Pozdrowienia chrześcijańskie

Pozdrowienie chrześcijańskie wyrazem mojej wiary.

t. 32, s. 118-121.

Czego życzymy, kiedy mówimy komuś "dzień dobry"?

Jak witacie waszą panią w szkole?

Jak powinny witać się osoby dorosłe?

Jakie gesty wykonujemy witając się?

Jak witacie się ze swoimi kolegami i koleżankami?

– Jakich pozdrowień chrześcijańskich używasz? – Jakimi słowami pozdrawiasz osoby duchowne? – Komu chcesz życzyć Bożego błogosławieństwa? – Kogo możesz prosić o błogosławieństwo dla siebie?

Pozdrowień chrześcijańskich używamy najczęściej w odniesieniu do osób duchownych i katechetów. W Polsce popularnym pozdrowieniem jest „Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus”. Może być ono stosowane zamiennie z formułą „Szczęść Boże”. Ministranci witają się słowami „Króluj nam Chryste”, a w uroczystość Zmartwychwstania Pańskiego możemy mówić na przywitanie „Chrystus zmartwychwstał”

Pozdrowienia chrześcijańskie są życzeniem, by Bóg obdarzał drugą osobę dobrem i szczęściem.

Pan Bóg ma dla nas propozycję. „ Kładę przed wami życie i śmierć, błogosławieństwo i przekleństwo. Wybierajcie więc życie, abyście żyli wy i wasze potomstwo, miłując Pana, Boga swego, słuchając Jego głosu, lgnąc do Niego; bo tu jest twoje życie i długie trwanie twego pobytu na ziemi.” ( Pwt 30, 19b -20) Słowa Pana Boga: „ wybierajcie więc życie” świadczą , że pragnie nam ofiarować swoje błogosławieństwo. Wybierając je, podejmujemy decyzję, że będziemy żyć według Jego praw. Dzięki temu będziemy szczęśliwi my, a nawet nasze dzieci, ponieważ Boże błogosławieństwo trwa z pokolenia na pokolenie.

Spójrzymy na nie w świetle pozdrowień, których używali autorzy listów z Nowego Testamentu

Paweł, z woli Bożej apostoł Chrystusa Jezusa – do świętych, którzy są, i do wiernych w Chrystusie Jezusie: Łaska wam i pokój od Boga Ojca naszego i od Pana Jezusa Chrystusa! (Ef 1,1-2) Paweł i Tymoteusz, słudzy Chrystusa Jezusa, do wszystkich świętych w Chrystusie Jezusie, którzy są w Filippi, wraz z biskupami i diakonami. Łaska wam i pokój od Boga, Ojca naszego, i Pana, Jezusa Chrystusa! (Flp 1,1-2)

Szymon Piotr, sługa i apostoł Jezusa Chrystusa, do tych, którzy dzięki sprawiedliwości Boga naszego i Zbawiciela, Jezusa Chrystusa, otrzymali wiarę równie godną czci jak i nasza: Łaska wam i pokój niech będą udzielone obficie przez poznanie Boga i Jezusa, Pana naszego! (2 P 1,1-2) Ja Jan prezbiter – do umiłowanego Gajusa, którego miłuję w prawdzie. Umiłowany, życzę ci wszelkiej pomyślności i zdrowia, podobnie jak zaznaje pomyślności twoja dusza. (3 J 1,1-2) Juda, sługa Jezusa Chrystusa, brat zaś Jakuba, do tych, którzy są powołani, umiłowani w Bogu Ojcu i zachowani dla Jezusa Chrystusa: miłosierdzie wam i pokój, i miłość niech będą udzielone obficie! (Jud 1,1-2)

Kto miał obdarzyć ich łaską i pokojem?

Czego życzy św. Paweł przyjaciołom?

Kiedy ludziom potrzebny jest pokój w sercu?

Jakimi darami (łaskami) Pan Bóg może wspierać ludzi?

Autorzy listów biblijnych kierują swe pozdrowienia do wierzących. Paweł nazywa ich świętymi, a Juda – powołanymi i umiłowanymi przez Boga. Łaska, o której jest mowa w pozdrowieniach, to dar zbawienia otrzymany przez śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa. Autorzy listów życzą więc ich odbiorcom, by otrzymali zbawienie. Życzą także pierwszym chrześcijanom pokoju, który wypływa z przebywania w bliskości Boga.

Pozdrowienia św. Pawła i innych autorów listów z Nowego Testamentu są jednocześnie modlitwą i wyrazem wiary. Przypominają o wszechobecności i bliskości Boga, który przenika cały świat. W nich mają swoje źródło także wezwania kapłana wypowiadane podczas liturgii:

„Miłość Boga Ojca, łaska naszego Pana Jezusa Chrystusa i dar jedności w Duchu Świętym niech będą z wami wszystkimi”. „Łaska i pokój od Boga, naszego Ojca, i od Pana Jezusa Chrystusa niech będą z wami”. „Łaska i pokój od Tego, który jest i który był, i który przychodzi, niech będą z wami”. „Łaska naszego Pana Jezusa Chrystusa niech będzie z wami”. „Pokój z wami”. Na wszystkie te wezwania odpowiadamy: „I z duchem twoim”.

Pozdrowienie „Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus” upowszechniło się na przełomie XIV i XV wieku. Zwyczaj pozdrawiania się przez wypowiadanie imienia Jezusa lub słów błogosławieństwa nawiązuje do starotestamentalnego przekazywania znaku pokoju- pocałunku pokoju, życzenia Bożej opieki lub powtarzania słowa „ shalom” ( hebr. pokój) przy spotkaniu lub pożegnaniu z kimś, kto należał do narodu wybranego. Założyciel jezuatów bł. Jerzy Colombini w listach pisanych do członków swych zakonów wyjaśniał, że częste wypowiadanie imienia Jezusaprzemienia duszę człowieka i prowadzi do zjednoczenia z Nim.

