5, 28-29 Izajasz i Jeremiasz

Izajasz,Jeremiasz

Poznanie mesjańskich proroctw Izajasza. Kształtowanie postawy nawrócenia oraz miłości do Ojczyzny.

Wyobraź sobie, że pracujesz w wielkiej firmie, której założycielem jest sam Pan Bóg...Wszystko układa się idealnie, jesteś bardzo szczęsliwy... pracuje tam też wielu innych ludzi, którzy zaufali Panu Bogu i czują się wspaniale... I nagle pojawia się wielki kryzys.... Pewni ludzie... Adam i Ewa...tak, tak, to ci, których Pan Bóg pierwszych powołał do pracy w tej firmie... dostrzegli z pomocą jakiejś istoty, że mogą być jeszcze szczęśliwsi, że mogą być jak sam Pan Bóg... Sytuacja trudna, kryzysowa, w której się znalazłeś, to grzech pierworodny. Wtedy to między ludźmi a Panem Bogiem – źródłem szczęścia i miłości – powstała ogromna przepaść. Konsekwencją braku zaufania Panu Bogu był smutek i cierpienie. Ludzie nie potrafili kochać jak przedtem, zniknął porządek zaprowadzony przez Pana Boga. Wszędzie teraz panuje nieład, nikt nie może odnaleźć swojego miejsca...

Jednak Bóg nie pozostawił ludzi bez pomocy.

„Wprowadzam nieprzyjaźń między ciebie, a niewiastę, pomiędzy potomstwo twoje, a potomstwo jej: ono ugodzi cię w głowę, a ty ugodzisz go w piętę”. (Rdz 3,15)

Pan Bóg już w raju zapowiedział przyjście na świat Niewiasty i Dziecka, które zniszczy węża – szatana, który jest źródłem grzechu, a co za tym idzie – smutku, cierpienia i śmierci.

Z biegiem lat Pan Bóg posyłał do Izraelitów swoich proroków, którzy przemawiali do ludu w Jego imieniu. Przez nich uszczegóławiał swój plan pomocy, odsłaniając coraz więcej informacji na temat Dziecka – Zbawiciela, Mesjasza, Pomazańca Bożego.Jego zadaniem będzie naprawić to, co zniszczył grzech pierworodny.

Prorok Izajasz

Jego imię, pochodzi z jęz. hebrajskiego i znaczy „Jahwe jest zbawieniem” lub „Jahwe jest pomocą”. Działał on w Jerozolimie między 739 a 697 r. przed narodzeniem Chrystusa.

„Albowiem Dziecię nam się narodziło, Syn został nam dany, na Jego barkach spoczęła władza. Nazwano Go imieniem: Przedziwny Doradca, Bóg Mocny, Odwieczny Ojciec, Książę Pokoju. Wielkie będzie Jego panowanie w pokoju bez granic na tronie Dawida i nad Jego królestwem, które On utwierdzi i umocni prawem i sprawiedliwością, odtąd i na wieki”. Iz 9,5-6a.

„Wzgardzony i odepchnięty przez ludzi, Mąż boleści, oswojony z cierpieniem, jak ktoś, przed kim się twarz zakrywa, wzgardzony tak, iż mieliśmy Go za nic. Lecz on się obarczył naszym cierpieniem, on dźwigał nasze boleści, a my uznaliśmy go za skazańca, chłostanego przez Boga i zdeptanego. Lecz on był przebity za nasze grzechy, zdruzgotany za nasze winy. Spadła nań chłosta zbawienna dla nas, a w jego ranach jest nasze zdrowie”. (Iz 53,3-5)

Eucharystia - spotkanie ze Zbawicielem

Najbliżej spotykamy się ze Zbawicielem, uczestnicząc we Mszy Świętej i przyjmując Go w Komunii Świętej. Właśnie wtedy ofiarowuje się On za nas.

Gdy przyjmiemy Jezusa do swojego serca, On umocni nas, byśmy coraz bardziej kochali Pana Boga i innych ludzi. Abyśmy mogli otworzyć nasze serca na Bożą łaskę, musimy zadbać o dobre przygotowanie do Mszy Świętej, czyli:

punktualność,

Sakrament pokuty i pojednania,

uważne słuchanie słowa Bożego,

systematyczna modlitwa,

dobre uczynki.

prośba do Ducha Świętego przed Mszą Świętą o łaskę skupienia,

Prorok Jeremiasz

Jego imię wywodzi się z języka hebrajskiego i oznacza „Jahwe podnosi”.

Pochodził z kapłańskiej rodziny z Anatot. Od najwcześniejszych lat głęboko przeżywał odstępstwa od wiary swego narodu,których był świadkiem. Bóg wezwał go na swoją służbę, kiedy był jeszcze młodzieńcem. Jeremiasz wzbraniał się przed przyjęciem Bożego wezwania, tłumacząc, iż jest zbyt młody. Bóg jednak nie zrezygnował z jego osoby, zapewniając go o swojej przy nim obecności. Jeremiasz głosił słowa Boga w Jerozolimie przez wiele lat. Jest autorem biblijnej Księgi Jeremiasza oraz Lamentacji.

„Jeżeli chcesz powrócić, Izraelu, – wyrocznia Pana – możesz do Mnie powrócić; a jeżeli oddalisz swe bóstwa, nie potrzebujesz się błąkać z dala ode Mnie. Oczyść swe serce z nieprawości, Jerozolimo, abyś została ocalona! Dokądże będziesz podtrzymywać w sobie swoje grzeszne myśli?” (Jr 4,1.14)

„Zamienię Jerozolimę w stos gruzu, siedlisko szakali, miasta zaś judzkie w pustkowie pozbawione mieszkańców”. (Jr 9,10)

„Oto nadchodzą dni (...) kiedy zawrę z domem Izraela «i z domem Judy» nowe przymierze. Nie takie jak przymierze, które zawarłem z ich przodkami, kiedy ująłem ich za rękę, by wyprowadzić z ziemi egipskiej. To moje przymierze złamali, mimo że byłem ich władcą (...). Lecz takie będzie przymierze, jakie zawrę z domem Izraela po tych dniach (...): Umieszczę swe prawo w głębi ich jestestwa i wypiszę na ich sercach. Będę im Bogiem, oni zaś będą Mi ludem. (...) Wszyscy bowiem od najmniejszego do największego poznają Mnie (...), ponieważ odpuszczę im występki, a o grzechach ich nie będę już wspominał”. (Jr 31,31-34)

Jeremiasz jest wielkim patriotą - dba o swój naród, ale przede wszystkim dba o swoją relację z Panem Bogiem i jest Mu wierny pomimo napotykanych trudności w swoim zyciu.

Bóg zawarł z nami przymierze podczas chrztu świętego. Zostaliśmy zobowiązani do wierności Bogu przez przestrzegania przykazań.

Niestety, podobnie jak Izraelici, my również poprzez niewłaściwe postępowanie niszczymy, burzymy naszą więź z Bogiem.