3 marca Międzynarodowy Dzień pisarzy i poetów
Jak zostać pisarzem?
PORTRETY POLSKICH PISARZY I POETÓW
Laureaci Literackiej Nagrody Nobla
Konkurs
bibliotekawsteszew@gmail.com
Literatura okresu II wojny światowej
Średniowiecze
Literatura najnowsza
Młoda Polska
Romantyzm
Barok
Renesans
Oświecenie
Dwudziestolecie międzywojenne
Pozytywizm
Literatura okresu PRL
Gall Anonim
Anonimowy autor Kroniki polskiej. Mimo cudzoziemskiego pochodzenia uważany za pierwszego polskiego kronikarza. Do Polski Anonim przybył, jak się przypuszcza, z Węgier w roku 1113, za panowania Bolesława Krzywoustego. Został protegowanym kanclerza Michała z rodu Awdańców, w którego otoczeniu zaczął tworzyć Kronikę i czyny książąt czyli władców polskich, określaną w skrócie mianem Kroniki polskiej lub Kroniki Galla Anonima. Prace nad księgą trwały prawdopodobnie do roku 1116. Dzieło nie zostało ukończone. Jego najstarszy zachowany rękopis pochodzi dopiero z XIV wieku.
ur. w XI w., zm. po 1116
Jan Długosz
Polski historyk, kronikarz, twórca dzieła Historia, duchowny, geograf, pierwszy heraldyk polski, dyplomata; wychowawca synów Kazimierza Jagiellończyka, posiadał przywilej kreacji notarialnej. Autor licznych publikacji historycznych, w tym najsłynniejszego dzieła Annales seu cronicae incliti Regni Poloniae (Roczniki, czyli kroniki sławnego Królestwa Polskiego), obejmującego historię Polski od najdawniejszych czasów do 1480.
ur. 1 grudnia 1415 w Brzeźnicy, zm. 19 maja 1480 w Krakowie
Jan Kochanowski
Polski poeta, tłumacz.Uważany za jednego z najwybitniejszych twórców poezji polskiej, który przyczynił się do rozwoju polskiego języka literackiego, zwany jest ojcem poezji polskiej. Lista dzieł Jana Kochanowskiego obejmuje kilkaset utworów, w znacznej części wierszowanych, pisanych w języku polskim i po łacinie. Poeta czarnoleski jest autorem: 301 fraszek, 59 pieśni, wierszowanych tragedii "Odprawa posłów greckich", przekładu 150 psalmów. Największą pamięć zyskał dzięki Trenom, napisanym po śmierci ukochanej córki Urszulki Kochanowskiej w 1579. W trenach opisywał zmarłą córkę Urszulę jako dziecko idealne.
ur. ok. 1530 w Sycynie, zm. 22 sierpnia 1584 w Lublinie)
Mikołaj Rej
Polski poeta i prozaik renesansowy, tłumacz, a także polityk. Pseudonim Ambroży Kurczbok Rożek. Uznawano go za „ojca literatury polskiej”, zawdzięczał to autorskiemu posłaniu zawartemu w zbiorze Zwierzyniec: "A niechaj narodowie wżdy postronni znają, iż Polacy nie gęsi, iż swój język mają". W posłaniu tym autor, zgodnie z ideałami reformacji, daje do zrozumienia, że Polacy mają nie język gęsi, lecz swój własny, polski i tym samym deklaruje kulturową i polityczną niezależność. Wybrane dzieła: Dialogi: Rozmowa Lwa z Kotem, Przekład: Psałterza Dawidów, Krótka rozprawa między panem, wójtem a plebanem, Żywot Józefa, Źwierzyniec.
ur. 4 lutego 1505, zm. między 8 września a 5 października 1569
Andrzej Frycz Modrzewski
Polski pisarz polityczny okresu renesansu, sekretarz królewski. Kształcił się na Akademii Krakowskie oraz w Wittenberdze, gdzie zapoznał się z myślą reformacyjną. Niektóre z myśli Andrzeja Frycza-Modrzewskiego, refleksje dotyczące wojny czy społecznej roli nauczycieli, choć sformułowane w XVI wieku brzmią niezwykle aktualnie. Posiadał niezwykle wszechstronną wiedzę, był zarówno historykiem filozofii, prawa, pedagogiki jak i teologii, psychologii czy literatury. Jego najbardziej znanym dziełem jest pięć ksiąg traktatu politycznego O poprawie Rzeczypospolitej z 1551 roku.
ur. 20 września 1503 w Wolborzu, zm. 1572 w Wolborzu
Mikołaj Sęp-Szarzyński
Polski poeta przełomu epok renesansu i baroku, piszący zarówno w języku polskim, jak i w łacińskim, tłumacz Ludwika z Grenady. Najznakomitszy obok Jana Kochanowskiego twórca literatury staropolskiej. Uważany czasami za prekursora polskiego baroku i najwybitniejszego przedstawiciela nurtu metafizycznego w poezji polskiej tego okresu. Autor liryków patriotycznych, refleksyjno-filozoficznych sonetów, pieśni, epitafiów i erotyków utrzymanych w duchu manieryzmu. Wybrane utwory: O nietrwałej miłości świata tego, O Bożej Opatrzności na świecie, O Strusie, który zabit na Rastawicy
ur. ok. 1550 w okolicy Lwowa, zm. ok. 1581
Jan Andrzej Morsztyn
Polski polityk i poeta.
Przywódca stronnictwa profrancuskiego, czołowy przedstawiciel polskiego baroku dworskiego, marinista, pradziad Stanisława Augusta Poniatowskiego, ostatniego króla Polski oraz Michała Jerzego Poniatowskiego, ostatniego prymasa I Rzeczypospolitej. Jan Andrzej Morsztyn był typowym poetą dworskim. Jego utwory cechowały się niezwykłym kunsztem. Poprawiał je wielokrotnie, troszcząc się o każdy szczegół. Pisanie nie stanowiło jednak jego życiowej pasji. Traktował je jako rozrywkę, swoistą zabawę słowem. Wybrane utwory
Lutnia , Kanikuła , Fraszki , Nagrobek , Pokuta w kwartanie, Pieśni
ur. 24 czerwca 1621 w Raciborsku, zm. 8 stycznia 1693 w Paryżu
Jan Chryzostom Pasek
Marszałek sejmiku rawskiego, polski pamiętnikarz. Pamiętniki, perłę pamiętnikarstwa staropolskiego, spisywał Pasek w ostatnim okresie swego życia, najpewniej w latach 1690-1695. Wydania drukowanego, opartego niestety o uszkodzony rękopis, dzieło doczekało się w 1836 roku dzięki hrabiemu Edwardowi Raczyńskiemu. Pamiętniki są bardzo ważnym źródłem historycznym, doskonale uzupełniającym dokumenty królewskie, konstytucje sejmowe i staropolskie prawo sądowe. Wiarygodność autora potwierdzają relacje mu współczesnych
ur. ok. 1636 w Węgrzynowicach, zm. 1 sierpnia 1701 w Niedzieliskach
Ignacy Krasicki
Biskup warmiński, arcybiskup gnieźnieński, poeta, prozaik i publicysta, komediopisarz. Jeden z głównych przedstawicieli polskiego oświecenia.Zwany przez sobie współczesnych księciem poetów polskich. Zarówno w "Satyrach", jak i w "Bajkach" poeta często sięgał do dialogu, niekiedy finezyjnie przeplatając dłuższe i krótsze wypowiedzi. W ten sposób Krasicki, mimo że uprawiał twórczość z założenia moralizatorską, nie musiał za każdym razem wyrażać swojej opinii wprost, co mogłoby wprowadzić wrażenie pewnej monotonii. Wybrane utwory: Hymn do miłości ojczyzny, Satyry, Mikołaja Doświadczyńskiego przypadki, Myszeida, Monachomachia, Antymonachomachia
ur. 3 lutego 1735 w Dubiecku, zm. 14 marca 1801 w Berlinie
Hugo Kołłątaj
Polski polityk, mąż stanu, publicysta oświeceniowy, pisarz polityczny, katolicki prezbiter, kanonik, satyryk, poeta, geograf, historyk. Jeden z twórców Konstytucji 3 maja. Jako publicysta zajmował się przede wszystkim nauką, oświatą i wychowaniem, a jego prace poruszające sprawy społeczne i władzy państwowej były podstawą Konstytucji 3 Maja. Pozostawił po sobie wiele utworów publicystycznych, niektóre z nich to: Listy Anonima, Prawo polityczne narodu polskiego, O ustanowieniu i upadku Konstytucji 3 Maja.
ur. 1 kwietnia 1750 w Dederkałach Wielkich, zm. 28 lutego 1812 w Warszawie
Julian Ursyn Niemcewicz
Polski poeta, dramaturg, powieściopisarz, publicysta, historyk, pamiętnikarz, tłumacz, działacz polityczny i kulturalny. Pozostawił po sobie bogatą i różnorodną twórczość. Wiele utwórów było w literaturze polskiej nowatorskimi, m.in. Jan z Tęczyna jest uznawany za pierwszą polską powieścią historyczną. Ogromną popularnością cieszyły się jego bajki, dramaty (szczególnie Powrót posła), Cykl wierszy Śpiewy historyczne, a niejednokrotnie miały także duży wpływ na opinię publiczną i politykę. W swojej twórczości Niemcewicz podejmował problematykę polityczną, ubierając ją w formę historyczną lub satyryczną, co decydowało często o ich sukcesie i wpływie.
ur. 16 lutego 1758 w Skokach na Polesiu, zm. 21 maja 1841 w Paryżu
Stanisław Staszic
Polski działacz oświeceniowy, pisarz polityczny i publicysta,historyk,filozof i tłumacz, przyrodnik – geograf i geolog, ekonomista, współorganizator uniwersytetu w Warszawie i Szkoły Akademiczno-Górniczej w Kielcach. Zwolennik i propagator reform państwa, Przestrogi dla Polski pisał w czasie Sejmu Wielkiego. Za kluczowe dla polskiej niepodległości uważał wzmocnienie gospodarki przez oddanie chłopom na własność uprawianej przez nich ziemi. Najważniejsze dzieła:
Uwagi nad życiem Jana Zamoyskiego, Przestrogi dla Polski, O ziemorództwie Karpatów i innych gór i równin Polski. Przełożył także na polski Iliadę oraz francuskie prace naukowe.
ur. przed 6 listopada 1755 w Pile, zm. 20 stycznia 1826 w Warszawie
Adam Mickiewicz
Adam Mickiewicz to jedno z najważniejszych nazwisk polskiej literatury. Jeden z trzech, obok Juliusza Słowackiego i Zygmunta Krasińskiego, wielkich wieszczów epoki romantyzmu na stałe zapisał się w historii jako niezwykle utalentowany tłumacz, działacz polityczny, ale przede wszystkim poeta, autor ponadczasowych wierszy, poematów i dramatów, jak na przykład „Pan Tadeusz”, „Dziady”, „Sonety krymskie”, „Konrad Wallenrod” czy „Reduta Ordona”. Swoją twórczością przesiąkniętą patriotyzmem, mistycyzmem i polskim mesjanizmem inspirował i wciąż inspiruje kolejne pokolenia twórców. "Pan Tadeusz" stał się najbardziej popularnym w kolejnych pokoleniach dziełem literatury polskiej.
ur. 24 grudnia 1798 w Zaosiu lub Nowogródkuzm. 26 listopada 1855 w Konstantynopolu
Juliusz Słowacki
Polski poeta, przedstawiciel romantyzmu, dramaturg i epistolograf. Obok Mickiewicza i Krasińskiego określany jako jeden z Wieszczów Narodowych. Utwory Słowackiego, zgodnie z duchem epoki i ówczesną sytuacją narodu polskiego, podejmowały istotne problemy związane z walką narodowowyzwoleńczą, z przeszłością narodu i przyczynami niewoli, ale także poruszały uniwersalne tematy egzystencjalne. Jego twórczość wyróżniała się mistycyzmem, wspaniałym bogactwem wyobraźni, poetyckich przenośni i języka. Wybrane utwory: Kordian, zadżumionych, Beniowski, Testament mój, Balladyna
ur. 4 września 1809 w Krzemieńcu, zm. 3 kwietnia 1849 w Paryżu
Zygmunt Krasiński
Jeden z trójcy wieszczów, największych poetów polskiego romantyzmu. Najbardziej charakterystyczne cechy pisarstwa Krasińskiego to obsesja cierpienia, zagłady i śmierci, a przy tym wewnętrzny konflikt między życiowym konwenansem a etosem romantycznej walki narodowowyzwoleńczej. Dało to obfity plon w postaci twórczości literackiej pełnej frenezji, obrazów piekielnych oraz ostrych dysonansów na tle religijnym i społecznym. Wybrane utwory: Nie-boska komedia, Agaj-Han, Irydion, Przedświt, Psalmy przyszłości
ur. 19 lutego 1812 w Paryżu, zm. 23 lutego 1859 w Paryżu
Cyprian Kamil Norwid
Polski poeta, prozaik, dramatopisarz, eseista, grafik, rzeźbiarz, malarz i filozof. Często uznawany za ostatniego z czterech najważniejszych polskich poetów romantycznych. Wielu historyków literatury uważa jednak taki pogląd za zbytnie uproszczenie, zaliczając jego twórczość raczej do klasycyzmu i parnasizmu. Po jego śmierci wiele z jego dzieł zostało zapomnianych. Za życia niedoceniany, odkryty ponownie w okresie Młodej Polski. Do najważniejszych poematów Norwida należą Promethidion, Quidam i Rzecz o wolności słowa. Stworzył cykl swoich najpiękniejszych wierszy "Vade-mecum" zawierający m.in. takie arcydzieła, jak Bema pamięci żałobny rapsod i Fortepian Chopina
ur. 24 września 1821 w Laskowie-Głuchach, zm. 23 maja 1883 w Paryżu
Aleksander Fredro
Polski komediopisarz, pamiętnikarz, poeta, ziemianin, oficer, wolnomularz, tworzył w epoce romantyzmu. Uważany jest za najwybitniejszego komediopisarza w historii literatury polskiej. Był autorem komedii obyczajowych z życia szlachty, głównie prowincjonalnej. Pisywał również wiersze, poematy, aforyzmy. Fredro ukazał mistrzostwo w tworzeniu charakterystyki bohaterów, kształtowaniu akcji i giętkości języka. Do utworów wprowadzał akcenty humorystyczne i elementy komiki ludowego teatru, ówcześnie właściwe tylko farsie. Utwory Fredry weszły na stałe do kanonu polskiej literatury: Zemsta, bajki: Małpa w kąpieli, Paweł i Gaweł, Pan Jowialski.
