Resustytacja krążeniowo-oddechowo
Marcelina Kaźmierczak
Czy osobie, która jest nieprzytomna i nie wykazuje żadnych funkcji życiowych, można jeszcze bardziej zaszkodzić? W takiej sytuacji liczą się sekundy. Tylko zdecydowana reakcja świadków, pozbycie się strachu i rozpoczęcie czynności ratowniczych mogą uratować ludzkie życie.
Nagłe zatrzymanie krążenia
Do nagłego zatrzymania krążenia (NZK) dochodzi z bardzo wielu przyczyn, spośród których wymienić można: - zawał mięśnia sercowego, - zaburzenia rytmu serca, - zatrucie, - zator tętniczy.
Uciskanie klatki piersiowej
"Największym zagrożeniem dla człowieka wynikającym z zatrzymania funkcji życiowych jest brak krążącej krwi, w której znajduje się wiele składników potrzebnych do życia wszystkim komórkom. Najcenniejszym z tych składników jest tlen, bez którego większość komórek bardzo szybko umiera. Narząd, który jest najbardziej wrażliwy na jego brak, to mózg. Już po upływie 3–5 minut od NZK dochodzi do nieodwracalnych uszkodzeń mózgu, stąd przy wykonywaniu czynności ratowniczych (nazywanych resuscytacją krążeniowo‑oddechową – RKO) u poszkodowanego nieprzytomnego bez zachowanych funkcji życiowych szczególną uwagę zwraca się na prawidłowe uciskanie klatki piersiowej. Tylko w ten sposób tlen zgromadzony we krwi można przetransportować do wszystkich najważniejszych organów wewnętrznych poszkodowanego. Czynność uciskania klatki piersiowej jest niezmiernie prosta, a zarazem kluczowa.
Uklęknij obok poszkodowanego i ułóż dłoń na dolnej połowie jego mostka
01
Ułóż nadgarstek drugiej dłoni na grzbiecie dłoni już leżącej na mostku.
02
Kroki postępowania
Spleć palce obu dłoni, aby chwyt był stabilny.
03
Utrzymuj ramiona wyprostowane, nie uginając ich w łokciach podczas ucisku klatki piersiowej.
04
Ustaw ramiona prostopadle do klatki piersiowej.
05
06
Głębokość ucisku powinna wynosić co najmniej 5 cm, jednak nie więcej niż 6 cm, natomiast częstotliwość między 100 a 120 ucisków na 1 minutę.
Prowadzenie oddechów ratowniczych
Kolejnym elementem RKO jest prowadzenie oddechów ratowniczych. Czynność ta dostarcza tlen do organizmu poszkodowanego po wyczerpaniu się rezerw znajdujących się w jego układzie krwionośnym i oddechowym. Ratownik powinien wykorzystać środki zabezpieczające go przed zakażeniem (maska twarzowa czy chusta twarzowa). Jeśli niczego takiego nie ma, ratownik ma prawo zrezygnować z prowadzenia oddechów ratowniczych.
Udrożnij drogi oddechowe poszkodowanego, a następnie zaciśnij mu skrzydełka nosa, używając palca wskazującego i kciuka dłoni umieszczonej na czole.
01
02
Weź normalny wdech i szczelnie obejmij swoimi ustami usta poszkodowanego.
Kroki postępowania
03
Wykonaj spokojny, normalny oddech trwający około jednej sekundy, równocześnie obserwując unoszenie się klatki piersiowej poszkodowanego.
Utrzymując drożność dróg oddechowych, odsuń usta od poszkodowanego i obserwuj, czy jego klatka piersiowa opada.
04
Uwaga !
Oddechy ratownicze można wykonać bezpiecznie tylko przy użyciu sprzętu specjalnie do tego przeznaczonego. Nie wolno używać gazików, materiału czy woreczków foliowych, gdyż nie stanowią one dostatecznej bariery dla materiału zakaźnego.
Resuscytacja osoby dorosłej
Zagrożenia związane z prowadzeniem RKO
Oprócz czynników zewnętrznych, które powodują w skrajnych przypadkach konieczność przerwania RKO i ewakuację, są również takie, które wpływają na ratownika i mogą np. obniżyć skuteczność prowadzonych działań. Zaliczamy do nich wymienione niżej czynniki.-wysiłek fizyczny, -zmęczenie ratownika, -reakcja psychologiczna, -przenoszenie chorób zakaźnych
Uwaga !
Szybkie rozpoczęcie resuscytacji przez świadków zdarzenia może dwu-, a nawet trzykrotnie zwiększyć szanse przeżycia osób, u których doszło do nagłego zatrzymania oddechu i krążenia.
Ciekawostki
Słowo „resuscytacja” pochodzi od łacińskiego czasownika resuscitare – wzniecić, odnowić, wskrzesić.Na uratowanie człowieka mamy 'złote 4 minuty'. Wykonywanie wdechów ratowniczych wiąże się z ryzykiem poważnego zakażenia. Podczas ucisków klatki piersiowej można połamać żebra osoby poszkodowanej. Uraz kręgosłupa jest przeciwwskazaniem do resuscytacji.
