Prezentacja
skorupiaki
w gastronomii
Do skorupiaków należą:
4. Homar
1. Rak szlachetny / rzeczny
2. Rak stawowy / błotny
5. Krab
6. Homarce
3. Krewetki
7. Langusta
rak szlachetny / rzeczny
Ciało pokryte twardym pancerzem podzielone na głowotułów i odwłok. Od strony głowy znajduje się dziobopodobne rostrum, po jego bokach rozmieszczone są oczy na swoistych słupkach mogące niezależnie od siebie obserwować otoczenie. Szczypce są krótkie i grube nie zwierające się szczelnie od spodu czerwonawe. Oddychają za pomocą pierzastych skrzeli znajdujących się w jamie skrzelowej z obu stron pod pancerzem tułowia. Na linii łączącej głowę z tułowiem znajduje się poprzeczny rowek zwany bruzdą karkową. W części tułowiowej znajdują się biegnące wzdłuż osi symetrii ciała dwie łukowato wygięte bruzdy skrzelowe. Ostatnią częścią jest odwłok (ogon, szyjka) składający się z 7 segmentów. Końcowy segment – telson – nazywany niefachowo płetwą jest inny od 6 pozostałych. Ma wachlarzowaty kształt i składa się z 5 płytek.
rak stawowy / błotny
Rak błotny ma podobną budowę do raka szlachetnego. Różni się przede wszystkim budową szczypiec, które są u niego dłuższe i węższe, a od spodu biało żółte. Ma też mniej twardy pancerz, a karapaks pokryty jest drobnymi kolcami. Dorasta do 30 cm, zwykle osiąga wielkość 15 cm.
krewetki
Są to na ogół niewielkie skorupiaki o ciele spłaszczonym grzbieto-brzusznie i mniej lub bardziej cylindrycznym głowotułowiu, blaszkowatych skrzelach i słabo wykształconych szczypcach. Odwłok dobrze rozwinięty; skleryt drugiego segmentu odwłoku nachodzi na segment pierwszy i trzeci. Pierwsza i druga para odnóży krocznych (pereiopodów) zazwyczaj opatrzone szczypcami. Skrzela blaszkowate.
homar
Homary charakteryzują się potężnymi, zwykle asymetrycznymi szczypcami. Posiadają cztery pary odnóży tułowiowych. Należą do największych skorupiaków, osiągając długość do 70 cm i masę ciała do 20 kg. Całe ciało homara pokrywa pancerz (karapaks), którego kolor zależy od gatunku oraz środowiska, w jakim żyje.
krab
Wielkość ciała bardzo zróżnicowana, o rozpiętości odnóży od kilku milimetrów (Pinnotheres pisum) do prawie 4 m (japoński krab pacyficzny).
homarzec
Gatunek skorupiaka z rzędu dziesięcionogów i rodziny homarowatych. Występuje we wschodniej części Atlantyku i w Morzu Śródziemnym. Ma duże znaczenie gospodarcze, jest poławiany i konsumowany ze względu na ceniony smak mięsa. Ciało homarca ma kolor pomarańczowoczerwony. Typowa długość ciała od 18 do 20 cm, rzadko do 25 cm wliczając odwłok i szczypce. Samce są większe od samic. Głowotułów i odwłok wydłużone, wąskie i drobniejsze niż u innych przedstawicieli tej samej rodziny. Homarzec posiada pięć par odnóży, z czego pierwsza para odnóży jest długa, zakończona wydłużonymi i nieco różniącymi się od siebie szczypcami. Druga i trzecia para również jest przekształcona w szczypce. Poszczególne segmenty odwłoka zakończone są szpicem po obu stronach. Głowa ma dwa podłużne zgrubienia lub grzebienie pojawiające się również na pancerzu i szczypcach. Twarz wydłużona i kolczasta, oczy złożone są duże, czarne i mają nerkowaty kształt.
langusta
Langusty to dość duże skorupiaki morskie. Osiągają do 9 kg masy ciała i długość do 45 cm. Posiadają 5 par odnóży (dziesięcionóg) i liczne, twarde kolce na twardym i zwapniałym karapaksie okrywającym szczelnie przednią część ciała, czyli głowotułów. Odwłok także jest pokryty pancerzem, składającym się z ruchomych wobec siebie poprzecznych segmentów, zakończony jest szerokim wachlarzem ogonowym. Langusty nie mają szczypiec. Odnóża tułowiowe są niemal jednakowo rozwinięte. Rozwinięte czułki są dłuższe niż głowotułów i odwłok razem wzięte, jest to przekształcona druga para odnóży. Ubarwienie od pomarańczowego do purpurowego.