ur. 20 czerwca 1793 w Surochowie koło Jarosławia, zm. 15 lipca 1876 we Lwowie
Józef Ignacy Kraszewski
Polski pisarz, publicysta, wydawca, historyk, encyklopedysta, działacz społeczny i polityczny, współzałożyciel Macierzy Polskiej, autor z największą liczbą wydanych książek i wierszy w historii literatury polskiej oraz malarz. Najważniejszym działem twórczości Kraszewskiego są powieści, w ciągu 57 lat napisał ich 232, w tym 144 powieści społecznych, obyczajowych i ludowych i 88 historycznych. Zawarł w nich obraz współczesnego mu społeczeństwa oraz polskiej narodowej przeszłości. Część powieści Kraszewskiego jak "Stara baśń" pozostaje do dziś popularna. Pisywał też wiersze, poematy i dramaty jak "Miód kasztelański" czy "Panie Kochanku".
ur. 28 lipca 1812 w Warszawie, zm. 19 marca 1887 w Genewie
Henryk Sienkiewicz
Kryptonim „Litwos", polski nowelista, powieściopisarz i publicysta. Laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury (1905) za całokształt twórczości. Jeden z najpopularniejszych polskich pisarzy przełomu XIX i XX w.Trylogia (Ogniem i mieczem, Pan Wołodyjowski, Potop)pozostaje jednym z najbardziej popularnych dzieł polskiej literatury. Sienkiewicz wznosi gatunek literatury historycznej na wysoki poziom artystyczny, przede wszystkim dzięki doskonałej archaizacji języka oraz znakomitej, plastycznej konstrukcji literackich postaci. Utwory: Quo vadis, Krzyżacy, W pustyni i w puszczy, Latarnik, Janko Muzykant, Rodzina Połanieckich.
ur. 5 maja 1846 w Woli Okrzejskiej, zm. 15 listopada 1916 w Vevey
Bolesław Prus
Właściwie Aleksander Głowacki, polski pisarz, prozaik, nowelista i publicysta okresu pozytywizmu, współtwórca polskiego realizmu, kronikarz Warszawy, myśliciel i popularyzator wiedzy, działacz społeczny, propagator turystyki pieszej i rowerowej. Tematem jego wczesnej twórczości było przedstawienie krzywdy społecznej skontrastowanej z jałowością życia zamkniętego w swoim świecie ziemiaństwa (Dusze w niewoli, Anielka). Jego pierwszą dużą powieścią była Placówka. Następnie powstała powieść Lalka. Prus napisał także powieść społeczno-obyczajową Emancypantki. W swojej jedynej powieści historycznej Faraon przedstawił, na tle fragmentu historii starożytnego Egiptu, mechanizmy władzy i społeczeństwa.
ur. 20 sierpnia 1847 w Hrubieszowie, zm. 19 maja 1912 w Warszawie
Eliza Orzeszkowa
Polska pisarka epoki pozytywizmu, autorka powieści Nad Niemnem, nominowana do Nagrody Nobla w dziedzinie literatury w 1905. Jedna z najwybitniejszych powieściopisarek w okresie polskiego pozytywizmu.Ponieważ Eliza Orzeszkowa interesowała się kwestią kobiecą, w tym feminizmem, porównywano ją do George Sand, francuskiej pisarki o poglądach feministycznych. Była wybitną polską pisarką, której utwory przetłumaczono na wiele języków świata. W jej pisarstwie można odnaleźć opisy dotyczące rodziny, relacji narodowościowych, problematyki kobiecej. Zachęcała kobiety do pracy nad sobą, racjonalnego postrzegania procesów społecznych.
ur. 6 czerwca 1841 w Milkowszczyźnie, zm. 18 maja 1910 w Grodniey
Maria Konopnicka
Polska poetka i nowelistka okresu realizmu, krytyczka literacka, publicystka i tłumaczka. Jedna z najwybitniejszych polskich pisarek w historii. W 1908 opublikowała Rotę, wiersz, który stanowił punkt kulminacyjny publicystycznej kampanii poetki przeciwko polityce germanizacyjnej w zaborze pruskim. Utwory Konopnickiej zawierają protest przeciwko niesprawiedliwości społecznej oraz ustrojowi niosącemu ucisk i krzywdę. Nacechowane są patriotyzmem, liryzmem i sentymentalizmem. Wybrane utówry dla dzieci: O krasnoludkach i o sierotce Marysi, Na jagody, Dym, Nasza szkapa
ur. 23 maja 1842 w Suwałkach, zm. 8 października 1910 we Lwowie
Wiktor Gomulicki
Polski poeta, powieściopisarz, eseista, badacz historii Warszawy, kolekcjoner. Jeden z najważniejszych twórców polskiego pozytywizmu.W jego twórczości największe znaczenie mają utwory poetyckie, odznaczające się finezyjną kunsztownością formy, o urozmaiconej strofice i budowie wersyfikacyjnej. Tworzył także utwory o tematyce refleksyjno-filozoficznej i pacyfistycznej. W swojej twórczości poruszał tradycje, życie codzienne i piękno Warszawy. Wybrane utwóry: Biały sztandar, W kamienicy „Pod Okrętem", Schadzka, Warszawa wczorajsza, Powieści: Wspomnienia niebieskiego mundurka.
ur. 17 października 1848 w Ostrołęce, zm. 14 lutego 1919 w Warszawie
Gabriela Zapolska
Polska aktorka, dramatopisarka, powieściopisarka, publicystka, krytyczka teatralna i artystyczna.Przedstawicielka polskiego naturalizmu, wykpiwała moralną obłudę mieszczaństwa; pisała komedie satyryczne, dramaty i powieści. Autorka skupiała się przeważnie na aprobacie lub negacji jakichś cech ludzkich lub zjawisk społecznych. Sama podkreślała, że traktuje swoją twórczość jako protest przeciwko wszelkiej obłudzie. Zwracała uwagę na rolę rekwizytów, dekoracji, mimiki i na zróżnicowanie języka kreowanych bohaterów. Utwóry: Moralność pani Dulskiej, Wodzirej, Żabusia.
ur. 30 marca 1857 w Podhajcach, zm. 17 grudnia 1921 we Lwowie
Adam Asnyk
Poeta, publicysta, działacz patriotyczny, podejmujący w swej twórczości refleksję nad przeżywanym kryzysem światopoglądowym, pogłębionym klęską narodową. W swej liryce wyrażał tęsknotę za "siłą ducha"i pragnienie odrodzenia "duszy współczesnej", co stało się przyczynkiem do nadania mu miana "poety-filozofa".Za życia uznawano Asnyka za najwybitniejszego poetę epoki pozytywizmu, choć historycy literatury przypisują go często do drugiej generacji romantyków. Najważniejsze dzieła "Nad głębiami" – cykl sonetów "Poezje" 1869 "Poezje" 1872 "Poezje" 1880 "Poezje" 1894
ur. 11 września 1838 w Kaliszu, zm. 2 sierpnia 1897 w Krakowie
Leopold Staff
Polski poeta, tłumacz i eseista. Jeden z najwybitniejszych twórców literatury XX wieku, kojarzony głównie jako przedstawiciel współczesnego klasycyzmu. Zaliczany do czołowych poetów młodopolskich, w okresie międzywojennym stał się duchowym przywódcą skamandrytów. Już za życia nazywany „pomnikiem polskiej poezji”, postrzegany jako wzór klasyka i artysty-mędrca. W roku 1950 nominowany do Nagrody Nobla w dziedzinie literatury. Tworzył w czterech różnych epokach literackich. Wielokrotnie zmieniał formę swych wierszy, jednak zdołał utrzymać ich niepowtarzalny styl, których stałym elementem było pojmowanie poezji jako ocalenia sumienia i nauki służącej osiąganiu pełni człowieczeństwa.
ur. 14 listopada 1878 we Lwowie, zm. 31 maja 1957 w Skarżysku-Kamiennej
Stefan Żeromski
Polski prozaik, publicysta, dramaturg; pierwszy prezes polskiego PEN Clubu. Czterokrotnie nominowany do Nagrody Nobla w dziedzinie literatury (1921, 1922, 1923, 1924). Jeden z najwybitniejszych pisarzy polskich w historii. Ze względu na zaangażowanie społeczne nazwany był „sumieniem polskiej literatury”. Stefan Żeromski w swoich dziełach poruszał często problematykę społeczną. W centrum jego zainteresowań znalazł się temat ubóstwa, katastrofalne położenie robotników i chłopów, i obserwacje tych grup zbliżyły go do poglądów socjalistycznych . Dzieła: Syzyfowe prace, Siłaczka, Przedwiośnie, Ludzie bezdomni, Doktor Piotr, Rozdziobią nas kruki i wrony.
ur. 14 października 1864 w Strawczynie, zm. 20 listopada 1925 w Warszawie
Bolesław Leśmian
Polski poeta i prozaik żydowskiego pochodzenia, czołowy przedstawiciel literatury dwudziestolecia międzywojennego, krytyk literacki.Uznany za najbardziej nowatorską, najoryginalniejszą i najbardziej skrajną indywidualność. Jego twórczość ucieka od wpływu historii, realizuje się w wymiarach filozoficzno-metafizycznym i psychologicznym. Twórczość:
Dusiołek Trupięgi Przygody Sindbada Żeglarza Klechdy sezamowe Szewczyk
ur. 22 stycznia 1877 w Warszawie, zm. 5 listopada 1937
Kazimierz Przerwa-Tetmajer
Polski poeta, nowelista, powieściopisarz, przedstawiciel Młodej Polski.Tetmajer szybko zyskał sławę, która jednak trwała dość krótko. Jego poezja to sztandarowe dzieła dekadenckiej twórczości młodopolskiej, on sam został uznany za poetę na wskroś modernistycznego. Stał się pierwowzorem postaci poety w Weselu Wyspiańskiego. Zasłynął również jako piewca urody Tatr. Młodość spędzona w Ludźmierzu związała go z Podhalem, ze Spiszem i z Tatrami. Wyrazem tego sentymentu są: cykl opowieści pisanych góralszczyzną Na skalnym Podhalu i epopeja tatrzańska Legenda Tatr.
ur. 12 lutego 1865 w Ludźmierzu, zm. 18 stycznia 1940 w Warszawie
Stanisław Wyspiański
Stanisław Wyspiański to wybitny polski dramatopisarz epoki Młodej Polski, a także malarz oraz poeta, jeden z największych twórców utworów scenicznych, związany z nurtem symbolizmu. Bywa nazywany czwartym wieszczem polskim. Wyspiański jest autorem jednego z najważniejszych dramatów w historii polskiej literatury, „Wesela”, które jest uznawane za arcydzieło. Dramat jest druzgocącą, i poniekąd złośliwą, diagnozą ówczesnego społeczeństwa i jego stosunku do ojczyzny. Jest autorem również także takich sztuk jak „Noc listopadowa”, „Warszawianka”, „Klątwa” oraz „Wyzwolenie”.
ur. 15 stycznia 1869 w Krakowie[, zm. 28 listopada 1907 w Krakowie
Stanisław Ignacy Witkiewicz
Pseudonim Witkacy. Był polskim pisarzem, malarzem i fotografem znanym ze swojego burzliwego i ekscentrycznego życia artystycznego i towarzyskiego. Jego teksty, w szczególności utwory sceniczne, przetłumaczono na ponad 30 języków obcych, są najczęściej inscenizowanymi polskimi dramatami na zagranicznych scenach. Stanisław Ignacy Witkiewicz ma w swoim dorobku literackim ponad 30 dramatów oraz cztery powieści, między innymi utwory „Szewcy”, „622 upadki Bunga”, „Pożegnanie jesieni” oraz „W małym dworku”.
ur. 24 lutego 1885 w Warszawie, zm. 18 września 1939 w Jeziorach
Jan Brzechwa
Polski adwokat i poeta pochodzenia żydowskiego, autor bajek i wierszy dla dzieci, satyrycznych tekstów dla dorosłych, a także tłumacz literatury rosyjskiej. Jan Brzechwa jest postacią kultową w polskiej literaturze skierowanej do najmłodszych czytelników. Szczególną popularność i stałe miejsce w panteonie najważniejszych polskich pisarzy i poetów XX wieku przyniosły mu książki o Panu Kleksie – „Akademia pana Kleksa”, „Podróże pana Kleksa” i „Tryumf pana Kleksa”, a także liczne wiersze, do dziś uwielbiane przez kolejne pokolenia dzieci, w tym: „Kaczka Dziwaczka”, „Tańcowała igła z nitką”, „Na straganie” czy „Żuraw i czapla”.