Dziękuję za uwagę
Resuscytacja krążeniowo-oddechowa u dorosłych
marcysia.wiktoria.kazmierczak
Created on February 21, 2021
Start designing with a free template
Discover more than 1500 professional designs like these:
View
Tarot Presentation
View
Vaporwave presentation
View
Women's Presentation
View
Geniaflix Presentation
View
Shadow Presentation
View
Newspaper Presentation
View
Memories Presentation
Explore all templates
Transcript
Resustytacja krążeniowo-oddechowo
Marcelina Kaźmierczak
Czy osobie, która jest nieprzytomna i nie wykazuje żadnych funkcji życiowych, można jeszcze bardziej zaszkodzić? W takiej sytuacji liczą się sekundy. Tylko zdecydowana reakcja świadków, pozbycie się strachu i rozpoczęcie czynności ratowniczych mogą uratować ludzkie życie.
Nagłe zatrzymanie krążenia
Do nagłego zatrzymania krążenia (NZK) dochodzi z bardzo wielu przyczyn, spośród których wymienić można: - zawał mięśnia sercowego, - zaburzenia rytmu serca, - zatrucie, - zator tętniczy.
Uciskanie klatki piersiowej
"Największym zagrożeniem dla człowieka wynikającym z zatrzymania funkcji życiowych jest brak krążącej krwi, w której znajduje się wiele składników potrzebnych do życia wszystkim komórkom. Najcenniejszym z tych składników jest tlen, bez którego większość komórek bardzo szybko umiera. Narząd, który jest najbardziej wrażliwy na jego brak, to mózg. Już po upływie 3–5 minut od NZK dochodzi do nieodwracalnych uszkodzeń mózgu, stąd przy wykonywaniu czynności ratowniczych (nazywanych resuscytacją krążeniowo‑oddechową – RKO) u poszkodowanego nieprzytomnego bez zachowanych funkcji życiowych szczególną uwagę zwraca się na prawidłowe uciskanie klatki piersiowej. Tylko w ten sposób tlen zgromadzony we krwi można przetransportować do wszystkich najważniejszych organów wewnętrznych poszkodowanego. Czynność uciskania klatki piersiowej jest niezmiernie prosta, a zarazem kluczowa.
Uklęknij obok poszkodowanego i ułóż dłoń na dolnej połowie jego mostka
01
Ułóż nadgarstek drugiej dłoni na grzbiecie dłoni już leżącej na mostku.
02
Kroki postępowania
Spleć palce obu dłoni, aby chwyt był stabilny.
03
Utrzymuj ramiona wyprostowane, nie uginając ich w łokciach podczas ucisku klatki piersiowej.
04
Ustaw ramiona prostopadle do klatki piersiowej.
05
06
Głębokość ucisku powinna wynosić co najmniej 5 cm, jednak nie więcej niż 6 cm, natomiast częstotliwość między 100 a 120 ucisków na 1 minutę.
Prowadzenie oddechów ratowniczych
Kolejnym elementem RKO jest prowadzenie oddechów ratowniczych. Czynność ta dostarcza tlen do organizmu poszkodowanego po wyczerpaniu się rezerw znajdujących się w jego układzie krwionośnym i oddechowym. Ratownik powinien wykorzystać środki zabezpieczające go przed zakażeniem (maska twarzowa czy chusta twarzowa). Jeśli niczego takiego nie ma, ratownik ma prawo zrezygnować z prowadzenia oddechów ratowniczych.
Udrożnij drogi oddechowe poszkodowanego, a następnie zaciśnij mu skrzydełka nosa, używając palca wskazującego i kciuka dłoni umieszczonej na czole.
01
02
Weź normalny wdech i szczelnie obejmij swoimi ustami usta poszkodowanego.
Kroki postępowania
03
Wykonaj spokojny, normalny oddech trwający około jednej sekundy, równocześnie obserwując unoszenie się klatki piersiowej poszkodowanego.
Utrzymując drożność dróg oddechowych, odsuń usta od poszkodowanego i obserwuj, czy jego klatka piersiowa opada.
04
Uwaga !
Oddechy ratownicze można wykonać bezpiecznie tylko przy użyciu sprzętu specjalnie do tego przeznaczonego. Nie wolno używać gazików, materiału czy woreczków foliowych, gdyż nie stanowią one dostatecznej bariery dla materiału zakaźnego.
Resuscytacja osoby dorosłej
Zagrożenia związane z prowadzeniem RKO
Oprócz czynników zewnętrznych, które powodują w skrajnych przypadkach konieczność przerwania RKO i ewakuację, są również takie, które wpływają na ratownika i mogą np. obniżyć skuteczność prowadzonych działań. Zaliczamy do nich wymienione niżej czynniki.-wysiłek fizyczny, -zmęczenie ratownika, -reakcja psychologiczna, -przenoszenie chorób zakaźnych
Uwaga !
Szybkie rozpoczęcie resuscytacji przez świadków zdarzenia może dwu-, a nawet trzykrotnie zwiększyć szanse przeżycia osób, u których doszło do nagłego zatrzymania oddechu i krążenia.
Ciekawostki
Słowo „resuscytacja” pochodzi od łacińskiego czasownika resuscitare – wzniecić, odnowić, wskrzesić.Na uratowanie człowieka mamy 'złote 4 minuty'. Wykonywanie wdechów ratowniczych wiąże się z ryzykiem poważnego zakażenia. Podczas ucisków klatki piersiowej można połamać żebra osoby poszkodowanej. Uraz kręgosłupa jest przeciwwskazaniem do resuscytacji.
Dziękuję za uwagę