Przypowieść o miłosiernym Samarytaninie

przypowieść o miłosiernym samarytaninie

Twórca: Johann Karl Loth

Autor prezentacji: Joanna Lepsza

Data: 21.02.2021

Przypowieść o miłosiernym Samarytaninie − powstały w 2 poł. XVII w. obraz autorstwa niemieckiego barokowego malarza Johanna Karla Lotha. Dzieło znajduje się w Muzeum Historii Sztuki w Wiedniu. Pochodzi z kolekcji z rezydencji księcia-arcybiskupa z Salzburga.

Twórca: Johann Karl Loth

Johann Carl Loth, zw. Carlotto – niemiecki malarz i rysownik okresu baroku, caravaggionista. Jego ojciec Johann Ulrich Loth był malarzem, matka – iluminatorką. Wykształcenie artystyczne wyniósł z domu. Ok. 1655 osiadł w Wenecji. Malował sceny religijne i mitologiczne oraz portrety.

.04

Pochodzenie

Przypowieść o miłosiernym Samarytaninie pochodzi z Biblii a dokładniej z Ewengelii według św.Łukasza. Nowy Testament i została wygłoszona przez Jezusa.

Chrystus polecił mu zwrócić się ku wiedzy zawartej w „Prawach”. Wystarczy miłować Boga oraz swoich bliźnich tak, jak siebie samego.

Przypowieść rozpoczyna się rozmową żydowskiego uczonego i Chrystusa. Mędrzec zapytał Jezusa co czynić, aby osiągnąć życie wieczne.

.05

Bohaterowie

Bohaterowie

- Podróżnik- Zbójcy - Kapłan - Lewita - Samarytanin

.06

Informacje o bohaterach

Kapłan

Zbójcy

Podróżnik

Kapłan – mijając rannego, pobitego podróżnego nie zatrzymał się, nie zareagował, nie udzielił pomocy. Zachował się obojętnie, brakowało mu wrażliwości i empatii. Pokazał wrogą, obojętną postawę wobec podróżnego będącego w potrzebie. Jako kapłan powinien dawać przykład miłosierdzia – pokazał jednak tylko egoizm i okrucieństwo.

Zbójcy – to bandyci cechujący się okrucieństwem. Bezlitośni i źli, ograbili podróżnego, zadali mu liczne rany, prawie martwego porzucili. Ich postawa jest godna potępienia.

Podróżnik – został napadnięty przez zbójców, ograbiony i pobity. Ledwo żywy został porzucony na drodze, gdzie leżał i czekał na pomoc. Wobec bandy zbójców był bezbronny, na pewno odczuwał strach i miał poczucie głębokiej krzywdy. To człowiek, który nie był niczemu winien, a jednak spotkało go wielkie nieszczęście.

.07

Informacje o bohaterach

Samarytanin

Lewita

Samarytanin – nie bał się zbójców, nie uważał pomocy rannemu za nieczystość, nie przejmował się tym, że to być może kara Boża spotkała podróżnego. Zobaczył chorego, rannego człowieka w potrzebie i postanowił mu pomóc. Wykazał się dużą odwagą, zawziętością, troską i wrażliwością. Okazał miłosierdzie i dobro podróżnemu, poświęcił się dla niego. Taka postawa jest ze wszech miar godna naśladowania.

Lewita – czyli pomocnik kapłana – również postąpił okrutnie wobec rannego. Nie zatrzymał się, nie udzielił pomocy. Pozostawił rannego niemal na pewną śmierć. Być może tak, jak kapłan, bał się, że zbójcy wrócą i jemu również zrobią krzywdę? Na pewno jego postępowanie było egoistyczne i wygodne – prościej odwrócić głowę i odejść. Ta postawa zdradza brak wrażliwości i obojętność wobec zła.

.08

Plan wydarzeń

*Obojętne przejście kapłana obok rannego*Brak reakcji na krzywdę podróżnego ze strony lewity *Wzruszenie Samarytanina losem skrzywdzonego człowieka *Opatrzenie rannego i zawiezienie na bydlęciu do gospody *Jednodniowa opieka Samarytanina nad pobitym *Oddanie podróżnego pod opiekę gospodarza i pozostawinie na te cele 2 denarów *Samotne udanie się w dalszą podróż

.09

Streszczenie

Uczony w prawie (znawca żydowskiego prawa religijnego), udając niewiedzę, spytał Jezusa, co należy czynić, by osiągnąć życie wieczne. Jezus odesłał go do kanonów Prawa, którym się zajmował. Tam zostało napisane, że warunkiem szczęścia wiecznego jest miłość Boga i bliźniego jak siebie samego. Uczony, chcąc się usprawiedliwić, że pyta o sprawy jasno określone, zażądał wyjaśnienia, kogo można uznać za bliźniego. Jezus odpowiedział mu przypowieścią o miłosiernym Samarytaninie. Pewien człowiek wędrował z Jerozolimy do Jerycha. W drodze został napadnięty przez zbójców i pobity. Porzucili go potem przy drodze ledwo żywego. Przechodził tamtędy kapłan i nie udzielił mu pomocy. Przechodził lewita i także się nie zatrzymał. Pomocy nieszczęśnikowi udzielił dopiero Samarytanin. Wzruszył się jego losem, opatrzył rany, a potem wsadził na swego osiołka i zawiózł do gospody. Zapłacił gospodarzowi, nakazując opiekę nad rannym. Zapewnił, że zwróci dodatkowe koszty. On to okazał się bliźnim, ponieważ kierował się miłosierdziem.

.10

Morał i nauka płynąca z przypowieści

Przypowieść o miłosiernym Samarytaninie uczy nas, że nie należy oceniać ludzi ze względu na ich pochodzenie, a jedynie biorąc pod uwagę jego zachowanie i stosunek do drugiego człowieka. ... W przypowieści tej odnajdziemy wartości takie jak: dobro, miłosierdzie, bezinteresowna pomoc, uczciwość, altruizm.

Dziękuje za uwagę!

Joanna Lepsza