ur. 15 sierpnia 1898 w Żmerynce, zm. 2 lipca 1966 w Warszawie
Józef Czechowicz
Był poetą, twórcą własnej odmiany programu poetyckiego Awangardy, redaktorem pism literackich, dziecięcych i nauczycielem. Założył grupę poetycką „Reflektor”. Józef Czechowicz tworzył lirykę nastrojową, oniryczną i wizyjno-historyczną, stosował, fonostylistykę, lubił asyndeton. Chętnie sięgał do obrazów i motywów mitologicznych, baśni i magii. Rytmika wielu utworów była pokrewna pieśni ludowej. W ostatnich swych utworach stał się wyrazicielem katastrofizmu, wyrażając w nich przeczucie rysującej się na horyzoncie tragedii, niepewność i niepokój. Rdzeniem dorobku jest liryka zawarta w kolejnych zbiorach wierszy: Kamień, Dzień jak co dzień , Ballada z tamtej strony , Stare kamienie.
ur. 15 marca 1903 w Lublinie, zm. 9 września 1939 w Lublinie
Witold Gombrowicz
Polski powieściopisarz, nowelista i dramaturg. Jego twórczość cechuje głęboka analiza psychologiczna człowieka jako uwikłanego w spuściznę kultury i w innych ludzi. Znany przede wszystkim z utworów „Ferdydurke”, „Trans-Atlantyk” oraz „Bakakaj”. Witold Gombrowicz jest też autorem takich książek jak „Kosmos”, „Pornografia”, jak również dramatów „Ślub” i „Iwona, księżniczka Burgunda” oraz opowiadań, które zostały zebrane w książkach takich jak „Pamiętnik z okresu dojrzewania”. Witold Gombrowicz pisał również dziennik, który został wydany w trzech tomach oraz legendarnego, przez lata skrywanego prywatnego dziennika, który ukazał się pod tytułem „Kronos”.
ur. 4 sierpnia 1904 w Małoszycach, zm. 24 lipca 1969 w Vence
Jarosław Iwaszkiewicz
Polski prozaik, poeta, eseista, tłumacz i librecista, współtwórca grupy poetyckiej Skamander, współpracownik „Wiadomości Literackich”, redaktor naczelny miesięcznika literackiego „Twórczość”. Czterokrotnie nominowany do Nagrody Nobla w dziedzinie literatury. Iwaszkiewicz ma w swoim dorobku kilkanaście tomików poezji, blisko trzydzieści dzieł prozatorskich, w tym najbardziej znane opowiadania „Panny z Wilka”, „Ikar” i powieść „Sława i chwała”, a także pięć dramatów.
ur. 20 lutego 1894 w Kalniku, zm. 2 marca 1980 w Warszawie
Julian Tuwim
Polski poeta żydowskiego pochodzenia, pisarz, autor wodewili, skeczy, librett operetkowych i tekstów piosenek; jeden z najpopularniejszych poetów dwudziestolecia międzywojennego. Współzałożyciel kabaretu literackiego „Pod Picadorem” i grupy poetyckiej „Skamander”. Znany był ze swojego specyficznego humoru objawiającego się bystrością umysłu i świeżością. Świeżości tej szukał najczęściej w języku – głównym orężu modernizmu, a szczególnie postmodernizmu. Był autorem tekstów kabaretowych, rewiowych i librecistą oraz autorem tekstów politycznych i popularnych wierszy dla dzieci, m.in. Lokomotywa, Ptasie radio, Pan Hilary, Słoń Trąbalski, Bambo.
ur. 13 września 1894 w Łodzi, zm. 27 grudnia 1953 w Zakopanem
Kornel Makuszyński
Był prozaikiem, poetą, krytykiem teatralnym, felietonistą. Kojarzony jest przede wszystkim z książkami dla dzieci i młodzieży: „Szatan z siódmej klasy”, „Przyjaciel wesołego diabła”, „Awantura o Basię”. W młodości autor prowadził nieco „awanturniczy” tryb życia. We Lwowie zdobył nie tylko wykształcenie gimnazjalne, lecz także uniwersyteckie. Studiował też literaturę francuską w Paryżu. Makuszyńskiego wspomina się jako człowieka, którego nieodłączną cechą była wesołość. Przepełnione humorem są również jego książki. To on jest autorem zdania: „Stracony jest każdy dzień bez uśmiechu”. Autor propagował „naiwną, prostą wiarę w serce człowieka”. W swojej twórczości przemycał także ważne treści etyczne i patriotyczne.
ur. 8 stycznia 1884 w Stryju, zm. 31 lipca 1953 w Zakopanem
Krzysztof Kamil Baczyński
Polski poeta czasu wojny, podchorąży Armii Krajowej, podharcmistrz Szarych Szeregów, jeden z przedstawicieli pokolenia Kolumbów, w czasie okupacji związany z pismem „Płomienie” oraz miesięcznikiem „Droga”. Zginął w czasie powstania warszawskiego jako żołnierz batalionu „Parasol” Armii Krajowej. W ciągu swojej krótkiej, zakończonej przedwcześnie kariery poetyckiej wydał zaledwie kilka tomów wierszy, jak „Zamkniętym echem”, „Dwie miłości” oraz „Wiersze wybrane”, jednak również po jego śmierci ukazywały się zbiory z wyborem jego utworów.
ur. 22 stycznia 1921 w Warszawie, zm. 4 sierpnia 1944 w Warszawie
Tadeusz Borowski
Polski poeta czasu wojny, podchorąży Armii Krajowej, podharcmistrz Szarych Szeregów, jeden z przedstawicieli pokolenia Kolumbów, w czasie okupacji związany z pismem „Płomienie” oraz miesięcznikiem „Droga”. Zginął w czasie powstania warszawskiego jako żołnierz batalionu „Parasol” Armii Krajowej. W ciągu swojej krótkiej, zakończonej przedwcześnie kariery poetyckiej wydał zaledwie kilka tomów wierszy, jak „Zamkniętym echem”, „Dwie miłości” oraz „Wiersze wybrane”, jednak również po jego śmierci ukazywały się zbiory z wyborem jego utworów.
ur. 12 listopada 1922 w Żytomierzu, zm. 3 lipca 1951 w Warszawie
Zofia Nałkowska
Była prozaikiem, dramatopisarką i publicystką. Wykształcenie zdobywała w domu, na pensji oraz na wykładach tajnego Uniwersytetu Latającego. Pisarka wiele podróżowała, działała w Stowarzyszeniu Kursów dla Analfabetów, współpracowała z prasą warszawską. Była członkiem Polskiej Akademii Literatury. W okresie II wojny światowej pisarka brała też udział w konspiracyjnym życiu literackim. Od 1945 roku mieszkała w Łodzi. Działała w Głównej Komisji Badania Zbrodni Niemieckich. Zofia Nałkowska to jedna z najwybitniejszych przedstawicielek nurtu psychologicznego w polskiej prozie międzywojennej. Wśród wielu dzieł pisarki znajdują się: ,"Granica", "Medaliony", "Mój ojciec".
ur. 10 listopada 1884 w Warszawie, zm. 17 grudnia 1954 w Warszawie
Aleksander Kamiński
Pedagog, wychowawca, profesor nauk humanistycznych, współtwórca metodyki zuchowej, instruktor harcerski, harcmistrz, żołnierz Armii Krajowej oraz jeden z ideowych przywódców Szarych Szeregów. Przewodniczący Prezydium Rady Naczelnej Związku Harcerstwa Polskiego. W historii polskiej literatury wpisał się wydanej po raz pierwszy w okupowanej Warszawie książki „Kamienie na szaniec”, opowiadającej o harcerzach Szarych Szeregów oraz ich heroicznej walce podczas II wojny światowej.
ur. 28 stycznia 1903 w Warszawie, zm. 15 marca 1978 w Warszawie
Miron Białoszewski
Poeta, prozaik, dramatopisarz.W okresie okupacji zadał maturę na tajnych kompletach i rozpoczął studia polonistyczne. Po powstaniu został wywieziony na przymusowe roboty do Niemiec. Uciekł z transportu i po zakończeniu wojny wrócił do Warszawy. Białoszewski pozostał przez całe życie "poetą osobnym". Jego twórczość z trudem daje się poddawać klasyfikacjom. Z wyboru był outsiderem, nie uczestniczył w życiu politycznym, unikał wiązania się z organizacjami i grupami. Jego poezję charakteryzuje pogłębiona refleksja nad językiem, dlatego bywa często określany mianem "poety lingwistycznego". Jego twórczość: Pamiętniki z powstania Warszawskiego, Donosy rzeczywistości, Stara proza, Nowe wiersze.
ur. 30 czerwca 1922 w Warszawie, zm. 17 czerwca 1983 w Warszawie
Wisława Szymborska
Polska poetka, eseistka, krytyczka, tłumaczka, felietonistka. Twórczość Szymborskiej została wyróżniona najbardziej prestiżowymi nagrodami, poczynając od Złotego Medalu Zasłużonego Kulturze „Gloria Artis”, przez Nagrodę Goethego, aż do literackiej Nagrody Nobla, którą otrzymała 3 października 1996 roku. Swoje nieco ironiczne spojrzenie na świat, a także uważne i trafne obserwacje otaczającej rzeczywistości, nierzadko z pewnym przymrużeniem oka prezentowała w utworach zamieszczonych na kartach takich tomów poetyckich jak chociażby „Ludzie na moście” oraz „Chwila”.
ur. 2 lipca 1923 na Prowencie, obecnie część Kórnika, zm. 1 lutego 2012 w Krakowie
Czesław Miłosz
Polski poeta, prozaik, eseista, historyk literatury, tłumacz, dyplomata. W 1980 roku Czesław Miłosz został laureatem literackiej Nagrody Nobla za całokształt twórczości. Wiersze Czesława Miłosza są intelektualne, a metafory, jakich używa – sugestywne. Wprowadził do literatury polskiej nowy gatunek literacki – traktat poetycki. Piętnuje w nim zanik wartości, krytykuje brak moralności i wskazuje na to, co jego zdaniem należałoby zmienić w ludzkiej mentalności. Miłosz jest autorem tomów wierszy „Świat. Poema naiwne” i „Piasek przydrożny”, poematu „Orfeusz i Eurydyka”, powieści „Góry Parnasu”, jak również licznych esejów, między innymi „Zniewolonego umysłu” i „Rodzinnej Europy”.
ur. 30 czerwca 1911 w Szetejniach, zm. 14 sierpnia 2004 w Krakowie
Tadeusz Różewicz
Polski poeta, dramaturg, prozaik i scenarzysta, członek Wydziału VI Twórczości Artystycznej Polskiej Akademii Umiejętności. Za swoje liczne osiągnięcia twórcze, do których zaliczyć można takie wydawnictwa jak m.in. „Kartoteka”, „Niepokój” czy „Przerwany egzamin”, był typowany jako poważny kandydat do otrzymania Nagrody Nobla w dziedzinie literatury. Poezja Różewicza wyraża tragizm osamotnionej jednostki, zagubionej w powojennym świecie zdominowanym przez widmo masowej śmierci, okrucieństwa, obojętności i cywilizacyjnego uniformizmu. Jest to twórczość osoby okaleczonej i porażonej okrucieństwem wojny.
ur. 9 października 1921 w Radomsku, zm. 24 kwietnia 2014 we Wrocławiu
Gustaw Herling Grudziński
Polski prozaik, publicysta i krytyk literacki, jeden z najwybitniejszych polskich pisarzy XX wieku, przez większość życia publikujący za granicą. Najbardziej znaną książką autorstwa Herlinga-Grudzińskiego jest „Inny świat”, w której opisał zatrważającą rzeczywistość rosyjskich obozów pracy. Jest ona oparta na doświadczeniach samego pisarza, który był łagru w Jercewie, po tym jak w 1940 roku został aresztowany przez NKWD. Częstym tematem poruszanym przez Gustawa Herlinga-Grudzińskiego jest moralność, w szczególności zachowanie człowieczeństwa w obliczu nieludzkiego cierpienia i zła.
ur. 20 maja 1919 w Kielcach, zm. 4 lipca 2000 w Neapolu
Stanisław Lem
Polski pisarz gatunku hard science fiction, filozof, futurolog oraz krytyk. Jego książki przetłumaczono na ponad 40 języków obcych, a sprzedaż jego dzieł przekroczyła 30 milionów egzemplarzy. Jego twórczość porusza tematy takie jak: rozwój nauki i techniki, natura ludzka, możliwość porozumienia się istot inteligentnych czy miejsce człowieka we Wszechświecie. W wielu swoich dziełach bardzo trafnie przewidział rozwój nowoczesnych technologii, jak Internet, e-booki, audiobooki czy wirtualna rzeczywistość. Stanisław Lem jest autorem takich powieści jak „Solaris”, „Dzienniki gwiazdowe”, „Fiasko” oraz „Bajki robotów”.
