Rewolucja kulturalna w Chinach

Rewolucja kulturalna w chinach

Tło rewolucji kulturalnej

Po zakończeniu II wojny świtowej w Chinach ponownie wybuchła wojna domowa między rządem kontrolowanym przez Partię Narodową (Kuomintang) a Komunistyczną Partią Chin, wspieraną przez ZSRR. W 1949 r. komuniści zajęli Pekin, a wkrótce - cały kraj. Związany z Kuomintangiem pokonany rząd Republiki Chińskiej ewakuował się na Tajwan, razem z ok. 1,5 milionem swoich zwolenników, gdzie utworzyli oddzielne chińskie państwo - Republikę Chińską.

Mao Zedong

Przywódcą Komunistycznej Partii Chin był Mao Zedong. 1 października 1949 r., po przejęciu całego kraju, ogłosił on powstanie Chińskiej Republiki Ludowej, po czym zaczął wprowadzać własną wersję komunizmu, czyli maoizm. Wprowadził system jednopartyjny, kult wodza i cenzurę. Skolektywizował wieś, znacjonalizował przemysł i handel oraz zwalczał religie. ChRL stała się państwem totalitarnym

Wielki skok naprzód

W 1959 ogłoszono tzw. wielki skok naprzód, czyli politykę reform mających przyspieszyć rozwój gospodarczy kraju i szybko zaprowadzić komunizm. Ten wielki eksperyment Mao zakładał szybką przemianę zachowanych, rolniczych Chin w nowoczesne zindustrializowane państwo. W rzeczywistości jednak zakończył się klęską głodową oraz załamaniem gospodarczym Chin.

Rewolucja kulturalna

Mao zdając sobie sprawę z zachwiania swojego autorytetu oraz rosnącej ilości wrogów, ogłosił rewolucję kulturalną, której głównym celem było wyeliminowanie elementów burżuazyjnych i kapitalistycznych z kraju. Miała ona uformować nowego, komunistycznego człowieka.

W kraju zapanował chaos polityczny, wszechobecne donosy, samosądy, brak żywności. W tym okresie zniszczono zabytki, muzea, zamieniono chińską operę na rewolucyjną, odrzucono wartości pielęgnowane od wielu lat. Przez okres rewolucji chiński dorobek powoli przestawał istnieć. W samym Pekinie czerwonogwardziści zniszczyli ponad 90% zabytków.

Plakat propagandowy: „Niech żyje proletariacka rewolucja kulturalna” 1976 r.

Chiny po rewolucji kulturalnej

Deng Xiaoming otworzył Chiny na zagraniczne inwestycje i wprowadził elementy gospodarki kapitalistycznej. Ze względu na olbrzymi rynek zbytuni tanią siłę roboczą Chiny zaczęły się szybko rozwijać. Jednak komuniści nie chcieli zezwolić na jakiekolwiek reformy polityczne. Protesty w Pekinie w 1989 roku zostały stłumione przez siły rządowe za pomocą czołgów i broni maszynowej. Do dziś w ChRL rządzi partia komunistyczna, a opozycja jest prześladowana.

Rewolucj kulturalna w Chinach

Źródła:

Dziękuję za uwagę :-)

https://histmag.org/Nie-ufac-nikomu-rewolucja-kulturalna-w-Chinach-17266

https://czasnachiny.pl/rewolucja-kulturalna/

https://www.polskieradio.pl/39/156/Artykul/1126022,Rewolucja-kulturalna-w-Chinach

https://pl.wikipedia.org/wiki/Chi%C5%84ska_wojna_domowa