Czy zapłodnienie in vitro to droga do szczęścia?

START

Czy zapłodnienie in vitro to droga do szczęścia?

Katecheza interaktywna

Lekcję rozpocznijcie modlitwą

Zastanówcie się

• Co daje człowiekowi szczęście?
• Dlaczego małżonkowie chcą mieć dzieci?
• Czy znacie jakieś małżeństwo, które ma dziecko z in vitro?
• Co wiecie na temat in vitro?

In vitro a naprotechnologia

Na początek przypomnijcie sobie dwa terminy

Naprotechnologia (z ang. Natural Procreative Technology) to metoda naturalnej prokreacji. Leczenie według niej to leczenie oparte na najnowocześniejszych osiągnięciach współczesnej medycyny (m.in ginekologii, endokrynologii, chirurgii), uwzględniające naturalny cykl płodności kobiety. Naprotechnologia jest skuteczna w diagnozowaniu i leczeniu niepłodności.

Zapłodnienie pozaustrojowe, zapłodnienie in vitro (ang. in vitro fertilisation, IVF; (łac.) in vitro, „w szkle”) – metoda zapłodnienia polegająca na doprowadzeniu do połączenia komórki jajowej i plemnika w warunkach laboratoryjnych, poza żeńskim układem rozrodczym. Zaliczana do technik rozrodu wspomaganego medycznie.

VS

Dziś poznamy, co na temat in vitro mówi współczesna medycyna i jak ocenia tę metodę Kościół.

In vitro z medycznego punktu widzenia

Prawo

Kościół katolicki a in vitro

Kościół katolicki podkreśla, że każde dziecko jest darem. Popiera zatem wszelkie badania naukowe, które zmierzają do zmniejszenia ludzkiej bezpłodności, jednak pod warunkiem, że będą one „służyć osobie ludzkiej, jej niezbywalnym prawom oraz jej prawdziwemu i integralnemu dobru, zgodnie z zamysłem i wolą Boga”. Krytyce Kościoła katolickiego podlegają techniki, które powodują oddzielenie rodzicielstwa wskutek interwencji osoby spoza małżeństwa, czyli oddawanie spermy lub jaja oraz macierzyństwo zastępcze (tzw. surogatki). Za moralnie niedopuszczalne etyka katolicka uważa również sztuczne zapłodnienie (tzw. zapłodnienie pozaustrojowe) w ramach małżeństwa, czyli zapłodnienie in vitro. Obiekcję budzi przede wszystkim oddzielenie aktu płciowego od aktu prokreacyjnego. Jest ono uważane za moralnie niedopuszczalne, gdyż sprzeciwia się godności i równości człowieka i prowadzi do technicyzacji ludzkiej prokreacji. Poważny dylemat budzi również udział osób „trzecich” (lekarzy), w których rękach złożone zostaje ludzkie życie.

Jak myślisz: Czy cel uświęca środki?

+ Info

Czy osoba wierząca może w jakimś aspekcie akceptować in vitro?

Katolik nie może akceptować czegoś, co jest złe moralnie i grzeszne. Stosunek do in vitro jest dzisiaj testem wierności wobec nauki Chrystusa i Kościoła. Prawdą jest, że nie wszystko, co Kościół proponuje, jest łatwe. Dlatego czasem przeżywa to samo, co spotkało Chrystusa. Nie wszyscy chcieli Go słuchać, wielu odeszło od Niego, bo trudna była Jego mowa (por. J 6, 60-68). Analogiczna sytuacja zachodzi w odniesieniu do praktyki in vitro w dzisiejszej rzeczywistości. Mimo szlachetnych motywów in vitro nie może być przez katolika zaakceptowane, obojętnie czy chodzi o katolickiego prezydenta, premiera, posła, senatora, czy wiernego świeckiego. Zła moralnego bowiem, mimo humanitarnego opakowania uszczęśliwiania dzieckiem niepłodnych małżeństw, nigdy nie można nazywać i uważać za dobro! Ks. Arkadiusz Olczyk, moralista za: deon.pl

Modlitwa za małżeństwa oczekujące na potomstwo

Zobaczcie ten krótki film

W Waszych rodzinach, wśród znajomych pewnie spotykacie małżeństwa, które bardzo pragną mieć dziecko. Pomyślcie dzisiaj o ich bólu i nadziejach, i poproście Boga o łaski dla nich, zgodnie z Jego wolą.

Dziękuję!

Katecheza przygotowana na podstawie materiałów Wydawnictwa Święty Wojciech