ur. 12 lub 13 września 1921 we Lwowie, zm. 27 marca 2006 w Krakowie
Zbigniew Herbert
Polski poeta, eseista, dramaturg, twórca cyklu, autor słuchowisk. Z wykształcenia ekonomista, prawnik i filozof. Laureat ponad dwudziestu nagród literackich. Od końca lat 60. XX w. był jednym z najpoważniejszych pretendentów do Literackiej Nagrody Nobla. Jego książki zostały przetłumaczone na 38 języków. Poezja Herberta jest głęboko zakorzeniona w tradycji europejskiej, często odwołuje się do antycznej mitologii, dzieł filozoficznych i historii. Jednym z charakterystycznych motywów dla poezji Herberta jest postać Pana Cogito, uosabiająca inteligentnego i wrażliwego człowieka przeżywającego moralne dylematy, nie umiejącego poradzić sobie we współczesnym świecie. Twórczość: Struna światła, Pan Cogito, Epilog burzy
ur. 29 października 1924 we Lwowie, zm. 28 lipca 1998 w Warszawie
Ryszard Kapuściński
Był polskim reportażystą, dziennikarzem, publicystą, eseistą, poetą i fotografem. Był redaktorem w gazetach "Sztandar Młodych" i "Polityka". Od 1962 pracował dla Polskiej Agencji Prasowej i był stałym korespondentem zagranicznym w Afryce, Ameryce Łacińskiej i Azji. Teksty Kapuścińskiego cechuje trafna analiza faktów i obiektywizm. Jego książki pisane są jasnym i prostym, ale skłaniającym do myślenia, językiem. Kreśli w nich portrety psychologiczne postaci, konsekwentnie prowadząc narrację. W 2005 roku był powszechnie wymieniany jako jeden z najściślejszego grona faworytów do uzyskania Nagrody Nobla z dziedziny literatury. Twórczość Busz po polsku, Wojna futbolowa, Cesarz, Imperium, Heban, Autoportret reportera, Podróże z Herodotem.
ur. 4 marca 1932 w Pińsku, zm. 23 stycznia 2007 w Warszawie
Henryk Jerzy Chmielewski
Znany bardziej jako Papcio Chmiel. Jeden z ojców polskiego komiksu. Twórca serii o przygodach Tytusa, Romka i A'tomka. Walczył w Powstaniu Warszawskim (pseudonim Jupiter). Pracował jako grafik "Świecie Przygód". Pierwsze komiksy narysował w 1947 roku. Kilka lat później wymyślił trójkę przyjaciół: małego, grubego i nieco przemądrzałego A'tomka, wysokiego, chudego i nieco zwariowanego Romka i szympansa Tytusa, którego ta dwójka uczłowieczała. Trio wspomagał swoimi niesamowitymi wynalazkami (zwłaszcza pojazdami) Profesor T. Alent. Trójka głównych bohaterów była harcerzami. W komiksie często pojawiał się sam autor jako Papcio Chmiel. Charakterystyczna fryzura i wąsów stały się znakiem rozpoznawczym autora.
ur. 7 czerwca 1923 w Warszawie, zm. 22 stycznia 2021 w Warszawie
Janusz Christa
Prekursor polskiego komiksu. Twórca jednej z najpopularniejszych serii o przygodach Kajka i Kokosza. Christa ceniony jest przede wszystkim za mistrzowski warsztat i perfekcyjną kreskę. Rysował bardzo stylowo, a jego kreska była pewna i wyrazista. Potrafił także świetnie opowiadać. Jego fabuły były lekkie, nienachalne i dowcipne. Często zawierały aluzje do rzeczywistości PRL. Adresatami jego komiksów byli jednak przede wszystkim młodsi odbiorcy. Stworzył cykl komiksów o przygodach dwóch marynarzach: Kajtku i Majtku, którzy szybko stali się Kajtkiem i Koko. Największą sławę przyniosła mu jednak seria o przygodach dwóch wojów Kajku i Kokoszu. Pierwsze albumy cyklu były czarno-białe, późniejsze kolorowe.
ur. 19 lipca 1934 w Wilnie, zm. 15 listopada 2008 w Sopocie
Olga Tokarczuk
Współczesna polska pisarka, eseistka, a także autorka scenariuszy. Zdobywczyni wielu literackich nagród, w tym Nagrody Nobla. Jej pierwsza powieść Podróż Ludzi Księgi ukazała się w 1993 roku. W twórczości Tokarczuk można odnaleźć fascynacje teoriami Freuda i Junga, a także pisarstwem Marqueza czy Eliadego. Wiele w niej odniesień do mitologii i Biblii. Pisarka ma zdolność tworzenia plastycznych, działających na wyobraźnię opisów. W codziennych zdarzeniach poszukuje sensów metafizycznych, odwiecznych prawd rządzących ludzkim losem. Twórczość: Prawiek i inne czasy, Dom dzienny, dom nocny, Bieguni, Prowadź swój pług przez kości umarłych, Księgi Jakubowe.
ur. 29 stycznia 1962 w Sulechowie
Andrzej Stasiuk
Andrzej Stasiuk to ceniony poeta, dramaturg, publicysta i krytyk literacki, uznawany za jednego z najważniejszych współczesnych pisarzy polskich. Za swoją twórczość literacką Stasiuk odebrał wiele prestiżowych nagród, między innymi Nagrodę „Nike” 2005 za wspomnienia i refleksje zebrane z podrózy na Ukrainę, Rumunię i Węgry w tomie „Jadąc na Babadag”. Twórczość Stasiuka cieszy się ogromną popularnością również poza granicami Polski. Jest ona dostępna w tłumaczeniach na kilka języków obcych, w tym na angielski, niemiecki, francuski, włoski, rosyjski, ukraiński, szwedzki, hiszpański, czeski, węgierski i holenderski. Jego sztuki nierzadko wystawiane są na deskach niemieckich teatrów.
ur. 25 września 1960 w Warszawie
Andrzej Sapkowski
Andrzej Sapkowski to najpopularniejszy polski pisarz fantasy. Jest najczęściej po Lemie tłumaczonym polskim autorem fantastyki. Jest autorem kultowej sagi o Wiedźminie Geralcie z Rivii, którego przygody zostały przeniesione na ekrany kin oraz w postaci ogromnie popularnej na całym świecie gry komputerowej. Krytycy cenią świat stworzony przez pisarza za czerpanie zarówno z zasobów tradycyjnej fantastyki, jak również z mitologii celtyckiej oraz słowiańskiej – wszystkie elementy świata przedstawionego przeplatają się, uzupełniają i są doprawione sporą dawką humoru, polityki, wielopoziomowymi intrygami i nietuzinkowymi, barwnymi bohaterami, walczącymi z brutalną rzeczywistością i swoim przeznaczeniem.
ur. 21 czerwca 1948 w Łodzi
Dorota Masłowska
Polska pisarka, dramatopisarka, felietonistka, kompozytorka, piosenkarka, producentka muzyczna. Jest laureatką Nagrody Literackiej Nike, którą otrzymała w 2006 roku za powieść Paw królowej. Debiutowała w organizowanym przez miesięcznik "Twój Styl" konkursie "Dzienniki Polek", w którym została nagrodzona. Jej faktyczna kariera literacka rozpoczęła się jednak od powieści "Wojna polsko-ruska pod flagą biało-czerwoną", wydanej w 2002. Uogólniony opis pisarstwa Masłowskiej podkreślaja dwa zagadnienia: negatywny obraz świata oraz nieprawdopodobną energię językową. Język autorki wielokrotnie nazywano "popsutym". Twórczość: Wojna polsko-ruska pod flagą biało-czerwoną, Paw królowej, Między nami dobrze jest.
ur. 3 lipca 1983 w Wejherowie
Jacek Dukaj
Polski pisarz, autor fantastyki. Pisze głównie literaturę science fiction, choć niektóre z jego utworów zaliczyć można również do fantasy. Najczęściej nagradzany polski pisarz fantastycznym. Premiery jego książek to każdorazowo wydarzenia literackie. Autor "Xavrasa Wyżryna", "Czarnych oceanów", "Extensy", "Córki łupieżcy", "Innych pieśni", "Perfekcyjnej niedoskonałości", "Lodu" oraz licznych opowiadań – w tym zekranizowanej przez Tomasza Bagińskiego "Katedry". Utwory Dukaja przetłumaczone zostały na język angielski, niemiecki, włoski, rosyjski, czeski, słowacki, macedoński i węgierski.
ur. 30 lipca 1974 w Tarnowie
Joanna Bator
Joanna Bator jest polską pisarką i publicystką. Mocną pozycję na rynku czytelniczym ugruntowały jej takie tytuły, jak doceniona w Polsce i za granicą powieść pod tytułem „Piaskowa Góra”, „Japoński wachlarz”, uznana za najlepszą antropologiczną pozycję roku 2004, oraz nagrodzona Literacką Nagrodą Nike publikacja „Ciemno, prawie noc”. Jest absolwentką studiów kulturoznawczych na Uniwersytecie Warszawskim. Ponadto pisarka zdobyła tytuł doktora w Szkole Nauk Społecznych w Warszawie, broniąc pionierskiej rozprawy związanej z feministycznymi dyskusjami w odniesieniu do psychoanalizy i postmodernizmu.
ur. 2 lutego 1968 w Wałbrzychu
Remigiusz Mróz
Remigiusz Mróz to jeden z najpopularniejszych współczesnych polskich pisarzy młodego pokolenia. Pisze powieści z różnych gatunków literackich. Największą część jego twórczości stanowią kryminały, jednak autor ma na swoim koncie także thrillery prawnicze, powieści historyczne oraz jedną, jak dotychczas, książkę science fiction. Największą sławę przyniosła mu seria powieści o prawniczce Joannie Chyłce, w skład której wchodzą m.in. powieści „Kasacja”, „Oskarżenie” i „Testament”, cykl z komisarzem Wiktorem Forstem, a także samodzielne powieści jak „Behawiorysta” czy „Nieodnaleziona”.
ur. 15 stycznia 1987 w Opolu
Katarzyna Bonda
Katarzyna Bonda to polska pisarka, dziennikarka, scenarzystka i dokumentalistka, autorka bestsellerowych powieści kryminalnych. Największą popularność przyniosły jej dwie serie książek: cykl z Hubertem Meyerem w roli głównej (Sprawa Niny Frank, Tylko martwi nie kłamią, Florystka) oraz „Cztery żywioły Saszy Załuskiej” (Pochłaniacz 2014, Okularnik 2015 i Lampiony 2016, Czerwony Pająk 2018).
Poza pisaniem powieści, Katarzyna Bonda wykłada, w szkole kreatywnego pisania i pracuje w założonej przez siebie wspólnie z grupą innych pisarzy firmie, świadczącej usługi pisarskie i prowadzącej kursy kreatywnego pisania.
ur. 26 sierpnia 1977 w Białymstoku
Rafał Kosik
Polski pisarz, publicysta i scenarzysta. Łączy fantastykę naukową z elementami horroru i sensacji. Przez trzy lata studiował na Politechnice Warszawskiej, po czym rzucił uczelnię i założył własną firmę. Zajmuje się grafiką komputerową, rysowaniem dowcipów rysunkowych. Opublikował kilkanaście opowiadań fantastycznych oraz powieści: SF dla dorosłych „Mars” i dla młodzieży – „Felix, Net i Nika oraz Gang Niewidzialnych Ludzi”. Za dwa pierwsze tomy z tej serii otrzymał główną nagrodę w konkursie polskiej sekcji IBBY „Książka roku". Kosik zastrzega, że w swoich książkach stara się nie przynudzać, ponieważ czytanie powinno być przyjemnością. Sam najbardziej ceni literaturę SF i horrory. Lubi czytać Lema, Dicka i Kinga.
ur. 8 października 1971 w Warszawie
Marcin Szczygielski
Jest polskim pisarzem, dziennikarzem i grafikiem. Szczygielski ma na swoim koncie wiele powieści dla młodzieży oraz kilkanaście książek dla dorosłych. Za swoją twórczość, szczególnie tę młodzieżową, był wielokrotnie nagradzany. Powieść „Omega” zdobyła wiele wyróżnień oraz została uhonorowana tytułem Książki Roku 2010. Inne powieści młodzieżowe: Czarny młyn, Za niebieskimi drzwiami Czarownica piętro niżej Arka czasu Tuczarnia motyli Teatr Niewidzialnych Dzieci Klątwa dziewiątych urodzin
ur. 28 maja 1972 w Warszawie
Andrzej Maleszka
Andrzej Maleszka jest polskim reżyserem, scenarzystą, a także pisarzem. Jako twórca literatury zasłynął autorstwem powieści dla dzieci i młodzieży należących do serii zatytułowanej „Magiczne drzewo”, na którą składają się takie pozycje jak przykładowo „Czerwone krzesło”, „Cień smoka” oraz „Świat ogromnych”. W ciągu kilkudziesięciu lat pracy zawodowej stworzył wiele sztuk teatralnych oraz zrealizował jako reżyser i scenarzysta ponad trzydzieści produkcji filmowych. W swoich filmach, jak i w spektaklach teatralnych wykazuje się nieprzeciętną fantazją i bogatą inwencją twórczą. W swojej twórczości bowiem w mistrzowski sposób łączy fantastykę i świat realny.
ur. 3 marca 1955 w Poznaniu
Katarzyna Ryrych
Katarzyna Ryrych to polska pisarka i poetka, która swoją twórczość kieruje zarówno do dorosłych, jak i do dzieci i młodzieży. Od czasu swojego literackiego debiutu, który datowany jest na rok 1981, opublikowała kilkanaście powieści, w których wiele miejsca poświęca codziennym lękom i obawom każdego człowieka. Ryrych jest autorką takich książek jak „Król”, „Zginęła mi sosna”, „Denim blue”, „O Stephenie Hawkingu, czarnej dziurze i myszach podłogowych” oraz „Jasne dni, ciemne dni”.
ur. 26 lutego 1959 w Krakowie
1924
1996
1905
2018
1980
Polscy laureaci literackiej nagrody Nobla
Pisanie książki to wspaniała, twórcza i wciągająca zabawa!
8 kroków ... Jak zostać pisarzem?
pierwsze zdanie
określamy odbiorcę
tworzymy zawartość
określamy rodzaj
jak wydać książkę
jak sprzedać książkę
edycja tekstu
oprawa graficzna
Portrety polskich pisarzy i poetów
Biblioteka Szkolna S
Created on February 25, 2021
Start designing with a free template
Discover more than 1500 professional designs like these:
View
Vintage Advent Calendar
View
Professional Advent Calendar
View
Interactive Event Microsite
View
January School Calendar
View
Genial Calendar 2026
View
Annual calendar 2026
View
School Calendar 2026
Explore all templates
Transcript
3 marca Międzynarodowy Dzień pisarzy i poetów
Jak zostać pisarzem?
