Kl. 8 katecheza 42

Bóg uczynił nas swoimi dziećmi

Przypominajka:

Ekumenizm - ruch, inspirowany i kierowany przez Ducha Świętego, zmierzający do przywrócenia jedności w podzielonym chrześcijaństwie. Ma na celu wypracowanie postawy szacunku i zaufania do braci z innych Kościołów, eksponowanie tego, co łączy chrześcijan, przezwyciężanie wzajemnych uprzedzeń, podejmowanie współpracy w różnych dziedzinach.

Kiedy człowiek jest taką zabawką?

"Popatrzcie, jaką miłością obdarzył nas Ojciec: zostaliśmy nazwani dziećmi Bożymi: i rzeczywiście nimi jesteśmy. Świat zaś dlatego nas nie zna, że nie poznał Jego. Umiłowani, obecnie jesteśmy dziećmi Bożymi, ale jeszcze się nie ujawniło, czym będziemy. Wiemy, że gdy się objawi, będziemy do Niego podobni, bo ujrzymy Go takim, jakim jest." (1 J 3, 1-2)

"Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci, jeśli się ktoś nie narodzi z wody i z Ducha, nie może wejść do królestwa Bożego." (J 3, 5)

"Z miłości przeznaczył nas dla siebie jako przybranych synów przez Jezusa Chrystusa, według postanowienia swej woli, ku chwale majestatu swej łaski, którą obdarzył nas w Umiłowanym." (Ef 1, 4-6)

"Sam Duch wspiera swym świadectwem naszego ducha, że jesteśmy dziećmi Bożymi. Jeżeli zaś jesteśmy dziećmi, to i dziedzicami: dziedzicami Boga, a współdziedzicami Chrystusa, skoro wspólnie z Nim cierpimy po to, by też wspólnie mieć udział w chwale." (Rz 8, 16-17)

Kim Bóg uczynił/uczyni człowieka? Czym go obdarzył?

Jaki jest człowiek?

Kiedy Bóg tak hojnie obdarował człowieka?

Chrzest Święty jest najpiękniejszym z darów Boga, ponieważ czyni człowieka dzieckiem Stwórcy świata. W tym sakramencie "Bóg uznaje was za swoje dzieci i przemienia wasze życie w historię miłości między wami a Nim. Upodabnia was do Chrystusa, abyście mogli wypelnić swoje osobiste powołanie. Przyszedł, aby zawrzeć z wami przymierze i obdarza was swoim pokojem."

Jako dzieci Boga jesteśmy dziedzicami Ojca, dziedzicami skarbu, jakim jest królestwo Boże zapoczatkowane przez Chrystusa. "(...) aby wejść do królestwa Bożego, trzeba się człowiekowi narodzić na nowo, nie według praw ciała, ale wedle Ducha. Chrzest jest właśnie sakramentem takich narodzin". Zatem łaska chrztu otwiera przed człowiekiem nową przyszłość. "Jest znakiem, że Bóg towarzyszy nam w drodze, że upiększa nasze życie i przemienia naszą historię w historię świętą". (JPII)

Chrzest Święty "jest namaszczeniem, które nas upodabnia do Chrystusa, Kapłana, Proroka i Króla. Jest oświeceniem, które rozjaśnia naszą drogę i nadaje jej pełny sens. Jest odzieniem mocy i doskonałości". Godność dziecka Bożego zobowiązuje nas zatem do trwania w tym podobieństwie do Zbawiciela.

Godność dziecka Bożego, dziedzica, brata Chrystusa jest wielkim darem, ale także zadaniem trwania w podobieństwie do Zbawiciela. Okresem roku liturgicznego, który szczególnie przypomina nam te prawdy, jest Wielki Post. Jest to czas stawiania sobie pytań i szukania odpowiedzi dotyczących wypełniania tego zadania.

Jak chrześcijanin może chronić w sobie godność dziecka Bożego?

Co może czynić chrześcijanin, aby być podobnym do Chrystusa?

Co powinien czynić chrześcijanin, aby otrzymać dziedzictwo obiecane przez Boga?

W roku liturgicznym jest taki czas, w którym Kościół szczególnie zachęca nas do refleksji nad naszym chrześcijanskim życiem, do szukania odpowiedzi na ważne pytania dotyczące naszej wiary i naszych relacji z innymi ludzmi, do zastanowienia się nad słusznością naszego postępowania. Okres Wielkiego Postu jest czasem odpowiedzi Chrystusowi, który nawołuje nas: "Zaprawdę, powiadam wam: Jeśli się nie odmienicie i nie staniecie jak dzieci, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego" (Mt 18, 3).

Wykorzystajmy we właściwy sposób ten czas, nie tylko schylając z pokorą głowy do posypania popiołem, ale pomyślmy także o naszych bliźnich - może ktoś oczekuje naszej pomocy, wsparcia duchowego lub materialnego? Wyciągnijmy odpowiednie wnioski z naszych wielkopostnych przemyśleń. Nawrócenie jest konieczne, abyśmy nie stracili największego skarbu, którego jesteśmy dziedzicami. Aby osiągnąć królestwo niebieskie, musimy trwać w godności dziecka Bożego, którym staliśmy się na chrzcie świętym.

Jak Kościół pomaga nam w trwaniu w godności dziecka Bożego?

Na czym polega właściwe uczestnictwo w nabożeństwach wielkopostnych?

W okresie Wielkiego Postu liturgia Kościoła pomaga nam w poszukiwaniu i odnalezieniu w sobie dziecka Bożego. Proponuje nam udział w nabożeństwach grogi krzyżowej i gorzkich żali, w czasie których przypomina dzieło zbawienia dokonane przez Chrystusa. Rozważanie tych wydarzeń uzmysławia człowiekowi konieczność powrotu do Stwórcy, potrzebę nowego narodzenia z Ducha.

Tylko od nas zależy, czy będziemy uczestniczyć w tych naożeństwach jak "nakręcona zabawka", czy też obudzimy w sobie świadomość bycia dzieckiem Bożym.