DRAMATMUZYCZNY
Ogólnie o dramacie muzycznym
Czym się różni od opery?
- Podstawowymi dla opery współczynnikami są: partie wokalne – solowe, zespołowe i chóralne, partie instrumentalne, wstawki baletowe, w niektórych gatunkach partie mówione. Dramat można podzielić niemal wyłącznie na akty (niekiedy sceny).
- W operze muzyka współdziała z akcją, a w dramacie jest ona podporządkowana tej akcji.
- Charakterystyczną cechą dramatu muzycznego jest współdziałanie wszystkich sztuk, głównie poezji, dramatu, sztuki teatralnej, plastyki i muzyki.
- Rodzaj opery poważnej.
- Jest to utwór muzyczno sceniczny, w którym to muzyka jest podporządkowana akcji dramatycznej (nie odwrotnie, jak w tradycyjnej operze).
- Podział na sceny i akty, według schematu układu dramaturgicznego.
Ryszard Wagner
Koncepcja dramatu muzycznego została wprowadzona w połowie XIX wieku przez niemieckiego kompozytora Ryszarda Wagnera. Wagner uznawany jest za jednego z najwybitniejszych przedstawicieli niemieckiej muzyki XIX wieku oraz jednego z największych twórców w historii opery. W swojej twórczości posługiwał się zarówno polifonią, jak i homofonią, zmierzał do wyciągnięcia ostatecznych konsekwencji z systemu dur-moll, rozbudowując chromatykę, stosując niespotykane współbrzmienia i połączenia akordowe (słynny akord tristanowski pojawiający się w Tristanie i Izoldzie). Dramaty muzyczne jego autorstwa (przykłady):
- Tristan i Izolda (1859)
- Pierścień Nibelunga - tetralogia (1845-1874)
- Parsifal (1882)
Watch
Dramaty muzyczne Ryszarda Wagnera
Parsifal
Pierścień Nibelunga
Tristan i Izolda
Koniec
Dramat muzyczny
31
Created on February 20, 2021
Start designing with a free template
Discover more than 1500 professional designs like these:
Explore all templates
Transcript
DRAMATMUZYCZNY
Ogólnie o dramacie muzycznym
Czym się różni od opery?
Ryszard Wagner
Koncepcja dramatu muzycznego została wprowadzona w połowie XIX wieku przez niemieckiego kompozytora Ryszarda Wagnera. Wagner uznawany jest za jednego z najwybitniejszych przedstawicieli niemieckiej muzyki XIX wieku oraz jednego z największych twórców w historii opery. W swojej twórczości posługiwał się zarówno polifonią, jak i homofonią, zmierzał do wyciągnięcia ostatecznych konsekwencji z systemu dur-moll, rozbudowując chromatykę, stosując niespotykane współbrzmienia i połączenia akordowe (słynny akord tristanowski pojawiający się w Tristanie i Izoldzie). Dramaty muzyczne jego autorstwa (przykłady):
Watch
Dramaty muzyczne Ryszarda Wagnera
Parsifal
Pierścień Nibelunga
Tristan i Izolda
Koniec