PORTRETY POLSKICH PISARZY I POETÓW
Laureaci Literackiej Nagrody Nobla
Konkurs
bibliotekawsteszew@gmail.com
Literatura okresu II wojny światowej
Średniowiecze
Literatura najnowsza
Młoda Polska
Romantyzm
Barok
Renesans
Oświecenie
Dwudziestolecie międzywojenne
Pozytywizm
Literatura okresu PRL
Gall Anonim
Anonimowy autor Kroniki polskiej. Mimo cudzoziemskiego pochodzenia uważany za pierwszego polskiego kronikarza. Do Polski Anonim przybył, jak się przypuszcza, z Węgier w roku 1113, za panowania Bolesława Krzywoustego. Został protegowanym kanclerza Michała z rodu Awdańców, w którego otoczeniu zaczął tworzyć Kronikę i czyny książąt czyli władców polskich, określaną w skrócie mianem Kroniki polskiej lub Kroniki Galla Anonima. Prace nad księgą trwały prawdopodobnie do roku 1116. Dzieło nie zostało ukończone. Jego najstarszy zachowany rękopis pochodzi dopiero z XIV wieku.
ur. w XI w., zm. po 1116
Jan Długosz
Polski historyk, kronikarz, twórca dzieła Historia, duchowny, geograf, pierwszy heraldyk polski, dyplomata; wychowawca synów Kazimierza Jagiellończyka, posiadał przywilej kreacji notarialnej. Autor licznych publikacji historycznych, w tym najsłynniejszego dzieła Annales seu cronicae incliti Regni Poloniae (Roczniki, czyli kroniki sławnego Królestwa Polskiego), obejmującego historię Polski od najdawniejszych czasów do 1480.
ur. 1 grudnia 1415 w Brzeźnicy, zm. 19 maja 1480 w Krakowie
Jan Kochanowski
Polski poeta, tłumacz.Uważany za jednego z najwybitniejszych twórców poezji polskiej, który przyczynił się do rozwoju polskiego języka literackiego, zwany jest ojcem poezji polskiej. Lista dzieł Jana Kochanowskiego obejmuje kilkaset utworów, w znacznej części wierszowanych, pisanych w języku polskim i po łacinie. Poeta czarnoleski jest autorem: 301 fraszek, 59 pieśni, wierszowanych tragedii "Odprawa posłów greckich", przekładu 150 psalmów. Największą pamięć zyskał dzięki Trenom, napisanym po śmierci ukochanej córki Urszulki Kochanowskiej w 1579. W trenach opisywał zmarłą córkę Urszulę jako dziecko idealne.
ur. ok. 1530 w Sycynie, zm. 22 sierpnia 1584 w Lublinie)
Mikołaj Rej
Polski poeta i prozaik renesansowy, tłumacz, a także polityk. Pseudonim Ambroży Kurczbok Rożek. Uznawano go za „ojca literatury polskiej”, zawdzięczał to autorskiemu posłaniu zawartemu w zbiorze Zwierzyniec: "A niechaj narodowie wżdy postronni znają, iż Polacy nie gęsi, iż swój język mają". W posłaniu tym autor, zgodnie z ideałami reformacji, daje do zrozumienia, że Polacy mają nie język gęsi, lecz swój własny, polski i tym samym deklaruje kulturową i polityczną niezależność. Wybrane dzieła: Dialogi: Rozmowa Lwa z Kotem, Przekład: Psałterza Dawidów, Krótka rozprawa między panem, wójtem a plebanem, Żywot Józefa, Źwierzyniec.
ur. 4 lutego 1505, zm. między 8 września a 5 października 1569
Andrzej Frycz Modrzewski
Polski pisarz polityczny okresu renesansu, sekretarz królewski. Kształcił się na Akademii Krakowskie oraz w Wittenberdze, gdzie zapoznał się z myślą reformacyjną. Niektóre z myśli Andrzeja Frycza-Modrzewskiego, refleksje dotyczące wojny czy społecznej roli nauczycieli, choć sformułowane w XVI wieku brzmią niezwykle aktualnie. Posiadał niezwykle wszechstronną wiedzę, był zarówno historykiem filozofii, prawa, pedagogiki jak i teologii, psychologii czy literatury. Jego najbardziej znanym dziełem jest pięć ksiąg traktatu politycznego O poprawie Rzeczypospolitej z 1551 roku.
ur. 20 września 1503 w Wolborzu, zm. 1572 w Wolborzu
Mikołaj Sęp-Szarzyński
Polski poeta przełomu epok renesansu i baroku, piszący zarówno w języku polskim, jak i w łacińskim, tłumacz Ludwika z Grenady. Najznakomitszy obok Jana Kochanowskiego twórca literatury staropolskiej. Uważany czasami za prekursora polskiego baroku i najwybitniejszego przedstawiciela nurtu metafizycznego w poezji polskiej tego okresu. Autor liryków patriotycznych, refleksyjno-filozoficznych sonetów, pieśni, epitafiów i erotyków utrzymanych w duchu manieryzmu. Wybrane utwory: O nietrwałej miłości świata tego, O Bożej Opatrzności na świecie, O Strusie, który zabit na Rastawicy
ur. ok. 1550 w okolicy Lwowa, zm. ok. 1581
Jan Andrzej Morsztyn
Polski polityk i poeta. Przywódca stronnictwa profrancuskiego, czołowy przedstawiciel polskiego baroku dworskiego, marinista, pradziad Stanisława Augusta Poniatowskiego, ostatniego króla Polski oraz Michała Jerzego Poniatowskiego, ostatniego prymasa I Rzeczypospolitej. Jan Andrzej Morsztyn był typowym poetą dworskim. Jego utwory cechowały się niezwykłym kunsztem. Poprawiał je wielokrotnie, troszcząc się o każdy szczegół. Pisanie nie stanowiło jednak jego życiowej pasji. Traktował je jako rozrywkę, swoistą zabawę słowem. Wybrane utwory Lutnia , Kanikuła , Fraszki , Nagrobek , Pokuta w kwartanie, Pieśni
ur. 24 czerwca 1621 w Raciborsku, zm. 8 stycznia 1693 w Paryżu
Jan Chryzostom Pasek
Marszałek sejmiku rawskiego, polski pamiętnikarz. Pamiętniki, perłę pamiętnikarstwa staropolskiego, spisywał Pasek w ostatnim okresie swego życia, najpewniej w latach 1690-1695. Wydania drukowanego, opartego niestety o uszkodzony rękopis, dzieło doczekało się w 1836 roku dzięki hrabiemu Edwardowi Raczyńskiemu. Pamiętniki są bardzo ważnym źródłem historycznym, doskonale uzupełniającym dokumenty królewskie, konstytucje sejmowe i staropolskie prawo sądowe. Wiarygodność autora potwierdzają relacje mu współczesnych
ur. ok. 1636 w Węgrzynowicach, zm. 1 sierpnia 1701 w Niedzieliskach
Ignacy Krasicki
Biskup warmiński, arcybiskup gnieźnieński, poeta, prozaik i publicysta, komediopisarz. Jeden z głównych przedstawicieli polskiego oświecenia.Zwany przez sobie współczesnych księciem poetów polskich. Zarówno w "Satyrach", jak i w "Bajkach" poeta często sięgał do dialogu, niekiedy finezyjnie przeplatając dłuższe i krótsze wypowiedzi. W ten sposób Krasicki, mimo że uprawiał twórczość z założenia moralizatorską, nie musiał za każdym razem wyrażać swojej opinii wprost, co mogłoby wprowadzić wrażenie pewnej monotonii. Wybrane utwory: Hymn do miłości ojczyzny, Satyry, Mikołaja Doświadczyńskiego przypadki, Myszeida, Monachomachia, Antymonachomachia
ur. 3 lutego 1735 w Dubiecku, zm. 14 marca 1801 w Berlinie
Hugo Kołłątaj
Polski polityk, mąż stanu, publicysta oświeceniowy, pisarz polityczny, katolicki prezbiter, kanonik, satyryk, poeta, geograf, historyk. Jeden z twórców Konstytucji 3 maja. Jako publicysta zajmował się przede wszystkim nauką, oświatą i wychowaniem, a jego prace poruszające sprawy społeczne i władzy państwowej były podstawą Konstytucji 3 Maja. Pozostawił po sobie wiele utworów publicystycznych, niektóre z nich to: Listy Anonima, Prawo polityczne narodu polskiego, O ustanowieniu i upadku Konstytucji 3 Maja.
ur. 1 kwietnia 1750 w Dederkałach Wielkich, zm. 28 lutego 1812 w Warszawie
Julian Ursyn Niemcewicz
Polski poeta, dramaturg, powieściopisarz, publicysta, historyk, pamiętnikarz, tłumacz, działacz polityczny i kulturalny. Pozostawił po sobie bogatą i różnorodną twórczość. Wiele utwórów było w literaturze polskiej nowatorskimi, m.in. Jan z Tęczyna jest uznawany za pierwszą polską powieścią historyczną. Ogromną popularnością cieszyły się jego bajki, dramaty (szczególnie Powrót posła), Cykl wierszy Śpiewy historyczne, a niejednokrotnie miały także duży wpływ na opinię publiczną i politykę. W swojej twórczości Niemcewicz podejmował problematykę polityczną, ubierając ją w formę historyczną lub satyryczną, co decydowało często o ich sukcesie i wpływie.
ur. 16 lutego 1758 w Skokach na Polesiu, zm. 21 maja 1841 w Paryżu
Stanisław Staszic
Polski działacz oświeceniowy, pisarz polityczny i publicysta,historyk,filozof i tłumacz, przyrodnik – geograf i geolog, ekonomista, współorganizator uniwersytetu w Warszawie i Szkoły Akademiczno-Górniczej w Kielcach. Zwolennik i propagator reform państwa, Przestrogi dla Polski pisał w czasie Sejmu Wielkiego. Za kluczowe dla polskiej niepodległości uważał wzmocnienie gospodarki przez oddanie chłopom na własność uprawianej przez nich ziemi. Najważniejsze dzieła: Uwagi nad życiem Jana Zamoyskiego, Przestrogi dla Polski, O ziemorództwie Karpatów i innych gór i równin Polski. Przełożył także na polski Iliadę oraz francuskie prace naukowe.
ur. przed 6 listopada 1755 w Pile, zm. 20 stycznia 1826 w Warszawie
Adam Mickiewicz
Adam Mickiewicz to jedno z najważniejszych nazwisk polskiej literatury. Jeden z trzech, obok Juliusza Słowackiego i Zygmunta Krasińskiego, wielkich wieszczów epoki romantyzmu na stałe zapisał się w historii jako niezwykle utalentowany tłumacz, działacz polityczny, ale przede wszystkim poeta, autor ponadczasowych wierszy, poematów i dramatów, jak na przykład „Pan Tadeusz”, „Dziady”, „Sonety krymskie”, „Konrad Wallenrod” czy „Reduta Ordona”. Swoją twórczością przesiąkniętą patriotyzmem, mistycyzmem i polskim mesjanizmem inspirował i wciąż inspiruje kolejne pokolenia twórców. "Pan Tadeusz" stał się najbardziej popularnym w kolejnych pokoleniach dziełem literatury polskiej.
ur. 24 grudnia 1798 w Zaosiu lub Nowogródkuzm. 26 listopada 1855 w Konstantynopolu
Juliusz Słowacki
Polski poeta, przedstawiciel romantyzmu, dramaturg i epistolograf. Obok Mickiewicza i Krasińskiego określany jako jeden z Wieszczów Narodowych. Utwory Słowackiego, zgodnie z duchem epoki i ówczesną sytuacją narodu polskiego, podejmowały istotne problemy związane z walką narodowowyzwoleńczą, z przeszłością narodu i przyczynami niewoli, ale także poruszały uniwersalne tematy egzystencjalne. Jego twórczość wyróżniała się mistycyzmem, wspaniałym bogactwem wyobraźni, poetyckich przenośni i języka. Wybrane utwory: Kordian, zadżumionych, Beniowski, Testament mój, Balladyna
ur. 4 września 1809 w Krzemieńcu, zm. 3 kwietnia 1849 w Paryżu
Zygmunt Krasiński
Jeden z trójcy wieszczów, największych poetów polskiego romantyzmu. Najbardziej charakterystyczne cechy pisarstwa Krasińskiego to obsesja cierpienia, zagłady i śmierci, a przy tym wewnętrzny konflikt między życiowym konwenansem a etosem romantycznej walki narodowowyzwoleńczej. Dało to obfity plon w postaci twórczości literackiej pełnej frenezji, obrazów piekielnych oraz ostrych dysonansów na tle religijnym i społecznym. Wybrane utwory: Nie-boska komedia, Agaj-Han, Irydion, Przedświt, Psalmy przyszłości
ur. 19 lutego 1812 w Paryżu, zm. 23 lutego 1859 w Paryżu
Cyprian Kamil Norwid
Polski poeta, prozaik, dramatopisarz, eseista, grafik, rzeźbiarz, malarz i filozof. Często uznawany za ostatniego z czterech najważniejszych polskich poetów romantycznych. Wielu historyków literatury uważa jednak taki pogląd za zbytnie uproszczenie, zaliczając jego twórczość raczej do klasycyzmu i parnasizmu. Po jego śmierci wiele z jego dzieł zostało zapomnianych. Za życia niedoceniany, odkryty ponownie w okresie Młodej Polski. Do najważniejszych poematów Norwida należą Promethidion, Quidam i Rzecz o wolności słowa. Stworzył cykl swoich najpiękniejszych wierszy "Vade-mecum" zawierający m.in. takie arcydzieła, jak Bema pamięci żałobny rapsod i Fortepian Chopina
ur. 24 września 1821 w Laskowie-Głuchach, zm. 23 maja 1883 w Paryżu
Aleksander Fredro
Polski komediopisarz, pamiętnikarz, poeta, ziemianin, oficer, wolnomularz, tworzył w epoce romantyzmu. Uważany jest za najwybitniejszego komediopisarza w historii literatury polskiej. Był autorem komedii obyczajowych z życia szlachty, głównie prowincjonalnej. Pisywał również wiersze, poematy, aforyzmy. Fredro ukazał mistrzostwo w tworzeniu charakterystyki bohaterów, kształtowaniu akcji i giętkości języka. Do utworów wprowadzał akcenty humorystyczne i elementy komiki ludowego teatru, ówcześnie właściwe tylko farsie. Utwory Fredry weszły na stałe do kanonu polskiej literatury: Zemsta, bajki: Małpa w kąpieli, Paweł i Gaweł, Pan Jowialski.