Jezuaci – wspólnota zakonna Apostolskich Kleryków św. Hieronima założona przez Jana Colombiniego, w której oddawano szczególną cześć Imieniu Jezus, wyrażaną przez częste wznoszenie spontanicznych okrzyków sławiących Jezusa oraz w radosnych tańcach, prostych laudach, a także przez powtarzanie Imienia Jezus na sposób liturgiczny. To Jezuaci wprowadzili znany zwyczaj pozdrawiania się słowami: „Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus” – łac. „Laudetur Jesus Christus. In saecula saeculorum. Amen.”

16 października 1978 roku na centralnym balkonie bazyliki św. Piotra w Watykanie, po zapowiedzi kardynała protodiakona: „ habemus papam...”, nowo wybrany papież Jan Paweł II po ukazaniu się zgromadzonym wypowiedział jako pierwsze swoje słowa pozdrowienie: „Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus”

Słowami „Szczęść Boże” pozdrawia się w Polsce osoby pracujące. Odpowiada się wówczas: „Bóg zapłać” lub „Daj Boże”(górnicy ) jak również „Szczęść Boże”. Pozdrowienie to jednak nie musi odnosić się tylko do ciężkiej pracy. Życzenie szczęścia to prośba skierowana do Boga i zarazem wyznanie wiary w Niego i Jego opatrzność. Życzenie to może spełnić tylko Bóg – tylko od Niego może pochodzić błogosławieństwo.

„Króluj nam Chryste” to słowa ministranckiego pozdrowienia zaczerpnięte z pieśni o takim samym tytule. Odpowiadamy na nie: „Zawsze i wszędzie”. Pozdrowienie to wyraża prośbę, aby Chrystus nam królował, by był naszym Panem, każdemu z osobna i wszystkim razem. Każdy ministrant powinien uczynić te słowa treścią swojego życia.

Jednym z rzadziej używanych pozdrowień chrześcijańskich są słowa: „Chrystus Zmartwychwstał”. Należy na nie odpowiedzieć: „Prawdziwie zmartwychwstał. Alleluja”. Pozdrowieniem tym okazujemy swoją radość ze zmartwychwstania Chrystusa.

Pozdrowienie to jest także wyznaniem wiary w Jego zmartwychwstanie, które jest zapowiedzią naszego zmartwychwstania. Dawniej po zakończeniu rezurekcji podchodzono do krewnych, znajomych i pozdrawiano ich tymi słowami. Wyrażały one- i nadal wyrażają – radość i najlepsze życzenia wielkanocne.

Pozdrowienie „Pokój temu domowi” ma swoje źródło w Ewangelii. Jezus, rozsyłając swoich uczniów do różnych miast i miasteczek, powiedział do nich: „Gdy wejdziecie do jakiegoś domu, najpierw mówcie: Pokój temu domowi. Jeśli tam mieszka człowiek godny pokoju, wasz pokój spocznie na nim; jeśli nie, powróci do was” (Łk 10,5-6). Obecnie słowami „Pokój temu domowi” najczęściej wita się kapłan przychodzący po kolędzie. Odpowiadamy na nie: „I wszystkim tym, którzy w nim przebywają”, przez co wyrażamy pragnienie przyjęcia Bożego pokoju i ofiarowania go każdemu, kto przebywa w naszym domu.

Błogosławić możemy każdego dnia. Dzieci powinny prosić o błogosławieństwo swoich rodziców, a rodzice powinni często błogosławić swoje dzieci. Nie tylko z okazji pierwszej Komunii Świętej czy zawieranego sakramentu małżeństwa. Na przykład gdy dziecko idzie do szkoły , błogosławieństwem mogą być słowa „ Idź z Bogiem”, a gdy dziecko jedzie na wycieczkę : „ Niech cię Bóg prowadzi”. Szczególnymi okazjami , w których rodzice mogą błogosławić dzieci, są ich urodziny i imieniny.

ZAPAMIĘTAJ

Pozdrowienie „Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus” jest najprostszym uwielbieniem Syna Bożego – Jezusa Chrystusa. Używając formuły „Szczęść Boże”, życzymy drugiej osobie, by Bóg dał jej szczęście, aby jej sprzyjał, zawsze był blisko niej i by ją prowadził. Odpowiedź - „Daj Boże” znaczy: „Oby Bóg tego dokonał”. Ministranckie pozdrowienie „Króluj nam Chryste” wyraża pragnienie i troskę, by Chrystus królował w sercu każdego ministranta „zawsze i wszędzie”.

CZY WIESZ, że : Możemy i powinniśmy błogosławić osoby, które kochamy, ale także spotykane przypadkowo, np. kobietę w ciąży, schorowaną staruszkę, kogoś, kto ma zmartwienie…..

Pozdrawiając się po chrześcijańsku, błogosławimy siebie nawzajem. Błogosławiąc, wzywamy Boga, a przyzywanie imienia Bożego ma moc przemiany serc ludzkich. Warto więc się błogosławić, zwłaszcza gdy wokół nas jest tak wiele cierpienia, nieporozumień, konfliktów, kłótni, niepokoju….. Błogosławieństwo może to zmienić,bo zapraszamy przez nie Boga do życia naszego i naszych bliskich. Błogosławiąc, pragniemy dobra dla ludzi wokół nas.

Utrwal zdobytą wiedzę :)

Z Panem Bogiem !