewa robiła porządki w domu po waszych pradziadkach i postanowiła różne pamiątki po nich rozesłać ich wnukom i prawnukom – wyjaśniła mama. – Chciała, żebyśmy dzięki nim o nich pamiętali. – Tomku, dla ciebie mam album ze znaczkami. – Znaczki? – zawołał Tomek. – Pradziadek zbierał znaczki jak ja? – dopytywał, biorąc z trudem duży album. – To raczej ty zbierasz znaczki jak twój pradziadek – dodał z uśmiechem tata. – Teraz już rozumiem, skąd u ciebie takie rzadko spotykane zainteresowania. – Basiu, w tym małym pudełeczku jest medalik, który należał do twojej prababci. Opowiadała mi kiedyś, że podczas wojny modliła się, trzymając go w dłoniach, gdy bała się, że zginie podczas bombardowania. Ale Matka Boża ją ocaliła. Prababcia przeżyła wojnę.

Basia wyjęła z pudełeczka mały medalik na złotym łańcuszku. – Czy ja też będę mogła go nosić? – zapytała. – Oczywiście – odpowiedziała mama. – Może nie codziennie, ale na szczególne okazje. Mama wyjęła kolejny album, mówiąc: – To dla nas wszystkich: album ze zdjęciami. Pierwsze zdjęcia są z czasu, gdy moi dziadkowie byli jeszcze dziećmi. Obejrzymy go później wszyscy razem. Po kolejny pakunek sięgnął tata. – To obraz Pana Jezusa, który wisiał w pokoju gościnnym – powiedział. – Pamiętam go. Namalował go przyjaciel waszego pradziadka. – Czy możemy powiesić go w moim pokoju? – zapytał Tomek. – Ja mam tylko obrazek z aniołem. – Dobrze – zgodziła się mama i wyciągnęła z paczki piękny kolorowy szal. – A to na pewno dla mnie – powiedziała. – Pamiętam, że ten szal babcia przywiozła z podróży do Paryża. Jest nadal piękny.

Basia przyglądała się, jak rodzice wyjmowali jeszcze drobne pamiątki, a mama opowiadała ich historię. Tata dostał srebrny zegarek na łańcuszku, a mama kolczyki. Dziewczynka trzymała w dłoni medalik i zastanawiała się, jaka była jej prababcia. Czy była wesoła, co lubiła robić, jak wyglądała…Wieczorem cała rodzina oglądała album ze zdjęciami. – Mamo, ty jesteś bardzo podobna do prababci, jak była młoda. Masz podobną twarz. Zobacz. – Basia pokazywała zdjęcie roześmianej prababci. – Wyglądasz prawie tak samo jak prababcia, gdy się śmiejesz.

– Zgadza się – powiedziała mama. – Mam też taki sam zawód. Prababcia również była pielęgniarką. Pracowała w szpitalu, w którym leczono dzieci. Gdy byłam mała, bardzo chciałam być taka jak ona. Była delikatna i bardzo pracowita. Dzieci w szpitalu zawsze ją lubiły.– To tak jak ty, mamuś – odezwał się Tomek. – Ty też jesteś delikatna i dużo pracujesz. – Po naszych przodka dziedziczymy nie tylko pamiątki – rzekł tata – ale i cechy charakteru. „Ja też chcę być delikatna i pracowita jak mama – pomyślała Basia. – A może też zostanę pielęgniarką? Cieszę się, że mam taką rodzinę. Pan Bóg całkiem dobrze ją wymyślił.

– Po kim rodzina Basi dostała pamiątki? – Jaką pamiątkę dostała Basia? – Co otrzymał jej brat Tomek? – Co dostała mama Basi w prezencie? – Dlaczego ciocia chciała, by prawnuki otrzymały coś z rzeczy należących do pradziadków? – W czym mama Basi była podobna do swojej babci? – Jakie cechy charakteru odziedziczyła mama Basi po swojej babci? – Dlaczego Basia zastanawiała się, czy zostać pielęgniarką?

– W czym jesteście podobni do waszych rodziców lub dziadków? – Komu możemy podziękować za to, kim jesteśmy? – W jaki sposób możemy to zrobić? – Co można zrobić dla naszych przodków, którzy już nie żyją? – Jak możemy podziękować Panu Bogu za nasze rodziny (za naszych przodków)?

Po naszych przodkach, czyli rodzicach, dziadkach czy pradziadkach, dostajemy w spadku nie tylko rzeczy materialne. Dziedziczymy także cechy charakteru i umiejętności. Warto pamiętać o tym, że to, co posiadamy otrzymaliśmy dzięki ich pracy, dobroci i miłości do nas. Jednym ze sposobów, by im podziękować, jest modlitwa za nich. Po powrocie do domów podziękujcie rodzicom i dziadkom za ich obecność, pomoc i miłość.

posłuchajmy

praca z podręcznikiem

Wypisz na drzewie genealogicznym imiona własne, rodziców, dziadków oraz rodzeństwa. Narysuj w ramce swój portret (lub wklej zdjęcie) i połącz z nim określenia osób, które należą do ich rodziny. Napisz litery po kropkach.