ur. 20 czerwca 1793 w Surochowie koło Jarosławia, zm. 15 lipca 1876 we Lwowie
Józef Ignacy Kraszewski
Polski pisarz, publicysta, wydawca, historyk, encyklopedysta, działacz społeczny i polityczny, współzałożyciel Macierzy Polskiej, autor z największą liczbą wydanych książek i wierszy w historii literatury polskiej oraz malarz. Najważniejszym działem twórczości Kraszewskiego są powieści, w ciągu 57 lat napisał ich 232, w tym 144 powieści społecznych, obyczajowych i ludowych i 88 historycznych. Zawarł w nich obraz współczesnego mu społeczeństwa oraz polskiej narodowej przeszłości. Część powieści Kraszewskiego jak "Stara baśń" pozostaje do dziś popularna. Pisywał też wiersze, poematy i dramaty jak "Miód kasztelański" czy "Panie Kochanku".
ur. 28 lipca 1812 w Warszawie, zm. 19 marca 1887 w Genewie
Henryk Sienkiewicz
Kryptonim „Litwos", polski nowelista, powieściopisarz i publicysta. Laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury (1905) za całokształt twórczości. Jeden z najpopularniejszych polskich pisarzy przełomu XIX i XX w.Trylogia (Ogniem i mieczem, Pan Wołodyjowski, Potop)pozostaje jednym z najbardziej popularnych dzieł polskiej literatury. Sienkiewicz wznosi gatunek literatury historycznej na wysoki poziom artystyczny, przede wszystkim dzięki doskonałej archaizacji języka oraz znakomitej, plastycznej konstrukcji literackich postaci. Utwory: Quo vadis, Krzyżacy, W pustyni i w puszczy, Latarnik, Janko Muzykant, Rodzina Połanieckich.
ur. 5 maja 1846 w Woli Okrzejskiej, zm. 15 listopada 1916 w Vevey
Bolesław Prus
Właściwie Aleksander Głowacki, polski pisarz, prozaik, nowelista i publicysta okresu pozytywizmu, współtwórca polskiego realizmu, kronikarz Warszawy, myśliciel i popularyzator wiedzy, działacz społeczny, propagator turystyki pieszej i rowerowej. Tematem jego wczesnej twórczości było przedstawienie krzywdy społecznej skontrastowanej z jałowością życia zamkniętego w swoim świecie ziemiaństwa (Dusze w niewoli, Anielka). Jego pierwszą dużą powieścią była Placówka. Następnie powstała powieść Lalka. Prus napisał także powieść społeczno-obyczajową Emancypantki. W swojej jedynej powieści historycznej Faraon przedstawił, na tle fragmentu historii starożytnego Egiptu, mechanizmy władzy i społeczeństwa.
ur. 20 sierpnia 1847 w Hrubieszowie, zm. 19 maja 1912 w Warszawie
Eliza Orzeszkowa
Polska pisarka epoki pozytywizmu, autorka powieści Nad Niemnem, nominowana do Nagrody Nobla w dziedzinie literatury w 1905. Jedna z najwybitniejszych powieściopisarek w okresie polskiego pozytywizmu.Ponieważ Eliza Orzeszkowa interesowała się kwestią kobiecą, w tym feminizmem, porównywano ją do George Sand, francuskiej pisarki o poglądach feministycznych. Była wybitną polską pisarką, której utwory przetłumaczono na wiele języków świata. W jej pisarstwie można odnaleźć opisy dotyczące rodziny, relacji narodowościowych, problematyki kobiecej. Zachęcała kobiety do pracy nad sobą, racjonalnego postrzegania procesów społecznych.
ur. 6 czerwca 1841 w Milkowszczyźnie, zm. 18 maja 1910 w Grodniey
Maria Konopnicka
Polska poetka i nowelistka okresu realizmu, krytyczka literacka, publicystka i tłumaczka. Jedna z najwybitniejszych polskich pisarek w historii. W 1908 opublikowała Rotę, wiersz, który stanowił punkt kulminacyjny publicystycznej kampanii poetki przeciwko polityce germanizacyjnej w zaborze pruskim. Utwory Konopnickiej zawierają protest przeciwko niesprawiedliwości społecznej oraz ustrojowi niosącemu ucisk i krzywdę. Nacechowane są patriotyzmem, liryzmem i sentymentalizmem. Wybrane utówry dla dzieci: O krasnoludkach i o sierotce Marysi, Na jagody, Dym, Nasza szkapa
ur. 23 maja 1842 w Suwałkach, zm. 8 października 1910 we Lwowie
Wiktor Gomulicki
Polski poeta, powieściopisarz, eseista, badacz historii Warszawy, kolekcjoner. Jeden z najważniejszych twórców polskiego pozytywizmu.W jego twórczości największe znaczenie mają utwory poetyckie, odznaczające się finezyjną kunsztownością formy, o urozmaiconej strofice i budowie wersyfikacyjnej. Tworzył także utwory o tematyce refleksyjno-filozoficznej i pacyfistycznej. W swojej twórczości poruszał tradycje, życie codzienne i piękno Warszawy. Wybrane utwóry: Biały sztandar, W kamienicy „Pod Okrętem", Schadzka, Warszawa wczorajsza, Powieści: Wspomnienia niebieskiego mundurka.
ur. 17 października 1848 w Ostrołęce, zm. 14 lutego 1919 w Warszawie
Gabriela Zapolska
Polska aktorka, dramatopisarka, powieściopisarka, publicystka, krytyczka teatralna i artystyczna.Przedstawicielka polskiego naturalizmu, wykpiwała moralną obłudę mieszczaństwa; pisała komedie satyryczne, dramaty i powieści. Autorka skupiała się przeważnie na aprobacie lub negacji jakichś cech ludzkich lub zjawisk społecznych. Sama podkreślała, że traktuje swoją twórczość jako protest przeciwko wszelkiej obłudzie. Zwracała uwagę na rolę rekwizytów, dekoracji, mimiki i na zróżnicowanie języka kreowanych bohaterów. Utwóry: Moralność pani Dulskiej, Wodzirej, Żabusia.
ur. 30 marca 1857 w Podhajcach, zm. 17 grudnia 1921 we Lwowie
Adam Asnyk
Poeta, publicysta, działacz patriotyczny, podejmujący w swej twórczości refleksję nad przeżywanym kryzysem światopoglądowym, pogłębionym klęską narodową. W swej liryce wyrażał tęsknotę za "siłą ducha"i pragnienie odrodzenia "duszy współczesnej", co stało się przyczynkiem do nadania mu miana "poety-filozofa".Za życia uznawano Asnyka za najwybitniejszego poetę epoki pozytywizmu, choć historycy literatury przypisują go często do drugiej generacji romantyków. Najważniejsze dzieła "Nad głębiami" – cykl sonetów "Poezje" 1869 "Poezje" 1872 "Poezje" 1880 "Poezje" 1894
ur. 11 września 1838 w Kaliszu, zm. 2 sierpnia 1897 w Krakowie
Leopold Staff
Polski poeta, tłumacz i eseista. Jeden z najwybitniejszych twórców literatury XX wieku, kojarzony głównie jako przedstawiciel współczesnego klasycyzmu. Zaliczany do czołowych poetów młodopolskich, w okresie międzywojennym stał się duchowym przywódcą skamandrytów. Już za życia nazywany „pomnikiem polskiej poezji”, postrzegany jako wzór klasyka i artysty-mędrca. W roku 1950 nominowany do Nagrody Nobla w dziedzinie literatury. Tworzył w czterech różnych epokach literackich. Wielokrotnie zmieniał formę swych wierszy, jednak zdołał utrzymać ich niepowtarzalny styl, których stałym elementem było pojmowanie poezji jako ocalenia sumienia i nauki służącej osiąganiu pełni człowieczeństwa.
ur. 14 listopada 1878 we Lwowie, zm. 31 maja 1957 w Skarżysku-Kamiennej
Stefan Żeromski
Polski prozaik, publicysta, dramaturg; pierwszy prezes polskiego PEN Clubu. Czterokrotnie nominowany do Nagrody Nobla w dziedzinie literatury (1921, 1922, 1923, 1924). Jeden z najwybitniejszych pisarzy polskich w historii. Ze względu na zaangażowanie społeczne nazwany był „sumieniem polskiej literatury”. Stefan Żeromski w swoich dziełach poruszał często problematykę społeczną. W centrum jego zainteresowań znalazł się temat ubóstwa, katastrofalne położenie robotników i chłopów, i obserwacje tych grup zbliżyły go do poglądów socjalistycznych . Dzieła: Syzyfowe prace, Siłaczka, Przedwiośnie, Ludzie bezdomni, Doktor Piotr, Rozdziobią nas kruki i wrony.
ur. 14 października 1864 w Strawczynie, zm. 20 listopada 1925 w Warszawie
Bolesław Leśmian
Polski poeta i prozaik żydowskiego pochodzenia, czołowy przedstawiciel literatury dwudziestolecia międzywojennego, krytyk literacki.Uznany za najbardziej nowatorską, najoryginalniejszą i najbardziej skrajną indywidualność. Jego twórczość ucieka od wpływu historii, realizuje się w wymiarach filozoficzno-metafizycznym i psychologicznym. Twórczość: Dusiołek Trupięgi Przygody Sindbada Żeglarza Klechdy sezamowe Szewczyk
ur. 22 stycznia 1877 w Warszawie, zm. 5 listopada 1937
Kazimierz Przerwa-Tetmajer
Polski poeta, nowelista, powieściopisarz, przedstawiciel Młodej Polski.Tetmajer szybko zyskał sławę, która jednak trwała dość krótko. Jego poezja to sztandarowe dzieła dekadenckiej twórczości młodopolskiej, on sam został uznany za poetę na wskroś modernistycznego. Stał się pierwowzorem postaci poety w Weselu Wyspiańskiego. Zasłynął również jako piewca urody Tatr. Młodość spędzona w Ludźmierzu związała go z Podhalem, ze Spiszem i z Tatrami. Wyrazem tego sentymentu są: cykl opowieści pisanych góralszczyzną Na skalnym Podhalu i epopeja tatrzańska Legenda Tatr.
ur. 12 lutego 1865 w Ludźmierzu, zm. 18 stycznia 1940 w Warszawie
Stanisław Wyspiański
Stanisław Wyspiański to wybitny polski dramatopisarz epoki Młodej Polski, a także malarz oraz poeta, jeden z największych twórców utworów scenicznych, związany z nurtem symbolizmu. Bywa nazywany czwartym wieszczem polskim. Wyspiański jest autorem jednego z najważniejszych dramatów w historii polskiej literatury, „Wesela”, które jest uznawane za arcydzieło. Dramat jest druzgocącą, i poniekąd złośliwą, diagnozą ówczesnego społeczeństwa i jego stosunku do ojczyzny. Jest autorem również także takich sztuk jak „Noc listopadowa”, „Warszawianka”, „Klątwa” oraz „Wyzwolenie”.
ur. 15 stycznia 1869 w Krakowie[, zm. 28 listopada 1907 w Krakowie
Stanisław Ignacy Witkiewicz
Pseudonim Witkacy. Był polskim pisarzem, malarzem i fotografem znanym ze swojego burzliwego i ekscentrycznego życia artystycznego i towarzyskiego. Jego teksty, w szczególności utwory sceniczne, przetłumaczono na ponad 30 języków obcych, są najczęściej inscenizowanymi polskimi dramatami na zagranicznych scenach. Stanisław Ignacy Witkiewicz ma w swoim dorobku literackim ponad 30 dramatów oraz cztery powieści, między innymi utwory „Szewcy”, „622 upadki Bunga”, „Pożegnanie jesieni” oraz „W małym dworku”.
ur. 24 lutego 1885 w Warszawie, zm. 18 września 1939 w Jeziorach
Jan Brzechwa
Polski adwokat i poeta pochodzenia żydowskiego, autor bajek i wierszy dla dzieci, satyrycznych tekstów dla dorosłych, a także tłumacz literatury rosyjskiej. Jan Brzechwa jest postacią kultową w polskiej literaturze skierowanej do najmłodszych czytelników. Szczególną popularność i stałe miejsce w panteonie najważniejszych polskich pisarzy i poetów XX wieku przyniosły mu książki o Panu Kleksie – „Akademia pana Kleksa”, „Podróże pana Kleksa” i „Tryumf pana Kleksa”, a także liczne wiersze, do dziś uwielbiane przez kolejne pokolenia dzieci, w tym: „Kaczka Dziwaczka”, „Tańcowała igła z nitką”, „Na straganie” czy „Żuraw i czapla”.
