KONKURS A Ty jak dobrze znasz "Pana Tadeusza"?
ETAP I Jaka sytuacja została przedstawiona w podanym fragmencie? (14 pytań)
1. Tu przerwał, lecz róg trzymał, wszystkim się zdawało, Że Wojski wciąż gra jeszcze, a to echo grało. (Księga IV)
2. Wielkie Sądy Boże! Prawda! Prawda! Więc to ty? I tyżeś to, Jacku?
Soplico? Pod kapturem? Żyłeś po żebracku! Ty, którego pamiętam, gdy zdrowy, rumiany, Piękny szlachcic; gdy tobie pochlebiały pany, Gdy za tobą kobiety szalały! (Księga X)
3. Poloneza czas zacząć! - Podkomorzy rusza I z lekka zarzuciwszy wyloty kontusza, I wąsa podkręcając, podał rękę Zosi I skłoniwszy się grzecznie, pierwszą parę prosi. (Księga XII)
4. Biegał po całym domu i szukał komnaty, gdzie mieszkał dzieckiem będąc, przed dziesięciu laty. Wchodzi, cofnął się, toczył zdumione źrenice Po ścianach: w tej komnacie mieszkanie kobiece? (Księga I)
5. Było to za Kościuszki czasów; Pan popierał Prawo trzeciego maja i już szlachtę zbierał, aby konfederatom ciągnąć ku pomocy, Gdy nagle Moskwa zamek opasała w nocy... (Księga II)
6. Wszyscy dybią na rydza; ten wzrostem skromniejszy I mniej sławny w piosnkach, za to najsmaczniejszy... (Księga III)
7. Ostrzegam tylko wcześnie, niech Brat Tadeusza Nie namawia, kochać się w Zosi nie przymusza, Bo serce nie jest sługą, nie zna, co to pany, I nie da się przemocą okuwać w kajdany. (Księga III)
8. Panie Hrabia (...) Czy nie dosyć się jeszcze Pański honor plami, Że Pan jadasz i pijasz z tymi Soplicami; Trzebaż jeszcze, aby mnie, zamku urzędnika,
Gerwazego Rębajłę, Horeszków klucznika, Lżyć w domu Panów moich i Panże to zniesie! (Księga V)
9. Niech żyją Horeszkowie, wiwat Półkozice! Wiwat Klucznik Rębajło! Hajże na Soplice! (Księga VII)
10. Dziewięć rur wymierzyli prosto w łeb Klucznika, On leci na strza, kręcąc ostrze Scyzoryka. Widzi to Ksiądz, zabiega Klucznikowi droge, Sam pada i podbija Gerwazemu nogę. Upadli, właśnie kiedy pluton ognia dawał... (Księga IX)
11. Tadeusz, biorąc dary i całując rękę,
Rzekł: "Pani! Ja już mogę pożegnać Panienkę, Bądź zdrowa, wspomnij o mnie i racz czasem zmówić Pacierz za mnie! Zofijo!..." Więcej nie mógł mówić. (Księga X)
12. Moją konfederacką ogłaszam wam laską, Że Jacek wierną służbą i cesarską łaską Zniósł infamiji plamę, powraca do cześci I znowu się w rząd prawych patriotów mieści... (Księga XI)
13. "Jenerale, rzekł, Ciebie długo Litwa nasza Czekała – długo, jak my Żydzi Mesyjasza, Ciebie prorokowali dawno między ludem Śpiewaki, Ciebie niebo obwieściło cudem, Żyj i wojuj, o Ty nasz!..." Mówiąc, ciągle szlochał, Żyd poczciwy Ojczyznę jako Polak kochał! (Księga XII)
14. Udało mi się nieraz do kraju przezierać, Rozkazy wodzów nosić, wiadomości zbierać. (Księga X)
ETAP II
Kto to jest? o kim mowa? (6 pytań)
1. ...się od przodków swoich nie odrodził: Dobrze na koniu jeździł, pieszo dzielnie chodził, Tępy nie był, lecz mało w naukach postąpił, Choć stryj na wychowanie niczego nie skąpił. (Księga I)
2. W szmaragdzie bujnych traw, na krwawnikowym szalu, W sukni długiej, jak gdyby w powłoce koralu, Od której odbijał się włos z jednego końca, Z drugiego czarny trzewik; po bokach błyszcząca Śnieżną pończoszką, chustką, białością rąk, lica, Wydawała się z dala jak pstra gąsienica, Gdy wpełźnie na zielony liść klonu. (Księga III)
3.
Siedmdziesiąt dwa lata liczył (...), starzec dziarski, Niskiego wzrostu. Dawny konfederat barski. Pamiętają i swoi, i nieprzyjaciele Jego damaskowaną krzywą karabelę. (Księga VI)
4. Miał pełno interesów: to listy odbierał, Których nigdy przy obcych ludziach nie otwierał, To wysyłał posłańców, ale gdzie i po co Nie powiadał... (Księga I)
5.
