Sztuka oświecenia

Sztuka oświecenia

opracowała: K. Kowalczyk

"Oświecenie to wyjście człowieka z niepełnoletności, w którą popadł z własnej winy. Niepełnoletniość to niezdolność do posługiwania się własnym rozumem bez pomocy innych. "

I. Kant

Umowne ramy czasowe epoki

Europa

XVIII w.

+info

Polska

poł. XVIII w. .

+info

1789

Rewolucja Francuska

+info

Polska

1. poł. XIXw.

Oświecenie - epoka historyczna

Oświecenie to inaczej wiek oświecony, wiek filozofów (ludzi myślących i wykształconych), wiek światła (jako metafory wiedzy i wykształcenia).Jest to okres w literaturze i kulturze, lecz przede wszystkim ogół prądów ideowych, społecznych i politycznych.W odróżnieniu od nazw „renesans” czy „barok” termin ,,oświecenie” nie obejmuje swym zakresem kierunków w sztuce, ale przede wszystkim epokę historyczną wyznaczoną przez przemiany kulturowe i polityczne. Nazwę tę nadali epoce ludzie tamtych czasów – świadomi, że jest ona efektem wielkiego projektu kulturowego.

+info

Sztuka epoki

ROKOKO

To styl odznaczający się dekoracyjnością, wyrafinowaniem, finezją, ale także ulotnością, lekkością. Główną wartością dla twórców rokoko było piękno, które dawało przyjemność obcowania z wytworami sztuki. Silnie związane z kulturą dworską rokoko najpełniej zostało zrealizowane w małych formach architektonicznych oraz w architekturze pałacowychi salonowych wnętrz. Charakteryzowało się elegancką ornamentyką, lekkością i dekoracyjnością wystroju, porcelanowymi bibelotamii malarskimi miniaturami. Rokoko nawiązywało do filozofii epikurejskiej, która za główną wartość uznawała radość i czerpanie przyjemności z życia. Główna tematyką dzieł malarskich były sceny rodzajowe ukazujące zabawę, spotkania towarzyskie na tle natury.

+info

+info

Architektura

• ogrodowe altanki, lekkie wnętrza
• wysoka dekoracyjność, finezja
• subtelność i delikatność, elegancka ornamentyka
• miejskie pałacyki, wille i pawilony parkowe
• linii falistych, panneaux i lustra dzielące ściany , sztukaterie, boazerie, plafony
• barwy delikatne i pastelowe
• rocaille – motyw przypominający muszle, płomienie i grzebienie, swobodnie formowany, falisty i asymetryczny. Obok niego występowały kwiaty, girlandy, owoce, rośliny i motywy egzotyczne: tzw. chinoiserie (motywy chińskie), japonairie (japońskie) i singerie (motyw z małpami).

+info

Galeria

+info

Rzeźba

• niewielkie formy rzeźbiarskie wykonywane z łatwiejszego w obróbce i lżejszego stiuku oraz w porcelanie
• nuty pogodne, nastrój miłości i zabawy
• asymetria
• miękkość linii

+info

Galeria

+info

Malarstwo

• tematyka oscyluje w kręgu scen rodzajowych, miłosnych i erotycznych
• sceny zabaw i wydarzeń towarzyskich na łonie natury
• malowano także maskarady, widowiska teatralne, sceny z commedia dell'arte
• linie krzywe i asymetria
• motywy pasterskie
• lekkość i finezja

+info

Galeria

+info

KLASYCYZM

To kierunek artystyczny, który mocno nawiązywał do sztuki i kultury antycznej. Jego nazwa z łac. classicus oznacza doskonały, pierwszorzędny, wzorowy, wyuczony. Twórcy, którzy zamiast zachwycać się ozdobnością minionej epoki, dążyli do uzyskania ładu, harmonii , elegancji oraz proporcji form. W dziełach podejmowano głównie tematykę historyczną lub mitologiczną.

+info

+info

Architektura

• symetria
• równowaga
• formy statyczne
• linie proste
• barwy białe, kremowe, lawendowe, różowe, a złocenia dyskretne
• monumentalizm, reprezentatywność
• więcej architektury świeckiej, mniej sakralnej
• inspiracja - starożytna Grecja i Rzym

+info

+info

Galeria

+info

Rzeźba

• monumentalizm, reprezentatywność
• inspiracja - starożytna Grecja i Rzym
• nagie posągi o spokojnych twarzach przypominającepostaci z mitologi lub osoby zajmujące ówcześnie ważne funkcje w państwie.

+info

Galeria

+info

Malarstwo

• miniatury dekoracyjne
• pejzaże
• pozowane portrety cechujące się harmonijną, spójną kompozycją, nieskomplikowanymi scenami zbiorowymi oraz tematyką nawiązującą do mitologii czy wydarzeń historycznych

+info

Galeria

+info

Rokoko na wesoło

Dziękuję!