ur. 15 sierpnia 1898 w Żmerynce, zm. 2 lipca 1966 w Warszawie
Józef Czechowicz
Był poetą, twórcą własnej odmiany programu poetyckiego Awangardy, redaktorem pism literackich, dziecięcych i nauczycielem. Założył grupę poetycką „Reflektor”. Józef Czechowicz tworzył lirykę nastrojową, oniryczną i wizyjno-historyczną, stosował, fonostylistykę, lubił asyndeton. Chętnie sięgał do obrazów i motywów mitologicznych, baśni i magii. Rytmika wielu utworów była pokrewna pieśni ludowej. W ostatnich swych utworach stał się wyrazicielem katastrofizmu, wyrażając w nich przeczucie rysującej się na horyzoncie tragedii, niepewność i niepokój. Rdzeniem dorobku jest liryka zawarta w kolejnych zbiorach wierszy: Kamień, Dzień jak co dzień , Ballada z tamtej strony , Stare kamienie.
ur. 15 marca 1903 w Lublinie, zm. 9 września 1939 w Lublinie
Witold Gombrowicz
Polski powieściopisarz, nowelista i dramaturg. Jego twórczość cechuje głęboka analiza psychologiczna człowieka jako uwikłanego w spuściznę kultury i w innych ludzi. Znany przede wszystkim z utworów „Ferdydurke”, „Trans-Atlantyk” oraz „Bakakaj”. Witold Gombrowicz jest też autorem takich książek jak „Kosmos”, „Pornografia”, jak również dramatów „Ślub” i „Iwona, księżniczka Burgunda” oraz opowiadań, które zostały zebrane w książkach takich jak „Pamiętnik z okresu dojrzewania”. Witold Gombrowicz pisał również dziennik, który został wydany w trzech tomach oraz legendarnego, przez lata skrywanego prywatnego dziennika, który ukazał się pod tytułem „Kronos”.
ur. 4 sierpnia 1904 w Małoszycach, zm. 24 lipca 1969 w Vence
Jarosław Iwaszkiewicz
Polski prozaik, poeta, eseista, tłumacz i librecista, współtwórca grupy poetyckiej Skamander, współpracownik „Wiadomości Literackich”, redaktor naczelny miesięcznika literackiego „Twórczość”. Czterokrotnie nominowany do Nagrody Nobla w dziedzinie literatury. Iwaszkiewicz ma w swoim dorobku kilkanaście tomików poezji, blisko trzydzieści dzieł prozatorskich, w tym najbardziej znane opowiadania „Panny z Wilka”, „Ikar” i powieść „Sława i chwała”, a także pięć dramatów.
ur. 20 lutego 1894 w Kalniku, zm. 2 marca 1980 w Warszawie
Julian Tuwim
Polski poeta żydowskiego pochodzenia, pisarz, autor wodewili, skeczy, librett operetkowych i tekstów piosenek; jeden z najpopularniejszych poetów dwudziestolecia międzywojennego. Współzałożyciel kabaretu literackiego „Pod Picadorem” i grupy poetyckiej „Skamander”. Znany był ze swojego specyficznego humoru objawiającego się bystrością umysłu i świeżością. Świeżości tej szukał najczęściej w języku – głównym orężu modernizmu, a szczególnie postmodernizmu. Był autorem tekstów kabaretowych, rewiowych i librecistą oraz autorem tekstów politycznych i popularnych wierszy dla dzieci, m.in. Lokomotywa, Ptasie radio, Pan Hilary, Słoń Trąbalski, Bambo.
ur. 13 września 1894 w Łodzi, zm. 27 grudnia 1953 w Zakopanem
Kornel Makuszyński
Był prozaikiem, poetą, krytykiem teatralnym, felietonistą. Kojarzony jest przede wszystkim z książkami dla dzieci i młodzieży: „Szatan z siódmej klasy”, „Przyjaciel wesołego diabła”, „Awantura o Basię”. W młodości autor prowadził nieco „awanturniczy” tryb życia. We Lwowie zdobył nie tylko wykształcenie gimnazjalne, lecz także uniwersyteckie. Studiował też literaturę francuską w Paryżu. Makuszyńskiego wspomina się jako człowieka, którego nieodłączną cechą była wesołość. Przepełnione humorem są również jego książki. To on jest autorem zdania: „Stracony jest każdy dzień bez uśmiechu”. Autor propagował „naiwną, prostą wiarę w serce człowieka”. W swojej twórczości przemycał także ważne treści etyczne i patriotyczne.
ur. 8 stycznia 1884 w Stryju, zm. 31 lipca 1953 w Zakopanem
Krzysztof Kamil Baczyński
Polski poeta czasu wojny, podchorąży Armii Krajowej, podharcmistrz Szarych Szeregów, jeden z przedstawicieli pokolenia Kolumbów, w czasie okupacji związany z pismem „Płomienie” oraz miesięcznikiem „Droga”. Zginął w czasie powstania warszawskiego jako żołnierz batalionu „Parasol” Armii Krajowej. W ciągu swojej krótkiej, zakończonej przedwcześnie kariery poetyckiej wydał zaledwie kilka tomów wierszy, jak „Zamkniętym echem”, „Dwie miłości” oraz „Wiersze wybrane”, jednak również po jego śmierci ukazywały się zbiory z wyborem jego utworów.
ur. 22 stycznia 1921 w Warszawie, zm. 4 sierpnia 1944 w Warszawie
Tadeusz Borowski
Polski poeta czasu wojny, podchorąży Armii Krajowej, podharcmistrz Szarych Szeregów, jeden z przedstawicieli pokolenia Kolumbów, w czasie okupacji związany z pismem „Płomienie” oraz miesięcznikiem „Droga”. Zginął w czasie powstania warszawskiego jako żołnierz batalionu „Parasol” Armii Krajowej. W ciągu swojej krótkiej, zakończonej przedwcześnie kariery poetyckiej wydał zaledwie kilka tomów wierszy, jak „Zamkniętym echem”, „Dwie miłości” oraz „Wiersze wybrane”, jednak również po jego śmierci ukazywały się zbiory z wyborem jego utworów.
ur. 12 listopada 1922 w Żytomierzu, zm. 3 lipca 1951 w Warszawie
Zofia Nałkowska
Była prozaikiem, dramatopisarką i publicystką. Wykształcenie zdobywała w domu, na pensji oraz na wykładach tajnego Uniwersytetu Latającego. Pisarka wiele podróżowała, działała w Stowarzyszeniu Kursów dla Analfabetów, współpracowała z prasą warszawską. Była członkiem Polskiej Akademii Literatury. W okresie II wojny światowej pisarka brała też udział w konspiracyjnym życiu literackim. Od 1945 roku mieszkała w Łodzi. Działała w Głównej Komisji Badania Zbrodni Niemieckich. Zofia Nałkowska to jedna z najwybitniejszych przedstawicielek nurtu psychologicznego w polskiej prozie międzywojennej. Wśród wielu dzieł pisarki znajdują się: ,"Granica", "Medaliony", "Mój ojciec".
ur. 10 listopada 1884 w Warszawie, zm. 17 grudnia 1954 w Warszawie
Aleksander Kamiński
Pedagog, wychowawca, profesor nauk humanistycznych, współtwórca metodyki zuchowej, instruktor harcerski, harcmistrz, żołnierz Armii Krajowej oraz jeden z ideowych przywódców Szarych Szeregów. Przewodniczący Prezydium Rady Naczelnej Związku Harcerstwa Polskiego. W historii polskiej literatury wpisał się wydanej po raz pierwszy w okupowanej Warszawie książki „Kamienie na szaniec”, opowiadającej o harcerzach Szarych Szeregów oraz ich heroicznej walce podczas II wojny światowej.
ur. 28 stycznia 1903 w Warszawie, zm. 15 marca 1978 w Warszawie
Miron Białoszewski
Poeta, prozaik, dramatopisarz.W okresie okupacji zadał maturę na tajnych kompletach i rozpoczął studia polonistyczne. Po powstaniu został wywieziony na przymusowe roboty do Niemiec. Uciekł z transportu i po zakończeniu wojny wrócił do Warszawy. Białoszewski pozostał przez całe życie "poetą osobnym". Jego twórczość z trudem daje się poddawać klasyfikacjom. Z wyboru był outsiderem, nie uczestniczył w życiu politycznym, unikał wiązania się z organizacjami i grupami. Jego poezję charakteryzuje pogłębiona refleksja nad językiem, dlatego bywa często określany mianem "poety lingwistycznego". Jego twórczość: Pamiętniki z powstania Warszawskiego, Donosy rzeczywistości, Stara proza, Nowe wiersze.
ur. 30 czerwca 1922 w Warszawie, zm. 17 czerwca 1983 w Warszawie
Wisława Szymborska
Polska poetka, eseistka, krytyczka, tłumaczka, felietonistka. Twórczość Szymborskiej została wyróżniona najbardziej prestiżowymi nagrodami, poczynając od Złotego Medalu Zasłużonego Kulturze „Gloria Artis”, przez Nagrodę Goethego, aż do literackiej Nagrody Nobla, którą otrzymała 3 października 1996 roku. Swoje nieco ironiczne spojrzenie na świat, a także uważne i trafne obserwacje otaczającej rzeczywistości, nierzadko z pewnym przymrużeniem oka prezentowała w utworach zamieszczonych na kartach takich tomów poetyckich jak chociażby „Ludzie na moście” oraz „Chwila”.
ur. 2 lipca 1923 na Prowencie, obecnie część Kórnika, zm. 1 lutego 2012 w Krakowie
Czesław Miłosz
Polski poeta, prozaik, eseista, historyk literatury, tłumacz, dyplomata. W 1980 roku Czesław Miłosz został laureatem literackiej Nagrody Nobla za całokształt twórczości. Wiersze Czesława Miłosza są intelektualne, a metafory, jakich używa – sugestywne. Wprowadził do literatury polskiej nowy gatunek literacki – traktat poetycki. Piętnuje w nim zanik wartości, krytykuje brak moralności i wskazuje na to, co jego zdaniem należałoby zmienić w ludzkiej mentalności. Miłosz jest autorem tomów wierszy „Świat. Poema naiwne” i „Piasek przydrożny”, poematu „Orfeusz i Eurydyka”, powieści „Góry Parnasu”, jak również licznych esejów, między innymi „Zniewolonego umysłu” i „Rodzinnej Europy”.
ur. 30 czerwca 1911 w Szetejniach, zm. 14 sierpnia 2004 w Krakowie
Tadeusz Różewicz
Polski poeta, dramaturg, prozaik i scenarzysta, członek Wydziału VI Twórczości Artystycznej Polskiej Akademii Umiejętności. Za swoje liczne osiągnięcia twórcze, do których zaliczyć można takie wydawnictwa jak m.in. „Kartoteka”, „Niepokój” czy „Przerwany egzamin”, był typowany jako poważny kandydat do otrzymania Nagrody Nobla w dziedzinie literatury. Poezja Różewicza wyraża tragizm osamotnionej jednostki, zagubionej w powojennym świecie zdominowanym przez widmo masowej śmierci, okrucieństwa, obojętności i cywilizacyjnego uniformizmu. Jest to twórczość osoby okaleczonej i porażonej okrucieństwem wojny.
ur. 9 października 1921 w Radomsku, zm. 24 kwietnia 2014 we Wrocławiu
Gustaw Herling Grudziński
Polski prozaik, publicysta i krytyk literacki, jeden z najwybitniejszych polskich pisarzy XX wieku, przez większość życia publikujący za granicą. Najbardziej znaną książką autorstwa Herlinga-Grudzińskiego jest „Inny świat”, w której opisał zatrważającą rzeczywistość rosyjskich obozów pracy. Jest ona oparta na doświadczeniach samego pisarza, który był łagru w Jercewie, po tym jak w 1940 roku został aresztowany przez NKWD. Częstym tematem poruszanym przez Gustawa Herlinga-Grudzińskiego jest moralność, w szczególności zachowanie człowieczeństwa w obliczu nieludzkiego cierpienia i zła.
ur. 20 maja 1919 w Kielcach, zm. 4 lipca 2000 w Neapolu
Stanisław Lem
Polski pisarz gatunku hard science fiction, filozof, futurolog oraz krytyk. Jego książki przetłumaczono na ponad 40 języków obcych, a sprzedaż jego dzieł przekroczyła 30 milionów egzemplarzy. Jego twórczość porusza tematy takie jak: rozwój nauki i techniki, natura ludzka, możliwość porozumienia się istot inteligentnych czy miejsce człowieka we Wszechświecie. W wielu swoich dziełach bardzo trafnie przewidział rozwój nowoczesnych technologii, jak Internet, e-booki, audiobooki czy wirtualna rzeczywistość. Stanisław Lem jest autorem takich powieści jak „Solaris”, „Dzienniki gwiazdowe”, „Fiasko” oraz „Bajki robotów”.
