6 Przypowieść o siewcy

Słowo zasiewem królestwa – przypowieść o siewcy

Klasa 6

Siewca jest cierpliwy i wytrwały. Sieje ziarno, nie omijając żadnego miejsca na polu. Nie zraża się również słabymi plonami. Co rok powraca, by siać, gdyż kocha ziemię bezinteresowną miłością. Praca ta przynosi mu największą radość, gdy ziarno wzejdzie i wyda plon.

Ziarno zawsze jest początkiem. Aby ziarno mogło wzrastać i wydać obfity plon, musi mieć odpowiednie warunki: glebę, wodę, słońce, składniki mineralne…

Przypowieść jest gatunkiem literackim, dla którego charakterystyczne są dwa elementy: pierwszy to przykładowa sytuacja z życia codziennego, a drugi to porównanie jej do rzeczywistości duchowej. Dzięki tym dwóm elementom przedstawione w przypowieści wydarzenia i postacie stają się obrazem ważnych prawd. Pomagają przekazać i objaśnić w prosty sposób nawet najtrudniejsze zagadnienia. Przypowieść zawiera również pouczenie. Im bardziej wnikliwie się ją czyta, tym głębszy sens można w niej odnaleźć. Ten ukryty sens ma wymiar duchowy.

W Ewangeliach znajdujemy wiele przypowieści Jezusa. Dziś poznamy jedną z nich – przypowieść o siewcy”.

„«Siewca wyszedł siać swoje ziarno. A gdy siał, jedno padło drogę i zostało podeptane, a ptaki podniebne wydziobały je. Inne padło na skałę i gdy wzeszło, uschło, bo nie miało wilgoci. Inne znowu padło między ciernie, a ciernie razem nim wyrosły i zagłuszyły je. Inne w końcu padło na ziemię żyzną i gdy wzrosło, wydało plon stokrotny». To mówiąc, wołał: «Kto ma uszy do słuchania, niechaj słucha!»” (Łk 8,5-8)

Jezus posłużył się obrazem z życia rolnika siejącego ziarno. Siewca z pewnością bardzo się starał, aby żadne z ziaren się nie zmarnowało. Jednak nie wszystko zależało od jego dobrej woli. W zależności od tego, na jakie miejsce padały ziarna, tak wyglądał ich późniejszy rozwój. Jezus, za pomocą obrazu ziarna rzucanego w ziemię, chciał pokazać, jak ludzie słuchają słowa Bożego. Teraz poszukamy duchowego przesłania przypowieści o siewcy.

"Takie jest znaczenie przypowieści: Ziarnem jest słowo Boże. Tymi zaś na drodze są ci, którzy słuchają słowa; potem przychodzi diabeł i zabiera słowo z ich serca, żeby nie uwierzyli i nie byli zbawieni. Na skałę pada u tych, którzy gdy usłyszą, z radością przyjmują słowo, lecz nie mają korzenia: wierzą do czasu, a w chwili pokusy odstępują. To, które padło między ciernie, oznacza tych, którzy słuchają słowa, lecz potem odchodzą, a zagłuszeni przez troski, bogactwa i rozkosze życia, nie wydają owocu. Wreszcie ziarno w żyznej ziemi oznacza tych, którzy wysłuchawszy słowa sercem szlachetnym i dobrym, zatrzymują je i wydają owoc dzięki wytrwałości”. (Łk 8,11-15)

Przypowieść Jezusa jest aktualna również dziś. Jezus, opowiadając przypowieść o siewcy, mówi również do nas i chce, abyśmy dowiedzieli się czegoś więcej o sobie. Tak jak los ziarna zależy od rodzaju gleby, na której wzrasta, tak budowanie pełnego miłości i życzliwości królestwa Bożego zależy od tego, co jest w naszym sercu; od tego, czy posłuchamy słów Jezusa, czy uwierzymy w ich prawdziwość i zaczniemy się nimi kierować w życiu. Jeśli słuchamy słowa Bożego i przyjmujemy je otwartym sercem, żyjemy w zgodzie i miłości. To jest nasz obfity plon słuchania. Jeżeli słuchamy słowa, to jest nadzieja, że kiedyś zrozumiemy jego znaczenie i dojdziemy do królestwa Bożego

Jezus również dziś, na różne sposoby, kieruje swoje słowo do każdego z nas. Słuchamy go podczas Eucharystii, na katechezie i w domu, gdy wspólnie z rodzicami czytamy Pismo Święte. Słowo Boże jest również czytane i rozważane w katolickich rozgłośniach radiowych, w programach telewizyjnych oraz na wielu stronach internetowych. Do nas należy decyzja i tylko od naszej postawy zależy, czy zechcemy zrealizować w naszym życiu to, co mówi do nas Bóg.

Zadanie domoweOdszukaj i wpisz do zeszytu nazwę stacji radiowej lub telewizyjnej oraz tytuł programu, w którym jest czytane i rozważane słowo Boże.