Sakrament spowiedzi pokuty i pojednania

Sakrament spowiedzi pokuty i pojednania

Sakrament uzdrowienia

klasy ponadpodstawowe

Historia sakramentu pokuty zaczyna się od Jezusa Chrystusa

Po swoim Zmartwychwstaniu Juzys...

Co to znaczy dla nas? Sakrament spowiedzi jest bowiem owocem Paschy. To przez krzyż i zmartwychwstanie dokonało się pojednanie ludzi z Bogiem. Owoce tego Jezusowego dzieła pojednania mają być przekazywane ludziom poprzez Kościół.

Pan Jezus nie określił precyzyjnie, jak ma wyglądać sprawowanie sakramentu pokuty. Dał Kościołowi Ducha Świętego, który jest gwarancją Bożej obecności, a apostołom udzielił władzy „odpuszczania” i „zatrzymywania”. Historia sakramentu pokuty pokazuje, jak ta niezmienna władza była konkretnie sprawowana w zmieniających się warunkach historycznych. Ów skarb, jakim jest moc jednania ludzi z Bogiem, jest przechowywany w glinianym naczyniu Kościoła. Moc idzie od Boga, ale przez posługę kapłanów, którzy sami jako grzesznicy miłosierdzia potrzebują.

Święty Jakub pisze w swoim liście: Wyznawajcie zatem sobie nawzajem grzechy, módlcie się jeden za drugiego, byście odzyskali zdrowie (Jk 5,16).

Czego dowiadujemy się z tego fragmentu? Św. Jakub wyraźnie pisze o tym, że ludzie nawzajem mają wyznawać sobie grzechy. Ale czy to znaczy, że te grzechy mam mówić każdemu? Oczywiście, że nie. We wcześnijejszych wersetach mamy mowę, o tym, by byli to "kapłani Kościoła". Przecież także Jezus przekazał nakaz rozgrzeszenia Apostołom, a przez nich ich następcom, czyli kapłanom. W momencie święceń Duch Święty także kapłanów obdarowuje mocą odpuszczania grzechów.

Czym jest sakrmanet pokuty?

Sakrament pojednania jest spotkaniem z miłosiernym Zbawicielem. Kiedy przystępujemy do tego sakramentu, powinniśmy dobrze o tym pamiętać. Często bowiem, kiedy przygotowujemy się do spowiedzi, myślimy przede wszystkim o spowiedniku: jak się zachowa, co nam powie, czy nie będzie krzyczał, zadawał pytań, zastanawiamy się też, jak przedstawić mu swoje grzechy, aby „dobrze wypaść”. Tymczasem w sakramencie pojednania spotykamy się przede wszystkim z dobrym i kochającym Chrystusem

Przez kapłana mówi On do nas słowa podobne do tych, które skierował do kobiety pochwyconej na cudzołóstwie. Podczas gdy faryzeusze i uczeni w Piśmie chcieli ją zabić, Jezus powiedział do niej: „Nikt cię nie potępił? I Ja ciebie nie potępiam. Idź, a od tej chwili już nie grzesz” (por. J 8,11).

Dobroć Boga, przebaczającego nam grzechy, przypominają nam słowa rozgrzeszenia wypowiadane przez kapłana:

„Bóg, Ojciec miłosierdzia, który pojednał świat ze sobą przez śmierć i zmartwychwstanie swojego Syna i zesłał Ducha Świętego na odpuszczenie grzechów, niech ci udzieli przebaczenia i pokoju przez posługę Kościoła. I ja odpuszczam tobie grzechy w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Amen”. Także końcowe słowa spowiednika przypominają nam radosną wieść, że Bóg uwolnił nas w tym sakramencie od grzechów. Kapłan mówi: „Wysławiajmy Boga, bo jest dobry. – Bo Jego miłosierdzie trwa na wieki. – Pan odpuścił tobie grzechy. Idź w pokoju”. Albo: „Pan ciebie uwolnił od grzechu, niech da ci udział w swoim królestwie. Jemu chwała na wieki wieków. Amen”. Albo: „Szczęśliwy człowiek, któremu zostanie odpuszczona wina, a jego grzech zapomniany. Raduj się i wesel w Panu. Idź w pokoju!” Albo: „Idź w pokoju i głoś światu cudowne dzieła Boga, który cię zbawił”.

„JEŻELI WYZNAJEMY NASZE GRZECHY, BÓG JAKO WIERNY I SPRAWIEDLIWY ODPUŚCI JE NAM I OCZYŚCI NAS Z WSZELKIEJ NIEPRAWOŚCI” 1 J 1, 9

Czym jest spowiedź?

A co jesli nie żałuję?

Ciągle mam te same grzechy

Nie bój sie spowiedzi!

Jak jednak przełamać swój lęk? Swoje obawy, Jak sie przygotować do spowiedzi?

Postanawiam poprawę

Mój rachunek sumienia

Ale zanim uklęknę u kratek konfesjonału...