ur. 12 lub 13 września 1921 we Lwowie, zm. 27 marca 2006 w Krakowie
Zbigniew Herbert
Polski poeta, eseista, dramaturg, twórca cyklu, autor słuchowisk. Z wykształcenia ekonomista, prawnik i filozof. Laureat ponad dwudziestu nagród literackich. Od końca lat 60. XX w. był jednym z najpoważniejszych pretendentów do Literackiej Nagrody Nobla. Jego książki zostały przetłumaczone na 38 języków. Poezja Herberta jest głęboko zakorzeniona w tradycji europejskiej, często odwołuje się do antycznej mitologii, dzieł filozoficznych i historii. Jednym z charakterystycznych motywów dla poezji Herberta jest postać Pana Cogito, uosabiająca inteligentnego i wrażliwego człowieka przeżywającego moralne dylematy, nie umiejącego poradzić sobie we współczesnym świecie. Twórczość: Struna światła, Pan Cogito, Epilog burzy
ur. 29 października 1924 we Lwowie, zm. 28 lipca 1998 w Warszawie
Ryszard Kapuściński
Był polskim reportażystą, dziennikarzem, publicystą, eseistą, poetą i fotografem. Był redaktorem w gazetach "Sztandar Młodych" i "Polityka". Od 1962 pracował dla Polskiej Agencji Prasowej i był stałym korespondentem zagranicznym w Afryce, Ameryce Łacińskiej i Azji. Teksty Kapuścińskiego cechuje trafna analiza faktów i obiektywizm. Jego książki pisane są jasnym i prostym, ale skłaniającym do myślenia, językiem. Kreśli w nich portrety psychologiczne postaci, konsekwentnie prowadząc narrację. W 2005 roku był powszechnie wymieniany jako jeden z najściślejszego grona faworytów do uzyskania Nagrody Nobla z dziedziny literatury. Twórczość Busz po polsku, Wojna futbolowa, Cesarz, Imperium, Heban, Autoportret reportera, Podróże z Herodotem.
ur. 4 marca 1932 w Pińsku, zm. 23 stycznia 2007 w Warszawie
Henryk Jerzy Chmielewski
Znany bardziej jako Papcio Chmiel. Jeden z ojców polskiego komiksu. Twórca serii o przygodach Tytusa, Romka i A'tomka. Walczył w Powstaniu Warszawskim (pseudonim Jupiter). Pracował jako grafik "Świecie Przygód". Pierwsze komiksy narysował w 1947 roku. Kilka lat później wymyślił trójkę przyjaciół: małego, grubego i nieco przemądrzałego A'tomka, wysokiego, chudego i nieco zwariowanego Romka i szympansa Tytusa, którego ta dwójka uczłowieczała. Trio wspomagał swoimi niesamowitymi wynalazkami (zwłaszcza pojazdami) Profesor T. Alent. Trójka głównych bohaterów była harcerzami. W komiksie często pojawiał się sam autor jako Papcio Chmiel. Charakterystyczna fryzura i wąsów stały się znakiem rozpoznawczym autora.
ur. 7 czerwca 1923 w Warszawie, zm. 22 stycznia 2021 w Warszawie
Janusz Christa
Prekursor polskiego komiksu. Twórca jednej z najpopularniejszych serii o przygodach Kajka i Kokosza. Christa ceniony jest przede wszystkim za mistrzowski warsztat i perfekcyjną kreskę. Rysował bardzo stylowo, a jego kreska była pewna i wyrazista. Potrafił także świetnie opowiadać. Jego fabuły były lekkie, nienachalne i dowcipne. Często zawierały aluzje do rzeczywistości PRL. Adresatami jego komiksów byli jednak przede wszystkim młodsi odbiorcy. Stworzył cykl komiksów o przygodach dwóch marynarzach: Kajtku i Majtku, którzy szybko stali się Kajtkiem i Koko. Największą sławę przyniosła mu jednak seria o przygodach dwóch wojów Kajku i Kokoszu. Pierwsze albumy cyklu były czarno-białe, późniejsze kolorowe.
ur. 19 lipca 1934 w Wilnie, zm. 15 listopada 2008 w Sopocie
Olga Tokarczuk
Współczesna polska pisarka, eseistka, a także autorka scenariuszy. Zdobywczyni wielu literackich nagród, w tym Nagrody Nobla. Jej pierwsza powieść Podróż Ludzi Księgi ukazała się w 1993 roku. W twórczości Tokarczuk można odnaleźć fascynacje teoriami Freuda i Junga, a także pisarstwem Marqueza czy Eliadego. Wiele w niej odniesień do mitologii i Biblii. Pisarka ma zdolność tworzenia plastycznych, działających na wyobraźnię opisów. W codziennych zdarzeniach poszukuje sensów metafizycznych, odwiecznych prawd rządzących ludzkim losem. Twórczość: Prawiek i inne czasy, Dom dzienny, dom nocny, Bieguni, Prowadź swój pług przez kości umarłych, Księgi Jakubowe.
ur. 29 stycznia 1962 w Sulechowie
Andrzej Stasiuk
Andrzej Stasiuk to ceniony poeta, dramaturg, publicysta i krytyk literacki, uznawany za jednego z najważniejszych współczesnych pisarzy polskich. Za swoją twórczość literacką Stasiuk odebrał wiele prestiżowych nagród, między innymi Nagrodę „Nike” 2005 za wspomnienia i refleksje zebrane z podrózy na Ukrainę, Rumunię i Węgry w tomie „Jadąc na Babadag”. Twórczość Stasiuka cieszy się ogromną popularnością również poza granicami Polski. Jest ona dostępna w tłumaczeniach na kilka języków obcych, w tym na angielski, niemiecki, francuski, włoski, rosyjski, ukraiński, szwedzki, hiszpański, czeski, węgierski i holenderski. Jego sztuki nierzadko wystawiane są na deskach niemieckich teatrów.
ur. 25 września 1960 w Warszawie
Andrzej Sapkowski
Andrzej Sapkowski to najpopularniejszy polski pisarz fantasy. Jest najczęściej po Lemie tłumaczonym polskim autorem fantastyki. Jest autorem kultowej sagi o Wiedźminie Geralcie z Rivii, którego przygody zostały przeniesione na ekrany kin oraz w postaci ogromnie popularnej na całym świecie gry komputerowej. Krytycy cenią świat stworzony przez pisarza za czerpanie zarówno z zasobów tradycyjnej fantastyki, jak również z mitologii celtyckiej oraz słowiańskiej – wszystkie elementy świata przedstawionego przeplatają się, uzupełniają i są doprawione sporą dawką humoru, polityki, wielopoziomowymi intrygami i nietuzinkowymi, barwnymi bohaterami, walczącymi z brutalną rzeczywistością i swoim przeznaczeniem.
ur. 21 czerwca 1948 w Łodzi
Dorota Masłowska
Polska pisarka, dramatopisarka, felietonistka, kompozytorka, piosenkarka, producentka muzyczna. Jest laureatką Nagrody Literackiej Nike, którą otrzymała w 2006 roku za powieść Paw królowej. Debiutowała w organizowanym przez miesięcznik "Twój Styl" konkursie "Dzienniki Polek", w którym została nagrodzona. Jej faktyczna kariera literacka rozpoczęła się jednak od powieści "Wojna polsko-ruska pod flagą biało-czerwoną", wydanej w 2002. Uogólniony opis pisarstwa Masłowskiej podkreślaja dwa zagadnienia: negatywny obraz świata oraz nieprawdopodobną energię językową. Język autorki wielokrotnie nazywano "popsutym". Twórczość: Wojna polsko-ruska pod flagą biało-czerwoną, Paw królowej, Między nami dobrze jest.
ur. 3 lipca 1983 w Wejherowie
Jacek Dukaj
Polski pisarz, autor fantastyki. Pisze głównie literaturę science fiction, choć niektóre z jego utworów zaliczyć można również do fantasy. Najczęściej nagradzany polski pisarz fantastycznym. Premiery jego książek to każdorazowo wydarzenia literackie. Autor "Xavrasa Wyżryna", "Czarnych oceanów", "Extensy", "Córki łupieżcy", "Innych pieśni", "Perfekcyjnej niedoskonałości", "Lodu" oraz licznych opowiadań – w tym zekranizowanej przez Tomasza Bagińskiego "Katedry". Utwory Dukaja przetłumaczone zostały na język angielski, niemiecki, włoski, rosyjski, czeski, słowacki, macedoński i węgierski.
ur. 30 lipca 1974 w Tarnowie
Joanna Bator
Joanna Bator jest polską pisarką i publicystką. Mocną pozycję na rynku czytelniczym ugruntowały jej takie tytuły, jak doceniona w Polsce i za granicą powieść pod tytułem „Piaskowa Góra”, „Japoński wachlarz”, uznana za najlepszą antropologiczną pozycję roku 2004, oraz nagrodzona Literacką Nagrodą Nike publikacja „Ciemno, prawie noc”. Jest absolwentką studiów kulturoznawczych na Uniwersytecie Warszawskim. Ponadto pisarka zdobyła tytuł doktora w Szkole Nauk Społecznych w Warszawie, broniąc pionierskiej rozprawy związanej z feministycznymi dyskusjami w odniesieniu do psychoanalizy i postmodernizmu.
ur. 2 lutego 1968 w Wałbrzychu
Remigiusz Mróz
Remigiusz Mróz to jeden z najpopularniejszych współczesnych polskich pisarzy młodego pokolenia. Pisze powieści z różnych gatunków literackich. Największą część jego twórczości stanowią kryminały, jednak autor ma na swoim koncie także thrillery prawnicze, powieści historyczne oraz jedną, jak dotychczas, książkę science fiction. Największą sławę przyniosła mu seria powieści o prawniczce Joannie Chyłce, w skład której wchodzą m.in. powieści „Kasacja”, „Oskarżenie” i „Testament”, cykl z komisarzem Wiktorem Forstem, a także samodzielne powieści jak „Behawiorysta” czy „Nieodnaleziona”.
ur. 15 stycznia 1987 w Opolu
Katarzyna Bonda
Katarzyna Bonda to polska pisarka, dziennikarka, scenarzystka i dokumentalistka, autorka bestsellerowych powieści kryminalnych. Największą popularność przyniosły jej dwie serie książek: cykl z Hubertem Meyerem w roli głównej (Sprawa Niny Frank, Tylko martwi nie kłamią, Florystka) oraz „Cztery żywioły Saszy Załuskiej” (Pochłaniacz 2014, Okularnik 2015 i Lampiony 2016, Czerwony Pająk 2018). Poza pisaniem powieści, Katarzyna Bonda wykłada, w szkole kreatywnego pisania i pracuje w założonej przez siebie wspólnie z grupą innych pisarzy firmie, świadczącej usługi pisarskie i prowadzącej kursy kreatywnego pisania.
ur. 26 sierpnia 1977 w Białymstoku
Rafał Kosik
Polski pisarz, publicysta i scenarzysta. Łączy fantastykę naukową z elementami horroru i sensacji. Przez trzy lata studiował na Politechnice Warszawskiej, po czym rzucił uczelnię i założył własną firmę. Zajmuje się grafiką komputerową, rysowaniem dowcipów rysunkowych. Opublikował kilkanaście opowiadań fantastycznych oraz powieści: SF dla dorosłych „Mars” i dla młodzieży – „Felix, Net i Nika oraz Gang Niewidzialnych Ludzi”. Za dwa pierwsze tomy z tej serii otrzymał główną nagrodę w konkursie polskiej sekcji IBBY „Książka roku". Kosik zastrzega, że w swoich książkach stara się nie przynudzać, ponieważ czytanie powinno być przyjemnością. Sam najbardziej ceni literaturę SF i horrory. Lubi czytać Lema, Dicka i Kinga.
ur. 8 października 1971 w Warszawie
Marcin Szczygielski
Jest polskim pisarzem, dziennikarzem i grafikiem. Szczygielski ma na swoim koncie wiele powieści dla młodzieży oraz kilkanaście książek dla dorosłych. Za swoją twórczość, szczególnie tę młodzieżową, był wielokrotnie nagradzany. Powieść „Omega” zdobyła wiele wyróżnień oraz została uhonorowana tytułem Książki Roku 2010. Inne powieści młodzieżowe: Czarny młyn, Za niebieskimi drzwiami Czarownica piętro niżej Arka czasu Tuczarnia motyli Teatr Niewidzialnych Dzieci Klątwa dziewiątych urodzin
ur. 28 maja 1972 w Warszawie
Andrzej Maleszka
Andrzej Maleszka jest polskim reżyserem, scenarzystą, a także pisarzem. Jako twórca literatury zasłynął autorstwem powieści dla dzieci i młodzieży należących do serii zatytułowanej „Magiczne drzewo”, na którą składają się takie pozycje jak przykładowo „Czerwone krzesło”, „Cień smoka” oraz „Świat ogromnych”. W ciągu kilkudziesięciu lat pracy zawodowej stworzył wiele sztuk teatralnych oraz zrealizował jako reżyser i scenarzysta ponad trzydzieści produkcji filmowych. W swoich filmach, jak i w spektaklach teatralnych wykazuje się nieprzeciętną fantazją i bogatą inwencją twórczą. W swojej twórczości bowiem w mistrzowski sposób łączy fantastykę i świat realny.
ur. 3 marca 1955 w Poznaniu
Katarzyna Ryrych
Katarzyna Ryrych to polska pisarka i poetka, która swoją twórczość kieruje zarówno do dorosłych, jak i do dzieci i młodzieży. Od czasu swojego literackiego debiutu, który datowany jest na rok 1981, opublikowała kilkanaście powieści, w których wiele miejsca poświęca codziennym lękom i obawom każdego człowieka. Ryrych jest autorką takich książek jak „Król”, „Zginęła mi sosna”, „Denim blue”, „O Stephenie Hawkingu, czarnej dziurze i myszach podłogowych” oraz „Jasne dni, ciemne dni”.
ur. 26 lutego 1959 w Krakowie
1924
1996
1905
2018
1980
Polscy laureaci literackiej nagrody Nobla
Pisanie książki to wspaniała, twórcza i wciągająca zabawa!
8 kroków ... Jak zostać pisarzem?
pierwsze zdanie
określamy odbiorcę
tworzymy zawartość
określamy rodzaj
jak wydać książkę
jak sprzedać książkę
edycja tekstu
oprawa graficzna