антоан де сент егзипери

Presentation

Биографија на Антоан де Сент Егзипери Резиме.

Антоан де Сент-Егзипери (француски: Antoine de Saint Exupéry) — роден на 29 јуни 1900 во Лион, Франција, а починал на 31 јули 1944 летајќи над Медитеранот, е француски писател, поет, авијатичар и репортер.Неговиот татко прв почина кога Антоан беше 4 години, неговата мајка целосно се грижеше за момчето. Од 1908 до 1904 година, Антоан се школувал во Манс, језуитскиот колеџ на Сент Крукс, тогаш бил ученик на католичката пансион сместен во Швајцарија Фрибург, го завршил своето образование како бесплатен студент на Академијата за ликовни уметности, Одделение за архитектура.

Роден во француска благородничка фамилија, Антоан де Сент-Егзипери поминува среќно детство покрај прераната смрт на неговиот татко. Како сјаен ученик матурира во 1917, но не успева да се запише на школата за воена морнарица, па затоа се посветува на убавите уметности и архитектурата. По воената служба во 1921 во Стразбур станува пилот. Во 1926 почнува да пренесува пошта од Тулуз до Сенегал, а во 1929 и до Јужна Америка. Во меѓувреме почнува да ги објавува своите дела, инспирирани од неговите искуства како авијатичар: Јужна пошта во 1929, но пред сè Ноќен лет во 1931, дело со голем успех.

+info

Откако доби диплома за колеџ, Антоан неколку години студираше на Академијата за уметности на архитектонскиот оддел, а потоа влезе во рангот и досието на авијациските сили. Во 1923 година, му беше издадена лиценца за пилот. Во 1926 година, тој бил ангажиран од Општата компанија за воздухопловни претпријатија, во сопственост на славниот дизајнер Латекеуер. Во истата година, се појави првиот расказ од Антоан де Сен Егзипери, „Пилотот“.

+info

Почнувајќи од 1932 неговите работодавци наидуваат на финансиски проблеми, па така Сент-Егзипери се посветува на пишувањето и новинарството. Тој се посветува на поголеми репортажи, како случувањата во Виетнам во 1934, во Москва во 1935 и во Шпанија во 1936, кои ги засилуваат неговите хуманистички вредности прикажани во Земја на мажи, дело од 1939. Истата година, тој служи во воздухо-пловната војска како возач на воздушна ескадрила. По примирјето, ја напушта Франција за Њујорк, но на пролет во 1944 се враќа како дел од француската армија. Сент-Егзипери, за време на воена мисија, исчезнува на море во својот авион на 31 јули, 1944. Дури во 2000, остатоците од неговиот авион се најдени во близина на Марсеј.

Дела

Можеби делата на Сент-Егзипери не може да се наречат автобиографски, но сепак најголем дел од нив се инспирирани од неговиот живот како поштески пилот, земајќи го предвид Малиот принц (1943) — несомнено најпродавната книга (продена е во повеќе од 134 милиони примероци низ целиот свет[37], и е втората најпродавна книга во светот после Библијата[38]) — книга која е повеќе поетска и филозофска отколку биографска.

Тој има напишано и други книги, меѓу кои: Јужна пошта (1929), Ноќен лет (1931), Земја на мажи (1939), Воен пилот (1942), Писмо до еден заложник (1944), Белешки од војната (собрани во 1982), и Citadelle (постхумно, 1948). Сите овие романи раскажуваат приказни за некакви патувања во фиктивна, некогаш фантастична форма. Покрај делата наведени подолу, низ годините се објавени и најразлични писма, белешки и дописи на писателот.

Мистеријата на неговата смрт

во 1944, иако му било дозволено да лета на уште само пет мисии, тој полетал со невооружен Р-38 на девета мисија по ред од авионска база во Корзика. Ова е последниот лет на Антоан Сент-Егзипери, кој никогаш не се врaтил и исчезнал без трага. Неговото исчезнување станува главен наслов на меѓународно ниво. Некое време подоцна, некоја Французинка изјавила дека видела пад на авион близу нејзиниот дом, кој наскоро бил најден близу Марсеј, а телото во авионот било закопано, со претпоставка дека станува збор за Сент-Егзипери. Во септември, 1998, Жан-Клод Бјанко, рибар, пронашол јужно од Марсеј, сребрена алка на која биле врежани имињата на Сент-Егзипери и жена му Консуело. Откривањето на алката било емоционален настан во Франција, каде веќе во тоа време Сент-Егзипери бил национална икона, а некои се прашувале за автентичноста на алката бидејќи била најдена далеку од претпоставената летачка траекторија, што имплицира дека авионот не бил соборен.

Во мај 2000, Лук Ванрел, нуркач, ги нашол остатоците од P-38 расфрлани низ илјадници метри квадратни на морското доно на брегот на Марсеј, каде претходно била најдена алката. Откритието ја разгорило земјата, која со децении го барала возилото и спекулирала за смртта на пилот. По две годишно одложување од страна на француската влада, остатоците од авионот бил преземани во октомври, 2003. На 7 април, 2004, Патрик Гранжан, тогашниот француски министер за култура заедно со Фредерик Солано, капетанот на француските воздушни сили, како и неколку истражители од француското подводно арехолошко друштво потврдиле дека најдените остатоци навистина припаѓале на авионот на Егзипери. Никакви дупки, ниту знаци од пукање не биле најдени, иако ова е неважно бидејќи само мал дел од авионот бил зачуван. Во јуни, 2004, фрагментите биле дадени на музејот за вселенски објекти во Ле Бурже, Париз, каде животот на авторот е комемориран во посебен излог.

¡thanks!