W jednej z izb pustych obrał mieszkanie dla siebie; Mogąc żyć u Hrabiego na łaskawym chlebie, Nie chciał, bo wszędzie tęsknił i czuł się niezdrowym, Jeżeli nie oddychał powietrzem zamkowym. (Księga II)
6. Lecz ona biedna! Tak ją rodzice pieścili, Słaba, lękliwa! Był to robaczek motyli, Wiosenna gąsieniczka! (Księga X)
ETAP III
Kto mówi? (7 pytań)
1. Ach, Ciociu, rzekła smutnie (...), cóż ja winna, Ciotka mnie zamykała; nie było z kim tańczyć, Lubiłam z nudy ptastwo paść i dzieci niańczyć; Ale poczekaj, Ciociu, niech no się pobawię Trochę z ludźmi, obaczysz, jak ja się poprawię. (Księga V)
2.
Podkomorzeńku! krzyknął, wolne pańskie żarty, Wróbel mniejszy niż puszczyk, a na swoich wiorach Śmielszy jest aniżeli puszczyk w cudzych dworach: Co (...), to nie puszczyk; kto w cudze poddasze Nocą włazi, ten puszczyk, i ja go wystraszę. (Księga V)
3. Dobre miałem przeczucie, żem lubił te mury! Choć nie wiedziałem, że w nich taki skarb się mieści, Tyle scen dramatycznych i tyle powieści! (Ksiega II)
4. Spór ich potem w dozgonną przyjaźń się zamienił, I Doweyko się z siostrą Domeyki ożenił... (Księga IV)
5. To póki o wskrzeszeniu Polski była rada, O dobru pospolitym, głupi, u was zwada? (...) a niech no kto poda Osobiste urazy, głupi, u was zgoda! (Księga VII)
6. Pomnę, pierwszy raz w życiu jam się łzami zalał Z radości i z rozpaczy, zapomniał się, szalał, Już chciałem znowu upaść ojcu jej pod nogi... (Księga X)
7. Ja człek poczciwy, ja was, państwo Lachy, lubię, Że wy ludzie weseli, dobrzy do wypitki. I także ludzie śmiali, dobrzy do wybitki. (...) Co nam do Lachów? Niechaj Moskwa dla Moskala, Polska dla Lacha; ale cóż? car nie pozwala! (Księga X)
ETAP IV Rozpoznaj scenę na obrazie (20 pytań)
1.
2.
3.
4.
5.
6.
7.
8.
9.
10.
11.
12.
13.
14.
15.
16.
17.
18.
19.
20.
KONIEC
KONKURS "Pan Tadeusz"
Joanna K
Created on February 18, 2021
Start designing with a free template
Discover more than 1500 professional designs like these:
View
Modern Presentation
View
Terrazzo Presentation
View
Colorful Presentation
View
Modular Structure Presentation
View
Chromatic Presentation
View
City Presentation
View
News Presentation
Explore all templates
Transcript
KONKURS A Ty jak dobrze znasz "Pana Tadeusza"?
ETAP I Jaka sytuacja została przedstawiona w podanym fragmencie? (14 pytań)
1. Tu przerwał, lecz róg trzymał, wszystkim się zdawało, Że Wojski wciąż gra jeszcze, a to echo grało. (Księga IV)
2. Wielkie Sądy Boże! Prawda! Prawda! Więc to ty? I tyżeś to, Jacku? Soplico? Pod kapturem? Żyłeś po żebracku! Ty, którego pamiętam, gdy zdrowy, rumiany, Piękny szlachcic; gdy tobie pochlebiały pany, Gdy za tobą kobiety szalały! (Księga X)
3. Poloneza czas zacząć! - Podkomorzy rusza I z lekka zarzuciwszy wyloty kontusza, I wąsa podkręcając, podał rękę Zosi I skłoniwszy się grzecznie, pierwszą parę prosi. (Księga XII)
4. Biegał po całym domu i szukał komnaty, gdzie mieszkał dzieckiem będąc, przed dziesięciu laty. Wchodzi, cofnął się, toczył zdumione źrenice Po ścianach: w tej komnacie mieszkanie kobiece? (Księga I)
5. Było to za Kościuszki czasów; Pan popierał Prawo trzeciego maja i już szlachtę zbierał, aby konfederatom ciągnąć ku pomocy, Gdy nagle Moskwa zamek opasała w nocy... (Księga II)
6. Wszyscy dybią na rydza; ten wzrostem skromniejszy I mniej sławny w piosnkach, za to najsmaczniejszy... (Księga III)
7. Ostrzegam tylko wcześnie, niech Brat Tadeusza Nie namawia, kochać się w Zosi nie przymusza, Bo serce nie jest sługą, nie zna, co to pany, I nie da się przemocą okuwać w kajdany. (Księga III)
8. Panie Hrabia (...) Czy nie dosyć się jeszcze Pański honor plami, Że Pan jadasz i pijasz z tymi Soplicami; Trzebaż jeszcze, aby mnie, zamku urzędnika, Gerwazego Rębajłę, Horeszków klucznika, Lżyć w domu Panów moich i Panże to zniesie! (Księga V)
