Dlaczego mam cierpieć za grzech Adama?

Dlaczego mam cierpieć za grzech Adama?

klasa 1

Grzech pierworodny

O, jak przedziwna łaskawość Twej dobroci dla nas! O, jak niepojęta jest Twoja miłość:aby wykupić niewolnika, wydałeś swego Syna.O, zaiste konieczny był grzech Adama, który został zgładzony śmiercią Chrystusa! O, szczęśliwa wina, skoro ją zgładził tak wielki Odkupiciel!

Orędzie Wielkanocne Egzultet, fragment

Przemoc, brutalność, niesprawiedliwość, wojny, nienawiść… Każdego dnia o tym słyszymy. Otaczający nas świat i szerzące się w nim zło przerażają nas coraz bardziej. Uczeni, psychologowie, lekarze i biolodzy dociekają: skąd wzięło się zło?

Jak to się dzieje, że zło ciągle narasta, dotykając ludzi, którzy w żaden sposób na nie, nie zasłużyli?

Przecież to, co stworzył Bóg, było dobre i doskonałe, zarówno świat, jak i człowiek. Ktoś powie: wszystko przez Adama i Ewę. Skoro tak, to jaki jest nasz udział w ich grzechu?

Nie my pierwsi pytamy o to. Odpowiedzi w tej materii szukali wybitni teologowie w każde epoce, jak choćby św. Tomasz z Akwinu, który próbował wyjaśnić tę kwestię w swej Summie Teologicznej.

Mówiąc o grzechu i grzesznej naturze ludzkiej, warto sięgnąć do źródła, jakim jest biblijny opis nieposłuszeństwa pierwszych ludzi:

A przy tym Pan Bóg dał człowiekowi taki rozkaz: «Z wszelkiego drzewa tego ogrodu możesz spożywać według upodobania; 17 ale z drzewa poznania dobra i zła nie wolno ci jeść, bo gdy z niego spożyjesz, niechybnie umrzesz. Rdz 2, 16-17

A wąż był bardziej przebiegły niż wszystkie zwierzęta lądowe, które Pan Bóg stworzył. On to rzekł do niewiasty: «Czy rzeczywiście Bóg powiedział: Nie jedzcie owoców ze wszystkich drzew tego ogrodu?». Niewiasta odpowiedziała wężowi: «Owoce z drzew tego ogrodu jeść możemy, tylko o owocach z drzewa, które jest w środku ogrodu, Bóg powiedział: Nie wolno wam jeść z niego, a nawet go dotykać, abyście nie pomarli». Wtedy rzekł wąż do niewiasty: «Na pewno nie umrzecie! Ale wie Bóg, że gdy spożyjecie owoc z tego drzewa, otworzą się wam oczy i tak jak Bóg będziecie znali dobro i zło». Wtedy niewiasta spostrzegła, że drzewo to ma owoce dobre do jedzenia, że jest ono rozkoszą dla oczu i że owoce tego drzewa nadają się do zdobycia wiedzy. Zerwała zatem z niego owoc, skosztowała i dała swemu mężowi, który był z nią: a on zjadł. A wtedy otworzyły się im obojgu oczy i poznali, że są nadzy; spletli więc gałązki figowe i zrobili sobie przepaski. Gdy zaś mężczyzna i jego żona usłyszeli kroki Pana Boga przechadzającego się po ogrodzie, w porze kiedy był powiew wiatru, skryli się przed Panem Bogiem wśród drzew ogrodu. Pan Bóg zawołał na mężczyznę i zapytał go: «Gdzie jesteś?». On odpowiedział: «Usłyszałem Twój głos w ogrodzie, przestraszyłem się, bo jestem nagi, i ukryłem się». Rzekł Bóg: «Któż ci powiedział, że jesteś nagi? Czy może zjadłeś z drzewa, z którego ci zakazałem jeść?» Mężczyzna odpowiedział: «Niewiasta, którą postawiłeś przy mnie, dała mi owoc z tego drzewa i zjadłem». Wtedy Pan Bóg rzekł do niewiasty: «Dlaczego to uczyniłaś?» Niewiasta odpowiedziała: «Wąż mnie zwiódł i zjadłam». Rdz 3, 1-13

Jakie są inne konsekwencje grzechu pierworodnego?

Na skutek grzechu pierworodnego natura ludzka nie jest całkowicie zepsuta; jest zraniona w swoich siłach naturalnych, poddana niewiedzy, cierpieniu i władzy śmierci oraz skłonna do zła jest nazywana pożądliwością. KKKK, 77

Katechizm Kościoła Katolickiego

Co uczynił Bóg po popełnieniu pierwszego grzechu?

Po pierwszym grzechu świat został zalany grzechami, lecz Bóg nie opuścił człowieka, lecz przeciwnie, zapowiedział mu w tajemniczy sposób – w „Protoewangelii” (Rdz 3,15) – zwycięstwo nad złem oraz podniesienie go z upadku. Jest to pierwsza zapowiedź Mesjasza Odkupiciela. Z tej racji upadek pierwszych ludzi nazywany jest niekiedy szczęśliwą winą, skoro ją zgładził tak wielki Odkupiciel (Liturgii Wigilii Paschalnej). KKKK, 78

Jak na grzech pierworodny patrzą inne wyznania?

Grzeszność ludzkiej natury nie ma nic wspólnego z ograniczeniem naszej wolności. Nie oznacza bowiem, iż człowiek jest niejako zmuszony grzeszyć. Mylimy się czasem w naszych wyborach, zmagamy z ich konsekwencjami i odczuwamy rozmaite pokusy wiodące „na manowce”, jednak Bóg zapewnił nam pomoc. Kto kieruje się w swym życiu zasadami danymi przez Boga i realizuje Chrystusowe przykazanie miłości, stawia czoło zranionej naturze. Warto pamiętać o jeszcze innym aspekcie grzechu pierworodnego – będąc „spadkobiercami” grzechu Adama, dostąpiliśmy niezwykłej godności. Choć straciliśmy wiele, zyskaliśmy jeszcze więcej, bowiem sam Bóg przez swą zbawczą ofiarę uzyskał dla nas to, co niegdyś zaprzepaszczono w raju.

podsumwanie

Grzech pierworodny – to nieposłuszeństwo pierwszych ludzi względem Boga. Skutki tego przewinienia dotknęły cała ludzkość. Od tej pory natura ludzka człowieka skażona grzechem myli się w swych wyborach i podlega pokusom, i słabościom, nieznanym u początku stworzenia. Podobnie jak w przypadku Adama i Ewy, tak i w naszym życiu, grzech est odwróceniem się od Boga, odrzuceniem Jego przykazań. Jednak Miłosierdzie Boże przekracza nawet największe grzechy ludzkie – dając nam dar zbawienia w Jezusie. Od Boga pochodzi bowiem tylko to, co dobre.

dziękuję