Przygotować się muszę, Św. Jan Vianney, wielki spowiednik, mówił w kazaniu o spowiedzi: „Nie muszę wam mówić ani tego, jak wielkim szczęściem jest dobra spowiedź, ani tego, jakim nieszczęściem jest spowiedź zła. Dobra – przywraca nam przyjaźń z Bogiem i prawo do nieba; zła – pozbawia nas szczęścia wiecznego i wtrąca w otchłanie piekła. Widać stąd, jak starannie powinniśmy się przygotować do tego Sakramentu”.Każdy katolik obudzony w środku nocy winien wyrecytować PIĘĆ WARUNKÓW DOBREJ SPOWIEDZI:

Zadośćuczynienie Panu Bogu i bliźniemu

Szczera spowiedź

Mocne postanowienie poprawy

Dobra spowiedź to taka, gdy następny raz przychodzimy z innymi grzechami. Nie chodzi by dodawać nowe, ale pozbywać się trwale starych. Znów słowo "dobry". Coś jest dobre jak spełnia swoje przeznaczenie i jest skuteczne. Jak zrobić rachunek sumienia by była "dobry". Trzeba zabrać się do tego systematycznie, tzn. tak:• Modlitwa do Ducha Świętego o dobry rachunek sumienia;• Przypomnienie sobie Dekalogu i pięciu przykazań kościelnych;• Przypomnienie sobie swoich obowiązków wynikających z rodziny, pracy i stanu;• Przypomnienie sobie krzywd wyrządzonych innym;• Przypomnienie sobie zaniechanego dobra, któregośmy nie wykonali;

Żal za grzechy

Rachunek Sumienia

"Człowiek, który klęka przy konfesjonale, aby wyznać swoje winy, ukazuje się w szczególnym momencie swojego człowieczeństwa, swojej godności. Bez względu na to, jak bardzo winy obciążałyby jego sumienie, jak bardzo poniżyłyby jego godność, sam ów akt wyznania w prawdzie, akt nawrócenia się sercem do Boga, ujawnia szczególną wielkość człowieka. Jego duchową wielkość. Poprzez ten moment wewnętrznej prawdy o sobie człowiek w szczególny sposób nawiązuje kontakt z samym Bogiem".

św. Jan Paweł II

Im więcej chcesz zyskać w życiu duchowym, tym bardziej musisz pamiętać o następujących zasadach:

- nigdy nie spowiadaj się „z marszu”, czyli daj sobie czas na zastanowienie, wzbudzenie żalu i pomyślenie o tym, co zrobić, by do tego grzechu nie wracać; - módl się o dobrą spowiedź - po popełnieniu grzechu ciężkiego natychmiast przystępuj do spowiedzi, nie odkładaj jej na później - systematycznie korzystaj z sakramentu pokuty, np. raz w miesiąc - w miarę możliwości staraj się mieć stałego spowiednika - nigdy się nie zniechęcaj, nawet gdy przydarzają Ci się wciąż te same grzechy.

Co Kościół naucza o sakramnecie pokuty?

Katechizm Kościoła Katolickiego w punkcie1469 naucza: Sakrament pokuty jedna nas z Kościołem. Grzech narusza lub zrywa wspólnotę braterską. Sakrament pokuty naprawia ją lub przywraca. W tym sensie nie tylko leczy on powracającego do komunii kościelnej, lecz także ożywia życie Kościoła, który cierpiał z powodu grzechów jednego ze swych członków. Grzesznik przywrócony do komunii świętych lub utwierdzony w niej, zostaje umocniony przez wymianę dóbr duchowych między wszystkimi pielgrzymującymi jeszcze żywymi członkami Ciała Chrystusa, a także tymi, którzy już doszli do ojczyzny niebieskiej.

Katechizm Kościoła Katolickiego wyszczególnia jako skutki duchowe sakramentu pokuty :- pojednanie z Bogiem, przez które penitent odzyskuje łaskę;- pojednanie z Kościołem;- darowanie kary wiecznej spowodowanej przez grzechy śmiertelne;- darowanie, przynajmniej częściowe, kar doczesnych, będących skutkiem grzechu;- pokój i pogoda sumienia oraz pociecha duchowa;- wzrost sił duchowych do walki, jaką musi prowadzić chrześcijanin. (KKK 1496)

Podsumowanie

Kochać Boga to nie znaczy nie upadać w grzechy, to znaczy ciągle powracać do Boga, ciągle powstawać z grzechu. Bóg ciągle na nowo przebacza, gdy wracamy do Niego przez szczery żal. Dał nam sakrament pokuty i pojednania. Zawsze możemy wracać do Boga, choćby upadki w grzechy były ciężkie i liczne. On nie wyznaczył liczby przebaczeń. Zbawcza ofiara Jezusa za nasze grzechy jest nieskończona i niewyczerpana, a przy tym bezinteresowna. Nie zależy od naszych dobrych czynów, od naszych zasług.

Dziekuję za uwagę