9. Niech żyją Horeszkowie, wiwat Półkozice! Wiwat Klucznik Rębajło! Hajże na Soplice! (Księga VII)
10. Dziewięć rur wymierzyli prosto w łeb Klucznika, On leci na strza, kręcąc ostrze Scyzoryka. Widzi to Ksiądz, zabiega Klucznikowi droge, Sam pada i podbija Gerwazemu nogę. Upadli, właśnie kiedy pluton ognia dawał... (Księga IX)
11. Tadeusz, biorąc dary i całując rękę, Rzekł: "Pani! Ja już mogę pożegnać Panienkę, Bądź zdrowa, wspomnij o mnie i racz czasem zmówić Pacierz za mnie! Zofijo!..." Więcej nie mógł mówić. (Księga X)
12. Moją konfederacką ogłaszam wam laską, Że Jacek wierną służbą i cesarską łaską Zniósł infamiji plamę, powraca do cześci I znowu się w rząd prawych patriotów mieści... (Księga XI)
13. "Jenerale, rzekł, Ciebie długo Litwa nasza Czekała – długo, jak my Żydzi Mesyjasza, Ciebie prorokowali dawno między ludem Śpiewaki, Ciebie niebo obwieściło cudem, Żyj i wojuj, o Ty nasz!..." Mówiąc, ciągle szlochał, Żyd poczciwy Ojczyznę jako Polak kochał! (Księga XII)
14. Udało mi się nieraz do kraju przezierać, Rozkazy wodzów nosić, wiadomości zbierać. (Księga X)
ETAP II Kto to jest? o kim mowa? (6 pytań)
1. ...się od przodków swoich nie odrodził: Dobrze na koniu jeździł, pieszo dzielnie chodził, Tępy nie był, lecz mało w naukach postąpił, Choć stryj na wychowanie niczego nie skąpił. (Księga I)
2. W szmaragdzie bujnych traw, na krwawnikowym szalu, W sukni długiej, jak gdyby w powłoce koralu, Od której odbijał się włos z jednego końca, Z drugiego czarny trzewik; po bokach błyszcząca Śnieżną pończoszką, chustką, białością rąk, lica, Wydawała się z dala jak pstra gąsienica, Gdy wpełźnie na zielony liść klonu. (Księga III)
3. Siedmdziesiąt dwa lata liczył (...), starzec dziarski, Niskiego wzrostu. Dawny konfederat barski. Pamiętają i swoi, i nieprzyjaciele Jego damaskowaną krzywą karabelę. (Księga VI)
4. Miał pełno interesów: to listy odbierał, Których nigdy przy obcych ludziach nie otwierał, To wysyłał posłańców, ale gdzie i po co Nie powiadał... (Księga I)
5. W jednej z izb pustych obrał mieszkanie dla siebie; Mogąc żyć u Hrabiego na łaskawym chlebie, Nie chciał, bo wszędzie tęsknił i czuł się niezdrowym, Jeżeli nie oddychał powietrzem zamkowym. (Księga II)
6. Lecz ona biedna! Tak ją rodzice pieścili, Słaba, lękliwa! Był to robaczek motyli, Wiosenna gąsieniczka! (Księga X)
ETAP III Kto mówi? (7 pytań)
1. Ach, Ciociu, rzekła smutnie (...), cóż ja winna, Ciotka mnie zamykała; nie było z kim tańczyć, Lubiłam z nudy ptastwo paść i dzieci niańczyć; Ale poczekaj, Ciociu, niech no się pobawię Trochę z ludźmi, obaczysz, jak ja się poprawię. (Księga V)
2. Podkomorzeńku! krzyknął, wolne pańskie żarty, Wróbel mniejszy niż puszczyk, a na swoich wiorach Śmielszy jest aniżeli puszczyk w cudzych dworach: Co (...), to nie puszczyk; kto w cudze poddasze Nocą włazi, ten puszczyk, i ja go wystraszę. (Księga V)
3. Dobre miałem przeczucie, żem lubił te mury! Choć nie wiedziałem, że w nich taki skarb się mieści, Tyle scen dramatycznych i tyle powieści! (Ksiega II)
4. Spór ich potem w dozgonną przyjaźń się zamienił, I Doweyko się z siostrą Domeyki ożenił... (Księga IV)
5. To póki o wskrzeszeniu Polski była rada, O dobru pospolitym, głupi, u was zwada? (...) a niech no kto poda Osobiste urazy, głupi, u was zgoda! (Księga VII)
6. Pomnę, pierwszy raz w życiu jam się łzami zalał Z radości i z rozpaczy, zapomniał się, szalał, Już chciałem znowu upaść ojcu jej pod nogi... (Księga X)
7. Ja człek poczciwy, ja was, państwo Lachy, lubię, Że wy ludzie weseli, dobrzy do wypitki. I także ludzie śmiali, dobrzy do wybitki. (...) Co nam do Lachów? Niechaj Moskwa dla Moskala, Polska dla Lacha; ale cóż? car nie pozwala! (Księga X)
ETAP IV Rozpoznaj scenę na obrazie (20 pytań)
1.
2.
3.
4.
5.
6.
7.
8.
9.
10.
11.
12.
13.
14.
15.
16.
17.
18.
19.
20.
KONIEC