Juliusz Słowacki

Juliusz Słowacki

(1809-1849)

Dzieciństwo i młodość

Wczesne lata spędził w Krzemieńcu i Wilnie. Matka Salomea(z którą był przez całe życie bardzo związany uczuciowo)prowadziła salon literacki, po stracie pierwszego męża została żoną profesora Uniwersytetu Wileńskiego Augusta Becu. Dzięki niemu przyszły poeta miał kontakt ze środowiskiem intelektualnym, poznał m.in. Adama Mickiewicza. W latach 1825-28 studiował w Wilnie prawo. W 1829 rozpoczął pracę w Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu. Na początku 1831 wyjechał do Drezna, gdzie został kurierem dyplomatycznym Rządu Narodowego – odbył podróże do Londynu oraz do Paryża, w którym osiadł we wrześniu 1831 roku. W latach 1832-36 przebywał w Genewie, gdzie ogromny wpływ wywarła na niego przyroda alpejska (W Szwajcarii).

krzemieniec- miasto rodzinne juliusza słowackiego

W latach 2000-2002 z inicjatywy Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego RP zrealizowany został jeden z największych projektów polskiego muzealnictwa poza granicami kraju – utworzenie w dawnym dworku rodziny Słowackich w Krzemieńcu Muzeum Juliusza Słowackiego.

Początek emigracji i podróże

Genewa

Paryż

Po zakończonej misji w Londynie- jako kurier dyplomatyczny dla rządu powstańczego, przez rok mieszkał w Paryżu- wydał tam dwa tomy swoich Poezji, zostały one bardzo chłodno przyjęte, krytycznie ocenił je między innymi Mickiewicz.

Spędził tam ponad trzy lata. Napisał wówczas poemat- W Szwajcarii oraz m.in dramaty Kordian i Balladyna. Spokojny tok życia genewskiego,wypełniony twórczością, zakłócały poecie jedynie historie sercowe. Zatarg z Eglantyną zmusił poetę do opuszczenia Genewy.

MAPa podróży Słowackiego Do ziemi Świętej

NIEMCY

1.SZWAJCARIA- GENEWA

FRANCJA

2.RZYM- by spotkać się między innymi z bratem matki,

RUMUNIA

WŁOCHY

BUŁGARIA

HISZPANIA

3.NEAPOL

TURCJA

IRAN

4.GRECJA

IRAK

ALGIERIA

5.EGIPT

LIBIA

ARABIA SAUDYJSKA

6.ZIEMIA ŚWIĘTA

SUDAN

Plonem wyprawy do ziemii świętej były takie wiersze jak: Grób agamemnona

Stolica Francji i emigracyjne trudy

Sło­wac­ki sta­rał się zy­skać ran­gę po­ety na­ro­do­we­go. Do 1841 stwo­rzył dwie tra­ge­die wzo­ro­wa­ne na fran­cu­skim te­atrze ro­man­tycz­nym: Mazepę i Lillę Wenedę, dal­sze pie­śni Podróży do Ziemi Świętej,

W grud­niu roku 1838 po­wró­cił do Pa­ry­ża, gdzie miesz­kał aż do śmier­ci. Na­si­la­ło się moc­no obec­ne od lat po­czu­cie wy­ob­co­wa­nia i sa­mot­no­ści. Po­przez pu­bli­ko­wa­nie swych dzieł (utwo­ry flo­renc­kie, Balladyna) oraz dal­szą pra­cę pi­sar­ską.

Ostatnie lata

Na wieść o wybuchu powstania wielkopolskiego w 1848r. Słowacki wyruszył do Poznania. W czerwcu 1842 wstąpił do Koła Sprawy Bożej. z którego odszedł w listopadzie 1843 manifestując niezgodę na zasady panujące wśród towiańczyków (zakaz pisania, wzajemna spowiedź, uległość wobec Rosji). W 1848, Słowacki, mimo że poważnie chory na gruźlicę, wyruszył do Wielkopolski, by wziąć udział w powstaniu. Dotarł do Poznania a następnie - zmuszony przez policjędo opuszczenia miasta- pojechał do Wrocławia, gdzie spotkał się z Matką

Z Wrocławia Słowacki wrócił do Paryża. Zmarł kilka miesięcy póżniej, 3 kwietnia 1849r. na gruźlicę. Został pochowany na paryskim Cmentarzu Montmartre. Idea sprowadzenia prochów poety do kraju zrodziła się w pierwszych latach XX wieku. Postanowiono przenieść je do Krakowa i złożyć w podziemiach katedry wawelskiej w setną rocznicę urodzin wieszcza, przypadającą w 1909.

Lecz zaklinam - niech żywi nie tracą nadziei I przed narodem niosą oświaty kaganiec; A kiedy trzeba, na śmierć idą po kolei, Jak kamienie przez Boga rzucone na szaniec!

Juliusz Słowacki

DZIĘKUJĘ ZA UWGAĘ

Emilia Małecka

Źródła

1. https://pl.wikipedia.org/wiki/Juliusz_S%C5%82owacki

2. https://culture.pl/pl/tworca/juliusz-slowacki

3. https://poezja.org/wz/S%C5%82owacki_Juliusz/