Kl. 7 Świadectwo wiary mojej rodziny

Świadectwo wiary mojej rodziny

Wszyscy pragniemy być szczęśliwi. Zależy nam też na tym, aby nasze rodziny były szczęśliwe. – Jakie wartości według was mają wpływ na szczęście rodziny?

Rodzina

Dla człowieka wychowanego w duchu chrześcijańskim istotną wartością jest wiara. Zastanowimy się dzisiaj wspólnie, w jaki sposób mamy świadczyć w naszych rodzinach o Bogu.

Wiara

św. Josemaria Escriva

– Jakie sytuacje z życia swojej rodziny wspomina św. Josemaria? – Co dawało poczucie radości i szczęścia w tej rodzinie?

Josemaria wspomina wspólne Msze Święte, dzielenie się z potrzebującymi, wspólne modlitwy, zapracowaną, dobrą matkę i ojca wracającego z pracy. To wszystko działo się tak naturalnie. Ich dom był wypełniony obecnością Boga, rodzice i dzieci codziennym postępowaniem dawali świadectwo wiary. Państwo Escriva byli ludźmi głęboko wierzącymi, którzy wielokrotnie zostali doświadczeni przez Boga: ciężka choroba ich syna Josemarii, śmierć trzech córeczek (jedna miała zaledwie 9 miesięcy, druga 5 lat, a trzecia 8 lat), kłopoty finansowe ojca. Te wszystkie przeżycia doprowadziły też do choroby ojca, który zmarł w wieku 57 lat, ale nie spowodowały, że osłabła wiara rodziny Escriva. Nadal byli świadkami wiary.

Rodzina

Dzieciństwo Josemarii miało wpływ na jego późniejsze nauczanie i działalność jako kapłana. Wzywał chrześcijańskich rodziców do apostolskiego działania w swoich rodzinach i środowisku.

Jezus do każdego z nas mówi: idź na cały świat i bądź moim świadkiem w codziennym życiu, bądź moim świadkiem dla swojego rodzeństwa, rodziców, dziadków. Świadczyć o Chrystusie w domu rodzinnym to wypełniać w codziennym życiu przykazanie miłości.

Sobór Watykański II w Dekrecie o apostolstwie świeckich „Apostolicam actuositatem” ukazał, w jaki sposób osoby świeckie, a tym samym chrześcijańskie rodziny, mogą swoim życiem i słowem głosić Chrystusa.

Nie wystarczy, że powiemy „moja rodzina jest wierząca”, ale musimy to potwierdzić uczynkami. Za nami powinny iść dobre czyny dokonywane z miłości do Boga i bliźniego. Musimy umieć dokonywać wyboru pomiędzy obowiązkiem świadczenia miłosierdzia (np. opieka nad chorą babcią czy młodszym rodzeństwem), a przyjemnością (np. spotkanie z kolegą, pójście do kina itp.).