Reduta ordona projekt

Reduta Ordona

Rodzaj literacki: LirykaGatunek literacki: Poemat opisowo-refleksyjny

Czas i miejsce akcji: 6 Września 1831 w Warszawie, w dzielnicy Wola

Autor: Adam Mickiewicz

Główny bohater:Powstaniec listopadowy i oficer wojska polskiego Julian Konstanty Ordon

Narrator: Stefan Garczyński

Kim był?

Stefan Garczyński był adiutantem generała Jana Umińskiego, dowodzący obroną Warszawy.

Kim był Ordon?

Julian Konstanty Ordon (16 października 1805 we Lwowie - 15 stycznia 1887) - polski wojskowy W czasie powstania listopadowego w 1831 roku w czasie obrony Warszawy dowodził baterią artylerii w forcie nr 54, który został wysadzony w powietrze. Jego rzekomą śmierć opisał Adam Mickiewicz w swoim wierszu "Reduta Ordona".

Porównanie armii Polskiej i Rosyjskiej:

Armia Rosyjska

Armia Polska

-Liczne i dobrze uzbrojone wojsko -Porównanie piechoty do lawy błota nasypanej tysiącem bagnetów - 200 armat -Przypisane kolory to czerwień i czerń - symbol żałoby i śmierci

- 6 armat - Kilkudziesięciu artylerzów w reducie-Żołnierze bohatersko walczący do ostaniej kropli krwi- Przypisanym kolorem jest biel i czerwień - symbol niewinności, uczuć i krwi

Krótkie streszczenie

„Reduta Ordona” Adama Mickiewicza została opatrzona podtytułem „opowiadanie adiutanta”. Jej treścią jest właśnie relacja owego adiutanta, czyli jednego z obrońców Warszawy przed Rosjanami. Wydarzenia te miały miejsce w 1831 roku i były ostatnim etapem powstania listopadowego. Żołnierz opowiada o całym epizodzie z perspektywy czasu. Wyszedł na działo i stamtąd obserwował pole walki. Z naprzeciwka nadciągał oddział Rosjan wyposażony w 200 armat. Zaatakował on redutę Ordona, która posiadała jedynie 6 dział. Żołnierze Ordona dzielnie się bronili, jednak wróg stopniowo zdobywał pozycje Polaków. Kiedy Rosjanie zniszczyli ostatnią polską armatę, oddział zaczął wykorzystywać broń ręczną. Pomimo zaciekłej walki, Rosjanom udało się przełamać opór Polaków. Kiedy wzrok adiutanta przesłoniły łzy, jego generał obserwował wszystko przez lunetę wspartą na ramieniu żołnierza. Oznajmił, że reduta został stracona. Generał z powodu słabego wzroku przekazał lunetę adiutantowi i polecił mu dokładnie obserwować, co się dzieje z samym Ordonem. Adiutant ujrzał, jak dowódca reduty skacze do lochu z zapalonym ładunkiem wybuchowym i wraz z sobą wysadza cały szaniec. Jego czyn spowodował, że zginęli wszyscy: Polacy i szturmujący redutę Rosjanie. Na koniec adiutant stwierdza, że Ordon zostanie patronem szańców, ponieważ jego dzieło miało wymiar heroiczny. Czyn dowódcy jest również porównywany do czynu Boga, który w dzień ostateczny zniszczy niegodziwy świat.

Plan wydarzeń

1. Nadciągnięcie oddziału Rosjan wyposażonego w 200 armat 2. Nierówna walka z redutą Ordona 3. Zniszczenie ostatniego działa Polaków 4. Walka na broń ręczną 5. Zdobycie polskiego szańca przez Rosjan 6. Wysadzenie reduty przez Ordona i śmierć wszystkich żołnierzy

Dziękujemy za uwagę Dawid i Szymon