skorupiaki - potrawy
Do konsupcji homara niezbędne będą sztućce:
- szpikulec (nim wydobywamy mięso) - widelec do homara (ma dwa lub trzy zęby) - noż - kleszcze do miażdżenia szczypiec
Wiadomości czerpałam z:
- Grafika Google - YouTube - Wikipedia - www.naaf.no
dziękuję za uwagę
Dorota Łachacz
SKORUPIAKI
lachaczdorota
Created on February 24, 2021
Start designing with a free template
Discover more than 1500 professional designs like these:
Explore all templates
Transcript
Prezentacja
skorupiaki
w gastronomii
Do skorupiaków należą:
4. Homar
1. Rak szlachetny / rzeczny
2. Rak stawowy / błotny
5. Krab
6. Homarce
3. Krewetki
7. Langusta
rak szlachetny / rzeczny
Ciało pokryte twardym pancerzem podzielone na głowotułów i odwłok. Od strony głowy znajduje się dziobopodobne rostrum, po jego bokach rozmieszczone są oczy na swoistych słupkach mogące niezależnie od siebie obserwować otoczenie. Szczypce są krótkie i grube nie zwierające się szczelnie od spodu czerwonawe. Oddychają za pomocą pierzastych skrzeli znajdujących się w jamie skrzelowej z obu stron pod pancerzem tułowia. Na linii łączącej głowę z tułowiem znajduje się poprzeczny rowek zwany bruzdą karkową. W części tułowiowej znajdują się biegnące wzdłuż osi symetrii ciała dwie łukowato wygięte bruzdy skrzelowe. Ostatnią częścią jest odwłok (ogon, szyjka) składający się z 7 segmentów. Końcowy segment – telson – nazywany niefachowo płetwą jest inny od 6 pozostałych. Ma wachlarzowaty kształt i składa się z 5 płytek.
rak stawowy / błotny
Rak błotny ma podobną budowę do raka szlachetnego. Różni się przede wszystkim budową szczypiec, które są u niego dłuższe i węższe, a od spodu biało żółte. Ma też mniej twardy pancerz, a karapaks pokryty jest drobnymi kolcami. Dorasta do 30 cm, zwykle osiąga wielkość 15 cm.
krewetki
Są to na ogół niewielkie skorupiaki o ciele spłaszczonym grzbieto-brzusznie i mniej lub bardziej cylindrycznym głowotułowiu, blaszkowatych skrzelach i słabo wykształconych szczypcach. Odwłok dobrze rozwinięty; skleryt drugiego segmentu odwłoku nachodzi na segment pierwszy i trzeci. Pierwsza i druga para odnóży krocznych (pereiopodów) zazwyczaj opatrzone szczypcami. Skrzela blaszkowate.
homar
Homary charakteryzują się potężnymi, zwykle asymetrycznymi szczypcami. Posiadają cztery pary odnóży tułowiowych. Należą do największych skorupiaków, osiągając długość do 70 cm i masę ciała do 20 kg. Całe ciało homara pokrywa pancerz (karapaks), którego kolor zależy od gatunku oraz środowiska, w jakim żyje.
krab
Wielkość ciała bardzo zróżnicowana, o rozpiętości odnóży od kilku milimetrów (Pinnotheres pisum) do prawie 4 m (japoński krab pacyficzny).
homarzec
Gatunek skorupiaka z rzędu dziesięcionogów i rodziny homarowatych. Występuje we wschodniej części Atlantyku i w Morzu Śródziemnym. Ma duże znaczenie gospodarcze, jest poławiany i konsumowany ze względu na ceniony smak mięsa. Ciało homarca ma kolor pomarańczowoczerwony. Typowa długość ciała od 18 do 20 cm, rzadko do 25 cm wliczając odwłok i szczypce. Samce są większe od samic. Głowotułów i odwłok wydłużone, wąskie i drobniejsze niż u innych przedstawicieli tej samej rodziny. Homarzec posiada pięć par odnóży, z czego pierwsza para odnóży jest długa, zakończona wydłużonymi i nieco różniącymi się od siebie szczypcami. Druga i trzecia para również jest przekształcona w szczypce. Poszczególne segmenty odwłoka zakończone są szpicem po obu stronach. Głowa ma dwa podłużne zgrubienia lub grzebienie pojawiające się również na pancerzu i szczypcach. Twarz wydłużona i kolczasta, oczy złożone są duże, czarne i mają nerkowaty kształt.
langusta
Langusty to dość duże skorupiaki morskie. Osiągają do 9 kg masy ciała i długość do 45 cm. Posiadają 5 par odnóży (dziesięcionóg) i liczne, twarde kolce na twardym i zwapniałym karapaksie okrywającym szczelnie przednią część ciała, czyli głowotułów. Odwłok także jest pokryty pancerzem, składającym się z ruchomych wobec siebie poprzecznych segmentów, zakończony jest szerokim wachlarzem ogonowym. Langusty nie mają szczypiec. Odnóża tułowiowe są niemal jednakowo rozwinięte. Rozwinięte czułki są dłuższe niż głowotułów i odwłok razem wzięte, jest to przekształcona druga para odnóży. Ubarwienie od pomarańczowego do purpurowego.
skorupiaki - potrawy
Do konsupcji homara niezbędne będą sztućce:
- szpikulec (nim wydobywamy mięso) - widelec do homara (ma dwa lub trzy zęby) - noż - kleszcze do miażdżenia szczypiec
Wiadomości czerpałam z:
- Grafika Google - YouTube - Wikipedia - www.naaf.no
dziękuję za uwagę
Dorota Łachacz